8300: หมายเหตุการสอนรายวิชา
เวอร์ชัน: เวอร์ชัน 1.0, 12 กันยายน 2014; การสอบครั้งแรก 2017
นี่คือหมายเหตุการสอนต้นฉบับ โดยแต่ละบทเรียนจะถูกติดป้ายกำกับตามระดับความยาก
3.1 · การคำนวณอย่างแม่นยำและการประมาณค่า · ระดับพื้นฐาน
เราบรรจุได้โดยไม่เหลือเศษไหม?
- ผู้จำหน่ายบรรจุดินสอ 72 ด้าม และปากกา 90 ด้าม ลงในถุงของขวัญที่เหมือนกัน เราจะหลีกเลี่ยงเศษเหลือได้อย่างไร
- บทเรียนนี้ศึกษา ตัวประกอบ πρώ: จำนวนเต็มบวกที่หารจำนวนเต็มนั้นได้พอดี
วิธีปฏิบัติ
- ตัวประกอบร่วม prime factors แสดงโครงสร้างร่วมกัน
- ใช้กำลัง prime powers ที่น้อยที่สุดร่วมกันสำหรับ GCD และมากที่สุดใน LCM
- ประมาณค่าก่อนคำนวณ ใช้วงเล็บเพื่อรักษาลำดับการดำเนินการ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
72=2^3×3^2 and 90=2×3^2×5. Their HCF is 2×9=18. Make 18 bags with 4 pencils and 5 pens each. Their LCM is 2^3×3^2×5=360. A prime integer is greater than 1 and has exactly two positive factors. The number 1 is not prime; a composite positive integer greater than 1 has more than two positive factors. Every integer greater than 1 has a unique product of prime factors apart from their order. For example, 60=2²×3×5. A factor divides a number; a multiple is the result of multiplying it by an integer. HCF uses common smallest powers, while LCM uses largest powers.
จุดที่ผิดพลาด
- GCD หารทั้งสองจำนวนได้; LCM เป็นพหุคูณของทั้งสองจำนวน
- พวกเขาตอบคำถามที่แตกต่างกัน
- ค่าประมาณทศนิยมไม่ใช่เศษส่วนที่แม่นยำ
Not true: The HCF of two positive integers is larger than either integer. The HCF divides both numbers, so it can never be larger than the smaller one: the HCF of 72 and 90 is 18.
การนำไปใช้
- สำหรับข้อสอบที่ไม่ใช้เครื่องคิดเลข ให้รักษาเศษส่วนให้ถูกต้องและแสดงการตัดทอน
- สำหรับข้อสอบที่ใช้เครื่องคิดเลข ให้ป้อนนิพจน์ทั้งหมดและเปรียบเทียบกับค่าประมาณของคุณ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- Prime factor: จำนวนเฉพาะที่หารจำนวนเต็มได้พอดี
- ตัวประกอบร่วม prime factors แสดงโครงสร้างร่วมกัน
- ข้อควรระวัง: HCF จะหารทั้งสองจำนวนได้ลงตัว และ LCM เป็นพหุคูณของทั้งสองจำนวน
3.1 · การคำนวณอย่างแม่นยำและการประมาณค่า · ระดับสูง
เราบรรจุได้โดยไม่เหลือเศษไหม?
- ผู้จำหน่ายบรรจุดินสอ 72 ด้าม และปากกา 90 ด้าม ลงในถุงของขวัญที่เหมือนกัน เราจะหลีกเลี่ยงเศษเหลือได้อย่างไร
- บทเรียนนี้ศึกษา ตัวประกอบ πρώ: จำนวนเต็มบวกที่หารจำนวนเต็มนั้นได้พอดี
วิธีปฏิบัติ
- ตัวประกอบร่วม prime factors แสดงโครงสร้างร่วมกัน
- ใช้กำลัง prime powers ที่น้อยที่สุดร่วมกันสำหรับ GCD และมากที่สุดใน LCM
- ประมาณค่าก่อนคำนวณ ใช้วงเล็บเพื่อรักษาลำดับการดำเนินการ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
72=2^3×3^2 and 90=2×3^2×5. Their HCF is 2×9=18. Make 18 bags with 4 pencils and 5 pens each. Their LCM is 2^3×3^2×5=360. A prime integer is greater than 1 and has exactly two positive factors. The number 1 is not prime; a composite positive integer greater than 1 has more than two positive factors. Every integer greater than 1 has a unique product of prime factors apart from their order. For example, 60=2²×3×5. A factor divides a number; a multiple is the result of multiplying it by an integer. HCF uses common smallest powers, while LCM uses largest powers.
จุดที่ผิดพลาด
- GCD หารทั้งสองจำนวนได้; LCM เป็นพหุคูณของทั้งสองจำนวน
- พวกเขาตอบคำถามที่แตกต่างกัน
- ค่าประมาณทศนิยมไม่ใช่เศษส่วนที่แม่นยำ
Not true: The HCF of two positive integers is larger than either integer. The HCF divides both numbers, so it can never be larger than the smaller one: the HCF of 72 and 90 is 18.
การนำไปใช้
- สำหรับข้อสอบที่ไม่ใช้เครื่องคิดเลข ให้รักษาเศษส่วนให้ถูกต้องและแสดงการตัดทอน
- สำหรับข้อสอบที่ใช้เครื่องคิดเลข ให้ป้อนนิพจน์ทั้งหมดและเปรียบเทียบกับค่าประมาณของคุณ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- Prime factor: จำนวนเฉพาะที่หารจำนวนเต็มได้พอดี
- ตัวประกอบร่วม prime factors แสดงโครงสร้างร่วมกัน
- ข้อควรระวัง: HCF จะหารทั้งสองจำนวนได้ลงตัว และ LCM เป็นพหุคูณของทั้งสองจำนวน
3.1 · ดัชนีจำนวนเต็มและรูปมาตรฐาน · ระดับพื้นฐาน
ความยาวระดับจุลภาคมีขนาดเล็กแค่ไหน?
- กล้องจุลทรรศน์บันทึกความยาว 0.000072 เมตร การแสดงอย่างกระชับต้องรักษาขนาดให้ถูกต้อง
- บทเรียนนี้ศึกษา เลขชี้กำลัง: เลขยกกำลังที่ฐานถูกยกขึ้น
วิธีปฏิบัติ
- Use integer powers, square and cube roots and standard form with 1≤a<10.
- ในการคูณเลขชี้กำลังที่มีฐานเดียวกัน ให้บวกเลขชี้กำลัง; ในกรณีการหารให้ลบเลขชี้กำลัง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
0.000072=7.2×10^(-5) นอกจากนี้ 2³×2⁴=2⁷=128 รากที่สองของ 81 คือ 9 ตรวจสอบคำตอบรูปแบบมาตรฐานโดยการเขียนออกมาเป็นทศนิยม เลขชี้กำลังที่เป็นประโยชน์ ได้แก่ 3³=27, 4³=64, 5³=125, 15²=225 และ 10⁶=1,000,000 กฎจำนวนเต็มให้ 2⁰=1, 2^(-3)=1/8 และ (2³)²=2⁶=64 สำหรับการคูณในรูปแบบมาตรฐาน, (3×10⁵)(4×10^(-3))=12×10²=1.2×10³ การหารให้ (6×10⁵)/(2×10²)=3×10³ สำหรับการบวก จัดเรียงเลขชี้กำลังให้ตรงกันก่อน: 3×10⁴+2×10³=3.2×10⁴
จุดที่ผิดพลาด
- กฎเลขชี้กำลังไม่สามารถเปลี่ยนผลบวกให้เป็นกำลังเดียว: 2^3+2^4=24, ไม่ใช่ 2^7
- อย่าปัดเศษรากเมื่อโจทย์ต้องการคำตอบที่แม่นยำ
ไม่ถูกต้อง: สำหรับทุกค่า a ที่มากกว่าศูนย์, a^2+a^3 เท่ากับ a^5 กฎเลขชี้กำลังจะบวกกันก็ต่อเมื่อพจน์ถูกคูณกัน: 2²+2³=12, แต่ 2⁵=32
การนำไปใช้
- บทเรียนพื้นฐาน/แกนกลางนี้ไม่รวมเลขชี้กำลังเศษส่วนและการจัดรูปรากแบบมีพจน์ในตัวส่วน
- ประมาณค่าผลลัพธ์ก่อนใช้เครื่องคิดคำนวณและรักษาความแม่นยำตามที่กำหนด
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- เลขชี้กำลัง: เลขยกกำลังของฐาน
- Use integer powers, square and cube roots and standard form with 1≤a<10.
- ระวัง: กฎเลขชี้กำลังไม่สามารถแปลงผลบวกให้เป็นเลขชี้กำลังเดียวได้: 2^3+2^4=24, ไม่ใช่ 2^7
3.1 · เลขชี้กำลัง รากสองชั้น และรูปแบบมาตรฐาน · ระดับสูง
ความยาวระดับจุลภาคมีขนาดเล็กแค่ไหน?
- กล้องจุลทรรศน์บันทึกความยาว 0.000072 เมตร การแสดงอย่างกระชับต้องรักษาขนาดให้ถูกต้อง
- บทเรียนนี้ศึกษา เลขชี้กำลัง: เลขยกกำลังที่ฐานถูกยกขึ้น
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับฐานบวกเดียวกัน การคูณจะบวกเลขชี้กำลัง และการหารจะลบเลขชี้กำลัง
- เลขชี้กำลังลบหมายถึงส่วนกลับ; เลขชี้กำลังเศษส่วนหมายถึงราก
- มาตรฐานรูปมี 1≤a<10
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
0.000072=7.2×10^(-5). Also 16^(3/4)=(16^(1/4))^3=2^3=8. Simplify √72=6√2, then rationalise 1/√2=√2/2. Useful powers include 3³=27, 4³=64, 5³=125, 15²=225 and 10⁶=1,000,000. Integer laws give 2⁰=1, 2^(-3)=1/8 and (2³)²=2⁶=64. For standard-form multiplication, (3×10⁵)(4×10^(-3))=12×10²=1.2×10³. Division gives (6×10⁵)/(2×10²)=3×10³. For addition, first align exponents: 3×10⁴+2×10³=3.2×10⁴. For a positive base, a^(m/n)=(the nth root of a)^m. Thus 27^(2/3)=3²=9 and 16^(-1/2)=1/4. To estimate √20 without a calculator, 4²<20<5² gives 4<√20<5; testing 4.5²=20.25 shows √20 is just below 4.5. Do not use a rough estimate as an exact surd answer.
จุดที่ผิดพลาด
- กฎเลขชี้กำลังไม่สามารถเปลี่ยนผลบวกให้เป็นกำลังเดียว: 2^3+2^4=24, ไม่ใช่ 2^7
- อย่าปัดเศษรากเมื่อโจทย์ต้องการคำตอบที่แม่นยำ
ไม่ถูกต้อง: สำหรับทุกค่า a ที่มากกว่าศูนย์, a^2+a^3 เท่ากับ a^5 กฎเลขชี้กำลังจะบวกกันก็ต่อเมื่อพจน์ถูกคูณกัน: 2²+2³=12, แต่ 2⁵=32
การนำไปใช้
- ตรวจสอบกำลังสิบเทียบกับปริมาณต้นฉบับ
- ใช้รากสำหรับการคำนวณเรขาคณิตที่แม่นยำ และปัดเศษเฉพาะความยาวสุดท้ายเมื่อโจทย์ถามเป็นทศนิยม
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เลขชี้กำลัง: เลขยกกำลังของฐาน
- สำหรับฐานบวกเดียวกัน การคูณจะบวกเลขชี้กำลัง และการหารจะลบเลขชี้กำลัง
- ระวัง: กฎเลขชี้กำลังไม่สามารถแปลงผลบวกให้เป็นเลขชี้กำลังเดียวได้: 2^3+2^4=24, ไม่ใช่ 2^7
3.1 · ความถูกต้อง, ขอบเขตและหน่วยวัดเชิงซ้อน · ระดับสูง
การวัดที่พิมพ์ออกมาแม่นยำหรือไม่?
- แผงสี่เหลี่ยมมีป้ายระบุขนาด 8.0 ซม. × 5.0 ซม., โดยแต่ละค่าวัดใกล้ที่สุดที่ 0.1 ซม. พื้นที่จริงของมันไม่ได้คงที่ที่ 40 ซม.² เสมอไป
- บทเรียนนี้ศึกษา ขอบเขตล่าง: ค่าที่เป็นไปได้ต่ำสุดที่สอดคล้องกับกฎการปัดเศษที่กำหนดให้
วิธีปฏิบัติ
- ค่าที่ปัดเศษเป็นจำนวนเต็ม u ที่ใกล้เคียงที่สุด จะอยู่ในช่วงตั้งแต่ค่าที่กำหนด - u/2 ขึ้นไปจนถึง (แต่โดยทั่วไปจะไม่รวมถึง) ค่าที่กำหนด + u/2
- สำหรับปริมาณบวก ให้รวมค่าสุดขั้วตามการดำเนินการทางคณิตศาสตร์
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ความยาวทั้งสองสอดคล้องกับ 7.95≤L<8.05 และ 4.95≤W<5.05 เนื่องจาก A=LW ดังนั้น 39.3525≤A<40.6525 สำหรับความเร็ว d/t ความเร็วสูงสุดจะใช้ระยะทางมากที่สุดและเวลาบวกน้อยที่สุด
จุดที่ผิดพลาด
- ขอบบนไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ
- การนำระยะขอบบนหารด้วยเวลาขอบบน ไม่ได้ให้ค่าความเร็วสูงสุด
- รักษาตัวเลขมีนัยสำคัญให้เพียงพอในการคำนวณขั้นกลาง
ไม่เป็นจริง: ค่าสูงสุดของ d/t ที่เป็นบวกใช้ทั้ง d และ t สูงสุด เพื่อให้ได้ค่า d/t มากที่สุด ให้ใช้ d สูงสุดและ t ต่ำที่สุด; ค่า t ที่สูงขึ้นจะทำให้ผลหารมีค่าน้อยลง
การนำไปใช้
- แยกแยะความไม่แน่นอนของการวัดออกจากวิธีการปัดเศษทางคณิตศาสตร์
- ความแม่นยำที่รายงานอย่างเหมาะสมไม่สามารถละเอียดกว่าที่ข้อมูลการวัดรองรับได้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ขอบล่าง: ค่าที่เป็นไปได้น้อยที่สุดซึ่งสอดคล้องกับกฎการปัดเศษที่กำหนด
- ค่าที่ปัดเศษเป็นจำนวนเต็ม u ที่ใกล้เคียงที่สุด จะอยู่ในช่วงตั้งแต่ค่าที่กำหนด - u/2 ขึ้นไปจนถึง (แต่โดยทั่วไปจะไม่รวมถึง) ค่าที่กำหนด + u/2
- ระวัง: ขอบบนไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ
3.1 · เลขที่มีเครื่องหมาย, ตำแหน่งและลำดับการดำเนินการ · ระดับพื้นฐาน
เกราะจะเอียงไปทางไหน?
- บัญชีเริ่มต้นติดลบ 12 หยวน. มีการชำระเงินเข้า 35 หยวน แล้วมีการตัดค่าใช้จ่าย 9 หยวน. การเปลี่ยนแปลงแต่ละอย่างจะทำให้ยอดคงเหลือเปลี่ยนไปในทิศทางใด?
- บทเรียนนี้ศึกษา ส่วนกลับ: จำนวนที่เมื่อคูณกับจำนวนเดิมที่ไม่ใช่ศูนย์แล้วได้ผลคูณเป็น 1
วิธีปฏิบัติ
- จำนวนที่มีค่ามากจะอยู่ทางขวาบนเส้นจำนวนมากขึ้น
- การบวกด้วยจำนวนลบจะเคลื่อนไปทางซ้าย; การลบด้วยจำนวนลบจะเคลื่อนไปทางขวา
- คูณหรือหารเครื่องหมายก่อน แล้วค่อยคำนวณขนาดของตัวเลข
- คำนวณวงเล็บ เลขชี้กำลัง และรากก่อน การคูณ/หาร จากนั้นจึงบวก/ลบ โดยทำจากซ้ายไปขวาเมื่อมีความสำคัญเท่ากัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
The balance is -12+35-9=14 yuan. Also -4-(-7)=3 and (-6)×(-3)=18. The reciprocal of -4 is -1/4, since their product is 1. For 18÷3×2, work left to right to obtain 12. In 3.047, the 4 means four hundredths and the 7 means seven thousandths. For decimal multiplication, first calculate 24×35: 24×30+24×5=720+120=840. The original 2.4×0.35 has three decimal places in total, giving 0.840. For 5.04÷0.12 multiply both numbers by 100 to get 504÷12; 12×40=480 leaves 24, so the answer is 42. To order negative fractions, -3/4=-0.75 and -4/5=-0.8, hence -4/5<-3/4. The symbols ≤ and ≥ include equality; ≠ means unequal.
จุดที่ผิดพลาด
- การลบไม่เป็นคอมมิูเตทีฟ: 3-8 และ 8-3 มีค่าต่างกัน
- เครื่องหมายลบภายนอกกำลังสองไม่ได้อยู่ภายในฐาน: -3²=-9, แต่ (-3)²=9
- ศูนย์ไม่มีตัวผกผัน
ไม่ใช่ความจริง: การคูณต้องดำเนินการก่อนการหาร แม้ว่าการหารจะอยู่ทางซ้ายมากกว่า การคูณและการหารมีความสำคัญเท่ากันและดำเนินการจากซ้ายไปขวา: 12÷3×2=8
การนำไปใช้
- ใช้ยอดคงเหลือเริ่มต้นที่มีเครื่องหมาย ยอดเครดิตเป็นบวก และยอดเดบิตเป็นลบ
- ร้านค้าซื้อสินค้าที่ 48 หยวน และขายที่ 60 หยวน จะได้กำไร 12 หยวน; การสลับราคาจะทำให้ขาดทุน 12 หยวน
- พิจารณาลำดับเครื่องหมายก่อนทำการคำนวณ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนกลับ: จำนวนที่เมื่อนำไปคูณกับจำนวนเดิมที่ไม่เป็นศูนย์แล้วจะได้ 1
- จำนวนที่มีค่ามากจะอยู่ทางขวาบนเส้นจำนวนมากขึ้น
- ระวัง: การลบไม่มีคุณสมบัติการสลับตำแหน่ง: 3-8 และ 8-3 มีค่าต่างกัน
3.1 · เลขที่มีเครื่องหมาย, ตำแหน่งและลำดับการดำเนินการ · ระดับสูง
เกราะจะเอียงไปทางไหน?
- บัญชีเริ่มต้นติดลบ 12 หยวน. มีการชำระเงินเข้า 35 หยวน แล้วมีการตัดค่าใช้จ่าย 9 หยวน. การเปลี่ยนแปลงแต่ละอย่างจะทำให้ยอดคงเหลือเปลี่ยนไปในทิศทางใด?
- บทเรียนนี้ศึกษา ส่วนกลับ: จำนวนที่เมื่อคูณกับจำนวนเดิมที่ไม่ใช่ศูนย์แล้วได้ผลคูณเป็น 1
วิธีปฏิบัติ
- จำนวนที่มีค่ามากจะอยู่ทางขวาบนเส้นจำนวนมากขึ้น
- การบวกด้วยจำนวนลบจะเคลื่อนไปทางซ้าย; การลบด้วยจำนวนลบจะเคลื่อนไปทางขวา
- คูณหรือหารเครื่องหมายก่อน แล้วค่อยคำนวณขนาดของตัวเลข
- คำนวณวงเล็บ เลขชี้กำลัง และรากก่อน การคูณ/หาร จากนั้นจึงบวก/ลบ โดยทำจากซ้ายไปขวาเมื่อมีความสำคัญเท่ากัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
The balance is -12+35-9=14 yuan. Also -4-(-7)=3 and (-6)×(-3)=18. The reciprocal of -4 is -1/4, since their product is 1. For 18÷3×2, work left to right to obtain 12. In 3.047, the 4 means four hundredths and the 7 means seven thousandths. For decimal multiplication, first calculate 24×35: 24×30+24×5=720+120=840. The original 2.4×0.35 has three decimal places in total, giving 0.840. For 5.04÷0.12 multiply both numbers by 100 to get 504÷12; 12×40=480 leaves 24, so the answer is 42. To order negative fractions, -3/4=-0.75 and -4/5=-0.8, hence -4/5<-3/4. The symbols ≤ and ≥ include equality; ≠ means unequal.
จุดที่ผิดพลาด
- การลบไม่เป็นคอมมิูเตทีฟ: 3-8 และ 8-3 มีค่าต่างกัน
- เครื่องหมายลบภายนอกกำลังสองไม่ได้อยู่ภายในฐาน: -3²=-9, แต่ (-3)²=9
- ศูนย์ไม่มีตัวผกผัน
ไม่ใช่ความจริง: การคูณต้องดำเนินการก่อนการหาร แม้ว่าการหารจะอยู่ทางซ้ายมากกว่า การคูณและการหารมีความสำคัญเท่ากันและดำเนินการจากซ้ายไปขวา: 12÷3×2=8
การนำไปใช้
- ใช้ยอดคงเหลือเริ่มต้นที่มีเครื่องหมาย ยอดเครดิตเป็นบวก และยอดเดบิตเป็นลบ
- ร้านค้าซื้อสินค้าที่ 48 หยวน และขายที่ 60 หยวน จะได้กำไร 12 หยวน; การสลับราคาจะทำให้ขาดทุน 12 หยวน
- พิจารณาลำดับเครื่องหมายก่อนทำการคำนวณ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนกลับ: จำนวนที่เมื่อนำไปคูณกับจำนวนเดิมที่ไม่เป็นศูนย์แล้วจะได้ 1
- จำนวนที่มีค่ามากจะอยู่ทางขวาบนเส้นจำนวนมากขึ้น
- ระวัง: การลบไม่มีคุณสมบัติการสลับตำแหน่ง: 3-8 และ 8-3 มีค่าต่างกัน
3.1 · การคำนวณเศษส่วนที่ถูกต้องและจำนวนผสม · ระดับพื้นฐาน
เราสามารถรักษาสูตรให้ถูกต้องได้หรือไม่?
- สูตรอาหารใช้ 1½ ถ้วยสำหรับหนึ่ง Batch ต้องเหลืออยู่เท่าไรหลังใช้ ¾ ถ้วย และทำไมคำตอบต้องเป็นค่าที่แม่นยำ?
- บทเรียนนี้ศึกษา เศษส่วนเกิน: เศษส่วนที่มีตัวเศษมีขนาดมากกว่าหรือเท่ากับตัวส่วนบวก
วิธีปฏิบัติ
- Convert mixed numbers to improper fractions.
- บวกหรือลบโดยใช้ตัวส่วนร่วม; คูณทั้งตัวเศษและตัวส่วน; หารด้วยเศษส่วนที่ไม่เป็นศูนย์โดยคูณด้วยส่วนกลับของเศษส่วนนั้น
- ตัดตัวประกอบร่วม ไม่ใช่ตัดพจน์ที่บวกกัน
- กฎเหล่านี้ใช้กับเศษส่วนติดลบได้เช่นกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
1½-¾=6/4-3/4=3/4. Also (-2/3)×(9/4)=-18/12=-3/2 and (3/4)÷(5/8)=(3/4)×(8/5)=6/5. A common denominator gives 5/6+3/4=10/12+9/12=19/12. Check division by multiplying 6/5 by 5/8 to recover 3/4. Exact multiples of π follow ordinary arithmetic: 3π+2π=5π and 6π/3=2π. Leave an answer such as 5π exact when requested; π≈3.14 would introduce approximation. For subtraction, 5/6-3/4=10/12-9/12=1/12; for a negative mixed number, -1½ means -(1+1/2)=-3/2.
จุดที่ผิดพลาด
- การบวกรวมตัวส่วนจะไม่รักษาขนาดหน่วย: 1/2+1/3 ไม่เท่ากับ 2/5
- ตัดเฉพาะตัวประกอบของตัวเศษและตัวส่วนที่เป็นจำนวนเต็ม
- การหารด้วยศูนย์ไม่มีนิยาม
ไม่เป็นจริง: ในการบวกเศษส่วนสองเศษ ให้บวกตัวเศษเข้าด้วยกันและบวกตัวส่วนเข้าด้วยกัน ใช้ตัวส่วนร่วมก่อน: 1/2+1/3=5/6, ไม่ใช่ 2/5
การนำไปใช้
- สำหรับข้อสอบห้ามใช้เครื่องคิดเลข ให้แสดงขั้นตอนการหาตัวส่วนร่วมหรือส่วนกลับ
- แปลง 19/12 เป็น 1 7/12 หากโจทย์ต้องการเศษส่วนmixed; ปัดเศษเฉพาะเมื่อโจทย์ระบุให้ใช้ทศนิยมอย่างชัดเจนเท่านั้น
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- Improper fraction: เศษส่วนที่มีตัวเศษมีค่ามากกว่าหรือเท่ากับตัวส่วนบวก
- Convert mixed numbers to improper fractions.
- ระวัง: การบวกรวมตัวส่วนจะไม่รักษาขนาดหน่วย: 1/2+1/3 ไม่เท่ากับ 2/5
3.1 · เศษส่วนที่แน่นอนและการคำนวณด้วยจำนวนคละ · ระดับสูง
เราสามารถรักษาสูตรให้ถูกต้องได้หรือไม่?
- สูตรอาหารใช้ 1½ ถ้วยสำหรับหนึ่ง Batch ต้องเหลืออยู่เท่าไรหลังใช้ ¾ ถ้วย และทำไมคำตอบต้องเป็นค่าที่แม่นยำ?
- บทเรียนนี้ศึกษา เศษส่วนเกิน: เศษส่วนที่มีตัวเศษมีขนาดมากกว่าหรือเท่ากับตัวส่วนบวก
วิธีปฏิบัติ
- Convert mixed numbers to improper fractions.
- บวกหรือลบโดยใช้ตัวส่วนร่วม; คูณทั้งตัวเศษและตัวส่วน; หารด้วยเศษส่วนที่ไม่เป็นศูนย์โดยคูณด้วยส่วนกลับของเศษส่วนนั้น
- ตัดตัวประกอบร่วม ไม่ใช่ตัดพจน์ที่บวกกัน
- กฎเหล่านี้ใช้กับเศษส่วนติดลบได้เช่นกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
1½-¾=6/4-3/4=3/4. Also (-2/3)×(9/4)=-18/12=-3/2 and (3/4)÷(5/8)=(3/4)×(8/5)=6/5. A common denominator gives 5/6+3/4=10/12+9/12=19/12. Check division by multiplying 6/5 by 5/8 to recover 3/4. Exact multiples of π follow ordinary arithmetic: 3π+2π=5π and 6π/3=2π. Leave an answer such as 5π exact when requested; π≈3.14 would introduce approximation. For subtraction, 5/6-3/4=10/12-9/12=1/12; for a negative mixed number, -1½ means -(1+1/2)=-3/2.
จุดที่ผิดพลาด
- การบวกรวมตัวส่วนจะไม่รักษาขนาดหน่วย: 1/2+1/3 ไม่เท่ากับ 2/5
- ตัดเฉพาะตัวประกอบของตัวเศษและตัวส่วนที่เป็นจำนวนเต็ม
- การหารด้วยศูนย์ไม่มีนิยาม
ไม่เป็นจริง: ในการบวกเศษส่วนสองเศษ ให้บวกตัวเศษเข้าด้วยกันและบวกตัวส่วนเข้าด้วยกัน ใช้ตัวส่วนร่วมก่อน: 1/2+1/3=5/6, ไม่ใช่ 2/5
การนำไปใช้
- สำหรับข้อสอบห้ามใช้เครื่องคิดเลข ให้แสดงขั้นตอนการหาตัวส่วนร่วมหรือส่วนกลับ
- แปลง 19/12 เป็น 1 7/12 หากโจทย์ต้องการเศษส่วนmixed; ปัดเศษเฉพาะเมื่อโจทย์ระบุให้ใช้ทศนิยมอย่างชัดเจนเท่านั้น
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- Improper fraction: เศษส่วนที่มีตัวเศษมีค่ามากกว่าหรือเท่ากับตัวส่วนบวก
- Convert mixed numbers to improper fractions.
