ฟังก์ชันกำหนด output ที่ถูกต้องหนึ่งค่าต่อ input ที่อนุญาต Injective หมายความว่า output เท่ากันบังคับให้ input เท่ากัน; surjective หมายความว่าทุกองค์ประกอบของ stated codomain ถูกเข้าถึง映射 x↦x² จาก R ไปยัง [0,∞) เป็น surjective แต่ไม่ใช่ injective จาก [0,∞) ไปยัง [0,∞) เป็นทั้งสองอย่าง ดังนั้นจึงเป็น bijective จาก [0,∞) ไปยัง R ยังคงเป็น injective แต่ล้มเหลวใน surjectivity แยก domain, image และ codomain ออกเมื่อทดสอบแต่ละข้ออ้าง
Inverse function กลับ bijection แก้ y=f(x) เพื่อหา x แล้วใช้ original domain เพื่อเลือก branch สำหรับ f(x)=(x−2)²−5 สำหรับ x≥2, inverse คือ 2+√(y+5) สำหรับ y≥−5 Branch บวกจะคืนค่า inputs นอก域ที่เลือก ตรวจสอบ f⁻¹(f(x))=x สำหรับ allowed x และ f(f⁻¹(y))=y สำหรับ allowed y; composition ที่ไม่ตรวจสอบหนึ่งครั้งอาจซ่อน domain error ได้
กราฟ inverse สะท้อนกราฟต้นแบบตามเส้น y=x; มันไม่เอา reciprocal ของ output values ฟังก์ชัน self-inverse หรือ involution สัมผัส f(f(x))=x ทุกครั้งที่ composition ถูกนิยาม ทั้ง −x บน R และ 1/x บน R ขาดจุดศูนย์เป็น involutions Involution ที่เพิ่มขึ้นอย่างเข้มงวดบนช่วงต้องเป็น identity: ถ้า f(x)>x, increasingness ให้ f(f(x))>f(x)>x, และข้อโต้แย้งที่คล้ายกันหักล้าง f(x)<x
Iteration fⁿ หมายความว่า composition ซ้ำ ไม่ใช่กำลัง (f(x))ⁿ คำนวณ compositions แรกๆ และตรวจสอบ domains ของมันก่อนมองหา period สำหรับ f(x)=1/(1−x) บน R ขาด 0 และ 1, f²(x)=(x−1)/x และ f³(x)=x Image อยู่ within same allowed domain ดังนั้นลด iteration count modulo สาม สูตรที่แสดงเท่ากับ x หลัง cancel ไม่คืนค่าที่ห้ามใช้