- ระวัง: การบวกรวมตัวส่วนจะไม่รักษาขนาดหน่วย: 1/2+1/3 ไม่เท่ากับ 2/5
3.1 · รายการแบบมีระบบและตารางความเป็นไปได้ · ระดับพื้นฐาน
เราได้ระบุทางเลือกทั้งหมดแล้วหรือยัง?
- คาเฟ่เสนอชาหรือน้ำผลไม้พร้อมแอปเปิ้ล กล้วย หรือเมล่อน รายการจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าไม่มีการเลือกมื้อกลางวันใดตกหล่น?
- บทเรียนนี้ศึกษา รายการที่เป็นระบบ: รายการที่ทำตามลำดับคงที่เพื่อให้ทุกความเป็นไปได้ที่ยอมรับได้ปรากฏขึ้นเพียงครั้งเดียว
วิธีปฏิบัติ
- เลือกตัวเลือกแรกหนึ่งตัวก่อน แล้วระบุมือเลือกครั้งที่สองทั้งหมดที่อนุญาตได้ ก่อนที่จะเปลี่ยนไปยังตัวเลือกแรกถัดไป
- ใช้ตารางเพื่อตรวจสอบว่าไม่มีการผลลัพธ์ใดหายไปหรือซ้ำซ้อน
- หากการจัดกลุ่มบางแบบถูกห้าม ให้ลบรายการเหล่านั้นออกจากรายการ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
รายการชา-แอปเปิ้ล ชา-กล้วย ชา-เมล่อน น้ำผลไม้-แอปเปิ้ล น้ำผลไม้-กล้วย น้ำผลไม้-เมล่อน: หกทางเลือก การลบชา-เมล่อนออก เหลือห้า รหัสที่ใช้ 1,2,3 อย่างละครั้งคือ 123,132,213,231,312,321: หก คำตอบเหล่านี้มาจากรายการที่ครบถ้วน
จุดที่ผิดพลาด
- ระบุว่าลำดับมีความสำคัญหรือไม่ และการเลือกซ้ำสามารถทำได้หรือไม่
- การเลือก A แล้ว B อาจแตกต่างจาก B แล้ว A สำหรับcode แต่ไม่สำหรับทีมสองคนที่ไม่ordered team
- ข้อจำกัดอาจทำให้ผลิตภัณฑ์ที่ดูง่ายเป็นค่าที่ไม่ถูกต้องได้
Not true: Three available first choices and four second choices give twelve outcomes even if some combinations are forbidden. The product rule assumes every pair is allowed; forbidden combinations must be removed from the 12.
การนำไปใช้
- ระดับพื้นฐานควรอธิบายคำตอบด้วยรายการเรียงลำดับหรือตารางที่ครบถ้วน
- ระดับสูงอาจใช้กฎผลคูณเพื่อสรุปโครงสร้างที่ได้รับการยืนยันแล้ว แต่ยังคงต้องตรวจสอบข้อจำกัดอยู่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- รายการแบบมีระบบ: รายการที่จัดตามลำดับตายตัวเพื่อให้ผลลัพธ์ที่อนุญาตปรากฏขึ้นเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
- เลือกตัวเลือกแรกหนึ่งตัวก่อน แล้วระบุมือเลือกครั้งที่สองทั้งหมดที่อนุญาตได้ ก่อนที่จะเปลี่ยนไปยังตัวเลือกแรกถัดไป
- ระวัง: ตรวจสอบว่าลำดับมีความสำคัญหรือไม่ และอนุญาตให้ซ้ำได้หรือไม่
3.1 · รายการแบบมีระบบและกฎผลคูณ · ระดับสูง
เราได้ระบุทางเลือกทั้งหมดแล้วหรือยัง?
- คาเฟ่เสนอชาหรือน้ำผลไม้พร้อมแอปเปิ้ล กล้วย หรือเมล่อน รายการจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าไม่มีการเลือกมื้อกลางวันใดตกหล่น?
- บทเรียนนี้ศึกษา รายการที่เป็นระบบ: รายการที่ทำตามลำดับคงที่เพื่อให้ทุกความเป็นไปได้ที่ยอมรับได้ปรากฏขึ้นเพียงครั้งเดียว
วิธีปฏิบัติ
- กำหนดตัวเลือกแรกหนึ่งตัวไว้ก่อน แล้วรายการตัวเลือกที่สองที่เป็นไปได้ทั้งหมด ก่อนจึงจะย้ายไปยังตัวเลือกแรกถัดไป
- ตารางให้โครงสร้างที่เหมือนกัน
- เมื่อตัวเลือกแรก m ตัว แต่ละตัวสามารถมีตัวเลือกที่สอง n แบบ กฎผลคูณระดับสูงจะได้ผลลัพธ์จำนวน mn แบบ
- หากข้อจำกัดเปลี่ยนตัวเลือก ให้นับแถวที่อนุญาตแยกต่างหาก
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
รายการคือ ชา-แอปเปิ้ล, ชา-กล้วย, ชา-melon, น้ำผลไม้-แอปเปิ้ล, น้ำผลไม้-กล้วย, น้ำผลไม้-melon: 6 ผลลัพธ์ หากชา-melon ไม่มีอยู่ จะเหลือเพียง 5 รายการ สำหรับรหัสสามหลักที่มีเลข 1,2,3 และไม่ซ้ำกัน เลือก 3 แล้ว 2 แล้ว 1 ความเป็นไปได้ ซึ่งให้รหัส 6 รหัส: 123,132,213,231,312,321
จุดที่ผิดพลาด
- ระบุว่าลำดับมีความสำคัญหรือไม่ และการเลือกซ้ำสามารถทำได้หรือไม่
- การเลือก A แล้ว B อาจแตกต่างจาก B แล้ว A สำหรับcode แต่ไม่สำหรับทีมสองคนที่ไม่ordered team
- ข้อจำกัดอาจทำให้ผลิตภัณฑ์ที่ดูง่ายเป็นค่าที่ไม่ถูกต้องได้
Not true: Three available first choices and four second choices give twelve outcomes even if some combinations are forbidden. The product rule assumes every pair is allowed; forbidden combinations must be removed from the 12.
การนำไปใช้
- ระดับพื้นฐานควรอธิบายคำตอบด้วยรายการเรียงลำดับหรือตารางที่ครบถ้วน
- ระดับสูงอาจใช้กฎผลคูณเพื่อสรุปโครงสร้างที่ได้รับการยืนยันแล้ว แต่ยังคงต้องตรวจสอบข้อจำกัดอยู่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- รายการแบบมีระบบ: รายการที่จัดตามลำดับตายตัวเพื่อให้ผลลัพธ์ที่อนุญาตปรากฏขึ้นเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
- กำหนดตัวเลือกแรกหนึ่งตัวไว้ก่อน แล้วรายการตัวเลือกที่สองที่เป็นไปได้ทั้งหมด ก่อนจึงจะย้ายไปยังตัวเลือกแรกถัดไป
- ระวัง: ตรวจสอบว่าลำดับมีความสำคัญหรือไม่ และอนุญาตให้ซ้ำได้หรือไม่
3.1 · รากที่สองที่แน่นอนและการจัดรูปตัวส่วนให้ไม่มีราก · ระดับสูง
รากสามารถคงรูปร่างเดิมไว้ได้หรือไม่?
- สี่เหลี่ยมมีพื้นที่ 12 cm² ด้านของสี่เหลี่ยมนี้สามารถเขียนเป็นค่าที่แน่นอนโดยไม่ใช้ทศนิยมจากเครื่องคิดคำนวณยาวๆ ได้หรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา จำนวนราก (surd): รากที่อสมมติฐานซึ่งรักษาไว้ในรูปที่แน่นอนแทนที่จะถูกแทนที่ด้วยทศนิยมที่ปัดเศษแล้ว
วิธีปฏิบัติ
- ดึงตัวประกอบกำลังสองออก: √(a²b)=a√b สำหรับ a≥0, b≥0
- บวกเฉพาะส่วนรากที่ตรงกันเท่านั้น
- คูณรากที่มีจำนวนภายในรากเป็นบวกหรือศูนย์
- ในการทำให้ตัวส่วนไม่มีราก ให้คูณทั้งเศษและส่วนด้วยรากหรือ-queryate ที่เหมาะสมเดียวกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ด้านข้างเท่ากับ √12=√(4×3)=2√3 ซม. ดังนั้น √12+√27=2√3+3√3=5√3. นอกจากนี้ 6/√3=6√3/3=2√3. สำหรับ 1/(2+√3), คูณด้วย (2-√3)/(2-√3): ส่วนตัวจะกลายเป็น 4-3=1, ทำให้ได้ 2-√3. วงกลมรัศมี 3 มีพื้นที่ที่แน่นอน 9π; ทศนิยมเป็นการประมาณค่า
จุดที่ผิดพลาด
- √(a+b) โดยทั่วไปต่างจาก √a+√b
- จัดรูปจำนวนภายในรากให้ตรงกันก่อนจึงจะรวมพจน์
- การทำให้ตัวส่วนไม่มีรากเปลี่ยนรูปแบบแต่ไม่เปลี่ยนค่า; การคูณเฉพาะตัวส่วนจะทำให้ค่าเปลี่ยนแปลง
ไม่เป็นจริง: สำหรับคู่ของเลขบวกใดๆ √(a+b)=√a+√b (9+16)=5 แต่ √9+√16=7; มีการแยกตัวคูณได้เท่านั้น: √(ab)=√a√b
การนำไปใช้
- AQA N8 ระดับสูงต้องการรากที่แท้จริงและการทำให้ตัวส่วนไม่มีราก
- ระดับ Foundation ต้องรักษาเศษส่วนและค่า π ที่แม่นยำ; ห้ามจัดบทเรียนเรื่องรากกำลังสองระดับนี้ให้กับระดับ Foundation
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- รากกำลังสอง (Surd): รากของจำนวนที่ไม่เป็นตรรกยะที่เก็บในรูปที่แม่นยำ แทนที่จะเปลี่ยนเป็นทศนิยมปัดเศษ
- ดึงตัวประกอบกำลังสองออก: √(a²b)=a√b สำหรับ a≥0, b≥0
- ระวัง: √(a+b) โดยทั่วไปไม่เท่ากับ √a+√b
3.1 · ทศนิยมสิ้นสุดและเศษส่วน · ระดับพื้นฐาน
หน้าจอบอกตัวเลขทั้งหมดหรือไม่?
- เครื่องคิดคำนวณแสดง 0.333333. หน้าจอนี้เป็นค่าที่แน่นอนของหนึ่ง_third หรือไม่ หรือเป็นเพียงตัวเลขที่พอดีกับหน้าจอ?
- บทเรียนนี้ศึกษา ทศนิยมที่สิ้นสุด: ทศนิยมที่สิ้นสุดหลังจากมีตัวเลขจำนวนจำกัด
วิธีปฏิบัติ
- ใช้ตำแหน่งหลักของเลขตัวสุดท้ายเพื่อเขียนตัวส่วนที่เป็นกำลังของสิบ แล้วลดทอน
- เปรียบเทียบตัวเลขโดยใช้ตำแหน่งทศนิยมที่ตรงกันหรือตัวส่วนร่วม
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
0.375=375/1000=3/8. นอกจากนี้ 3.5=35/10=7/2 และ 0.06=6/100=3/50. เพื่อเรียงลำดับ 3/8 และ 0.4, เขียน 0.375 และ 0.400; ดังนั้น 3/8<0.4.
จุดที่ผิดพลาด
- รักษาตำแหน่งหลัก: 0.06 คือหกส่วนพัน ไม่ใช่หกส่วนสิบ
- เศษส่วนอาจมีค่ามากกว่า 1
- ลดทอนทั้งเศษและส่วนด้วยตัวประกอบร่วมกันเดียวกัน
ไม่เป็นจริง: ทศนิยมจำกัด 0.375 เท่ากับ 375/100 0.333333 เป็นทศนิยมจำกัดเท่ากับ 333333/1000000; หนึ่งในสามคือ 0.333… ซ้ำไปตลอด
การนำไปใช้
- AQA N10 ระดับ Foundation ครอบคลุมทศนิยมจำกัดและเศษส่วน รวมถึงการเรียงลำดับ
- การแปลงทศนิยมซ้ำใช้สำหรับบทเรียนระดับ Higher เท่านั้น
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ทศนิยมจำกัด: ทศนิยมที่สิ้นสุดหลังจากมีตัวเลขจำนวนจำกัด
- ใช้ตำแหน่งหลักของเลขตัวสุดท้ายเพื่อเขียนตัวส่วนที่เป็นกำลังของสิบ แล้วลดทอน
- ระวัง: รักษาตำแหน่งหลัก: 0.06 คือหกส่วนพัน ไม่ใช่หกส่วนสิบ
3.1 · การแปลงทศนิยมสิ้นสุดและทศนิยมซ้ำ · ระดับสูง
หน้าจอบอกตัวเลขทั้งหมดหรือไม่?
- เครื่องคิดคำนวณแสดง 0.333333. หน้าจอนี้เป็นค่าที่แน่นอนของหนึ่ง_third หรือไม่ หรือเป็นเพียงตัวเลขที่พอดีกับหน้าจอ?
- บทเรียนนี้ศึกษา ทศนิยมซ้ำ: ทศนิยมที่มีเลข digit หรือกลุ่ม digit ที่ซ้ำไปเรื่อยๆ
วิธีปฏิบัติ
- ทศนิยมจำกัดใช้ตัวส่วนที่เป็นกำลังของสิบก่อนลดทอน
- สำหรับทศนิยมซ้ำ ให้คูณด้วยกำลังของสิบเพื่อให้ส่วนท้ายที่ซ้ำกันตรงกัน แล้วลบออก
- ใช้ตำแหน่งทศนิยมที่ตรงกันเพื่อเปรียบเทียบตัวเลข
- ทศนิยมที่แสดงด้วยค่าปัดเศษอาจไม่ใช่เศษส่วนที่แม่นยำ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
0.375=375/1000=3/8. สำหรับ x=0.272727..., 100x=27.272727..., ดังนั้น 99x=27 และ x=27/99=3/11. สำหรับ y=0.16666..., 100y-10y=16.666...-1.666...=15, ดังนั้น y=15/90=1/6. ในเศษส่วนอย่างต่ำ หากตัวส่วนมีเฉพาะตัวประกอบ 2 และ 5 จะให้ทศนิยมจำกัด
จุดที่ผิดพลาด
- จัดให้ส่วนท้ายที่ซ้ำกันตรงก่อนลบ 0.333333 เป็นทศนิยมจำกัดและไม่เท่ากับ 0.333333... .
- ส่วนหน้าที่ไม่ซ้ำต้องการกำลังของสิบอีกตัว; การหารทุกบล็อกตัวเลขด้วย 99 แบบง่ามจะล้มเหลว
ไม่เป็นจริง: ทศนิยมจำกัด 0.333333 มีค่าเท่ากับหนึ่ง-third พอดี 0.333333 เป็นทศนิยมจำกัดเท่ากับ 333333/1000000; หนึ่ง-third คือ 0.333… ซ้ำไปเรื่อยๆ
การนำไปใช้
- AQA N10 ระดับสูง รวมถึงการแปลงหน่วยซ้ำ.
- ทั้งสองระดับมีการแปลงและเรียงลำดับทศนิยมที่มีที่สิ้นสุดและเศษส่วน.
- ตรวจสอบการแปลงด้วยการหารยาว; 3 หารด้วย 8 ได้ 0.375.
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ทศนิยมซ้ำ: ทศนิยมที่มีหลักหรือกลุ่มหลักที่ซ้ำกันตลอดไป
- ทศนิยมจำกัดใช้ตัวส่วนที่เป็นกำลังของสิบก่อนลดทอน
- ระวัง: เรียงส่วนท้ายที่ซ้ำก่อนทำการลบ. 0.333333 เป็นจำนวนจำกัดและต่างจาก 0.333333... .
3.1 · การแปลงหน่วยเมตริกและหน่วยผสม · ระดับพื้นฐาน
ทำไมตัวคูณต้องยกกำลังสอง?
- กระเบื้องปูพื้นมีขนาด 0.4 เมตร × 0.4 เมตร ทำไมพื้นที่จึงไม่เท่ากับ 0.16×100 ตารางเซนติเมตร?
- บทเรียนนี้ศึกษา ตัวแปรเปลี่ยนหน่วย: ตัวคูณที่ใช้แสดงปริมาณเดียวกันในอีกหน่วยหนึ่ง
วิธีปฏิบัติ
- แปลงแต่ละมิติ.
- เนื่องจาก 1 เมตร=100 เซนติเมตร, 1 เมตร²=10,000 เซนติเมตร² และ 1 เมตร³=1,000,000 เซนติเมตร³.
- นอกจากนี้ 1 ลิตร=1000 เซนติเมตร³, 1 กิโลกรัม=1000 กรัม และ 1 ชั่วโมง=3600 วินาที.
- สำหรับหน่วยผสม ให้แปลงทั้งตัวเศษและตัวส่วน โดยรักษาปริมาณทางฟิสิกส์ไว้ไม่เปลี่ยนแปลง.
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
0.4 เมตร = 40 เซนติเมตร ดังนั้นพื้นที่กระเบื้องคือ 40×40 = 1600 เซนติเมตร² ซึ่งตรงกับ 0.16×10,000. ถังขนาด 0.002 เมตร³ จุน้ำได้ 2000 เซนติเมตร³ = 2 ลิตร. ความเร็ว 72 กิโลเมตร/ชั่วโมง เท่ากับ 72,000/3600 = 20 เมตร/วินาที. เขียนหน่วยในแต่ละขั้นตอนเพื่อให้สามารถตรวจสอบการแปลงได้
จุดที่ผิดพลาด
- ตัวคูณพื้นที่เป็นกำลังสองของตัวคูณความยาว; ตัวคูณปริมาตรคือกำลังสาม.
- หนึ่งชั่วโมงมี 60 นาที ไม่ใช่ 100.
- การแปลงเพียงตัวเศษของความเร็วจะทำให้ได้หน่วยที่ไม่สอดคล้องกัน.
ไม่เป็นจริง: ในการแปลงตารางเมตรเป็นตารางเซนติเมตร ให้คูณด้วย 100. 1 เมตร²=100 เซนติเมตร×100 เซนติเมตร=10 000 เซนติเมตร², ดังนั้นให้คูณด้วย 10 000.
การนำไปใช้
- AQA N13 และ R1 รวมความยาว พื้นที่ ปริมาตร ความจุ และหน่วยวัดแบบผสมในระบบเมตริก.
- ใช้ค่าการแปลงที่กำหนดสำหรับหน่วยอิมเพเรียลที่ไม่คุ้นเคย; อย่าเดา.
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ค่าการแปลง: ตัวคูณที่แสดงปริมาณเดียวกันในอีกหน่วยหนึ่ง.
- แปลงแต่ละมิติ.
- ระวัง: ตัวคูณพื้นที่เป็นกำลังสองของตัวคูณความยาว; ตัวคูณปริมาตรคือกำลังสาม.
3.1 · การแปลงหน่วยเมตริกและหน่วยผสม · ระดับสูง
ทำไมตัวคูณต้องยกกำลังสอง?
- กระเบื้องปูพื้นมีขนาด 0.4 เมตร × 0.4 เมตร ทำไมพื้นที่จึงไม่เท่ากับ 0.16×100 ตารางเซนติเมตร?
- บทเรียนนี้ศึกษา ตัวแปรเปลี่ยนหน่วย: ตัวคูณที่ใช้แสดงปริมาณเดียวกันในอีกหน่วยหนึ่ง
วิธีปฏิบัติ
- แปลงแต่ละมิติ.
- เนื่องจาก 1 เมตร=100 เซนติเมตร, 1 เมตร²=10,000 เซนติเมตร² และ 1 เมตร³=1,000,000 เซนติเมตร³.
- นอกจากนี้ 1 ลิตร=1000 เซนติเมตร³, 1 กิโลกรัม=1000 กรัม และ 1 ชั่วโมง=3600 วินาที.
- สำหรับหน่วยผสม ให้แปลงทั้งตัวเศษและตัวส่วน โดยรักษาปริมาณทางฟิสิกส์ไว้ไม่เปลี่ยนแปลง.
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
0.4 เมตร = 40 เซนติเมตร ดังนั้นพื้นที่กระเบื้องคือ 40×40 = 1600 เซนติเมตร² ซึ่งตรงกับ 0.16×10,000. ถังขนาด 0.002 เมตร³ จุน้ำได้ 2000 เซนติเมตร³ = 2 ลิตร. ความเร็ว 72 กิโลเมตร/ชั่วโมง เท่ากับ 72,000/3600 = 20 เมตร/วินาที. เขียนหน่วยในแต่ละขั้นตอนเพื่อให้สามารถตรวจสอบการแปลงได้
จุดที่ผิดพลาด
- ตัวคูณพื้นที่เป็นกำลังสองของตัวคูณความยาว; ตัวคูณปริมาตรคือกำลังสาม.
- หนึ่งชั่วโมงมี 60 นาที ไม่ใช่ 100.
- การแปลงเพียงตัวเศษของความเร็วจะทำให้ได้หน่วยที่ไม่สอดคล้องกัน.
ไม่เป็นจริง: ในการแปลงตารางเมตรเป็นตารางเซนติเมตร ให้คูณด้วย 100. 1 เมตร²=100 เซนติเมตร×100 เซนติเมตร=10 000 เซนติเมตร², ดังนั้นให้คูณด้วย 10 000.
การนำไปใช้
- AQA N13 และ R1 รวมความยาว พื้นที่ ปริมาตร ความจุ และหน่วยวัดแบบผสมในระบบเมตริก.
- ใช้ค่าการแปลงที่กำหนดสำหรับหน่วยอิมเพเรียลที่ไม่คุ้นเคย; อย่าเดา.
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ค่าการแปลง: ตัวคูณที่แสดงปริมาณเดียวกันในอีกหน่วยหนึ่ง.
- แปลงแต่ละมิติ.
- ระวัง: ตัวคูณพื้นที่เป็นกำลังสองของตัวคูณความยาว; ตัวคูณปริมาตรคือกำลังสาม.
3.1 · การประมาณค่า การปัดเศษ และช่วงความคลาดเคลื่อนอย่างง่าย · ระดับพื้นฐาน
การประมาณค่านี้จะจับผิดพิมพ์ได้หรือไม่?
- เครื่องคิดเลขแสดง 49.8×19.7÷10.2 ค่า 962 อาจเป็นคำตอบที่เหมาะสมหรือไม่ หรือการประมาณค่าคร่าวๆ จะเปิดเผยข้อผิดพลาดในการป้อนข้อมูล?
- บทเรียนนี้ศึกษา ตัวเลขที่มีนัยสำคัญ: หลักเลขที่นับจากหลักแรกที่ไม่ใช่ศูนย์เมื่อรายงานความแม่นยำของตัวเลข
วิธีปฏิบัติ
- เพื่อตรวจสอบคร่าวๆ ให้ใช้ตัวเลขใกล้ๆ ที่ง่าย: 50×20÷10=100
- ตำแหน่งทศนิยมนับหลักหลังจุด; เลขมีนัยสำคัญเริ่มตั้งแต่หลักที่ไม่เป็นศูนย์ตัวแรก.
- ปัดเศษเฉพาะผลลัพธ์สุดท้ายเท่านั้น.
- การปัดเศษใกล้หน่วยที่สุดมีช่วงที่ขยายออกไปครึ่งหนึ่งจากค่าต้นทางทั้งด้านบวกและลบ ส่วนการตัดทอนแบบบวกจะคงค่าตั้งแต่ค่าที่กำหนดไว้ไปจนถึงหน่วยถัดไป
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
The calculation is about 96.18, consistent with the estimate 100. The number 0.004786 rounds to 0.0048 at 2 significant figures, but to 0.005 at 3 decimal places. If length L rounds to 8.0 cm at 1 decimal place, 7.95≤L<8.05. If a positive value is truncated to 8.0 at 1 decimal place, 8.0≤L<8.1 instead. Reported precision must fit the question. Seventeen items packed six per box need three whole boxes, since two boxes hold only twelve items. Rounding 17/6 to two boxes would fail the physical requirement. For a nearest-0.1 reading of 8.0, each possible value differs from the report by at most 0.05; a claim of 8.08 lies outside the interval. Carry full calculator precision until a final money, length or accuracy requirement is applied.
จุดที่ผิดพลาด
- Zeros before the first nonzero digit do not count as significant figures.
- การปัดเศษและการตัดทอนให้ช่วงที่แตกต่างกัน
- อย่าเปลี่ยนการตรวจสอบโดยประมาณให้เป็นคำตอบที่แน่นอน และอย่าปัดเศษผลลัพธ์กลางทุกขั้นตอน
ไม่เป็นจริง: การปัดเศษค่าบวกและการตัดทอน (truncating) ไปยังตำแหน่งทศนิยมเดียวกันให้ช่วงความผิดพลาดเหมือนกัน การปัดเศษให้ช่วงทั้งสองข้างของค่า; การตัดทอนให้ช่วงด้านเดียวเท่านั้น
การนำไปใช้
- AQA N14–N16 ต้องการการตีความความแม่นยำในระดับทั้งสอง
- ระดับพื้นฐานใช้ช่วงง่ายและขอบเขตความแม่นยำ
- ระดับสูงรวมขอบเขตบนและล่างสำหรับปริมาณที่คำนวณได้ในบทเรียนขอบเขตแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Significant figure: A digit counted from the first nonzero digit when reporting numerical precision.
- เพื่อตรวจสอบคร่าวๆ ให้ใช้ตัวเลขใกล้ๆ ที่ง่าย: 50×20÷10=100
- Watch for: zeros before the first nonzero digit do not count as significant figures.
3.1 · การประมาณค่า การปัดเศษ และช่วงความคลาดเคลื่อนอย่างง่าย · ระดับสูง
การประมาณค่านี้จะจับผิดพิมพ์ได้หรือไม่?
- เครื่องคิดเลขแสดง 49.8×19.7÷10.2 ค่า 962 อาจเป็นคำตอบที่เหมาะสมหรือไม่ หรือการประมาณค่าคร่าวๆ จะเปิดเผยข้อผิดพลาดในการป้อนข้อมูล?
- บทเรียนนี้ศึกษา ตัวเลขที่มีนัยสำคัญ: หลักเลขที่นับจากหลักแรกที่ไม่ใช่ศูนย์เมื่อรายงานความแม่นยำของตัวเลข
วิธีปฏิบัติ
- เพื่อตรวจสอบคร่าวๆ ให้ใช้ตัวเลขใกล้ๆ ที่ง่าย: 50×20÷10=100
- ตำแหน่งทศนิยมนับหลักหลังจุด; เลขมีนัยสำคัญเริ่มตั้งแต่หลักที่ไม่เป็นศูนย์ตัวแรก.
- ปัดเศษเฉพาะผลลัพธ์สุดท้ายเท่านั้น.
- การปัดเศษใกล้หน่วยที่สุดมีช่วงที่ขยายออกไปครึ่งหนึ่งจากค่าต้นทางทั้งด้านบวกและลบ ส่วนการตัดทอนแบบบวกจะคงค่าตั้งแต่ค่าที่กำหนดไว้ไปจนถึงหน่วยถัดไป
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
The calculation is about 96.18, consistent with the estimate 100. The number 0.004786 rounds to 0.0048 at 2 significant figures, but to 0.005 at 3 decimal places. If length L rounds to 8.0 cm at 1 decimal place, 7.95≤L<8.05. If a positive value is truncated to 8.0 at 1 decimal place, 8.0≤L<8.1 instead. Reported precision must fit the question. Seventeen items packed six per box need three whole boxes, since two boxes hold only twelve items. Rounding 17/6 to two boxes would fail the physical requirement. For a nearest-0.1 reading of 8.0, each possible value differs from the report by at most 0.05; a claim of 8.08 lies outside the interval. Carry full calculator precision until a final money, length or accuracy requirement is applied.
จุดที่ผิดพลาด
- Zeros before the first nonzero digit do not count as significant figures.
- การปัดเศษและการตัดทอนให้ช่วงที่แตกต่างกัน
- อย่าเปลี่ยนการตรวจสอบโดยประมาณให้เป็นคำตอบที่แน่นอน และอย่าปัดเศษผลลัพธ์กลางทุกขั้นตอน
ไม่เป็นจริง: การปัดเศษค่าบวกและการตัดทอน (truncating) ไปยังตำแหน่งทศนิยมเดียวกันให้ช่วงความผิดพลาดเหมือนกัน การปัดเศษให้ช่วงทั้งสองข้างของค่า; การตัดทอนให้ช่วงด้านเดียวเท่านั้น
การนำไปใช้
- AQA N14–N16 ต้องการการตีความความแม่นยำในระดับทั้งสอง
- ระดับพื้นฐานใช้ช่วงง่ายและขอบเขตความแม่นยำ
- ระดับสูงรวมขอบเขตบนและล่างสำหรับปริมาณที่คำนวณได้ในบทเรียนขอบเขตแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Significant figure: A digit counted from the first nonzero digit when reporting numerical precision.
- เพื่อตรวจสอบคร่าวๆ ให้ใช้ตัวเลขใกล้ๆ ที่ง่าย: 50×20÷10=100
- Watch for: zeros before the first nonzero digit do not count as significant figures.
3.1 · การแบ่งสัดส่วนตามอัตราส่วนและตัวดำเนินการของเศษส่วน · ระดับพื้นฐาน
เศษส่วนใดอธิบายทั้งหมด?
- คลับแบ่งเงิน 84 หยวน ระหว่างทีมสองทีม ตามอัตราส่วน 2:5. ทีมแรกจะได้รับสองห้าส่วนทั้งหมดหรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา อัตราส่วน: การเปรียบเทียบที่ระบุจำนวนสัมพัทธ์ของส่วนที่มีขนาดเท่ากัน
วิธีปฏิบัติ
- บวกส่วนประกอบของอัตราส่วนเพื่อหาทั้งหมด: 2:5 มี 7 ส่วนเท่าๆ กัน
- หารทั้งหมดด้วย 7 แล้วคูณด้วยจำนวนส่วนที่ต้องการ
- เศษส่วนทำหน้าที่เป็นตัวคูณ; ร้อยละ p ทำหน้าที่เป็น p/100
- แยกการเปรียบเทียบส่วนต่อส่วนและส่วนต่อทั้งหมดออกจากกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
แต่ละส่วนมีค่า 84/7=12 หยวน ทำให้มีส่วนแบ่ง 24 และ 60 ทีมแรกมี 2/7 ของทั้งหมด ในขณะที่ส่วนแบ่งของมันคือ 2/5 ของส่วนแบ่งอีกฝ่าย ส่วน 3/4 ของ 28 คือ 21 ปริมาณ 120% ของ 35 คือ 1.2×35=42 ดังนั้นเปอร์เซ็นต์อาจเกิน 100 ได้
จุดที่ผิดพลาด
- อัตราส่วน 2:5 ไม่ได้ทำให้ส่วนแรกเป็น 2/5 ของทั้งหมด
- ทั้งหมดมี 7 ส่วน
- A multiplier over 1 increases a positive quantity; it does not automatically mean a probability.
ไม่ถูกต้อง: สำหรับการแบ่ง 2:5 ส่วนแรกคือ 2/5 ของทั้งหมด อัตราส่วน 2:5 มี 7 ส่วน ดังนั้นส่วนแรกจึงเป็น 2/7 ของทั้งหมด
การนำไปใช้
- AQA N11/N12 และ R3–R8 เชื่อมโยงส่วนต่างๆ ของอัตราส่วนกับเศษส่วนและตัวดำเนินการ
- ตรวจสอบว่าผลรวมของสัดส่วนเท่ากับจำนวนที่ระบุไว้ และลดรูปอัตราส่วนโดยการหารทุกส่วนด้วยตัวคูณบวกเดียวกัน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.1.
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อัตราส่วน: การเปรียบเทียบที่แสดงถึงจำนวนสัมพัทธ์ของส่วนที่มีขนาดเท่ากัน
- บวกส่วนประกอบของอัตราส่วนเพื่อหาทั้งหมด: 2:5 มี 7 ส่วนเท่าๆ กัน
- ระวัง: อัตราส่วน 2:5 ไม่ได้หมายความว่าส่วนแรกคือ 2/5 ของทั้งหมด
3.1 · การแบ่งสัดส่วนตามอัตราส่วนและตัวดำเนินการของเศษส่วน · ระดับสูง
เศษส่วนใดอธิบายทั้งหมด?
- คลับแบ่งเงิน 84 หยวน ระหว่างทีมสองทีม ตามอัตราส่วน 2:5. ทีมแรกจะได้รับสองห้าส่วนทั้งหมดหรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา อัตราส่วน: การเปรียบเทียบที่ระบุจำนวนสัมพัทธ์ของส่วนที่มีขนาดเท่ากัน
วิธีปฏิบัติ
- บวกส่วนประกอบของอัตราส่วนเพื่อหาทั้งหมด: 2:5 มี 7 ส่วนเท่าๆ กัน
- หารทั้งหมดด้วย 7 แล้วคูณด้วยจำนวนส่วนที่ต้องการ
- เศษส่วนทำหน้าที่เป็นตัวคูณ; ร้อยละ p ทำหน้าที่เป็น p/100
- แยกการเปรียบเทียบส่วนต่อส่วนและส่วนต่อทั้งหมดออกจากกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
แต่ละส่วนมีค่า 84/7=12 หยวน ทำให้มีส่วนแบ่ง 24 และ 60 ทีมแรกมี 2/7 ของทั้งหมด ในขณะที่ส่วนแบ่งของมันคือ 2/5 ของส่วนแบ่งอีกฝ่าย ส่วน 3/4 ของ 28 คือ 21 ปริมาณ 120% ของ 35 คือ 1.2×35=42 ดังนั้นเปอร์เซ็นต์อาจเกิน 100 ได้
จุดที่ผิดพลาด
- อัตราส่วน 2:5 ไม่ได้ทำให้ส่วนแรกเป็น 2/5 ของทั้งหมด
- ทั้งหมดมี 7 ส่วน
- A multiplier over 1 increases a positive quantity; it does not automatically mean a probability.
ไม่ถูกต้อง: สำหรับการแบ่ง 2:5 ส่วนแรกคือ 2/5 ของทั้งหมด อัตราส่วน 2:5 มี 7 ส่วน ดังนั้นส่วนแรกจึงเป็น 2/7 ของทั้งหมด
การนำไปใช้
- AQA N11/N12 และ R3–R8 เชื่อมโยงส่วนต่างๆ ของอัตราส่วนกับเศษส่วนและตัวดำเนินการ
- ตรวจสอบว่าผลรวมของสัดส่วนเท่ากับจำนวนที่ระบุไว้ และลดรูปอัตราส่วนโดยการหารทุกส่วนด้วยตัวคูณบวกเดียวกัน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนข้อ 3.1 ของหลักสูตร
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อัตราส่วน: การเปรียบเทียบที่แสดงถึงจำนวนสัมพัทธ์ของส่วนที่มีขนาดเท่ากัน
- บวกส่วนประกอบของอัตราส่วนเพื่อหาทั้งหมด: 2:5 มี 7 ส่วนเท่าๆ กัน
- ระวัง: อัตราส่วน 2:5 ไม่ได้หมายความว่าส่วนแรกคือ 2/5 ของทั้งหมด
3.2 · สมการ เอกลักษณ์ และการจัดรูปสมการ · ระดับพื้นฐาน
เมื่อไหร่ที่แผนทั้งสองมีค่าใช้จ่ายเท่ากัน?
- แผนมือถือสองแบบมีค่าใช้จ่าย 20+3x และ 44+x หยวน สำหรับ x GB เมื่อไหร่ที่ทั้งสองแผนมีค่าใช้จ่ายเท่ากัน?
- บทเรียนนี้ศึกษา เอกลักษณ์: ความเท่าเทียมกันที่ถูกต้องสำหรับทุกค่าที่อนุญาตของตัวแปร
วิธีปฏิบัติ
- สมการถามว่าค่าเข้าใดทำให้สมการเป็นจริง ส่วนเอกลักษณ์จะเป็นจริงสำหรับทุกค่าที่อนุญาตให้ใช้
- รักษาความเท่ากันโดยทำการSame Operation กับทั้งสองด้าน
- ระบุข้อจำกัดก่อนหารด้วยตัวแปร
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
20+3x=44+x ให้ 2x=24 และ x=12. ทั้งสองแผนจะมีค่าใช้จ่าย 56 ใน A=πr², หารด้วย π และหา root ที่สองเชิงบวกเพื่อรับ r=√(A/π), เนื่องจาก r เป็นความยาว
จุดที่ผิดพลาด
- การตัดพจน์ออกไม่เหมือนกับการตัดตัวประกอบออก
- ใน (x²+2x)/x ให้แยกตัวประกอบในเศษคงไว้ว่า x≠0
- ตรวจสอบการย้ายข้างโดยแทนค่า
ไม่เป็นจริง: การตัด x ออกจาก (x+3)/x จะได้ 3 สำหรับทุกค่าที่ไม่ใช่ศูนย์ x เป็นพจน์ในเศษ ไม่ใช่ตัวประกอบ จึงไม่สามารถตัดได้: ที่ x=1, (1+3)/1=4 ไม่ใช่ 3
การนำไปใช้
- กำหนดตัวแปรที่ไม่ทราบค่าและตั้งสมการเชิงเส้น
- ตรวจสอบคำตอบโดยการแทนค่า
- จำกัดบทเรียนพื้นฐาน/แกนกลางนี้ให้อยู่ในนิพจน์และสมการอย่างง่ายเท่านั้น
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เอกลักษณ์: สมการที่เป็นจริงสำหรับทุกค่าที่อนุญาตให้ใช้ของตัวแปร
- สมการถามว่าค่าเข้าใดทำให้สมการเป็นจริง ส่วนเอกลักษณ์จะเป็นจริงสำหรับทุกค่าที่อนุญาตให้ใช้
- ระวัง: การตัดพจน์ออกไม่เหมือนกับการตัดตัวประกอบออก
3.2 · สมการ เอกลักษณ์ และการจัดรูปสมการ · ระดับสูง
เมื่อไหร่ที่แผนทั้งสองมีค่าใช้จ่ายเท่ากัน?
- แผนมือถือสองแบบมีค่าใช้จ่าย 20+3x และ 44+x หยวน สำหรับ x GB เมื่อไหร่ที่ทั้งสองแผนมีค่าใช้จ่ายเท่ากัน?
- บทเรียนนี้ศึกษา เอกลักษณ์: ความเท่าเทียมกันที่ถูกต้องสำหรับทุกค่าที่อนุญาตของตัวแปร
วิธีปฏิบัติ
- สมการถามว่าค่าเข้าใดทำให้สมการเป็นจริง ส่วนเอกลักษณ์จะเป็นจริงสำหรับทุกค่าที่อนุญาตให้ใช้
- รักษาความเท่ากันโดยทำการSame Operation กับทั้งสองด้าน
- ระบุข้อจำกัดก่อนหารด้วยตัวแปร
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
20+3x=44+x ให้ 2x=24 และ x=12. ทั้งสองแผนจะมีค่าใช้จ่าย 56 ใน A=πr², หารด้วย π และหา root ที่สองเชิงบวกเพื่อรับ r=√(A/π), เนื่องจาก r เป็นความยาว
จุดที่ผิดพลาด
- การตัดพจน์ออกไม่เหมือนกับการตัดตัวประกอบออก
- ใน (x²+2x)/x ให้แยกตัวประกอบในเศษคงไว้ว่า x≠0
- ตรวจสอบการย้ายข้างโดยแทนค่า
ไม่เป็นจริง: การตัด x ออกจาก (x+3)/x จะได้ 3 สำหรับทุกค่าที่ไม่ใช่ศูนย์ x เป็นพจน์ในเศษ ไม่ใช่ตัวประกอบ จึงไม่สามารถตัดได้: ที่ x=1, (1+3)/1=4 ไม่ใช่ 3
การนำไปใช้
- ตั้งสมการจากหน่วยและความหมายของตัวแปรที่ไม่ทราบค่า
- คำตอบติดลบหรือเศษส่วนอาจถูกต้องทางพีชคณิตแต่เป็นไปไม่ได้สำหรับการนับจำนวน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เอกลักษณ์: สมการที่เป็นจริงสำหรับทุกค่าที่อนุญาตให้ใช้ของตัวแปร
- สมการถามว่าค่าเข้าใดทำให้สมการเป็นจริง ส่วนเอกลักษณ์จะเป็นจริงสำหรับทุกค่าที่อนุญาตให้ใช้
- ระวัง: การตัดพจน์ออกไม่เหมือนกับการตัดตัวประกอบออก
3.2 · การแยกตัวประกอบและหาค่าของสมการกำลังสองอย่างง่าย · ระดับพื้นฐาน
ความกว้างใดที่ทำให้มีพื้นที่เพียงพอ?
- ล้อมรั้วรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีพื้นที่ x(10-x) ความกว้างใดให้พื้นที่อย่างน้อย 21 ตารางเมตร?
- บทเรียนนี้ศึกษา ราก: ค่าอินพุตที่ทำให้พหุนามมีค่าเป็นศูนย์
วิธีปฏิบัติ
- ขยายวงเล็บและแยกตัวประกอบสมการกำลังสองง่าย
- แก้โจทย์โดยตั้งให้แต่ละตัวประกอบเท่ากับศูนย์ และใช้กราฟเพื่อตีความรากของสมการ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
x²-10x+21=(x-3)(x-7). ดังนั้นสมการ x²-10x+21=0 มีรากคือ 3 และ 7. ตรวจสอบรากแต่ละตัวด้วยการแทนค่าและทำเครื่องหมายจุดตัดทั้งสองบนกราฟ
จุดที่ผิดพลาด
- การคูณอสมการด้วยจำนวนลบจะเปลี่ยนทิศทางของอสมการ
- แผนภาพต้องแสดงว่าด้านใดของรากแต่ละตัวเป็นจริงต่ออสมการ
- เรขาคณิตอาจจำกัดค่า x เพิ่มเติม
ไม่เป็นจริง: ค่าดีคริมิแนนต์ที่เป็นบวกหมายความว่าสมการกำลังสองไม่มีรากจริง ค่าดีคริมิแนนต์ที่เป็นบวกหมายถึงมีรากจริงที่แตกต่างกันสองค่า ส่วนค่าดีคริมิแนนต์ที่เป็นลบหมายถึงไม่มีรากจริง
การนำไปใช้
- บทเรียนระดับพื้นฐาน/แกนกลางนี้ใช้การแยกตัวประกอบและรากทางกราฟ ส่วนดิสคริมิแนนต์ สูตรกำลังสอง และความไม่เท่ากันกำลังสอง สงวนไว้สำหรับระดับขั้นสูงเท่านั้น
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ราก: ค่าอินพุตที่ทำให้ค่าของนิพจน์เป็นศูนย์
- ขยายวงเล็บและแยกตัวประกอบสมการกำลังสองง่าย
- ระวัง: การคูณอสมการด้วยจำนวนลบจะเปลี่ยนทิศทางของอสมการ
3.2 · สมการกำลังสองและไม่เท่าเทียม · ระดับสูง
ความกว้างใดที่ทำให้มีพื้นที่เพียงพอ?
- ล้อมรั้วรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีพื้นที่ x(10-x) ความกว้างใดให้พื้นที่อย่างน้อย 21 ตารางเมตร?
- บทเรียนนี้ศึกษา discriminant: ปริมาณ b²-4ac ที่กำหนดรากจริงของสมการ ax²+bx+c=0
วิธีปฏิบัติ
- แยกตัวประกอบเมื่อทำได้; หากไม่ทำ ให้ทำกำลังสมบูรณ์หรือใช้สูตรสมการกำลังสอง
- อสมการกำลังสองต้องการพิจารณาเครื่องหมายบนช่วง ไม่ใช่แค่รากเท่านั้น
- discriminant (ค่าดีคริมิแนนต์) ใช้ระบุรากซ้ำหรือรากจริงที่หายไป
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สมการ x²-10x+21=0 แยกตัวประกอบได้เป็น (x-3)(x-7)=0, ซึ่งให้ราก 3 และ 7. เติมกำลังสอง: x²-10x+21=(x-5)²-4, ซึ่งให้จุดกลับทิศทาง (5,-4) และเส้นสมมาตร x=5. สูตร x=[-b±√(b²-4ac)]/(2a) ยังให้ (10±4)/2=3,7. สำหรับ 2x²+5x-3=0, discriminant คือ 49 และรากคือ (-5±7)/4=1/2,-3. กราฟให้รากโดยประมาณเมื่อการแยกตัวประกอบที่แม่นยำทำได้ยาก สำหรับพื้นที่ปิดที่มีพื้นที่ A=x(10-x), เติมกำลังสองเพื่อให้ได้ A=25-(x-5)². พื้นที่สูงสุดคือ 25 ที่ x=5, ภายใน 0<x<10
จุดที่ผิดพลาด
- การคูณอสมการด้วยจำนวนลบจะเปลี่ยนทิศทางของอสมการ
- แผนภาพต้องแสดงว่าด้านใดของรากแต่ละตัวเป็นจริงต่ออสมการ
- เรขาคณิตอาจจำกัดค่า x เพิ่มเติม
ไม่เป็นจริง: ค่าดีคริมิแนนต์ที่เป็นบวกหมายความว่าสมการกำลังสองไม่มีรากจริง ค่าดีคริมิแนนต์ที่เป็นบวกหมายถึงมีรากจริงที่แตกต่างกันสองค่า ส่วนค่าดีคริมิแนนต์ที่เป็นลบหมายถึงไม่มีรากจริง
การนำไปใช้
- AQA A11/A18 ระดับสูง ตีความราก จุดตัดแกน และจุดยอด ทำกำลังสองสมบูรณ์ และใช้สูตรกำลังสอง รวมถึงสมการที่ต้องการจัดรูปก่อน
- การแยกตัวประกอบและการแทนค่าตรวจสอบผลลัพธ์แต่ละข้อ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ค่าดีคริมิแนนต์ (Discriminant): ค่า b²-4ac ที่กำหนดรากจริงของ ax²+bx+c=0
- แยกตัวประกอบเมื่อทำได้; หากไม่ทำ ให้ทำกำลังสมบูรณ์หรือใช้สูตรสมการกำลังสอง
- ระวัง: การคูณอสมการด้วยจำนวนลบจะเปลี่ยนทิศทางของอสมการ
3.2 · สมการเชิงเส้นคู่พร้อมกัน · ระดับพื้นฐาน
สมการหนึ่งสามารถกำหนดจำนวนได้สองหรือไม่?
- บัตรสองประเภทรวมเงินได้จำนวนหนึ่ง สมการเดียวไม่สามารถระบุจำนวนที่ไม่ทราบค่าทั้งสองได้
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง การกำจัด: การรวมสมการเพื่อกำจัดตัวแปรหนึ่งออกในขณะที่คงคำตอบเดิมไว้
วิธีปฏิบัติ
- คูณสมการเพื่อให้ตัวแปรหนึ่งหายไป หรือแทนค่าจากสมการหนึ่งลงในอีกสมการหนึ่ง
- แก้สมการเชิงเส้นที่เหลือแล้วหาค่าตัวแปรตัวที่สอง
- จุดตัดคือจุดที่สอดคล้องกับสมการต้นฉบับทั้งสอง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ x+y=12 และ 3x+2y=31, ลบสองเท่าของสมการแรกออกจากสมการที่สอง: x=7. จากนั้น y=5. ตรวจสอบทั้งสอง 7+5=12 และ 3×7+2×5=31. กราฟเส้นตรงสองเส้นตัดกันที่ (7,5)
จุดที่ผิดพลาด
- ตรวจสอบคู่ลำดับในสมการต้นฉบับทั้งสอง
- การคูณสมการหมายถึงการคูณทุกพจน์ รวมถึงค่าคงที่
- เส้นขนานที่ไม่ทับซ้อนกันไม่มีคำตอบร่วมกัน
ไม่ถูกต้อง: การแก้ระบบสมการพร้อมกันด้วยการตรวจสอบเพียงสมการเดียว คำตอบต้องสอดคล้องกับสมการทั้งสอง ต้องนำไปตรวจสอบในทั้งสองสมการ
การนำไปใช้
- AQA A19 ระดับพื้นฐาน แก้สมการเชิงเส้นสองสมการด้วยวิธีลบหรือแทนค่า และตีความจุดตัดบนกราฟ
- ระบบเชิงเส้น/กำลังสอง อยู่ในระดับสูง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- วิธีลบ: รวมสมการเข้าด้วยกันเพื่อกำจัดตัวแปรหนึ่งตัวwhileรักษาคำตอบเดิมไว้
- คูณสมการเพื่อให้ตัวแปรหนึ่งหายไป หรือแทนค่าจากสมการหนึ่งลงในอีกสมการหนึ่ง
- ระวัง: ตรวจสอบคู่ลำดับในสมการต้นฉบับทั้งสอง
3.2 · สมการเชิงเส้นและสมการเชิงเส้น/กำลังสองพร้อมกัน · ระดับสูง
สมการหนึ่งสามารถกำหนดจำนวนได้สองหรือไม่?
- บัตรสองประเภทรวมเงินได้จำนวนหนึ่ง สมการเดียวไม่สามารถระบุจำนวนที่ไม่ทราบค่าทั้งสองได้
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง การกำจัด: การรวมสมการเพื่อกำจัดตัวแปรหนึ่งออกในขณะที่คงคำตอบเดิมไว้
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับสมการเชิงเส้นสองสมการ ใช้วิธีลบหรือแทนค่าและตรวจสอบทั้งสองสมการ
- สำหรับเส้นตรงและสมการกำลังสอง แทนความสัมพันธ์เชิงเส้นก่อน แล้วแก้สมการกำลังสองที่เกิดขึ้น
- สำหรับอสมการ ชดสีพื้นที่ที่สอดคล้องกับเงื่อนไขทั้งหมด
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ x+y=12 และ 3x+2y=31, ลบสองเท่าของสมการแรกเพื่อได้ x=7,y=5. สำหรับ y=x+2 และ y=x², เท่ากัน outputs: x²-x-2=0, ดังนั้น x=2 หรือ -1. จุดตัดคือ (2,4) และ (-1,1), และทั้งสองสอดคล้องกับเส้นและพาราโบลา
จุดที่ผิดพลาด
- การตรวจสอบสมการเพียงสมการเดียวไม่เพียงพอ
- เส้นตรงสามารถตัดพาราโบลาได้สองจุด ดังนั้นให้เก็บคำตอบทั้งสองไว้ เว้นแต่บริบทจะตัดออกหนึ่งคำตอบ
- ขอบเขตของอสมการอาจรวมหรือไม่รวมตามเครื่องหมาย
ไม่ถูกต้อง: การแก้ระบบสมการพร้อมกันด้วยการตรวจสอบเพียงสมการเดียว คำตอบต้องสอดคล้องกับสมการทั้งสอง ต้องนำไปตรวจสอบในทั้งสองสมการ
การนำไปใช้
- AQA A19 Higher รวมสมการเชิงเส้นสองสมการและระบบสมการเชิงเส้น/พหุนามกำลังสอง
- วิธีลบสมการเหมาะสำหรับคู่สมการเชิงเส้น; วิธีแทนค่าลดคู่เส้นตรง/เส้นโค้งเหลือเป็นสมการพหุนามกำลังสอง
- เก็บคำตอบทุกตัวและตรวจสอบสมการต้นฉบับทั้งสอง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- วิธีลบ: รวมสมการเข้าด้วยกันเพื่อกำจัดตัวแปรหนึ่งตัวwhileรักษาคำตอบเดิมไว้
- สำหรับสมการเชิงเส้นสองสมการ ใช้วิธีลบหรือแทนค่าและตรวจสอบทั้งสองสมการ
- ระวัง: ตรวจสอบสมการเพียงสมการเดียวไม่เพียงพอ
3.2 · เส้นตรงและความชัน · ระดับพื้นฐาน
ความชันของเส้นทางกลายเป็นสมการได้อย่างไร?
- เส้นทางยกสูง 6 เมตร ในระยะทางแนวนอน 3 เมตร ความชันเชื่อมโยงแผนภาพเข้ากับสมการ
- บทเรียนนี้ศึกษา ความชัน: การเปลี่ยนแปลงของ y หารด้วยการเปลี่ยนแปลงของ x ที่สอดคล้องกัน
วิธีปฏิบัติ
- ความชันคือความเปลี่ยนแปลงของ y หารด้วยความเปลี่ยนแปลงของ x
- เส้นตรงมีสมการ y=mx+c โดยที่ c คือจุดตัดแกน y
- เส้นขนานมีความชันเท่ากัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ผ่าน 2,5 ด้วยความชัน 3 แทนค่าจะได้ 5=3×2+c ดังนั้น c=-1 และ y=3x-1 จุด (1,2) และ (4,8) ให้ความชัน (8-2)/(4-1)=2
จุดที่ผิดพลาด
- เส้นแนวตั้งไม่มีความชันที่มีค่าจำกัด; อย่าพยายามเขียนให้อยู่ในรูป y=mx+c
- อ่านเครื่องหมายของจุดศูนย์กลางวงกลมให้รอบคอบ
- รังสีที่ลากไปหาเส้นสัมผัสจะตั้งฉากกับเส้นสัมผัสเสมอ
ไม่ถูกต้อง: เส้นตั้งฉากที่ไม่ใช่แนวตั้งมีความชันเท่ากัน ความชันตั้งฉากที่มีค่าจำกัดคูณกันได้ −1: ความชัน 2 ต้องใช้ −1/2 เส้นขนานมีความชันเท่ากัน
การนำไปใช้
- วาดเส้นตรงโดยใช้จุดสองจุดที่ตรวจสอบแล้วและระบุตำแหน่งจุดตัดแกน
- สูตรความชันตั้งฉากและสมการวงกลมไม่ใช่ส่วนหนึ่งของบทเรียนพื้นฐาน/แก่นกลางนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความชัน: การเปลี่ยนแปลงของ y หารด้วยการเปลี่ยนแปลงของ x ที่สอดคล้องกัน
- ความชันคือความเปลี่ยนแปลงของ y หารด้วยความเปลี่ยนแปลงของ x
- ข้อควรระวัง: เส้นแนวตั้งไม่มีความชันที่มีค่าจำกัด; อย่าพยายามเขียนให้อยู่ในรูป y=mx+c
3.2 · เรขาคณิตพิกัดและเส้นสัมผัส · ระดับสูง
ความชันของเส้นทางกลายเป็นสมการได้อย่างไร?
- เส้นทางยกสูง 6 เมตร ในระยะทางแนวนอน 3 เมตร ความชันเชื่อมโยงแผนภาพเข้ากับสมการ
- บทเรียนนี้ศึกษา ความชัน: การเปลี่ยนแปลงของ y หารด้วยการเปลี่ยนแปลงของ x ที่สอดคล้องกัน
วิธีปฏิบัติ
- เส้นตรงผ่าน (x₁,y₁) มีความชัน m มีสมการ y-y₁=m(x-x₁)
- เส้นขนานมีความชันเท่ากัน
- ความชันตั้งฉากที่มีค่าจำกัดคูณกันได้ -1
- สมการวงกลมคือ (x-a)²+(y-b)²=r²
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ผ่านจุด (2,5) ด้วยความชัน 3, สมการคือ y-5=3(x-2), ดังนั้น y=3x-1. เส้นตั้งฉากที่ผ่านจุดเดียวกันจะมีสมการ y-5=-(x-2)/3. วงกลม (x-2)²+(y+1)²=25 มีจุดศูนย์กลางที่ (2,-1) และรัศมี 5.
จุดที่ผิดพลาด
- เส้นแนวตั้งไม่มีความชันที่มีค่าจำกัด; อย่าพยายามเขียนให้อยู่ในรูป y=mx+c
- อ่านเครื่องหมายของจุดศูนย์กลางวงกลมให้รอบคอบ
- รังสีที่ลากไปหาเส้นสัมผัสจะตั้งฉากกับเส้นสัมผัสเสมอ
ไม่ถูกต้อง: เส้นตั้งฉากที่ไม่ใช่แนวตั้งมีความชันเท่ากัน ความชันตั้งฉากที่มีค่าจำกัดคูณกันได้ −1: ความชัน 2 ต้องใช้ −1/2 เส้นขนานมีความชันเท่ากัน
การนำไปใช้
- ก่อนหาค่าตัดกันระหว่างเส้นตรงและวงกลม ให้ทำนายก่อนว่ามีจุดตัดเป็นศูนย์ หนึ่ง หรือ สอง จุด
- การแทนค่าจะได้สมการกำลังสองซึ่งค่าดิสคริมิแนนต์ใช้ตรวจสอบการทำนาย
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความชัน: การเปลี่ยนแปลงของ y หารด้วยการเปลี่ยนแปลงของ x ที่สอดคล้องกัน
- เส้นตรงผ่าน (x₁,y₁) มีความชัน m มีสมการ y-y₁=m(x-x₁)
- ข้อควรระวัง: เส้นแนวตั้งไม่มีความชันที่มีค่าจำกัด; อย่าพยายามเขียนให้อยู่ในรูป y=mx+c
3.2 · ลำดับเลขคณิตและพจน์ที่ n · ระดับพื้นฐาน
การเปลี่ยนแปลงเป็นการบวกหรือคูณ?
- แผนการออมเงินเพิ่ม ¥30 ทุกสัปดาห์; โมเดลประชากรเพิ่มขึ้น 5% ต่อปี ผลต่างเท่ากันและอัตราส่วนเท่ากันต้องใช้โมเดลที่แตกต่างกัน
- บทเรียนนี้ศึกษา ผลต่างร่วม: ค่าคงที่ที่เพิ่มระหว่างพจน์ติดกันในอนุกรมเลขคณิต
วิธีปฏิบัติ
- หาค่าต่างคงที่ของอนุกรมเลขคณิต
- พจน์ที่ n คือ a+(n-1)d
- กฎจากพจน์ต่อพจน์อธิบายวิธีการไปหาพจน์ถัดไป; กฎจากตำแหน่งถึงพจน์ให้ค่าพจน์โดยตรง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ 5,8,11,14,... ผลต่างร่วมคือ 3 พจน์ที่ n คือ 5+3(n-1)=3n+2 เมื่อ n=8, u₈=26 เพื่อหาตำแหน่งของ 62 แก้ 3n+2=62 ได้ n=20
จุดที่ผิดพลาด
- พจน์แรกมีดัชนี 1 ดังนั้นเลขชี้กำลังคือ n-1
- ลำดับคือรายการ; ซีรีส์คือผลบวก
- ลำดับเรขาคณิตสามารถสลับเครื่องหมายและยังลู่เข้าได้
ไม่เป็นจริง: พจน์แรกของอนุกรมมีดัชนีเป็นศูนย์ ผลบวกอนันต์มีอยู่เฉพาะเมื่อ −1<r<1; สำหรับ r=2 พจน์จะเพิ่มขึ้นโดยไม่จำกัด
การนำไปใช้
- สร้างหลายพจน์และตรวจสอบกฎพจน์ที่ n ที่เสนอมา
- Infinite geometric series and advanced sum formulae are excluded from this Foundation/Core lesson.
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ผลต่างร่วม: ค่าคงที่ที่เพิ่มระหว่างพจน์ติดต่อกันในอนุกรมเลขคณิต
- หาค่าต่างคงที่ของอนุกรมเลขคณิต
- ระวัง: พจน์แรกมีดัชนี 1 ดังนั้นเลขชี้กำลังคือ n-1
3.2 · ลำดับเลขคณิตและลำดับเรขาคณิตจำกัด · ระดับสูง
การเปลี่ยนแปลงเป็นการบวกหรือคูณ?
- แผนการออมเงินเพิ่ม ¥30 ทุกสัปดาห์; โมเดลประชากรเพิ่มขึ้น 5% ต่อปี ผลต่างเท่ากันและอัตราส่วนเท่ากันต้องใช้โมเดลที่แตกต่างกัน
- บทเรียนนี้ศึกษา อัตราส่วนร่วม: ตัวคูณคงที่ระหว่างพจน์ติดกันในอนุกรมเรขาคณิต
วิธีปฏิบัติ
- อนุกรมเลขคณิตเพิ่มค่าต่างคงที่และมีพจน์ที่ n เป็น a+(n-1)d
- อนุกรมเรขาคณิตคูณด้วยอัตราส่วนคงที่และมีพจน์ที่ n เป็น ar^(n-1)
- ตรวจสอบตำแหน่งเริ่มต้นและรักษาอัตราส่วนรากที่สองให้แม่นยำเมื่อมีกำหนด
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ 5,8,11,... พจน์ที่ n คือ 3n+2 ดังนั้น u₈=26 สำหรับ 2,6,18,... อัตราส่วนร่วมคือ 3 และ u_n=2×3^(n-1) ซึ่งให้ค่า u₄=54. ลำดับเรขาคณิต 1,√2,2,2√2,... มีอัตราส่วน √2. นี่คือคำคำนวณลำดับที่มีพจน์จำกัด; ไม่มีการใช้ผลรวมอนุกรมอนันต์.
จุดที่ผิดพลาด
- อัตราส่วนทางเรขาคณิตไม่ใช่ผลต่างร่วม
- เลขชี้กำลังคือ n-1 เมื่อ a เป็นพจน์แรกอยู่ที่ตำแหน่ง 1
- ลวดลายจำกัดไม่จัดเป็นเหตุผลในการใช้สูตรผลรวมอนันต์
ไม่เป็นจริง: อัตราส่วนร่วมและผลต่างร่วมอธิบายการดำเนินการที่ต่างกัน ผลรวมอนันต์มีอยู่ก็ต่อเมื่อ −1<r<1; สำหรับ r=2 พจน์จะเพิ่มขึ้นโดยไม่จำกัด
การนำไปใช้
- AQA A23–A25 Higher ใช้กฎเลขคณิต ลวดลายอนุกรมเรขาคณิต และพจน์ nth แบบกำลังสอง
- สูตรอนุกรมเลขคณิตและผลรวมอนุกรมอนันต์ถูกตัดออกจากการเรียน GCSE เรื่องนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อัตราส่วนร่วม: ค่าคูณคงที่ระหว่างพจน์ติดกันในลำดับเรขาคณิต
- อนุกรมเลขคณิตเพิ่มค่าต่างคงที่และมีพจน์ที่ n เป็น a+(n-1)d
- ระวัง: อัตราส่วนทางเรขาคณิตไม่ใช่ผลต่างร่วม
3.2 · สัญลักษณ์ทางพีชคณิต การแทนค่า และคำศัพท์ · ระดับพื้นฐาน
สัญลักษณ์แต่ละตัวทำหน้าที่อย่างไร?
- ค่าจัดส่งมี 4 หยวน บวกกับ 3 หยวน ต่อทุกกิโลเมตร คำแยกใน 4+3d อธิบายสิ่งใด?
- บทเรียนนี้ศึกษา สัมประสิทธิ์: ตัวคูณเชิงตัวเลขที่คูณกับพจน์ตัวแปร.
วิธีปฏิบัติ
- พจน์คือส่วนประกอบที่เชื่อมกันด้วยการบวกหรือลบ
- ใน 4+3d, 4 คือค่าคงที่ และ 3 คือสัมประสิทธิ์ของ d
- Expression ไม่มีเครื่องหมายเท่ากับ; 4+3d=19 เป็นสมการ
- สูตรเชื่อมโยงปริมาณที่มีชื่อเรียกเข้าด้วยกัน
- ใน ab การคูณถูกเข้าใจโดยนัย; a²b หมายถึง a×a×b ไม่ใช่ a×b×b
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ d=5, ค่าใช้จ่ายคือ 4+3×5=19 หยวน. สำหรับ a=-2,b=3, a²b=(-2)²×3=12. สัมประสิทธิ์เศษใน (3/4)x ให้ 6 เมื่อ x=8. อสมการ 4+3d≤19 อธิบายระยะทางทั้งหมดที่ยอมรับได้ ในขณะที่เอกลักษณ์เช่น 2(x+3)=2x+6 เป็นจริงสำหรับ x ทุกค่า.
จุดที่ผิดพลาด
- วางเลขที่แทนค่าแล้วติดลบในวงเล็บก่อนยกกำลังสอง
- สัมประสิทธิ์ไม่ใช่เลขชี้กำลัง
- Expression สามารถคำนวณได้แต่ไม่สามารถแก้ได้หากไม่มีเงื่อนไขหรือสมการ
ไม่เป็นจริง: ใน expression 3x², สัมประสิทธิ์ของ x² คือ 2. สัมประสิทธิ์คือตัวเลขที่คูณกับพจน์: ใน 3x² คือ 3; 2 คือเลขชี้กำลัง
การนำไปใช้
- AQA A1–A3 ต้องการสัญลักษณ์และคำศัพท์ที่แม่นยำ รวมถึงสูตรจากวิชาอื่น
- ระบุอินพุตและหน่วยก่อนแทนค่า; รักษาสัมประสิทธิ์เศษส่วนให้ถูกต้อง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- สัมประสิทธิ์: ตัวเลขที่คูณกับพจน์ตัวแปร
- พจน์คือส่วนประกอบที่เชื่อมกันด้วยการบวกหรือลบ
- ระวัง: วางเลขที่แทนค่าแล้วติดลบในวงเล็บก่อนยกกำลังสอง
3.2 · สัญลักษณ์ทางพีชคณิต การแทนค่า และคำศัพท์ · ระดับสูง
สัญลักษณ์แต่ละตัวทำหน้าที่อย่างไร?
- ค่าจัดส่งมี 4 หยวน บวกกับ 3 หยวน ต่อทุกกิโลเมตร คำแยกใน 4+3d อธิบายสิ่งใด?
- บทเรียนนี้ศึกษา สัมประสิทธิ์: ตัวคูณเชิงตัวเลขที่คูณกับพจน์ตัวแปร.
วิธีปฏิบัติ
- พจน์คือส่วนประกอบที่เชื่อมกันด้วยการบวกหรือลบ
- ใน 4+3d, 4 คือค่าคงที่ และ 3 คือสัมประสิทธิ์ของ d
- Expression ไม่มีเครื่องหมายเท่ากับ; 4+3d=19 เป็นสมการ
- สูตรเชื่อมโยงปริมาณที่มีชื่อเรียกเข้าด้วยกัน
- ใน ab การคูณถูกเข้าใจโดยนัย; a²b หมายถึง a×a×b ไม่ใช่ a×b×b
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ d=5, ค่าใช้จ่ายคือ 4+3×5=19 หยวน. สำหรับ a=-2,b=3, a²b=(-2)²×3=12. สัมประสิทธิ์เศษใน (3/4)x ให้ 6 เมื่อ x=8. อสมการ 4+3d≤19 อธิบายระยะทางทั้งหมดที่ยอมรับได้ ในขณะที่เอกลักษณ์เช่น 2(x+3)=2x+6 เป็นจริงสำหรับ x ทุกค่า.
จุดที่ผิดพลาด
- วางเลขที่แทนค่าแล้วติดลบในวงเล็บก่อนยกกำลังสอง
- สัมประสิทธิ์ไม่ใช่เลขชี้กำลัง
- Expression สามารถคำนวณได้แต่ไม่สามารถแก้ได้หากไม่มีเงื่อนไขหรือสมการ
ไม่เป็นจริง: ใน expression 3x², สัมประสิทธิ์ของ x² คือ 2. สัมประสิทธิ์คือตัวเลขที่คูณกับพจน์: ใน 3x² คือ 3; 2 คือเลขชี้กำลัง
การนำไปใช้
- AQA A1–A3 ต้องการสัญลักษณ์และคำศัพท์ที่แม่นยำ รวมถึงสูตรจากวิชาอื่น
- ระบุอินพุตและหน่วยก่อนแทนค่า; รักษาสัมประสิทธิ์เศษส่วนให้ถูกต้อง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- สัมประสิทธิ์: ตัวเลขที่คูณกับพจน์ตัวแปร
- พจน์คือส่วนประกอบที่เชื่อมกันด้วยการบวกหรือลบ
- ระวัง: วางเลขที่แทนค่าแล้วติดลบในวงเล็บก่อนยกกำลังสอง
3.2 · รวมพจน์ ขยายและแยกตัวประกอบนิพจน์ · ระดับพื้นฐาน
คำอธิบายพื้นที่สองแบบจะสอดคล้องกันได้หรือไม่?
- พื้นที่รูปตัว L มีความกว้างที่เป็นสัญลักษณ์. สามารถใช้นิพจน์ที่แตกต่างกันสองแบบเพื่ออธิบายพื้นที่รวมเดียวกันได้หรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา แยกตัวประกอบ: เขียนนิพจน์ใหม่ในรูปผลคูณของตัวประกอบ.
วิธีปฏิบัติ
- รวมนพจน์ที่คล้ายกัน กระจายเข้าในวงเล็บ และทอนตัวร่วมโดยการแยกตัวประกอบ
- ดึงตัวร่วมออกมาก่อนเสมอ
- Expand products of two binomials and factorise simple monic quadratics and differences of squares.
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
3x+4x=7x; 3x+4y ไม่สามารถรวมกันได้. กระจาย 2(x+3)=2x+6 และ (x+2)(x+3)=x²+5x+6. กลับเอกลักษณ์สุดท้ายเพื่อดึงตัวร่วม x²+5x+6. ผลต่างกำลังสองให้ x²-9=(x-3)(x+3). กฎกระจายเดียวกันใช้กับรากที่กำหนด: (√2+1)(√2-1)=2-1=1.
จุดที่ผิดพลาด
- x² และ x เป็นนพจน์ที่ไม่เหมือนกัน
- ตัวประกอบคูณกับ-expression ทั้งหมด ไม่ใช่เทอมบวกแยกต่างหาก
- ตรวจสอบการแยกตัวประกอบที่เสนอไว้โดยการกระจายมันออกมา
ไม่เป็นความจริง: เทอม 3x และ 4y ไม่สามารถรวมกันเพื่อได้ 7xy สามารถตัดตัวร่วมได้เฉพาะตัวร่วมของเศษส่วนทั้งเศษและส่วนเท่านั้น: (x+2)/x ไม่ได้เท่ากับ 2
การนำไปใช้
- AQA A4 พื้นฐานรวมถึงการเก็บรวบรวม, วงเล็บเดี่ยว, ตัวประกอบร่วม, การขยายบิโนมียอลสองตัว และการแยกตัวประกอบพหุนามกำลังสองแบบโมนิค
- ระดับสูงเพิ่มการแยกตัวประกอบที่ไม่ใช่กำลังหนึ่ง การกระจายพหุนามมากขึ้น รากที่สอง และเศษส่วนพีชคณิต
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- แยกตัวประกอบ: เขียน expression ใหม่ในรูปผลคูณของตัวประกอบ
- รวมนพจน์ที่คล้ายกัน กระจายเข้าในวงเล็บ และทอนตัวร่วมโดยการแยกตัวประกอบ
- ระวัง: x² และ x เป็นนพจน์ที่ไม่เหมือนกัน
3.2 · รวมพจน์ ขยายและแยกตัวประกอบนิพจน์ · ระดับสูง
คำอธิบายพื้นที่สองแบบจะสอดคล้องกันได้หรือไม่?
- พื้นที่รูปตัว L มีความกว้างที่เป็นสัญลักษณ์. สามารถใช้นิพจน์ที่แตกต่างกันสองแบบเพื่ออธิบายพื้นที่รวมเดียวกันได้หรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา แยกตัวประกอบ: เขียนนิพจน์ใหม่ในรูปผลคูณของตัวประกอบ.
วิธีปฏิบัติ
- รวมนพจน์ที่คล้ายกันเท่านั้น
- กระจายการคูณเข้ากับทุกเทอมในวงเล็บ รวมถึงเครื่องหมาย
- การแยกตัวประกอบเป็นการดำเนินการย้อนกลับของการกระจาย
- ใช้ตัวร่วมก่อน แล้วจึงใช้คู่สำหรับกำลังสอง
- เศษส่วนพีชคณิตสามารถตัดตัวร่วมได้ โดยระบุค่าที่เป็นไปไม่ได้ของตัวส่วน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
3x+4x=7x, แต่ 3x+4y ไม่สามารถรวมกันได้. กระจาย 2(x+3)=2x+6 และ (x+2)(x+3)=x²+5x+6. กลับผลลัพธ์สุดท้ายเพื่อดึงตัวร่วม x²+5x+6. ผลต่างกำลังสองให้ x²-9=(x-3)(x+3). สำหรับระดับสูง, 2x²+5x+2=(2x+1)(x+2), และ (x²-9)/(x-3)=x+3 ก็ต่อเมื่อ x≠3. นอกจากนี้ (x+1)(x+2)(x+3)=x³+6x²+11x+6.
จุดที่ผิดพลาด
- x² และ x เป็นนพจน์ที่ไม่เหมือนกัน
- การตัดข้ามผลบวกไม่ถูกต้อง ต้องแยกตัวประกอบ-expression ทั้ง-expression ก่อน
- เศษส่วนที่ลดรูปแล้วต้องรักษาค่าที่ถูกห้ามโดยตัวส่วนเดิม
Not true: A term can be cancelled from a numerator and denominator even if it is not a factor of the whole expression. Only a common factor of the whole numerator and the whole denominator can cancel: (x+2)/x is not 2.
การนำไปใช้
- AQA A4 พื้นฐานรวมถึงการเก็บรวบรวม, วงเล็บเดี่ยว, ตัวประกอบร่วม, การขยายบิโนมียอลสองตัว และการแยกตัวประกอบพหุนามกำลังสองแบบโมนิค
- ระดับสูงเพิ่มการแยกตัวประกอบที่ไม่ใช่กำลังหนึ่ง การกระจายพหุนามมากขึ้น รากที่สอง และเศษส่วนพีชคณิต
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- แยกตัวประกอบ: เขียน expression ใหม่ในรูปผลคูณของตัวประกอบ
- รวมนพจน์ที่คล้ายกันเท่านั้น
- ระวัง: x² และ x เป็นนพจน์ที่ไม่เหมือนกัน
3.2 · จัดรูปสมการและตรวจสอบตัวแปรหลัก · ระดับพื้นฐาน
เราทำงานย้อนกลับจากพื้นที่ได้หรือไม่?
- สามเหลี่ยมมีพื้นที่และความสูงที่กำหนดไว้ แต่ฐานหายไป วิธีทำสูตรพื้นที่ให้ย้อนกลับได้อย่างไร?
- บทเรียนนี้ศึกษา หัวข้อ: ปริมาณที่เขียนอยู่คนเดียวอีกฝั่งหนึ่งของสูตร
วิธีปฏิบัติ
- ยกเลิกการกระทำทั้งสองข้างตามลำดับย้อนกลับ
- ใน A=bh/2, คูณทั้งสองข้างด้วย 2 แล้วหารด้วย h ที่ไม่เท่ากับศูนย์ เพื่อได้ b=2A/h
- เมื่อตัวแปรที่ต้องการปรากฏสองครั้ง ให้รวมตัวแปรนั้นก่อนทำการหาร
- ระบุข้อจำกัดที่การหารนำมาซึ่ง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ A=24,h=6 ใน A=bh/2, b=2×24/6=8. จาก v=u+at, a=(v-u)/t; v=19,u=4,t=5 ให้ a=3. จาก y=3x+2, x=(y-2)/3. จาก p=qx+r, x=(p-r)/q สำหรับ q≠0. แทนค่าผลลัพธ์ลงในสมการต้นฉบับเพื่อตรวจสอบ
จุดที่ผิดพลาด
- การดำเนินการต่อเพียงด้านเดียวจะทำให้สมการเสียสมดุล
- ตัวแปรที่เป็น subject คือตัวแปร ไม่ใช่คำตอบเชิงตัวเลข
- ตรวจสอบผลลัพธ์ที่จัดรูปใหม่โดยการแทนค่าที่หาได้แล้วลงในสูตรเดิม
ไม่เป็นจริง: ในการจัดรูปสมการ สามารถดำเนินการต่อด้านใดด้านหนึ่งได้เท่านั้น ต้องดำเนินการต่อทั้งสองข้างเพื่อให้สมการสมดุล
การนำไปใช้
- AQA A5 รวมสูตรมาตรฐานและสูตรที่กำหนดจากวิชาอื่น ทั้งในรูปข้อความและสัญลักษณ์
- เลือกหน่วยแปลงที่ถูกต้องก่อนแทนค่า การจัดรูปไม่ได้เปลี่ยนหน่วยโดยตรง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Subject: ปริมาณที่ถูกเขียนแยกอยู่ด้านหนึ่งของสมการ
- ยกเลิกการกระทำทั้งสองข้างตามลำดับย้อนกลับ
- ระวัง: การดำเนินการต่อเพียงด้านเดียวจะทำให้สมการเสียสมดุล
3.2 · จัดรูปสมการและตรวจสอบตัวแปรหลัก · ระดับสูง
เราทำงานย้อนกลับจากพื้นที่ได้หรือไม่?
- สามเหลี่ยมมีพื้นที่และความสูงที่กำหนดไว้ แต่ฐานหายไป วิธีทำสูตรพื้นที่ให้ย้อนกลับได้อย่างไร?
- บทเรียนนี้ศึกษา หัวข้อ: ปริมาณที่เขียนอยู่คนเดียวอีกฝั่งหนึ่งของสูตร
วิธีปฏิบัติ
- ยกเลิกการกระทำทั้งสองข้างตามลำดับย้อนกลับ
- ใน A=bh/2, คูณทั้งสองข้างด้วย 2 แล้วหารด้วย h ที่ไม่เท่ากับศูนย์ เพื่อได้ b=2A/h
- เมื่อตัวแปรที่ต้องการปรากฏสองครั้ง ให้รวมตัวแปรนั้นก่อนทำการหาร
- ระบุข้อจำกัดที่การหารนำมาซึ่ง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ A=24,h=6, b=2×24/6=8. จาก v=u+at, a=(v-u)/t; สำหรับ v=19,u=4,t=5 จะได้ a=3. จาก y=3x+2, x=(y-2)/3. จาก p=qx+r, x=(p-r)/q สำหรับ q≠0. ระดับสูงอาจดึงตัวร่วม subjects ซ้ำ: y=3x+px ให้ x=y/(3+p) เมื่อ p≠-3.
จุดที่ผิดพลาด
- การดำเนินการต่อเพียงด้านเดียวจะทำให้สมการเสียสมดุล
- ตัวแปรที่เป็น subject คือตัวแปร ไม่ใช่คำตอบเชิงตัวเลข
- ตรวจสอบผลลัพธ์ที่จัดรูปใหม่โดยการแทนค่าที่หาได้แล้วลงในสูตรเดิม
ไม่เป็นจริง: ในการจัดรูปสมการ สามารถดำเนินการต่อด้านใดด้านหนึ่งได้เท่านั้น ต้องดำเนินการต่อทั้งสองข้างเพื่อให้สมการสมดุล
การนำไปใช้
- AQA A5 รวมสูตรมาตรฐานและสูตรที่กำหนดจากวิชาอื่น ทั้งในรูปข้อความและสัญลักษณ์
- เลือกหน่วยแปลงที่ถูกต้องก่อนแทนค่า การจัดรูปไม่ได้เปลี่ยนหน่วยโดยตรง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Subject: ปริมาณที่ถูกเขียนแยกอยู่ด้านหนึ่งของสมการ
- ยกเลิกการกระทำทั้งสองข้างตามลำดับย้อนกลับ
- ระวัง: การดำเนินการต่อเพียงด้านเดียวจะทำให้สมการเสียสมดุล
3.2 · อัตลักษณ์ ความเท่าเทียม และการโต้แย้งทางพีชคณิต · ระดับพื้นฐาน
การทดสอบสำเร็จหนึ่งครั้งพิสูจน์คำกล่าวอ้างได้หรือไม่?
- นักเรียนสองคนทดสอบ x=1 และได้รับผลลัพธ์เท่ากัน สิ่งนี้พิสูจน์ว่านิพจน์ของทั้งสองตรงกันสำหรับทุก x หรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา นิพจน์เทียบเท่า: นิพจน์ที่มีค่าเท่ากับอีกนิพจน์หนึ่งสำหรับทุกค่าอินพุตที่อนุญาต
วิธีปฏิบัติ
- สมการอาจเป็นจริงสำหรับบางค่าเท่านั้น ในขณะที่เอกลักษณ์เป็นจริงสำหรับทุกอินพุตที่ยอมรับได้
- สร้างนิพจน์ที่เทียบเท่ากันด้วยการกระจายหรือการแยกตัวประกอบอย่างถูกต้อง
- อินพุตที่ตรงกันเพียงไม่กี่กรณีเป็นการตรวจสอบ ไม่ใช่บทพิสูจน์ทั่วไป
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
กระจาย 3(x+2)-x=3x+6-x=2x+6. ขั้นตอนเหล่านี้ทั้งหมดถูกต้องแสดงว่านิพจน์ตรงกันสำหรับทุก x อย่างไรก็ตาม x²=x เป็นจริงเฉพาะเมื่อ x=0 หรือ x=1; ที่ x=2, 4≠2. การคำนวณ (2n+1)² ที่ n=3 ได้ 49 แต่การคำนวณเพียงครั้งเดียวนี้ไม่ยืนยันคำกล่าวอ้างสำหรับจำนวนเต็มทุกจำนวน
จุดที่ผิดพลาด
- เริ่มต้นจากนิพจน์หรือข้อสมมติฐาน อย่าเริ่มจากสรุปผลโดย coi ว่ามันจริงอยู่แล้ว
- ตัวอย่างสามารถหักล้างการอ้างว่าเกิดขึ้นกับทุกค่าได้ แต่ตัวอย่างที่ยืนยันไม่สามารถพิสูจน์ได้
ไม่เป็นจริง: การทดสอบสมการสองสมการที่อินพุตหนึ่งพิสูจน์ว่าสมการเหล่านั้นเหมือนกัน สมการที่แตกต่างกันสามารถตรงกันที่อินพุตหนึ่ง; Identity ต้องเป็นจริงสำหรับทุกค่า ซึ่งต้องใช้พีชคณิต
การนำไปใช้
- AQA A3/A6 Foundation แยกแยะระหว่างนิพจน์ สมการ และเอกลักษณ์ พร้อมอธิบายความเทียบเท่าผ่านพีชคณิต
- บทพิสูจน์เรื่องคู่-คี่และ divisibility แบบทั่วไปอยู่ในระดับ Higher
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- นิพจน์ที่เทียบเท่า: นิพจน์ที่มีค่าเท่ากับอีกนิพจน์หนึ่งสำหรับทุกอินพุตที่ยอมรับได้
- สมการอาจเป็นจริงสำหรับบางค่าเท่านั้น ในขณะที่เอกลักษณ์เป็นจริงสำหรับทุกอินพุตที่ยอมรับได้
- Watch for: start from an expression or the assumptions, not from the conclusion as though it were already true.
3.2 · อัตลักษณ์ ความเท่าเทียม และการโต้แย้งทางพีชคณิต · ระดับสูง
การทดสอบสำเร็จหนึ่งครั้งพิสูจน์คำกล่าวอ้างได้หรือไม่?
- นักเรียนสองคนทดสอบ x=1 และได้รับผลลัพธ์เท่ากัน สิ่งนี้พิสูจน์ว่านิพจน์ของทั้งสองตรงกันสำหรับทุก x หรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา นิพจน์เทียบเท่า: นิพจน์ที่มีค่าเท่ากับอีกนิพจน์หนึ่งสำหรับทุกค่าอินพุตที่อนุญาต
วิธีปฏิบัติ
- สมการอาจเป็นจริงเฉพาะที่บางค่าเท่านั้น
- สัจพจน์เป็นจริงสำหรับทุกค่าที่ยอมรับได้
- ยืนยันความเท่ากันด้วยการกระจายหรือการแยกตัวประกอบอย่างถูกต้อง การทดสอบด้วยค่าเข้าไม่กี่ค่าเป็นการตรวจสอบเพียงอย่างเดียว
- การพิสูจน์ระดับสูงใช้จำนวนเต็มทั่วไปหรือตัวแปรทางพีชคณิตและข้อสรุปที่เชื่อมโยงกับนิยามของมัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
Expanding 3(x+2)-x gives 3x+6-x=2x+6, proving equivalence for every x. But x²=x holds only for x=0 or 1. A counterexample x=2 rejects an all-values claim. For Higher, an odd integer is 2n+1; its square is 4n²+4n+1=2(2n²+2n)+1, so it is odd for every integer n.
จุดที่ผิดพลาด
- เริ่มต้นจากนิพจน์หรือข้อสมมติฐาน อย่าเริ่มจากสรุปผลโดย coi ว่ามันจริงอยู่แล้ว
- ตัวอย่างสามารถหักล้างการอ้างว่าเกิดขึ้นกับทุกค่าได้ แต่ตัวอย่างที่ยืนยันไม่สามารถพิสูจน์ได้
ไม่เป็นจริง: การทดสอบสมการสองสมการที่อินพุตหนึ่งพิสูจน์ว่าสมการเหล่านั้นเหมือนกัน สมการที่แตกต่างกันสามารถตรงกันที่อินพุตหนึ่ง; Identity ต้องเป็นจริงสำหรับทุกค่า ซึ่งต้องใช้พีชคณิต
การนำไปใช้
- AQA A6 Foundation แยกแยะระหว่างสมการกับสัจพจน์และอธิบายความเท่ากัน
- ระดับสูงขยายไปสู่การพิสูจน์ทางพีชคณิต
- ระบุข้อจำกัดของจำนวนเต็มเมื่อใช้คู่ขนานหรือจำนวนเต็มต่อเนื่อง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- นิพจน์ที่เทียบเท่า: นิพจน์ที่มีค่าเท่ากับอีกนิพจน์หนึ่งสำหรับทุกอินพุตที่ยอมรับได้
- สมการอาจเป็นจริงเฉพาะที่บางค่าเท่านั้น
- Watch for: start from an expression or the assumptions, not from the conclusion as though it were already true.
3.2 · เครื่องจักรฟังก์ชันและการย้อนกลับของกระบวนการ · ระดับพื้นฐาน
อินพุตใดสร้างเอาต์พุตนี้ขึ้น?
- เครื่องจักรทำเลขสองเท่าแล้วบวกสาม ค่าเริ่มต้นใดจะให้ผลลัพธ์เป็นสิบหนึ่ง?
- บทเรียนนี้ศึกษา อินพุต: ค่าที่ป้อนเข้าไปในกฎก่อนดำเนินการต่างๆ จะถูกนำไปใช้
วิธีปฏิบัติ
- ตามลำดับการดำเนินการตามที่ได้ระบุไว้
- เพื่อหาค่าเริ่มต้นที่หายไป ให้ undo การดำเนินการสุดท้ายก่อน
- ตารางจับคู่แต่ละค่าเข้าเข้ากับค่าออก
- ค่าเริ่มต้นเดียวกันต้องมีค่าออกเพียงค่าเดียวเพื่อให้กฎนั้นเป็นฟังก์ชัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ป้อนค่า 4 จะได้ 2×4+3=11 หากต้องการหาค่าอินพุตที่ไม่ทราบค่าเพื่อผลลัพธ์ 11 ให้ลบ 3 ออกจะได้ 8 แล้วหารด้วย 2 จะได้ 4 การป้อนค่า -1,0,1 จะให้ผลลัพธ์ 1,3,5 ตารางแสดงแต่ละค่าอินพุกคู่กับผลลัพธ์ของมัน; การดำเนินการจะทำได้ตามลำดับเดียวกันเสมอ
จุดที่ผิดพลาด
- การกลับกฎไม่หมายถึงการทำซ้ำกฎ
- ขั้นตอนที่ไปข้างหน้าขั้นสุดท้ายคือขั้นตอนแรกในการย้อนกลับ
- ลำดับการดำเนินการที่แตกต่างกันสามารถให้ผลลัพธ์แตกต่างกัน
ไม่เป็นจริง: การย้อนกลับทำเลขสองเท่าแล้วบวกสาม หมายความว่าแค่ลบสามเท่านั้น Undo ขั้นตอนตามลำดับย้อนกลับ: ลบ 3 ก่อน แล้วหารสอง
การนำไปใช้
- AQA A7 Foundation interpret ฟังก์ชันง่าย ๆ เป็นกฎค่าเข้า-ค่าออก
- ระดับสูงยังใช้สัญลักษณ์ฟังก์ชันผกผันและฟังก์ชันประกอบที่เป็นทางการในบทเรียนแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อินพุต: ค่าที่ป้อนเข้ากฎก่อนดำเนินการตามขั้นตอน
- ตามลำดับการดำเนินการตามที่ได้ระบุไว้
- ระวัง: การกลับด้านกฎไม่เท่ากับการทำซ้ำกฎ
3.2 · เครื่องจักรฟังก์ชันและการย้อนกลับของกระบวนการ · ระดับสูง
อินพุตใดสร้างเอาต์พุตนี้ขึ้น?
- เครื่องจักรทำเลขสองเท่าแล้วบวกสาม ค่าเริ่มต้นใดจะให้ผลลัพธ์เป็นสิบหนึ่ง?
- บทเรียนนี้ศึกษา อินพุต: ค่าที่ป้อนเข้าไปในกฎก่อนดำเนินการต่างๆ จะถูกนำไปใช้
วิธีปฏิบัติ
- ตามลำดับการดำเนินการตามที่ได้ระบุไว้
- เพื่อหาค่าเริ่มต้นที่หายไป ให้ undo การดำเนินการสุดท้ายก่อน
- ตารางจับคู่แต่ละค่าเข้าเข้ากับค่าออก
- ค่าเริ่มต้นเดียวกันต้องมีค่าออกเพียงค่าเดียวเพื่อให้กฎนั้นเป็นฟังก์ชัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
การป้อนค่า 4 จะได้ 2×4+3=11. เพื่อย้อนกลับผลลัพธ์ 11 ให้ลบ 3 ออกจะได้ 8 จากนั้นหารด้วย 2 จะได้ 4. การป้อนค่า -1,0,1 จะได้ผลลัพธ์ 1,3,5. หากมีเครื่องจักรที่สองทำการยกกำลังสองของค่าที่ป้อนเข้าไป โดยส่งค่า 4 ผ่านเครื่องแรกแล้วตามด้วยเครื่องที่สอง จะได้ 11²=121; แต่หากสลับลำดับการทำงานจะได้ 2×16+3=35.
จุดที่ผิดพลาด
- การกลับกฎไม่หมายถึงการทำซ้ำกฎ
- ขั้นตอนที่ไปข้างหน้าขั้นสุดท้ายคือขั้นตอนแรกในการย้อนกลับ
- ลำดับการดำเนินการที่แตกต่างกันสามารถให้ผลลัพธ์แตกต่างกัน
ไม่เป็นจริง: การย้อนกลับทำเลขสองเท่าแล้วบวกสาม หมายความว่าแค่ลบสามเท่านั้น Undo ขั้นตอนตามลำดับย้อนกลับ: ลบ 3 ก่อน แล้วหารสอง
การนำไปใช้
- AQA A7 Foundation interpret ฟังก์ชันง่าย ๆ เป็นกฎค่าเข้า-ค่าออก
- ระดับสูงยังใช้สัญลักษณ์ฟังก์ชันผกผันและฟังก์ชันประกอบที่เป็นทางการในบทเรียนแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อินพุต: ค่าที่ป้อนเข้ากฎก่อนดำเนินการตามขั้นตอน
- ตามลำดับการดำเนินการตามที่ได้ระบุไว้
- ระวัง: การกลับด้านกฎไม่เท่ากับการทำซ้ำกฎ
3.2 · โดเมน ฟังก์ชันผกผัน และการประกอบ · ระดับสูง
ค่าอินพุตใดที่อนุญาตให้ใช้?
- โมเดลรากที่สองให้ผลลัพธ์จริงเฉพาะบางค่าอินพุกเท่านั้น สูตรเพียงอย่างเดียวไม่ได้ระบุฟังก์ชันที่สมบูรณ์
- บทเรียนนี้ศึกษา domain: เซตของค่าอินพุกที่อนุญาตให้ใช้กับฟังก์ชัน
วิธีปฏิบัติ
- ระบุโดเมนและเรนจ์
- สำหรับฟังก์ชันผกผัน ต้องตรวจสอบก่อนว่าฟังก์ชันนั้นเป็น one-to-one บนโดเมนของตนหรือไม่
- Composition fg หมายความว่านำ g มาใช้ก่อน แล้วจึงนำ f มาใช้; ค่าผลลัพธ์กลางต้องเป็นค่าเริ่มต้นที่ยอมรับได้สำหรับ f
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
For f(x)=√(x-2), x≥2 and the range is y≥0. From y=√(x-2), x=y²+2. Thus f inverse(x)=x²+2 with x≥0. For g(x)=x+3, fg(1)=f(4)=√2.
จุดที่ผิดพลาด
- การยกกำลังสองอาจนำไปสู่คำตอบที่ไม่แท้จริง (extraneous solutions)
- การจำกัดโดเมนของพาราโบลาเป็นเรื่องจำเป็นก่อนจะอ้างถึงฟังก์ชันผกผัน
- การเลื่อนกราฟในแนวตั้งภายใน f จะมีเครื่องหมายตรงข้ามกับการเคลื่อนที่ของกราฟ
ไม่เป็นจริง: ฟังก์ชันกำลังสองบนเซตจำนวนจริงทั้งหมดจะมีฟังก์ชันผกผันเสมอ ฟังก์ชันกำลังสองบนจำนวนจริงทั้งหมดเป็นแบบหลายเข้าสู่หนึ่งเดียว (f(1)=f(−1) สำหรับ x²) ดังนั้นต้องจำกัดโดเมนก่อน
การนำไปใช้
- Check f(f inverse(x))=x on the inverse domain.
- ใช้การวาดภาพเพื่อทดสอบว่าเส้นแนวนอนตัดกับกราฟเดิมมากกว่าหนึ่งครั้งหรือไม่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- โดเมน: เซตของค่าเข้าที่เป็นไปได้สำหรับฟังก์ชัน
- ระบุโดเมนและเรนจ์
- ระวัง: การยกกำลังสองอาจทำให้เกิดคำตอบที่ผิดพลาดได้
3.2 · จตุภาคพิกัดและกลุ่มกราฟพื้นฐาน · ระดับพื้นฐาน
เกิดอะไรขึ้นใกล้กับค่าเข้าที่ห้าม?
- ตารางค่าของฟังก์ชันลูกบาศก์และฟังก์ชันส่วนกลับให้ค่าที่แตกต่างกันมากใกล้ศูนย์ กราฟทั้งสองมีรูปร่างเหมือนกันหรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา เส้นประจัน (asymptote): เส้นที่กราฟเข้าหาโดยไม่ตัดกันในจำนวนจำกัดตามตัวอย่างที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- พิกัดมีลำดับ (x,y)
- สัญลักษณ์บอกตำแหน่งของสี่มุมฉากทั้งสี่
- ใช้ตารางค่า จุดตัดแกน และสมมาตรเพื่อวาดเส้นตรง ฟังก์ชันกำลังสอง ฟังก์ชันลูกบาศก์ หรือฟังก์ชันส่วนกลับ
- สำหรับ y=1/x ค่าศูนย์ถูกตัดออก และแกนนั้นเป็นเส้นประสิทธิ
- การหาจุดตัดโดยประมาณให้คำตอบทางกราฟ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ y=x³, อินพุต -2,-1,0,1,2 ให้ -8,-1,0,1,8. สำหรับ y=1/x, อินพุต -2,-1,1,2 ให้ -1/2,-1,1,1/2; ห้ามแทนค่าศูนย์เลย. จุด (-2,3) อยู่ในควอดแรนต์ II. กราฟ y=x² และ y=4 ตัดกันที่ x=-2 และ x=2. พหุนามกำลังสอง y=(x-3)(x-7) มีราก 3,7 และเส้นสมมาตร x=5.
จุดที่ผิดพลาด
- เชื่อมต่อแขนของฟังก์ชันส่วนกลับอย่างเรียบเนียนอยู่ในฝั่งของตัวเองของศูนย์ ห้ามวาดเส้นผ่านอินพุตที่ถูกตัดออก
- ตารางกราฟต้องมีจุดเพียงพอที่จะแสดงจุดเปลี่ยนหรือรูปร่าง
ไม่เป็นจริง: กราฟของ y=1/x มีจุดที่ x=0 1/0 ไม่สามารถคำนวณได้ ดังนั้น y=1/x จึงไม่มีจุดที่ x=0; แกน y เป็นเส้นประสิทธิ
การนำไปใช้
- AQA A8/A11/A12 ระดับพื้นฐานครอบคลุมทุกมุมฉาก เส้นตรง ฟังก์ชันกำลังสอง ฟังก์ชันลูกบาศก์เบื้องต้น และฟังก์ชันส่วนกลับ
- ครอบครัวฟังก์ชันเอกซ์โพเนนเชียลและตรีโกณมิติแบบอัตรามูลฐานถูกจัดการแยกต่างหากในระดับสูง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เส้นสัมผัส asymptote: เส้นที่กราฟเข้าใกล้โดยไม่ตัดกันในจำนวนจำกัดตามตัวอย่างที่กำหนด.
- พิกัดมีลำดับ (x,y)
- ระวัง: เชื่อมต่อแขนของฟังก์ชันส่วนกลับอย่างเรียบเนียนอยู่ในฝั่งของตัวเองของศูนย์ ห้ามวาดเส้นผ่านอินพุตที่ถูกตัดออก
3.2 · จตุภาคพิกัดและกลุ่มกราฟพื้นฐาน · ระดับสูง
เกิดอะไรขึ้นใกล้กับค่าเข้าที่ห้าม?
- ตารางค่าของฟังก์ชันลูกบาศก์และฟังก์ชันส่วนกลับให้ค่าที่แตกต่างกันมากใกล้ศูนย์ กราฟทั้งสองมีรูปร่างเหมือนกันหรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา เส้นประจัน (asymptote): เส้นที่กราฟเข้าหาโดยไม่ตัดกันในจำนวนจำกัดตามตัวอย่างที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- พิกัดมีลำดับ (x,y)
- สัญลักษณ์บอกตำแหน่งของสี่มุมฉากทั้งสี่
- ใช้ตารางค่า จุดตัดแกน และสมมาตรเพื่อวาดเส้นตรง ฟังก์ชันกำลังสอง ฟังก์ชันลูกบาศก์ หรือฟังก์ชันส่วนกลับ
- สำหรับ y=1/x ค่าศูนย์ถูกตัดออก และแกนนั้นเป็นเส้นประสิทธิ
- การหาจุดตัดโดยประมาณให้คำตอบทางกราฟ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ y=x³, อินพุต -2,-1,0,1,2 ให้ -8,-1,0,1,8. สำหรับ y=1/x, อินพุต -2,-1,1,2 ให้ -1/2,-1,1,1/2; ห้ามแทนค่าศูนย์เลย. จุด (-2,3) อยู่ในควอดแรนต์ II. กราฟ y=x² และ y=4 ตัดกันที่ x=-2 และ x=2. พหุนามกำลังสอง y=(x-3)(x-7) มีราก 3,7 และเส้นสมมาตร x=5.
จุดที่ผิดพลาด
- เชื่อมต่อแขนของฟังก์ชันส่วนกลับอย่างเรียบเนียนอยู่ในฝั่งของตัวเองของศูนย์ ห้ามวาดเส้นผ่านอินพุตที่ถูกตัดออก
- ตารางกราฟต้องมีจุดเพียงพอที่จะแสดงจุดเปลี่ยนหรือรูปร่าง
ไม่เป็นจริง: กราฟของ y=1/x มีจุดที่ x=0 1/0 ไม่สามารถคำนวณได้ ดังนั้น y=1/x จึงไม่มีจุดที่ x=0; แกน y เป็นเส้นประสิทธิ
การนำไปใช้
- AQA A8/A11/A12 ระดับพื้นฐานครอบคลุมทุกมุมฉาก เส้นตรง ฟังก์ชันกำลังสอง ฟังก์ชันลูกบาศก์เบื้องต้น และฟังก์ชันส่วนกลับ
- ครอบครัวฟังก์ชันเอกซ์โพเนนเชียลและตรีโกณมิติแบบอัตรามูลฐานถูกจัดการแยกต่างหากในระดับสูง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เส้นสัมผัส asymptote: เส้นที่กราฟเข้าใกล้โดยไม่ตัดกันในจำนวนจำกัดตามตัวอย่างที่กำหนด.
- พิกัดมีลำดับ (x,y)
- ระวัง: เชื่อมต่อแขนของฟังก์ชันส่วนกลับอย่างเรียบเนียนอยู่ในฝั่งของตัวเองของศูนย์ ห้ามวาดเส้นผ่านอินพุตที่ถูกตัดออก
3.2 · กราฟตรีโกณมิติแบบเอกซ์โพเนนเชียลและตามดีกรี · ระดับสูง
กราฟใดซ้ำและกราฟใดเติบโตต่อไป?
- กระแสดินน้ำมีลักษณะซ้ำซ้อน ในขณะที่ประชากรที่เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจะเติบโตอย่างต่อเนื่อง คุณสมบัติใดของกราฟที่แยกความแตกต่างระหว่างรูปแบบเหล่านี้?
- บทเรียนนี้ศึกษา คาบ: ช่วงอินพุตหลังจากนั้นกราฟที่มีลวดลายซ้ำจะมีค่าเดิมอีกครั้ง
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับ y=k^x เมื่อ k>0,k≠1 จุดตัดแกน y คือ 1; k>1 ให้การเติบโต และ 0<k<1 ให้การลดลง
- ในหน่วยองศาไซน์และโคไซน์ซ้ำทุก 360° โดยมีช่วง [-1,1]; เทียนเจนต์ซ้ำทุก 180° และไม่สามารถคำนวณได้ที่ 90°+180°n
- ติดฉลากแกนนอกองศา
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ y=2^x, เมื่อ x=-1,0,1,3 จะได้ 1/2,1,2,8. Sine มีค่า 0,1,0,-1,0 ที่ 0°,90°,180°,270°,360°. Cosine เริ่มต้นที่ 1; cos180°=-1. Tangent มี tan45°=1 แต่ไม่มีค่าจำกัดที่ 90°. สำหรับ k=1/2, การเพิ่มค่า x จะทำให้เกิดการถดถอย และไม่เคยมีผลลัพธ์เป็นลบ
จุดที่ผิดพลาด
- องศากับเรเดียนคือหน่วยวัดที่แตกต่างกัน
- สาขาเส้นสัมผัส steep tangent ไม่เป็นจุดที่มีจำนวนจำกัดที่เส้นสัมผัส asymptote ของมัน.
- การเติบโตแบบเอ็กซ์โพเนนเชียลไม่ใช่การบวกจำนวนคงที่ซ้ำๆ
ไม่ถูกต้อง: กราฟของฟังก์ชันไซน์และแทนเจนต์มีคาบที่น้อยที่สุดที่เป็นบวกคือ 360° ทั้งคู่ ฟังก์ชันไซน์มีคาบ 360° แต่ฟังก์ชันแทนเจนต์จะซ้ำทุก 180°
การนำไปใช้
- AQA A12 Higher ต้องใช้ฟังก์ชันเอ็กซ์โพเนนเชียลที่มีฐานเป็นบวก และไซน์/ cosine/แทนเจนต์สำหรับมุมขนาดใดๆ ในหน่วยองศา
- ไม่มีการแนะนำอนุพันธ์หรือสูตรส่วนวงกลมเรเดียนในที่นี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- คาบ: ช่วงอินพุตหลังจากนั้นกราฟที่มีลักษณะซ้ำจะมีค่าเหมือนเดิมอีกครั้ง
- สำหรับ y=k^x เมื่อ k>0,k≠1 จุดตัดแกน y คือ 1; k>1 ให้การเติบโต และ 0<k<1 ให้การลดลง
- ระวัง: องศาและเรเดียนเป็นหน่วยวัดที่แตกต่างกัน
3.2 · การเลื่อนและสะท้อนของกราฟฟังก์ชัน · ระดับสูง
การเปลี่ยนค่าอินพุตทำให้กราฟเลื่อนไปทางซ้ายหรือขวา?
- กราฟเริ่มต้นที่มีจุดต่ำสุดที่ (0,0). การเปลี่ยนค่าอินพุตเป็น x-3 จะทำให้จุดต่ำสุดเลื่อนไปที่ไหน?
- บทเรียนนี้ศึกษา การแปลกราฟ: เลื่อนทุกจุดบนกราฟไปตามการเลื่อนแนวตั้งและแนวนอนเท่ากัน
วิธีปฏิบัติ
- y=f(x)+a ย้ายเอาต์พุตขึ้น a หน่วย, y=f(x-a) ย้ายกราฟไปทางขวา a หน่วย, y=-f(x) สะท้อนในแกน x; y=f(-x) สะท้อนในแกน y
- แปลงจุดด้วยเช่นกันพร้อมกับสูตร โดยตรวจสอบคุณสมบัติที่ทราบอยู่แล้ว
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
เมื่อ f(x)=x², y=f(x-3)+2=(x-3)²+2 มีจุดยอด (3,2). จุด (1,1) บน f เลื่อนไปยัง (4,3). ที่ x=4 ผลลัพธ์ใหม่คือ 3. การสะท้อน y=-x² เปลี่ยนจุดต่ำสุดที่จุดกำเนิดให้เป็นจุดสูงสุด. สำหรับกราฟที่ไม่สมมาตร, f(-x) สะท้อนพิกัด x ของแต่ละจุด ไม่ใช่พิกัด y
จุดที่ผิดพลาด
- จำนวนบวกที่เพิ่มเข้าไปในอินพุต f(x+3) จะย้ายกราฟไปทางซ้าย ไม่ใช่ทางขวา
- การสะท้อนในแกน y เปลี่ยนแปลง x; การสะท้อนในแกน x เปลี่ยนแปลง y
ไม่เป็นจริง: กราฟ y=f(x+3) ย้ายสามหน่วยไปทางขวา. f(x+3) ย้ายกราฟสามหน่วยไปทางซ้าย
การนำไปใช้
- AQA A13 Higher ครอบคลุมการเลื่อนและการสะท้อนของฟังก์ชันที่กำหนดให้
- ใช้คุณสมบัติและจุดที่แปลงแล้วเพื่ออธิบายภาพร่าง; อย่าใช้การขยายทางเรขาคณิตมาแทนที่การแปลงกราฟนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- การเลื่อนกราฟ: ขยับทุกจุดบนกราฟด้วยการกระจัดแนวนอนและแนวตั้งเท่ากัน
- y=f(x)+a ย้ายเอาต์พุตขึ้น a หน่วย, y=f(x-a) ย้ายกราฟไปทางขวา a หน่วย, y=-f(x) สะท้อนในแกน x; y=f(-x) สะท้อนในแกน y
- ระวัง: จำนวนบวกที่เพิ่มเข้าไปในอินพุต f(x+3) จะย้ายกราฟไปทางซ้าย ไม่ใช่ทางขวา
3.2 · กราฟระยะทาง-เวลาและจุดตัดในบริบท · ระดับพื้นฐาน
ที่ใดคือช่วงเวลาที่หยุดนิ่งบนกราฟ?
- ผู้ส่งของคนหนึ่งเคลื่อนที่, หยุดพัก, แล้วเคลื่อนที่อีกครั้ง ส่วนไหนของกราฟระยะเวลา-เวลา (distance-time graph) แสดงถึงช่วงเวลาหยุดนิ่ง?
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง การหยุดนิ่ง: คือไม่มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งในช่วงเวลาที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- อ่านปริมาณและหน่วยของแกนนับก่อนตีความรูปร่าง
- บนกราฟระยะเวลา-เวลา ความชันคือความเร็วสำหรับช่วงที่มีระยะทางเพิ่มขึ้น; ช่วงราบเรียบหมายถึงไม่มีการเปลี่ยนแปลงระยะทาง
- จุดตัดของกราฟค่าใช้จ่ายสองแห่งให้ต้นทุนที่เท่ากัน
- ส่วนโค้งต้องการความชันเฉพาะจุด แทนที่จะเป็นความชันคงที่หนึ่งเดียว
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
จุดระยะทาง (0,0),(2,6),(5,6),(7,10) ในหน่วยวินาทีและเมตร ให้ความเร็ว 6/2=3 m/s สำหรับส่วนแรก, การหยุด 3 วินาที, จากนั้นความเร็ว (10-6)/(7-5)=2 m/s. ความเร็วเฉลี่ยสำหรับช่วงทั้งหมดคือ 10/7 m/s, รวมถึงช่วงหยุดนิ่ง ค่าใช้จ่าย 20+3x และ 44+x ตัดกันที่ x=12, ที่ต้นทุน 56. หากความเร็วเพิ่มขึ้นจาก 0 เป็น 10 m/s ในช่วง 5 วินาที, ความเร่งเฉลี่ยคือ 10/5=2 m/s²; กราฟความเร็ว-เวลาวัดสิ่งนี้ผ่านความชันของมัน
จุดที่ผิดพลาด
- กราฟระยะทางแบบแนวนอนไม่หมายถึงการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
- ความสูงของกราฟแสดงถึงระยะทาง ส่วนความชันแสดงถึงอัตราส่วน
- ความเร็วเฉลี่ยรวมช่วงเวลาทั้งหมดที่ผ่านไป รวมถึงช่วงหยุดนิ่ง
ไม่เป็นจริง: ส่วนที่เป็นแนวนอนบนกราฟระยะทาง-เวลา หมายถึงวัตถุเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด ส่วนที่เป็นแนวนอนหมายความว่าระยะทางไม่เปลี่ยนแปลง ดังนั้นวัตถุจึงหยุดนิ่ง
การนำไปใช้
- AQA A14 ใช้บริบทจริงและการแก้โจทย์ด้วยกราฟ
- ระดับพื้นฐานสามารถตีความฟังก์ชันมาตรฐานที่ไม่ได้ถูกพล็อตไว้ได้; ระดับสูงจะตีความโมเดลเอ็กซ์โพเนนเชียลและประมาณค่ากราฟไม่เชิงเส้นในบทเรียนถัดไป
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- หยุดนิ่ง (Stationary): ไม่มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งในช่วงเวลาที่กำหนด
- อ่านปริมาณและหน่วยของแกนนับก่อนตีความรูปร่าง
- ระวัง: กราฟระยะทางแบบแนวนอนไม่หมายถึงการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
3.2 · กราฟระยะทาง-เวลาและจุดตัดในบริบท · ระดับสูง
ที่ใดคือช่วงเวลาที่หยุดนิ่งบนกราฟ?
- ผู้ส่งของคนหนึ่งเคลื่อนที่, หยุดพัก, แล้วเคลื่อนที่อีกครั้ง ส่วนไหนของกราฟระยะเวลา-เวลา (distance-time graph) แสดงถึงช่วงเวลาหยุดนิ่ง?
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง การหยุดนิ่ง: คือไม่มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งในช่วงเวลาที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- อ่านปริมาณและหน่วยของแกนนับก่อนตีความรูปร่าง
- บนกราฟระยะเวลา-เวลา ความชันคือความเร็วสำหรับช่วงที่มีระยะทางเพิ่มขึ้น; ช่วงราบเรียบหมายถึงไม่มีการเปลี่ยนแปลงระยะทาง
- จุดตัดของกราฟค่าใช้จ่ายสองแห่งให้ต้นทุนที่เท่ากัน
- ส่วนโค้งต้องการความชันเฉพาะจุด แทนที่จะเป็นความชันคงที่หนึ่งเดียว
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
จุดระยะทาง (0,0),(2,6),(5,6),(7,10) ในหน่วยวินาทีและเมตร ให้ความเร็ว 6/2=3 m/s สำหรับส่วนแรก, การหยุด 3 วินาที, จากนั้นความเร็ว (10-6)/(7-5)=2 m/s. ความเร็วเฉลี่ยสำหรับช่วงทั้งหมดคือ 10/7 m/s, รวมถึงช่วงหยุดนิ่ง ค่าใช้จ่าย 20+3x และ 44+x ตัดกันที่ x=12, ที่ต้นทุน 56. หากความเร็วเพิ่มขึ้นจาก 0 เป็น 10 m/s ในช่วง 5 วินาที, ความเร่งเฉลี่ยคือ 10/5=2 m/s²; กราฟความเร็ว-เวลาวัดสิ่งนี้ผ่านความชันของมัน
จุดที่ผิดพลาด
- กราฟระยะทางแบบแนวนอนไม่หมายถึงการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
- ความสูงของกราฟแสดงถึงระยะทาง ส่วนความชันแสดงถึงอัตราส่วน
- ความเร็วเฉลี่ยรวมช่วงเวลาทั้งหมดที่ผ่านไป รวมถึงช่วงหยุดนิ่ง
ไม่เป็นจริง: ส่วนที่เป็นแนวนอนบนกราฟระยะทาง-เวลา หมายถึงวัตถุเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด ส่วนที่เป็นแนวนอนหมายความว่าระยะทางไม่เปลี่ยนแปลง ดังนั้นวัตถุจึงหยุดนิ่ง
การนำไปใช้
- AQA A14 ใช้บริบทจริงและการแก้โจทย์ด้วยกราฟ
- ระดับพื้นฐานสามารถตีความฟังก์ชันมาตรฐานที่ไม่ได้ถูกพล็อตไว้ได้; ระดับสูงจะตีความโมเดลเอ็กซ์โพเนนเชียลและประมาณค่ากราฟไม่เชิงเส้นในบทเรียนถัดไป
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- หยุดนิ่ง (Stationary): ไม่มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งในช่วงเวลาที่กำหนด
- อ่านปริมาณและหน่วยของแกนนับก่อนตีความรูปร่าง
- ระวัง: กราฟระยะทางแบบแนวนอนไม่หมายถึงการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
3.2 · ความชันทางกราฟและการประมาณพื้นที่ · ระดับสูง
ปริมาณทางกราฟใดตอบคำถามได้?
- ยานพาหนะเร่งความเร็วไปตามเส้นโค้ง ความชันระหว่างจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดเพียงพอที่จะอธิบายความเร็วที่กึ่งกลางหรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา ความชันของเส้นสัมผัส: ความชันของเส้นสัมผัส ใช้เพื่อประมาณอัตราการเปลี่ยนแปลงของโค้งที่ค่าอินพุกหนึ่ง
วิธีปฏิบัติ
- เกรดिएนต์ของสายเคเบิล (Chord) ให้ค่าเฉลี่ยระหว่างสองค่าอินพุก; เส้นสัมผัสใช้ประมาณค่าอัตราเฉพาะจุด
- อ่านค่าสองจุดที่ห่างกันพอสมควรบนเส้นสัมผัสที่วาดขึ้นเพื่อลดความผิดพลาดในการวัด
- บนกราฟความเร็ว-เวลา พื้นที่ใต้กราฟแสดงถึงการกระจัด
- แยกส่วนเป็นรูปสามเหลี่ยม/สี่เหลี่ยมคางหมูหรือประมาณพื้นที่โค้งโดยใช้แถบแคบๆ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับเส้นโค้งระยะทาง d=t² เสนคอร์ดจาก (1,1) ถึง (3,9) มีความชัน (9-1)/(3-1)=4. เส้นสัมผัสที่จุด (2,4) ผ่านจุด (1,0) และ (3,8) ซึ่งให้ความชัน 4 โดยไม่ต้องใช้แคลคูลัส. รูปทรงสี่เหลี่ยมคางหมูความเร็ว-เวลาที่มีความเร็วปลาย 2 และ 6 m/s ตลอดระยะเวลา 3 s มีพื้นที่ (2+6)×3/2=12 m. การใช้แถบเล็กๆ ที่แคบลงจะช่วยปรับปรุงการประมาณพื้นที่โค้งได้; ความโค้งมีผลต่อการประเมินค่าเกินหรือ underestimate. เส้นสัมผัสระหว่างต้นทุนกับจำนวนสินค้าที่ผ่าน (2,12) และ (6,28) ให้ความเร็วในท้องถิ่น (28-12)/(6-2)=4 หยวนต่อสินค้าเพิ่มหนึ่งชิ้น เชื่อมโยงความชันของกราฟกับการตีความทางการเงิน
จุดที่ผิดพลาด
- การประมาณค่าเส้นสัมผัสและการคำนวณด้วยสายเคเบิลใช้คู่ของจุดที่แตกต่างกัน
- พื้นที่ใต้กราฟระยะทาง-เวลา ไม่ใช่ระยะทางที่เดินทาง
- การประมาณค่าด้วยแถบจะใกล้เคียงจริงก็ต่อเมื่อกราฟเป็นเส้นตรงในแต่ละแถบเท่านั้น
ไม่เป็นความจริง: พื้นที่ใต้กราฟใดๆ ไม่จำเป็นต้องหมายถึงระยะทางเสมอไป พื้นที่ใต้กราฟความเร็ว-เวลาคือระยะทาง แต่พื้นที่ใต้กราฟอื่นอาจมีความหมายต่างออกไป หรือไม่มีประโยชน์เลย
การนำไปใช้
- AQA A15 และ R15 ระดับสูง ต้องการการตีความอัตราการเปลี่ยนแปลงและพื้นที่จากกราฟ
- บทเรียนนี้ใช้การให้เหตุผลแบบกราฟและพื้นที่เรขาคณิต ไม่ใช่การหาอนุพันธ์หรืออินทิเกรตแบบสัญลักษณ์
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความชันของเส้นสัมผัส: ความชันของเส้นสัมผัส ใช้เพื่อประมาณอัตราการเปลี่ยนแปลงของโค้งที่จุดข้อมูลหนึ่งๆ
- เกรดिएนต์ของสายเคเบิล (Chord) ให้ค่าเฉลี่ยระหว่างสองค่าอินพุก; เส้นสัมผัสใช้ประมาณค่าอัตราเฉพาะจุด
- ระวัง: การประมาณค่าสัมประสิทธิ์มุมและการใช้สายคอร์ดของเส้นโค้งใช้คู่จุดที่แตกต่างกัน
3.2 · วงกลมที่จุดกำเนิดและสมการเส้นสัมผัส · ระดับสูง
เส้นใดสัมผัสวงกลมเพียงจุดเดียว?
- วงกลมมีเซ็นเซอร์อยู่ที่ (3,4) เส้นตรงใดสัมผัสวงกลมที่จุดนั้นเพียงจุดเดียว?
- บทเรียนนี้ศึกษา ความชันของรัศมี: ความชันของรัศมีที่เชื่อมจากศูนย์กลางไปยังจุดบนวงกลม
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับวงกลมที่มีศูนย์กลางที่จุดกำเนิด x²+y²=r²
- จุดจะอยู่บนวงกลมหากผลรวมกำลังสองของพิกัดเท่ากับ r²
- เส้นสัมผัสตั้งฉากกับรัศมี ณ จุดนั้น
- ใช้ค่าลบผกผันของความชันเมื่อความชันทั้งสองมีค่าจำกัด; จัดการกรณีแนวนอน/แนวตั้งโดยตรง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ที่ (3,4), r²=3²+4²=25 ดังนั้น x²+y²=25 ความชันของรัศมีคือ 4/3 ดังนั้นความชันของเส้นสัมผัสเป็น -3/4 สมการ y-4=(-3/4)(x-3) ลดรูปได้เป็น 3x+4y=25 ที่ (5,0) รัศมีเป็นแนวนอนและเส้นสัมผัสเป็นเส้นแนวตั้ง x=5
จุดที่ผิดพลาด
- รัศมีและเส้นสัมผัสมีจุดร่วมกันแต่มีทิศทางต่างกัน
- อย่าใช้ค่าลบผกผันของศูนย์; รัศมีแนวนอนจะมีเส้นสัมผัสแนวตั้ง
- ตรวจสอบว่าเส้นสัมผัสผ่านจุดสัมผัส
ไม่เป็นจริง: เส้นสัมผัสที่จุดหนึ่งของวงกลมมีความชันเท่ากับรัศมีไปยังจุดนั้น เส้นสัมผัสตั้งฉากกับรัศมี ดังนั้นความชันของมันจึงเป็นค่าลบผกผันของความชันของรัศมี
การนำไปใช้
- AQA A16 Higher เกี่ยวข้องกับวงกลมที่มีศูนย์กลางที่จุดกำเนิด
- สูตรวงกลมแบบเลื่อนศูนย์และการคำนวณเกี่ยวกับวงกลมไม่จำเป็นสำหรับบทเรียนนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความชันของรัศมี: ความชันของเส้นตรงที่เชื่อมจากศูนย์กลางไปยังจุดบนวงกลม
- สำหรับวงกลมที่มีศูนย์กลางที่จุดกำเนิด x²+y²=r²
- ระวัง: รัศมีและเส้นสัมผัสมีจุดร่วมกันแต่มีทิศทางต่างกัน
3.2 · การวนซ้ำเชิงตัวเลขเพื่อหาคำตอบของสมการ · ระดับสูง
การคำนวณซ้ำจะเข้าใกล้คำตอบหรือไม่?
- สมการไม่สามารถแยกตัวประกอบได้ง่าย สามารถใช้การคำนวณซ้ำเพื่อหาคำตอบโดยไม่ต้องสุ่มค่า?
- บทเรียนนี้ศึกษา การ迭代 (Iteration): ทำกฎเดิมซ้ำ โดยใช้ผลลัพธ์ก่อนหน้าเป็นอินพุตถัดไป
วิธีปฏิบัติ
- จัดรูปสมการใหม่ให้เป็น x=g(x) เลือก x₀ และใช้ x_(n+1)=g(x_n)
- บันทึกความละเอียดในการคำนวณให้เพียงพอ
- ลำดับที่ดูเสถียรต้องถูกตรวจสอบในสมการต้นฉบับ ไม่ทุกการจัดรูปจะลู่เข้า
- การเปลี่ยนเครื่องหมายผ่านอินพุตต่อเนื่องสามารถใช้ตรวจสอบรากที่ปัดเศษได้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับสมการ x²-x-2=0, ใช้วิธี x_next=√(x+2) ด้วยค่าเริ่มต้น x₀=1: จะได้ x₁=√3≈1.73205, x₂≈1.93185, x₃≈1.98289. จุดคงที่เชิงบวกคือ 2 เนื่องจาก 2=√4 และ 2²-2-2=0. การจัดรูปสมการนี้มุ่งหาเฉพาะรากที่ไม่เป็นลบเท่านั้น สมการเดิมยังมีรากอีกค่าคือ -1. หากใช้การจัดรูปแบบอื่น x_next=x²-2 จากค่าเริ่มต้น 3 แทน จะได้ 7 แล้วตามด้วย 47 แสดงว่าการจัดรูปสมการที่แตกต่างกันอาจทำให้ค่าเบี่ยงเบนออกจากคำตอบได้
จุดที่ผิดพลาด
- ใช้ค่า ITERATE ก่อนหน้า ไม่ใช่ค่าเริ่มต้นทุกครั้ง
- เก็บตัวเลขทศนิยมมากกว่าคำตอบสุดท้าย
- การเปลี่ยนเครื่องหมายต้องการความต่อเนื่อง; การกระโดดข้ามเส้นกำกับแนวตั้งไม่รับประกันว่ามีราก
ไม่จริง: การจัดรูปสมการทุกแบบจะลู่เข้าจากค่าเริ่มต้นทุกค่า การทำซ้ำจะลู่เข้าก็ต่อเมื่อฟังก์ชันที่จัดรูปใหม่ไม่ชันเกินไปใกล้กับราก (|g′(x)|<1)
การนำไปใช้
- AQA A20 Higher ใช้การทำซ้ำด้วยตัวเลขและสัญลักษณ์นามสกุล
- ใช้เครื่องคำนวณเพื่อทำตามกฎที่กำหนด แล้วรายงานการปัดเศษที่ต้องการพร้อมตรวจสอบ
- อนุพันธ์ของนิวตันอยู่นอกขอบเขตบทเรียน GCSE นี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- การทำซ้ำ: ทำตามกฎซ้ำๆ โดยใช้ผลลัพธ์ก่อนหน้าเป็นอินพุตถัดไป
- จัดรูปสมการใหม่ให้เป็น x=g(x) เลือก x₀ และใช้ x_(n+1)=g(x_n)
- ระวัง: ให้ใช้ค่าจากรอบก่อนหน้า ไม่ใช่ค่าเริ่มต้นทุกครั้ง
3.2 · อสมการเชิงเส้นและการหาคำตอบบนจำนวนจริง · ระดับพื้นฐาน
รายการซื้อใดที่เข้าข่ายงบประมาณ?
- นักเรียนสามารถใช้จ่ายได้สูงสุด 17 หยวนสำหรับค่าธรรมเนียมคงที่ 5 หยวนบวก 3 หยวนต่อรายการ การมีสมการเพียงหนึ่งข้อเพียงพอที่จะอธิบายการซื้อทั้งหมดที่ยอมรับได้หรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา เซตคำตอบ: อินพุตทั้งหมดที่สอดคล้องกับเงื่อนไขที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- แก้อสมการเชิงเส้นโดยใช้การดำเนินการปรับสมดุลเช่นเดียวกับสมการ
- การคูณหรือหารด้วยจำนวนลบจะกลับทิศทาง
- ใช้จุดปิดสำหรับ ≤ หรือ ≥ และใช้จุดเปิดสำหรับ < or >
- ตัดกันของข้อจำกัดเพื่อหาอินพุตที่เป็นไปได้ร่วมกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
3x+5≤17 ให้ x≤4 สำหรับรายการจำนวนเต็มที่ไม่เป็นลบ ค่าที่ยอมรับได้คือ 0,1,2,3,4 นอกจากนี้ -2x<6 gives x>-3 หลังหารด้วย -2 ข้อจำกัดรวม -3<x≤4 มีวงกลมเปิดที่ -3 และวงกลมปิดที่ 4 ค่า x=5 ไม่ผ่านงบประมาณต้นฉบับเพราะ 3×5+5=20
จุดที่ผิดพลาด
- ต้องกลับเครื่องหมายเฉพาะเมื่อคูณหรือหารด้วยจำนวนลบ ไม่จำเป็นต้องกลับเมื่อบวกด้วยจำนวนลบ
- รวมถึงโดเมนทางกายภาพ: จำนวนรายการที่เป็นลบหรือเศษส่วนอาจไร้ความหมาย
ไม่จริง: การหารอสมการด้วยจำนวนลบทำให้ทิศทางคงเดิม การหารด้วยจำนวนลบจะกลับทิศทางอสมการ: −2x<6 gives x>−3
การนำไปใช้
- AQA A22 Foundation ต้องการอสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวและเส้นจำนวน
- พหุนามกำลังสองระดับสูงและพื้นที่ตัวแปรคู่อยู่ในบทเรียนแยกต่างหาก; หลีกเลี่ยงการใช้ค่าขอบเขตเดียวแทนอสมการ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เซตคำตอบ: อินพุตทั้งหมดที่สอดคล้องกับเงื่อนไขที่กำหนด
- แก้อสมการเชิงเส้นโดยใช้การดำเนินการปรับสมดุลเช่นเดียวกับสมการ
- ระวัง: ต้องกลับเครื่องหมายเฉพาะเมื่อคูณหรือหารด้วยจำนวนลบ ไม่จำเป็นต้องกลับเมื่อบวกด้วยจำนวนลบ
3.2 · อสมการเชิงเส้นและการหาคำตอบบนจำนวนจริง · ระดับสูง
รายการซื้อใดที่เข้าข่ายงบประมาณ?
- นักเรียนสามารถใช้จ่ายได้สูงสุด 17 หยวนสำหรับค่าธรรมเนียมคงที่ 5 หยวนบวก 3 หยวนต่อรายการ การมีสมการเพียงหนึ่งข้อเพียงพอที่จะอธิบายการซื้อทั้งหมดที่ยอมรับได้หรือไม่?
- บทเรียนนี้ศึกษา เซตคำตอบ: อินพุตทั้งหมดที่สอดคล้องกับเงื่อนไขที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- แก้อสมการเชิงเส้นโดยใช้การดำเนินการปรับสมดุลเช่นเดียวกับสมการ
- การคูณหรือหารด้วยจำนวนลบจะกลับทิศทาง
- ใช้จุดปิดสำหรับ ≤ หรือ ≥ และใช้จุดเปิดสำหรับ < or >
- ตัดกันของข้อจำกัดเพื่อหาอินพุตที่เป็นไปได้ร่วมกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
3x+5≤17 ให้ x≤4 สำหรับรายการจำนวนเต็มที่ไม่เป็นลบ ค่าที่ยอมรับได้คือ 0,1,2,3,4 นอกจากนี้ -2x<6 gives x>-3 หลังหารด้วย -2 ข้อจำกัดรวม -3<x≤4 มีวงกลมเปิดที่ -3 และวงกลมปิดที่ 4 ค่า x=5 ไม่ผ่านงบประมาณต้นฉบับเพราะ 3×5+5=20
จุดที่ผิดพลาด
- ต้องกลับเครื่องหมายเฉพาะเมื่อคูณหรือหารด้วยจำนวนลบ ไม่จำเป็นต้องกลับเมื่อบวกด้วยจำนวนลบ
- รวมถึงโดเมนทางกายภาพ: จำนวนรายการที่เป็นลบหรือเศษส่วนอาจไร้ความหมาย
ไม่จริง: การหารอสมการด้วยจำนวนลบทำให้ทิศทางคงเดิม การหารด้วยจำนวนลบจะกลับทิศทางอสมการ: −2x<6 gives x>−3
การนำไปใช้
- AQA A22 Foundation ต้องการอสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวและเส้นจำนวน
- พหุนามกำลังสองระดับสูงและพื้นที่ตัวแปรคู่อยู่ในบทเรียนแยกต่างหาก; หลีกเลี่ยงการใช้ค่าขอบเขตเดียวแทนอสมการ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เซตคำตอบ: อินพุตทั้งหมดที่สอดคล้องกับเงื่อนไขที่กำหนด
- แก้อสมการเชิงเส้นโดยใช้การดำเนินการปรับสมดุลเช่นเดียวกับสมการ
- ระวัง: ต้องกลับเครื่องหมายเฉพาะเมื่อคูณหรือหารด้วยจำนวนลบ ไม่จำเป็นต้องกลับเมื่อบวกด้วยจำนวนลบ
3.2 · อสมการกำลังสองและพื้นที่ตัวแปรสองตัว · ระดับสูง
จุดตัดของข้อจำกัดทั้งหมดอยู่ที่ไหน?
- การออกแบบต้องอยู่เหนือเส้นหนึ่งและใต้อีกเส้นหนึ่ง กราฟจะแสดงคู่ที่เป็นไปได้ทั้งหมดในครั้งเดียวได้อย่างไร?
- บทเรียนนี้ศึกษา เส้นขอบเขต: เส้นสมการที่แยกค่าที่สอดคล้องกับอสมการออกจากค่าที่ไม่สอดคล้อง
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับอสมการพหุนามกำลังสอง ให้หารากและทดสอบเครื่องหมายในแต่ละช่วง
- สำหรับอสมการตัวแปรคู่ ให้วาดเส้นขอบเขตของสมการ; ใช้เส้นประหากไม่รวมEquality และใช้เส้นทึบหากรวมEquality
- ทดสอบจุดด้านละหนึ่งข้างและตัดกันของพื้นที่ที่เป็นไปได้
- เขียนโดเมนหรือสัญลักษณ์เซตให้ชัดเจน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
(x-3)(x-7)≤0 เป็นจริงสำหรับ 3≤x≤7 เนื่องจากตัวประกอบมีสัญญาณตรงข้ามระหว่างราก และจุดปลายให้ค่าเป็นศูนย์ สำหรับ y≥x+1 และ y<5 ให้แรเงาบน/เหนือเส้นทึบ y=x+1 และใต้เส้นประ y=5 จุดตัดของพรมแดนคือ x=4 แต่ (4,5) ถูกตัดออกโดยเงื่อนไข y<5 จุด (1,3) สอดคล้องกับอสมการทั้งสอง
จุดที่ผิดพลาด
- สำหรับพหุนามกำลังสองที่กราฟเปิดขึ้น ค่าบวกจะอยู่ภายนอกราก ไม่ใช่ระหว่างราก
- จุดตัดของขอบเขตไม่จำเป็นต้องรวมอยู่ในคำตอบเสมอไป
- ใช้จุดทดสอบที่ไม่อยู่บนเส้นขอบเขตเอง
ไม่ถูกต้อง: ขอบเขตอสมการแบบเส้นประครอบคลุมทุกจุดบนเส้นนั้น ขอบเขตแบบเส้นประไม่ถูกนับเป็นคำตอบ ส่วนขอบเขตแบบเส้นทึบจะถูกนับเป็นคำตอบ
การนำไปใช้
- AQA A22 ระดับสูง ครอบคลุมอสมการกำลังสองตัวแปรเดียวและอสมการเชิงเส้นสองตัวแปร
- พื้นที่ทับซ้อนทางกราฟคือบริเวณคำตอบ ไม่ใช่จุดใดจุดหนึ่งที่ถูกเลือก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เส้นขอบเขต: เส้นสมการที่แบ่งค่าที่เป็นจริงต่ออสมการออกจากค่าที่ไม่เป็นจริง
- สำหรับอสมการพหุนามกำลังสอง ให้หารากและทดสอบเครื่องหมายในแต่ละช่วง
- ระวัง: สำหรับพหุนามกำลังสองที่กราฟเปิดขึ้น ค่าบวกจะอยู่ภายนอกราก ไม่ใช่ระหว่างราก
3.2 · ลำดับเลขภาพเรขาคณิตและลำดับแบบฟิโบนาชี · ระดับพื้นฐาน
ลวดลายจุดเพิ่มหรือคูณ?
- ลวดลายจุดที่เพิ่มขึ้นจะเพิ่มแถวที่ยาวขึ้นทุกครั้ง วิธีใดที่จะแยกแยะจากผลคูณซ้ำได้ผ่านแผนภาพ?
- บทเรียนนี้ศึกษา กฎแบบย้อนกลับ: กฎที่ใช้สร้างพจน์ใหม่จากพจน์ก่อนหน้า
วิธีปฏิบัติ
- บันทึกตำแหน่งและพจน์แยกจากกัน
- เลขสามเหลี่ยมบวก 1,2,3,...; เลขสี่เหลี่ยมและเลขลูกบาศก์ใช้ n² และ n³
- ลำดับเรขาคณิตคูณด้วยอัตราส่วนร่วมที่เป็นบวก
- A Fibonacci-type sequence starts with stated terms and then adds its two predecessors.
- กฎแบบย้อนกลับที่ต้องกำหนดมา ต้องมีค่าเริ่มต้นเพียงพอ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
พจน์สามเหลี่ยมคือ 1,3,6,10,15; พจน์สี่เหลี่ยม 1,4,9,16,25; พจน์ลูกบาศก์ 1,8,27,64,125. ลำดับเรขาคณิต 2,6,18,54,... มีอัตราส่วน 3 และพจน์ที่ n คือ 2×3^(n-1). เริ่มที่ 2,3 และบวกสองพจน์ก่อนหน้าจะได้ 2,3,5,8,13. สำหรับ u ถัดไป=2u+1 จาก u₁=1, พจน์ถัดไปคือ 3,7,15.
จุดที่ผิดพลาด
- ความแตกต่างอันดับแรกที่ไม่คงที่ ไม่หมายความว่ารูปแบบนั้นเป็นสุ่ม
- อัตราส่วนทางเรขาคณิตไม่ใช่ผลต่างร่วม
- ตรวจสอบดัชนีเริ่มต้นเมื่อเขียนกฎตำแหน่ง
ไม่ถูกต้อง: ทุกลำดับที่มีพจน์เพิ่มขึ้นมีความแตกต่างคงที่ ลำดับที่เพิ่มขึ้นอาจมีความเปลี่ยนแปลงได้ เช่น 1, 4, 9, 16
การนำไปใช้
- AQA A23/A24 ระดับพื้นฐาน ครอบคลุมรูปแบบเหล่านี้และอัตราส่วนเรขาคณิตเศษส่วนบวก
- ระดับสูงยังอนุญาตใช้อัตราส่วนรูทและหาพจน์nthกำลังสองในบทเรียนถัดไป
- ผลรวมอนุกรมอนันต์ไม่อยู่ในบทเรียน GCSE นี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- กฎแบบ.saved: กฎที่ใช้สร้างพจน์ใหม่จากพจน์ก่อนหน้า
- บันทึกตำแหน่งและพจน์แยกจากกัน
- ระวัง: ผลต่างอันดับหนึ่งที่ไม่คงที่ ไม่จำเป็นต้องหมายถึงรูปแบบสุ่ม
3.2 · ลำดับเลขภาพเรขาคณิตและลำดับแบบฟิโบนาชี · ระดับสูง
ลวดลายจุดเพิ่มหรือคูณ?
- ลวดลายจุดที่เพิ่มขึ้นจะเพิ่มแถวที่ยาวขึ้นทุกครั้ง วิธีใดที่จะแยกแยะจากผลคูณซ้ำได้ผ่านแผนภาพ?
- บทเรียนนี้ศึกษา กฎแบบย้อนกลับ: กฎที่ใช้สร้างพจน์ใหม่จากพจน์ก่อนหน้า
วิธีปฏิบัติ
- บันทึกตำแหน่งและพจน์แยกจากกัน
- เลขสามเหลี่ยมบวก 1,2,3,...; เลขสี่เหลี่ยมและเลขลูกบาศก์ใช้ n² และ n³
- ลำดับเรขาคณิตคูณด้วยอัตราส่วนร่วมที่เป็นบวก
- A Fibonacci-type sequence starts with stated terms and then adds its two predecessors.
- กฎแบบย้อนกลับที่ต้องกำหนดมา ต้องมีค่าเริ่มต้นเพียงพอ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
พจน์สามเหลี่ยมคือ 1,3,6,10,15; พจน์สี่เหลี่ยม 1,4,9,16,25; พจน์ลูกบาศก์ 1,8,27,64,125. ลำดับเรขาคณิต 2,6,18,54,... มีอัตราส่วน 3 และพจน์ที่ n คือ 2×3^(n-1). เริ่มที่ 2,3 และบวกสองพจน์ก่อนหน้าจะได้ 2,3,5,8,13. สำหรับ u ถัดไป=2u+1 จาก u₁=1, พจน์ถัดไปคือ 3,7,15.
จุดที่ผิดพลาด
- ความแตกต่างอันดับแรกที่ไม่คงที่ ไม่หมายความว่ารูปแบบนั้นเป็นสุ่ม
- อัตราส่วนทางเรขาคณิตไม่ใช่ผลต่างร่วม
- ตรวจสอบดัชนีเริ่มต้นเมื่อเขียนกฎตำแหน่ง
ไม่ถูกต้อง: ทุกลำดับที่มีพจน์เพิ่มขึ้นมีความแตกต่างคงที่ ลำดับที่เพิ่มขึ้นอาจมีความเปลี่ยนแปลงได้ เช่น 1, 4, 9, 16
การนำไปใช้
- AQA A23/A24 ระดับพื้นฐาน ครอบคลุมรูปแบบเหล่านี้และอัตราส่วนเรขาคณิตเศษส่วนบวก
- ระดับสูงยังอนุญาตใช้อัตราส่วนรูทและหาพจน์nthกำลังสองในบทเรียนถัดไป
- ผลรวมอนุกรมอนันต์ไม่อยู่ในบทเรียน GCSE นี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- กฎแบบ.saved: กฎที่ใช้สร้างพจน์ใหม่จากพจน์ก่อนหน้า
- บันทึกตำแหน่งและพจน์แยกจากกัน
- ระวัง: ผลต่างอันดับหนึ่งที่ไม่คงที่ ไม่จำเป็นต้องหมายถึงรูปแบบสุ่ม
3.2 · พจน์ที่ n ของพหุนามกำลังสองและอนุกรมอัตราส่วนรูท · ระดับสูง
ผลต่างอันดับสองบ่งบอกอะไร?
- พจน์ 3,8,15,24 เพิ่มขึ้นทีละ 5,7,9. กฏใดจะทำนายพจน์ถัดไปได้โดยไม่สร้างทุกพจน์ก่อนหน้า?
- บทเรียนนี้ศึกษา ผลต่างอันดับสอง: ผลต่างระหว่างผลต่างอันดับแรกติดต่อกันของลำดับ
วิธีปฏิบัติ
- ผลต่างอันดับสองที่คงที่บ่งบอกถึงกฎกำลังสอง ²+bn+c
- ค่าของมันคือ 2a
- ลบ ² ออกจากพจน์ แล้วจับคู่กฎเชิงเส้นที่เหลือ และทดสอบที่ตำแหน่งต่างๆ หลายจุด
- ลำดับเรขาคณิตที่มีอัตราส่วนเป็นรากที่สองยังคงคูณด้วยตัวประกอบเดิมที่แน่นอน; รักษาค่ารากให้แม่นยำ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ 3,8,15,24, ผลต่างอันดับแรกคือ 5,7,9 และผลต่างอันดับสองคือ 2 ดังนั้น a=1. เมื่อลบ n² ออกจากชุดข้อมูลเมื่อ n=1,2,3,4 จะได้ 2,4,6,8=2n. ดังนั้น u_n=n²+2n และ u₅=35. สำหรับ 1, √2,2,2, √2,... อัตราส่วนคือ √2 และ u_n=(√2)^(n-1). ตรวจสอบค่า u₃=2 โดยไม่ควรปัดเศษรากซ้ำๆ ในแต่ละขั้นตอน
จุดที่ผิดพลาด
- ผลต่างอันดับสองเท่ากับ 2a ไม่ใช่ a
- กฎกำลังสองต้องตรวจสอบกับพจน์แรกๆ อาจมีค่าคงที่ c ที่ไม่ใช่ศูนย์
- รูปแบบจำกัดเพียงอย่างเดียวไม่พิสูจน์ได้ว่ามีกฎเดียวหากไม่ระบุกลุ่มลำดับ
ไม่เป็นจริง: สัมประสิทธิ์ของ n² เท่ากับผลต่างอันดับสอง สัมประสิทธิ์ของ n² เป็นครึ่งหนึ่งของผลต่างอันดับสอง
การนำไปใช้
- AQA A25 Higher สอนหาพจน์ nth กำลังสอง; A24 อนุญาตให้ใช้ลำดับอัตราส่วนราก
- ระดับพื้นฐานสามารถจดจำและสร้างรูปแบบกำลังสองได้โดยไม่ต้องใช้สูตรทั่วไปนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ผลต่างอันดับสอง: ผลต่างระหว่างผลต่างอันดับหนึ่งติดกันของลำดับ
- ผลต่างอันดับสองที่คงที่บ่งบอกถึงกฎกำลังสอง ²+bn+c
- ระวัง: ผลต่างอันดับสองเท่ากับ 2a ไม่ใช่ a
3.2 · เศษส่วนพหุนามและค่าที่ไม่กำหนด · ระดับสูง
การตัดปัจจัยออกไม่ทำให้ค่าที่นิยามไม่ได้กลับเข้าสู่สูตรเดิม
- เศษที่ถูกตัดออกอาจดูเหมือนเส้นตรงและยังคงมีจุดที่หายไปหนึ่งจุด
- บทเรียนนี้ศึกษา ค่านิรภัย: อินพุตซึ่งตัวส่วนหรือตัวหารดั้งเดิมมีค่าเป็นศูนย์
วิธีปฏิบัติ
- แยกตัวประกอบของเศษและส่วนก่อนตัดทอนตัวประกอบร่วม
- พจน์ที่เชื่อมด้วยเครื่องหมายบวกไม่ใช่ตัวประกอบที่ตัดทอนได้
- บันทึกค่าที่ไม่อยู่ในนิพจน์เดิมไว้ก่อน
- สำหรับบวกหรือลบ ให้ใช้ส่วนร่วมนิพจน์ โดยวงเล็บรอบเศษทั้งหมดต้องคงไว้
- คูณเศษและส่วนที่เป็นตัวประกอบแล้วเข้าด้วยกัน
- ในการหาร ให้คูณด้วยผลกลับ และตัดค่าอินพุตที่ทำให้ตัวหารเป็นศูนย์ รวมถึงค่าที่ทำให้ส่วนfractionเดิมไม่กำหนดค่า
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ F(x)=(x²-9)/(x-3) แยกตัวประกอบ x²-9=(x-3)(x+3) ดังนั้น F(x)=x+3 สำหรับ x≠3; F(5)=8 แต่ F(3) ไม่กำหนดค่า ไม่ใช่ 6 สำหรับการบวก 1/(x-1)+2/(x+1)=[(x+1)+2(x-1)]/[(x-1)(x+1)]=(3x-1)/(x²-1), สำหรับ x≠±1 ที่ x=3 ทั้งสองรูปแบบให้ค่า 1 สำหรับการลบ ตัวเศษคือ (x+1)-2(x-1)=3-x ดังนั้นเครื่องหมายลบกระทำต่อทั้งสองพจน์ การคูณ [(x-1)/(x+2)]×[(x+2)/(x+1)] ได้ (x-1)/(x+1) แต่ค่าเดิมห้ามใช้ x=-2 และ x=-1 การหาร [(x²-1)/(x²+3x+2)]÷[(x-1)/(x+2)] ได้ 1 แต่ x=-2,-1,1 ถูกห้ามใช้: x=1 ทำให้ตัวเป็นศูนย์ สุดท้าย F(x)=6 ลดรูปได้ x+3=6 รากที่เป็นไปได้เพียงค่าเดียว x=3 ถูกห้ามใช้ ดังนั้นสมการนี้ไม่มีคำตอบ ตรวจสอบค่าที่คาดว่าเป็นคำตอบในสมการต้นฉบับก่อนรายงาน
จุดที่ผิดพลาด
- ห้ามตัด x ใน (x+2)/x เด็ดขาด
- ส่วนร่วมนิพจน์ที่ลดรูปแล้วอาจไม่แสดงข้อจำกัดทั้งหมดจากนิพจน์เดิม
- ในโจทย์การหาร ให้ตรวจสอบเมื่อตัวหารเป็นศูนย์
- Cross-multiplication can produce an excluded candidate; a formal root is not automatically a solution.
Not true: Cancelling a denominator factor makes its excluded input valid. An input that makes the original denominator zero stays excluded, even after cancelling.
การนำไปใช้
- AQA A4 Higher รวมเศษส่วนพีชคณิตและการตัดทอนที่ถูกต้อง
- ตัวอย่างสมการตรวจสอบว่าผู้ตอบอยู่ในโดเมนเดิมหรือไม่
- อธิบายการตัดทอนแต่ละตัว เสนอข้อจำกัดเดิม และตรวจสอบผู้ตอบทุกสมการ
- การดำเนินการเหล่านี้ขยายตัวอย่างการจัดการเดิมให้เป็นลำดับเลขคณิตที่คำนวณครบถ้วน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.2
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ค่าที่ถูกตัดออก: ค่าอินพุตที่ทำให้ส่วนร่วมนิพจน์เดิมหรือตัวหารเป็นศูนย์
- แยกตัวประกอบของเศษและส่วนก่อนตัดทอนตัวประกอบร่วม
- ระวัง: ห้ามตัด x ใน (x+2)/x
3.3 · ร้อยละ อัตราส่วน และการคิดด้วยเหตุผลเชิงสัดส่วน · ระดับพื้นฐาน
เราสามารถกู้คืนราคาเดิมได้หรือไม่?
- เสื้อโค้ดลดราคา 20% เหลือ ¥240 ส่วนลดคำนวณจากราคาเดิม ไม่ใช่จากราคาสินค้าลด
- บทเรียนนี้ศึกษา ตัวคูณ: ตัวประกอบที่ทำเปลี่ยนแปลงเปอร์เซ็นต์ในการคูณครั้งเดียว
วิธีปฏิบัติ
- การเพิ่มขึ้น p% มีตัวคูณ 1+p/100; การลดลงมีตัวคูณ 1-p/100
- กลับค่าเปอร์เซ็นต์โดยการหารด้วยตัวคูณ
- ในอัตราส่วน ให้หาจำนวนส่วนรวมก่อน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ให้ราคาเดิมคือ P โมเดลคือ ราคาสินค้าลด=0.8P ดังนั้น P=240/0.8=300. การเพิ่มขึ้น 20% ต่อมาทำให้ได้ 240×1.2=288 ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงทั้งสองจึงไม่หักล้างกัน
จุดที่ผิดพลาด
- เปอร์เซ็นต์ใช้ฐานที่ระบุไว้เป็นเกณฑ์
- การลบเปอร์เซ็นต์จะทำให้สูญเสียฐานนั้นไป
- สำหรับการเปลี่ยนแปลงแบบสะสม ให้คูณตัวคูณเข้าด้วยกัน อย่าบวกเปอร์เซ็นต์
ไม่ถูกต้อง: การลดลง 20% ตามด้วยการเพิ่มขึ้น 20% ไม่คืนราคาเริ่มต้นให้ เพราะการเพิ่มขึ้น 20% นั้นคำนวณจากจำนวนที่น้อยลง: 100×0.8×1.2=96 ไม่ใช่ 100
การนำไปใช้
- ใช้ตัวคูณเปอร์เซ็นต์และแบ่งผลรวมตามสัดส่วนของส่วนประกอบ
- บทเรียนระดับพื้นฐาน/แกนกลางนี้ใช้บริบทของความแปรผันเชิงเส้น ไม่ใช่วิธีการถดถอยขั้นสูง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ตัวคูณ: ค่าคูณที่ใช้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงเปอร์เซ็นต์ในขั้นตอนการคูณเดียว
- การเพิ่มขึ้น p% มีตัวคูณ 1+p/100; การลดลงมีตัวคูณ 1-p/100
- ระวัง: เปอร์เซ็นต์ต้องใช้ฐานที่ระบุไว้เป็นเกณฑ์
3.3 · ร้อยละ อัตราส่วน และการคิดด้วยเหตุผลเชิงสัดส่วน · ระดับสูง
เราสามารถกู้คืนราคาเดิมได้หรือไม่?
- เสื้อโค้ดลดราคา 20% เหลือ ¥240 ส่วนลดคำนวณจากราคาเดิม ไม่ใช่จากราคาสินค้าลด
- บทเรียนนี้ศึกษา ตัวคูณ: ตัวประกอบที่ทำเปลี่ยนแปลงเปอร์เซ็นต์ในการคูณครั้งเดียว
วิธีปฏิบัติ
- การเพิ่มขึ้น p% มีตัวคูณ 1+p/100; การลดลงมีตัวคูณ 1-p/100
- กลับค่าเปอร์เซ็นต์โดยการหารด้วยตัวคูณ
- ในอัตราส่วน ให้หาจำนวนส่วนรวมก่อน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ให้ราคาเดิมคือ P โมเดลคือ ราคาสินค้าลด=0.8P ดังนั้น P=240/0.8=300. การเพิ่มขึ้น 20% ต่อมาทำให้ได้ 240×1.2=288 ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงทั้งสองจึงไม่หักล้างกัน
จุดที่ผิดพลาด
- เปอร์เซ็นต์ใช้ฐานที่ระบุไว้เป็นเกณฑ์
- การลบเปอร์เซ็นต์จะทำให้สูญเสียฐานนั้นไป
- สำหรับการเปลี่ยนแปลงแบบสะสม ให้คูณตัวคูณเข้าด้วยกัน อย่าบวกเปอร์เซ็นต์
ไม่ถูกต้อง: การลดลง 20% ตามด้วยการเพิ่มขึ้น 20% ไม่คืนราคาเริ่มต้นให้ เพราะการเพิ่มขึ้น 20% นั้นคำนวณจากจำนวนที่น้อยลง: 100×0.8×1.2=96 ไม่ใช่ 100
การนำไปใช้
- สำหรับความแปรผันตรง ใช้ y=kx; สำหรับความแปรผกผัน ใช้ y=k/x
- คำนวณค่า k จากคู่ตัวเลขที่กำหนดก่อนนำไปใช้กับค่าใหม่
- ระบุสิ่งที่คุณควบคุมให้คงที่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ตัวคูณ: ค่าคูณที่ใช้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงเปอร์เซ็นต์ในขั้นตอนการคูณเดียว
- การเพิ่มขึ้น p% มีตัวคูณ 1+p/100; การลดลงมีตัวคูณ 1-p/100
- ระวัง: เปอร์เซ็นต์ต้องใช้ฐานที่ระบุไว้เป็นเกณฑ์
3.3 · อัตราส่วน สัดส่วนที่เทียบเท่า และส่วนผสม · ระดับพื้นฐาน
กระบวนการผลิตขนาด 700 มล. และกระบวนการผลิตขนาดสองเท่าควรมีรสชาติเหมือนกัน แม้จะมีปริมาตรต่างกัน
- สูตรอาหารใช้สารสกัดเข้มข้นและน้ำในอัตราส่วน 2:5
- บทเรียนนี้ศึกษา อัตราส่วนส่วนต่อทั้งหมด: การเปรียบเทียบหนึ่งส่วนกับปริมาณรวม
วิธีปฏิบัติ
- จัดหน่วยของปริมาณให้เหมือนกันก่อนลดรูปอัตราส่วน
- หารทุกส่วนด้วยปัจจัยที่ไม่เป็นศูนย์เดียวกัน
- สำหรับ a:b ทั้งหมดมีทั้งหมด a+b ส่วน; สัดส่วนแรกคือ a/(a+b) ของทั้งหมด แต่เป็น a/b ของสัดส่วนที่เหลือ
- อัตราส่วนที่เท่ากันจะมีความสัมพันธ์เชิงคูณเดียวกัน: a/b=c/d จะให้ ad=bc เมื่อตัวส่วนมีค่าไม่เท่ากับศูนย์
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ 700 ml ที่อัตราส่วน 2:5, แต่ละส่วนคือ 100 ml: สารเข้มข้น 200 ml และน้ำ 500 ml. สัดส่วนสารเข้มข้น:ทั้งหมด=2:7, ในขณะที่สารเข้มข้น/น้ำ=2/5. น้ำ/สารเข้มข้น=5/2, ซึ่งเป็นเศษส่วนมากกว่า 1. การคูณสองเท่าจะได้ 400:1000=2:5. หากสารเข้มข้นคือ x และน้ำ y, สูตรต้องการ y=(5/2)x, ซึ่งเป็นเส้นตรงผ่านจุดกำเนิด. สำหรับ 300 ml สารเข้มข้น, น้ำคือ 750 ml และรวมทั้งหมด 1050 ml.Batch ที่มี 200 ml สารเข้มข้นและ 600 ml น้ำ มีอัตราส่วน 1:3 และมีความเจือจางกว่า. เพื่อลดทอน 1.5 ลิตร:500 ml, ให้เขียน 1500:500=3:1 ก่อน
จุดที่ผิดพลาด
- การเพิ่มจำนวนเท่ากันทั้งสองส่วนโดยทั่วไปจะเปลี่ยนอัตราส่วน
- อย่าหารด้วย 2+7 เมื่ออัตราส่วนที่กำหนดให้เป็นส่วนรวมอยู่แล้ว เป็นส่วนต่อส่วนทั้งหมด 2:7; ส่วนรวมคือเจ็ดส่วน
- เศษส่วนความเข้มข้นใช้ปริมาตรทั้งหมดเป็นตัวส่วน
ไม่ใช่จริง: การเพิ่ม 100 ml เข้าไปทั้งสองส่วนจะรักษาอัตราส่วนผสมไว้ การเพิ่มจำนวนเท่ากันทั้งสองส่วนจะเปลี่ยนอัตราส่วน: 1:2 จะกลายเป็น 101:102 หลังการเพิ่ม 100 ml
การนำไปใช้
- AQA R3–R8 เชื่อมโยงสัญลักษณ์อัตราส่วน เศษส่วน สัดส่วนที่เท่ากัน และฟังก์ชันเชิงเส้น
- ตรวจสอบว่าผลรวมของทั้งสองส่วนตรงกับจำนวนที่ระบุ และระบุปริมาณใดกำลังเปรียบเทียบกับปริมาณใด
- ใช้ตารางอัตราส่วนเพื่อปรับขนาดส่วนผสมโดยไม่สันนิษฐานถึงความต่างเชิงบวกคงที่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อัตราส่วนส่วนต่อส่วนรวม: การเปรียบเทียบหนึ่งส่วนกับปริมาณรวม
- จัดหน่วยของปริมาณให้เหมือนกันก่อนลดรูปอัตราส่วน
- ระวัง: การเพิ่มจำนวนเท่ากันทั้งสองส่วนโดยทั่วไปจะเปลี่ยนอัตราส่วน
3.3 · อัตราส่วน สัดส่วนที่เทียบเท่า และส่วนผสม · ระดับสูง
กระบวนการผลิตขนาด 700 มล. และกระบวนการผลิตขนาดสองเท่าควรมีรสชาติเหมือนกัน แม้จะมีปริมาตรต่างกัน
- สูตรอาหารใช้สารสกัดเข้มข้นและน้ำในอัตราส่วน 2:5
- บทเรียนนี้ศึกษา อัตราส่วนส่วนต่อทั้งหมด: การเปรียบเทียบหนึ่งส่วนกับปริมาณรวม
วิธีปฏิบัติ
- จัดหน่วยของปริมาณให้เหมือนกันก่อนลดรูปอัตราส่วน
- หารทุกส่วนด้วยปัจจัยที่ไม่เป็นศูนย์เดียวกัน
- สำหรับ a:b ทั้งหมดมีทั้งหมด a+b ส่วน; สัดส่วนแรกคือ a/(a+b) ของทั้งหมด แต่เป็น a/b ของสัดส่วนที่เหลือ
- อัตราส่วนที่เท่ากันจะมีความสัมพันธ์เชิงคูณเดียวกัน: a/b=c/d จะให้ ad=bc เมื่อตัวส่วนมีค่าไม่เท่ากับศูนย์
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ 700 ml ที่อัตราส่วน 2:5, แต่ละส่วนคือ 100 ml: สารเข้มข้น 200 ml และน้ำ 500 ml. สัดส่วนสารเข้มข้น:ทั้งหมด=2:7, ในขณะที่สารเข้มข้น/น้ำ=2/5. น้ำ/สารเข้มข้น=5/2, ซึ่งเป็นเศษส่วนมากกว่า 1. การคูณสองเท่าจะได้ 400:1000=2:5. หากสารเข้มข้นคือ x และน้ำ y, สูตรต้องการ y=(5/2)x, ซึ่งเป็นเส้นตรงผ่านจุดกำเนิด. สำหรับ 300 ml สารเข้มข้น, น้ำคือ 750 ml และรวมทั้งหมด 1050 ml.Batch ที่มี 200 ml สารเข้มข้นและ 600 ml น้ำ มีอัตราส่วน 1:3 และมีความเจือจางกว่า. เพื่อลดทอน 1.5 ลิตร:500 ml, ให้เขียน 1500:500=3:1 ก่อน
จุดที่ผิดพลาด
- การเพิ่มจำนวนเท่ากันทั้งสองส่วนโดยทั่วไปจะเปลี่ยนอัตราส่วน
- อย่าหารด้วย 2+7 เมื่ออัตราส่วนที่กำหนดให้เป็นส่วนรวมอยู่แล้ว เป็นส่วนต่อส่วนทั้งหมด 2:7; ส่วนรวมคือเจ็ดส่วน
- เศษส่วนความเข้มข้นใช้ปริมาตรทั้งหมดเป็นตัวส่วน
ไม่ใช่จริง: การเพิ่ม 100 ml เข้าไปทั้งสองส่วนจะรักษาอัตราส่วนผสมไว้ การเพิ่มจำนวนเท่ากันทั้งสองส่วนจะเปลี่ยนอัตราส่วน: 1:2 จะกลายเป็น 101:102 หลังการเพิ่ม 100 ml
การนำไปใช้
- AQA R3–R8 เชื่อมโยงสัญลักษณ์อัตราส่วน เศษส่วน สัดส่วนที่เท่ากัน และฟังก์ชันเชิงเส้น
- ตรวจสอบว่าผลรวมของทั้งสองส่วนตรงกับจำนวนที่ระบุ และระบุปริมาณใดกำลังเปรียบเทียบกับปริมาณใด
- ใช้ตารางอัตราส่วนเพื่อปรับขนาดส่วนผสมโดยไม่สันนิษฐานถึงความต่างเชิงบวกคงที่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อัตราส่วนส่วนต่อส่วนรวม: การเปรียบเทียบหนึ่งส่วนกับปริมาณรวม
- จัดหน่วยของปริมาณให้เหมือนกันก่อนลดรูปอัตราส่วน
- ระวัง: การเพิ่มจำนวนเท่ากันทั้งสองส่วนโดยทั่วไปจะเปลี่ยนอัตราส่วน
3.3 · ภาพวาดตามมาตราส่วนและแผนที่ · ระดับพื้นฐาน
สเกลที่เขียนเปรียบเทียบเซนติเมตรกับเซนติเมตร ไม่ใช่เซนติเมตรกับกิโลเมตร
- แผนที่สเกล 1:25,000 แสดงเส้นทางยาว 4 ซม.
- บทเรียนนี้ศึกษา สเกล: อัตราส่วนระหว่างความยาวบนภาพวาดต่อความยาวจริงที่สอดคล้องกัน
วิธีปฏิบัติ
- ในสเกล 1:n หน่วยวาดภาพหนึ่งหน่วยแทน n ของหน่วยจริงชนิดเดียวกัน
- คูณความยาวในภาพด้วย n เพื่อหาความยาวจริง; หารความยาวจริงด้วย n เพื่อวาดภาพ
- จากนั้นแปลงหน่วย
- วัดก็ต่อเมื่อแผนภูมิระบุสเกลที่แม่นยำอย่างชัดเจนเท่านั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ที่ 1:25,000, 4 ซม. แทน 100,000 ซม.=1000 ม=1 กม. เส้นทางจริงยาว 1.5 กม. มีความยาวบนแผนที่ 150,000 ซม. ดังนั้นวัดได้ 150,000/25,000=6 ซม. บนแผนที่ ห้องขนาด 6 ม x 4 ม วาดที่ 1:100 จะกลายเป็น 6 ซม. x 4 ซม. เพราะแต่ละเมตรคือ 100 ซม. เส้นทแยงมุมของภาพวาดคือ √(6²+4²)≈7.21 ซม. และเส้นทแยงมุมจริงประมาณ 7.21 ม การขยายพิมพ์แผนที่จะเปลี่ยนค่าสเกลเชิงตัวเลข: การเพิ่มความยาวภาพวาดเป็นสองเท่าจะทำให้ตัวส่วนของสเกลลดลงครึ่งหนึ่ง แถบสเกลที่พิมพ์มาพร้อมกับแผนที่จะขยายตามไปด้วย
จุดที่ผิดพลาด
- อัตราส่วนเปรียบเทียบหน่วยที่ตรงกัน
- ห้ามวัดแผนภูมิที่มีหมายเหตุว่าไม่ได้ตามสัดส่วน
- สเกลตัวเลขจากเครื่องถ่ายเอกสารอาจใช้ได้ไม่ถูกต้อง แม้แต่แถบสเกลยังทำงานอยู่ก็ตาม
ไม่ใช่จริง: สเกล 1:25000 หมายความว่า 1 ซม. แทน 25000 กม. สเกลไม่มีหน่วย ดังนั้น 1 ซม. จึงแทน 25 000 ซม. ซึ่งเท่ากับ 250 ม.
การนำไปใช้
- AQA R2 รวมถึงแผนที่ อัตราส่วนขยาย และโจทย์เรขาคณิต
- ทำฉลากภาพวาดและขนาดจริงแยกออกจากกัน; กลับด้านในการคำนวณเพื่อยืนยันมาตราส่วน
- ใช้ค่าสัดส่วนที่แม่นยำจนกว่าบริบทจะขอการปัดเศษ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อัตราส่วน: ค่าอัตราส่วนระหว่างความยาวในภาพวาดกับความยาวจริงที่สอดคล้องกัน
- ในสเกล 1:n หน่วยวาดภาพหนึ่งหน่วยแทน n ของหน่วยจริงชนิดเดียวกัน
- ระวัง: อัตราส่วนเป็นการเปรียบเทียบหน่วยที่ตรงกัน
3.3 · ภาพวาดตามมาตราส่วนและแผนที่ · ระดับสูง
สเกลที่เขียนเปรียบเทียบเซนติเมตรกับเซนติเมตร ไม่ใช่เซนติเมตรกับกิโลเมตร
- แผนที่สเกล 1:25,000 แสดงเส้นทางยาว 4 ซม.
- บทเรียนนี้ศึกษา สเกล: อัตราส่วนระหว่างความยาวบนภาพวาดต่อความยาวจริงที่สอดคล้องกัน
วิธีปฏิบัติ
- ในสเกล 1:n หน่วยวาดภาพหนึ่งหน่วยแทน n ของหน่วยจริงชนิดเดียวกัน
- คูณความยาวในภาพด้วย n เพื่อหาความยาวจริง; หารความยาวจริงด้วย n เพื่อวาดภาพ
- จากนั้นแปลงหน่วย
- วัดก็ต่อเมื่อแผนภูมิระบุสเกลที่แม่นยำอย่างชัดเจนเท่านั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ที่ 1:25,000, 4 ซม. แทน 100,000 ซม.=1000 ม=1 กม. เส้นทางจริงยาว 1.5 กม. มีความยาวบนแผนที่ 150,000 ซม. ดังนั้นวัดได้ 150,000/25,000=6 ซม. บนแผนที่ ห้องขนาด 6 ม x 4 ม วาดที่ 1:100 จะกลายเป็น 6 ซม. x 4 ซม. เพราะแต่ละเมตรคือ 100 ซม. เส้นทแยงมุมของภาพวาดคือ √(6²+4²)≈7.21 ซม. และเส้นทแยงมุมจริงประมาณ 7.21 ม การขยายพิมพ์แผนที่จะเปลี่ยนค่าสเกลเชิงตัวเลข: การเพิ่มความยาวภาพวาดเป็นสองเท่าจะทำให้ตัวส่วนของสเกลลดลงครึ่งหนึ่ง แถบสเกลที่พิมพ์มาพร้อมกับแผนที่จะขยายตามไปด้วย
จุดที่ผิดพลาด
- อัตราส่วนเปรียบเทียบหน่วยที่ตรงกัน
- ห้ามวัดแผนภูมิที่มีหมายเหตุว่าไม่ได้ตามสัดส่วน
- สเกลตัวเลขจากเครื่องถ่ายเอกสารอาจใช้ได้ไม่ถูกต้อง แม้แต่แถบสเกลยังทำงานอยู่ก็ตาม
ไม่ใช่จริง: สเกล 1:25000 หมายความว่า 1 ซม. แทน 25000 กม. สเกลไม่มีหน่วย ดังนั้น 1 ซม. จึงแทน 25 000 ซม. ซึ่งเท่ากับ 250 ม.
การนำไปใช้
- AQA R2 รวมถึงแผนที่ อัตราส่วนขยาย และโจทย์เรขาคณิต
- ทำฉลากภาพวาดและขนาดจริงแยกออกจากกัน; กลับด้านในการคำนวณเพื่อยืนยันมาตราส่วน
- ใช้ค่าสัดส่วนที่แม่นยำจนกว่าบริบทจะขอการปัดเศษ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อัตราส่วน: ค่าอัตราส่วนระหว่างความยาวในภาพวาดกับความยาวจริงที่สอดคล้องกัน
- ในสเกล 1:n หน่วยวาดภาพหนึ่งหน่วยแทน n ของหน่วยจริงชนิดเดียวกัน
- ระวัง: อัตราส่วนเป็นการเปรียบเทียบหน่วยที่ตรงกัน
3.3 · ความสัมพันธ์แปรผันตรงและแปรผกผัน · ระดับพื้นฐาน
การแบ่งงานหนึ่งงานที่มีจำนวนผู้ทำงานเท่ากันเป็นสองเท่าแต่ผลิตผลเท่าเดิม จะทำให้ระยะเวลาลดลงครึ่งหนึ่ง
- การซื้อผ้าเพิ่มเป็นสองเท่าในราคาต่อหน่วยคงที่ จะทำให้ยอดเงินเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
- บทเรียนนี้ศึกษา ค่าคงที่ของความแปรผัน: ตัวคูณคงที่ในความสัมพันธ์ความแปรผันที่ระบุไว้
วิธีปฏิบัติ
- สัดส่วนตรง y=kx รักษาอัตราส่วน y/x ไว้สำหรับ x ที่ไม่เท่ากับศูนย์ และให้กราฟเป็นเส้นตรงผ่านจุดกำเนิด
- สัดส่วนผกผัน y=k/x รักษาผลคูณ xy ไว้และให้กราฟเป็น_hyperbola โดยตัดค่า x=0 ออก
- ระบุสมมติฐานที่คงที่: ค่าเริ่มต้นอาจทำลายสัดส่วนตรง ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงประสิทธิภาพการผลิตอาจทำลายสัดส่วนผกผัน
- ระดับสูงสร้างสมการจากคู่ค่าที่กำหนด; ระดับพื้นฐานตีความและใช้สมการที่กำหนดให้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับค่าผ้าที่กำหนด C=3L, ความยาว 2,4,6 ม มีค่าใช้จ่าย 6,12,18 หยวน: C/L=3 หากมีค่าธรรมเนียมคงที่ 5 หยวน จะได้ C=5+3L ซึ่งเป็นเชิงเส้นแต่ไม่ใช่ความแปรผันตรง สำหรับโมเดลงานคงที่ t=24/w, พนักงาน 2,4,6 ต้องใช้เวลา 12,6,4 ชั่วโมง, และ wt=24 คน-ชั่วโมง การเพิ่มพนักงานเป็นสองเท่าจะลดเวลาลงครึ่งหนึ่ง โมเดลผกผันสมมติว่าพนักงานที่มีประสิทธิภาพเท่ากันทำงานในงานเดียว
จุดที่ผิดพลาด
- กราฟที่เพิ่มขึ้นไม่จำเป็นต้องเป็นสัดส่วนตรง
- ความสัมพันธ์ผกผันแปรผันตรงกับ 1/x ไม่ใช่ -x
- รักษาผลคูณให้คงที่สำหรับสัดส่วนตรง และรักษาอัตราส่วนให้คงที่สำหรับสัดส่วนผกผัน
ไม่ถูกต้อง: เส้นตรงทุกเส้นคือสัดส่วนตรง สัดส่วนตรงต้องมีเส้นตรงผ่านจุดกำเนิด; y=2x+3 ไม่ใช่สัดส่วนตรง
การนำไปใช้
- AQA R10/R13/R14 ครอบคลุมสัดส่วนตรง/ผกผันเชิงตัวเลข แอลเจบรา และกราฟ
- ตีความหน่วยของ k และความชัน
- ในระดับพื้นฐานใช้สมการที่จัดเตรียมให้; ระดับสูงสร้างและตีความสมการเหล่านั้นจากบริบท
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ค่าคงที่ของสัดส่วน: ตัวคูณคงที่ในความสัมพันธ์ที่แปรผันตามกัน
- สัดส่วนตรง y=kx รักษาอัตราส่วน y/x ไว้สำหรับ x ที่ไม่เท่ากับศูนย์ และให้กราฟเป็นเส้นตรงผ่านจุดกำเนิด
- ระวัง: กราฟที่เพิ่มขึ้นไม่จำเป็นต้องเป็นสัดส่วนตรง
3.3 · ความสัมพันธ์แปรผันตรงและแปรผกผัน · ระดับสูง
การแบ่งงานหนึ่งงานที่มีจำนวนผู้ทำงานเท่ากันเป็นสองเท่าแต่ผลิตผลเท่าเดิม จะทำให้ระยะเวลาลดลงครึ่งหนึ่ง
- การซื้อผ้าเพิ่มเป็นสองเท่าในราคาต่อหน่วยคงที่ จะทำให้ยอดเงินเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
- บทเรียนนี้ศึกษา ค่าคงที่ของความแปรผัน: ตัวคูณคงที่ในความสัมพันธ์ความแปรผันที่ระบุไว้
วิธีปฏิบัติ
- สัดส่วนตรง y=kx รักษาอัตราส่วน y/x ไว้สำหรับ x ที่ไม่เท่ากับศูนย์ และให้กราฟเป็นเส้นตรงผ่านจุดกำเนิด
- สัดส่วนผกผัน y=k/x รักษาผลคูณ xy ไว้และให้กราฟเป็น_hyperbola โดยตัดค่า x=0 ออก
- ระบุสมมติฐานที่คงที่: ค่าเริ่มต้นอาจทำลายสัดส่วนตรง ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงประสิทธิภาพการผลิตอาจทำลายสัดส่วนผกผัน
- ระดับสูงสร้างสมการจากคู่ค่าที่กำหนด; ระดับพื้นฐานตีความและใช้สมการที่กำหนดให้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับค่าผ้า C=3L ยาว 2,4,6 m ราคา 6,12,18 หยวน: C/L=3. ค่าบริการคงที่ 5 หยวน แทนที่ ทำให้ C=5+3L ซึ่งเป็นเชิงเส้นแต่ไม่แปรผันตรง สำหรับงานคงที่ t=24/w คนงาน 2,4,6 ต้องใช้เวลา 12,6,4 ชั่วโมง และ wt=24 คน-ชั่วโมง การเพิ่มคนสองเท่าลดเวลาลงครึ่งหนึ่ง การสร้างแบบจำลองระดับสูง: ถ้า y แปรผันตรงกับ x และ y=18 ที่ x=6, k=18/6=3, ดังนั้น y=3x. ถ้า t แปรผันผกกับ w และ t=6 ที่ w=4, k=tw=24, ดังนั้น t=24/w. แบบจำลองเหล่านี้สมมติอัตราคงที่และไม่รวมจำนวนคนงานที่เป็นลบซึ่งเป็นไปไม่ได้
จุดที่ผิดพลาด
- กราฟที่เพิ่มขึ้นไม่จำเป็นต้องเป็นสัดส่วนตรง
- ความสัมพันธ์ผกผันแปรผันตรงกับ 1/x ไม่ใช่ -x
- รักษาผลคูณให้คงที่สำหรับสัดส่วนตรง และรักษาอัตราส่วนให้คงที่สำหรับสัดส่วนผกผัน
ไม่ถูกต้อง: เส้นตรงทุกเส้นคือสัดส่วนตรง สัดส่วนตรงต้องมีเส้นตรงผ่านจุดกำเนิด; y=2x+3 ไม่ใช่สัดส่วนตรง
การนำไปใช้
- AQA R10/R13/R14 ครอบคลุมสัดส่วนตรง/ผกผันเชิงตัวเลข แอลเจบรา และกราฟ
- ตีความหน่วยของ k และความชัน
- ในระดับพื้นฐานใช้สมการที่จัดเตรียมให้; ระดับสูงสร้างและตีความสมการเหล่านั้นจากบริบท
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ค่าคงที่ของสัดส่วน: ตัวคูณคงที่ในความสัมพันธ์ที่แปรผันตามกัน
- สัดส่วนตรง y=kx รักษาอัตราส่วน y/x ไว้สำหรับ x ที่ไม่เท่ากับศูนย์ และให้กราฟเป็นเส้นตรงผ่านจุดกำเนิด
- ระวัง: กราฟที่เพิ่มขึ้นไม่จำเป็นต้องเป็นสัดส่วนตรง
3.3 · อัตรา ราคาต่อหน่วย ความหนาแน่น และความดัน · ระดับพื้นฐาน
การเปรียบเทียบเฉพาะราคาสติกเกอร์ไม่สามารถบอกได้ว่าสินค้าใดให้ปริมาณมากขึ้นต่อหนึ่งหยวน
- สินค้าสองชนิดมีขนาดและราคาแตกต่างกัน
- บทเรียนนี้ศึกษา ความหนาแน่น: มวลต่อหน่วยปริมาตร โดยระบุทั้งสองหน่วย
วิธีปฏิบัติ
- อัตราส่วนเชิงซ้อนเป็นการนำปริมาณหนึ่งไปหารด้วยอีกปริมาณหนึ่ง: ความเร็ว=d/t, เงินได้=รายได้/เวลา, ราคาต่อหน่วย=ต้นทุน/จำนวน, ความหนาแน่น=มวล/ปริมาตร และแรงดัน=แรง/พื้นที่
- จัดรูปสมการเหล่านี้ก่อนนำไปแทนค่า
- แปลงแต่ละมิติแยกกัน; การแปลงจาก cm² เป็น m² ใช้ตัวคูณความยาวยกกำลังสอง
- การเปรียบเทียบต้องใช้หน่วยและเงื่อนไขเดียวกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
แพ็กเกจ 750 g ราคา 18 หยวน มีราคาต่อหน่วย 18/0.75=24 หยวน/kg. แพ็กเกจ 1.2 kg ราคา 30 หยวน มีราคา 25 หยวน/kg, ดังนั้นอันแรกคุ้มค่ากว่าถ้าคุณภาพและเศษเหลือเท่ากัน บล็อกที่มีมวล 540 g และปริมาตร 200 cm³ มีความหนาแน่น 2.7 g/cm³; ชิ้นขนาด 50 cm³ ของวัสดุนั้นมีมวล 135 g. เนื่องจาก 1 g=0.001 kg และ 1 cm³=0.000001 m³, 2.7 g/cm³=2700 kg/m³. แรง 120 N บนพื้นที่ 0.03 m² สร้างความดัน 4000 N/m²=4000 Pa. ที่แรงคงที่ การลดพื้นที่ลงครึ่งหนึ่งจะเพิ่มความดันเป็นสองเท่า อัตราเงินค่าแรง 48 หยวน/ชั่วโมง ให้รายได้ 120 หยวน สำหรับ 2.5 ชั่วโมง
จุดที่ผิดพลาด
- การแปลงปริมาตรยกกำลังสามของตัวคูณความยาว และการแปลงพื้นผิวยกกำลังสอง
- ความหนาแน่น 2.7 g/cm³ ไม่เท่ากับ 2.7 kg/m³
- บรรจุภัณฑ์ที่ราคาถูกกว่าอาจมีราคาต่อกิโลกรัมสูงกว่า ต้องเลือกผลิตภัณฑ์ที่เทียบกันได้เท่านั้น
ไม่จริง: การแปลงความหนาแน่นจาก g/cm³ เป็น kg/m³ ค่าตัวเลขจะคงเดิม 1 g/cm³=1000 kg/m³ ดังนั้นตัวเลขจะเปลี่ยนไปเป็น 1000 เท่า
การนำไปใช้
- AQA R1/R11 ครอบคลุมเรื่องความเร็ว เงินได้ ราคา ความหนาแน่น และแรงดัน ในบริบททางคณิตศาสตร์และพีชคณิต
- แสดงการจัดรูปสมการพร้อมระบุชื่อปริมาณ และนำหน่วยตามคำตอบไปตลอด ใช้วิธีตรวจสอบย้อนกลับเช่น ความหนาแน่น×ปริมาตร=มวล
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความหนาแน่น: มวลต่อหน่วยปริมาตร โดยระบุหน่วยทั้งสองอย่างชัดเจน
- อัตราส่วนเชิงซ้อนเป็นการนำปริมาณหนึ่งไปหารด้วยอีกปริมาณหนึ่ง: ความเร็ว=d/t, เงินได้=รายได้/เวลา, ราคาต่อหน่วย=ต้นทุน/จำนวน, ความหนาแน่น=มวล/ปริมาตร และแรงดัน=แรง/พื้นที่
- ระวัง: การแปลงปริมาตรยกกำลังสามของตัวคูณความยาว และการแปลงพื้นผิวยกกำลังสอง
3.3 · อัตรา ราคาต่อหน่วย ความหนาแน่น และความดัน · ระดับสูง
การเปรียบเทียบเฉพาะราคาสติกเกอร์ไม่สามารถบอกได้ว่าสินค้าใดให้ปริมาณมากขึ้นต่อหนึ่งหยวน
- สินค้าสองชนิดมีขนาดและราคาแตกต่างกัน
- บทเรียนนี้ศึกษา ความหนาแน่น: มวลต่อหน่วยปริมาตร โดยระบุทั้งสองหน่วย
วิธีปฏิบัติ
- อัตราส่วนเชิงซ้อนเป็นการนำปริมาณหนึ่งไปหารด้วยอีกปริมาณหนึ่ง: ความเร็ว=d/t, เงินได้=รายได้/เวลา, ราคาต่อหน่วย=ต้นทุน/จำนวน, ความหนาแน่น=มวล/ปริมาตร และแรงดัน=แรง/พื้นที่
- จัดรูปสมการเหล่านี้ก่อนนำไปแทนค่า
- แปลงแต่ละมิติแยกกัน; การแปลงจาก cm² เป็น m² ใช้ตัวคูณความยาวยกกำลังสอง
- การเปรียบเทียบต้องใช้หน่วยและเงื่อนไขเดียวกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
แพ็กเกจ 750 g ราคา 18 หยวน มีราคาต่อหน่วย 18/0.75=24 หยวน/kg. แพ็กเกจ 1.2 kg ราคา 30 หยวน มีราคา 25 หยวน/kg, ดังนั้นอันแรกคุ้มค่ากว่าถ้าคุณภาพและเศษเหลือเท่ากัน บล็อกที่มีมวล 540 g และปริมาตร 200 cm³ มีความหนาแน่น 2.7 g/cm³; ชิ้นขนาด 50 cm³ ของวัสดุนั้นมีมวล 135 g. เนื่องจาก 1 g=0.001 kg และ 1 cm³=0.000001 m³, 2.7 g/cm³=2700 kg/m³. แรง 120 N บนพื้นที่ 0.03 m² สร้างความดัน 4000 N/m²=4000 Pa. ที่แรงคงที่ การลดพื้นที่ลงครึ่งหนึ่งจะเพิ่มความดันเป็นสองเท่า อัตราเงินค่าแรง 48 หยวน/ชั่วโมง ให้รายได้ 120 หยวน สำหรับ 2.5 ชั่วโมง
จุดที่ผิดพลาด
- การแปลงปริมาตรยกกำลังสามของตัวคูณความยาว และการแปลงพื้นผิวยกกำลังสอง
- ความหนาแน่น 2.7 g/cm³ ไม่เท่ากับ 2.7 kg/m³
- บรรจุภัณฑ์ที่ราคาถูกกว่าอาจมีราคาต่อกิโลกรัมสูงกว่า ต้องเลือกผลิตภัณฑ์ที่เทียบกันได้เท่านั้น
ไม่จริง: การแปลงความหนาแน่นจาก g/cm³ เป็น kg/m³ ค่าตัวเลขจะคงเดิม 1 g/cm³=1000 kg/m³ ดังนั้นตัวเลขจะเปลี่ยนไปเป็น 1000 เท่า
การนำไปใช้
- AQA R1/R11 ครอบคลุมเรื่องความเร็ว เงินได้ ราคา ความหนาแน่น และแรงดัน ในบริบททางคณิตศาสตร์และพีชคณิต
- แสดงการจัดรูปสมการพร้อมระบุชื่อปริมาณ และนำหน่วยตามคำตอบไปตลอด ใช้วิธีตรวจสอบย้อนกลับเช่น ความหนาแน่น×ปริมาตร=มวล
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความหนาแน่น: มวลต่อหน่วยปริมาตร โดยระบุหน่วยทั้งสองอย่างชัดเจน
- อัตราส่วนเชิงซ้อนเป็นการนำปริมาณหนึ่งไปหารด้วยอีกปริมาณหนึ่ง: ความเร็ว=d/t, เงินได้=รายได้/เวลา, ราคาต่อหน่วย=ต้นทุน/จำนวน, ความหนาแน่น=มวล/ปริมาตร และแรงดัน=แรง/พื้นที่
- ระวัง: การแปลงปริมาตรยกกำลังสามของตัวคูณความยาว และการแปลงพื้นผิวยกกำลังสอง
3.3 · ตัวคูณมาตราส่วนของความยาว พื้นที่ และปริมาตร · ระดับพื้นฐาน
หน้าสี่เหลี่ยมผืนผ้าแต่ละหน้าเพิ่มขึ้นสองเท่าในสองทิศทาง ในขณะที่ปริมาตรเพิ่มขึ้นสองเท่าในสามทิศทาง
- โมเดลมีการขยายความยาวเป็นสองเท่า
- บทเรียนนี้ศึกษา ปัจจัยสเกลพื้นที่: ปัจจัยยาวกำลังสองระหว่างรูปร่างคล้ายกัน
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับรูปทรงคล้ายกันที่มีอัตราส่วนความยาว k อัตราส่วนพื้นที่คือ k² และอัตราส่วนปริมาตรคือ k³
- ระบุทิศทางการเปรียบเทียบ: จากโมเดลไปของจริง หรือจากของจริงไปโมเดล
- หา k จากอัตราส่วนพื้นที่ด้วยการรากที่สอง และจากอัตราส่วนปริมาตรด้วยการรากที่สาม
- การเปลี่ยนแปลงเพียงมิติเดียวไม่ทำให้เกิดรูปทรงสามมิติที่คล้ายกัน
- ระดับสูงเชื่อมโยงด้านที่ตรงกันให้เท่ากับอัตราส่วนตรีโกณมิติ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
การขยายกล่องจาก 2×3×4 เป็น 6×9×12 เพิ่มความยาวขึ้น 3 เท่า. ปริมาตรเปลี่ยนจาก 24 เป็น 648, เป็นปัจจัย 27; หน้า 2×3 เปลี่ยนพื้นที่จาก 6 เป็น 54, เป็นปัจจัย 9. อัตราส่วนความยาว 2:5 สอดคล้องกับอัตราส่วนพื้นที่ 4:25 และอัตราส่วนปริมาตร 8:125. หากวัตถุคล้ายกันมีพื้นที่ 20 และ 80 cm², ปัจจัยความยาวใหญ่ต่อเล็กคือ √(80/20)=2. หากของแข็งคล้ายกันมีปริมาตร 16 และ 128 cm³, k=∛8=2.
จุดที่ผิดพลาด
- พื้นที่ไม่ขยายตาม k และปริมาตรไม่ขยายตาม k²
- ความคล้ายต้องมีความยาวทุกด้านที่ตรงกันมีค่าคงที่เท่ากัน
- การกลับอัตราส่วนต้องใช้ตัวคูณผกผัน
ไม่เป็นจริง: การเพิ่มขนาดความยาวของรูปทรงสามมิติเป็นสองเท่าจะทำให้ปริมาตรเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ปริมาตรจะขยายตามกำลังสามของตัวคูณความยาว: เมื่อเพิ่มความยาวเป็นสองเท่า ปริมาตรจะใหญ่ขึ้น 8 เท่า
การนำไปใช้
- AQA R12 ระดับพื้นฐานรวมเรื่องอัตราส่วนและตัวคูณสเกลสำหรับความยาว พื้นที่ และปริมาตร
- ระดับสูงเพิ่มเติมการเชื่อมโยงกับความคล้าย รวมถึงอัตราส่วนตรีโกณมิติ
- ตรวจสอบหน่วยและเปรียบเทียบกล่องหรือสี่เหลี่ยมจัตุรัสอย่างง่ายก่อนใช้ตัวคูณทั่วไป
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ตัวคูณสเกลพื้นที่: กำลังสองของตัวคูณความยาวระหว่างรูปที่คล้ายกัน
- สำหรับรูปทรงคล้ายกันที่มีอัตราส่วนความยาว k อัตราส่วนพื้นที่คือ k² และอัตราส่วนปริมาตรคือ k³
- ระวัง: พื้นที่ไม่ขยายตาม k และปริมาตรไม่ขยายตาม k²
3.3 · ตัวคูณสเกลของความยาว พื้นที่ และปริมาตร · ระดับสูง
หน้าสี่เหลี่ยมผืนผ้าแต่ละหน้าเพิ่มขึ้นสองเท่าในสองทิศทาง ในขณะที่ปริมาตรเพิ่มขึ้นสองเท่าในสามทิศทาง
- โมเดลมีการขยายความยาวเป็นสองเท่า
- บทเรียนนี้ศึกษา ปัจจัยสเกลพื้นที่: ปัจจัยยาวกำลังสองระหว่างรูปร่างคล้ายกัน
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับรูปทรงคล้ายกันที่มีอัตราส่วนความยาว k อัตราส่วนพื้นที่คือ k² และอัตราส่วนปริมาตรคือ k³
- ระบุทิศทางการเปรียบเทียบ: จากโมเดลไปของจริง หรือจากของจริงไปโมเดล
- หา k จากอัตราส่วนพื้นที่ด้วยการรากที่สอง และจากอัตราส่วนปริมาตรด้วยการรากที่สาม
- การเปลี่ยนแปลงเพียงมิติเดียวไม่ทำให้เกิดรูปทรงสามมิติที่คล้ายกัน
- ระดับสูงเชื่อมโยงด้านที่ตรงกันให้เท่ากับอัตราส่วนตรีโกณมิติ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
การขยายกล่องจาก 2×3×4 เป็น 6×9×12 เพิ่มความยาวขึ้น 3 เท่า. ปริมาตรเปลี่ยนจาก 24 เป็น 648, เป็นปัจจัย 27; หน้า 2×3 เปลี่ยนพื้นที่จาก 6 เป็น 54, เป็นปัจจัย 9. อัตราส่วนความยาว 2:5 สอดคล้องกับอัตราส่วนพื้นที่ 4:25 และอัตราส่วนปริมาตร 8:125. หากวัตถุคล้ายกันมีพื้นที่ 20 และ 80 cm², ปัจจัยความยาวใหญ่ต่อเล็กคือ √(80/20)=2. หากของแข็งคล้ายกันมีปริมาตร 16 และ 128 cm³, k=∛8=2. ระดับสูง: สามเหลี่ยมที่มีมุมแหลมเท่ากันจะมีอัตราส่วนด้านตรงข้าม/ด้านตรงข้ามมุมฉากเท่ากัน; การคูณสองเท่าของความยาวทั้งสองทำให้ sinθ ไม่เปลี่ยนแปลง
จุดที่ผิดพลาด
- พื้นที่ไม่ขยายตาม k และปริมาตรไม่ขยายตาม k²
- ความคล้ายต้องมีความยาวทุกด้านที่ตรงกันมีค่าคงที่เท่ากัน
- การกลับอัตราส่วนต้องใช้ตัวคูณผกผัน
ไม่เป็นจริง: การเพิ่มขนาดความยาวของรูปทรงสามมิติเป็นสองเท่าจะทำให้ปริมาตรเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ปริมาตรจะขยายตามกำลังสามของตัวคูณความยาว: เมื่อเพิ่มความยาวเป็นสองเท่า ปริมาตรจะใหญ่ขึ้น 8 เท่า
การนำไปใช้
- AQA R12 ระดับพื้นฐานรวมเรื่องอัตราส่วนและตัวคูณสเกลสำหรับความยาว พื้นที่ และปริมาตร
- ระดับสูงเพิ่มเติมการเชื่อมโยงกับความคล้าย รวมถึงอัตราส่วนตรีโกณมิติ
- ตรวจสอบหน่วยและเปรียบเทียบกล่องหรือสี่เหลี่ยมจัตุรัสอย่างง่ายก่อนใช้ตัวคูณทั่วไป
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ตัวคูณสเกลพื้นที่: กำลังสองของตัวคูณความยาวระหว่างรูปที่คล้ายกัน
- สำหรับรูปทรงคล้ายกันที่มีอัตราส่วนความยาว k อัตราส่วนพื้นที่คือ k² และอัตราส่วนปริมาตรคือ k³
- ระวัง: พื้นที่ไม่ขยายตาม k และปริมาตรไม่ขยายตาม k²
3.3 · Simple interest, compound growth and decay · Foundation
ดอกเบี้ยแบบง่ายเพิ่มจำนวนเงิน 100 หยวนเท่าเดิมทุกปี; ดอกเบี้ยทบต้นได้ดอกเบี้ยจากดอกเบี้ยในอดีตด้วย
- เงินฝาก 1000 หยวนได้รับดอกเบี้ย 10% ต่อปี
- บทเรียนนี้ศึกษา ดอกเบี้ยทบต้น: ดอกเบี้ยคำนวณจากยอดคงเหลือที่อัปเดตในแต่ละงวด
วิธีปฏิบัติ
- ร้อยละ r สัมพันธ์กับทศนิยม r/100; การเพิ่มขึ้นใช้ตัวคูณ 1+r/100 และการลดลงใช้ 1-r/100
- ดอกเบี้ย.simple บนเงินต้น P เป็นเวลา n ช่วง ที่อัตรา r คือ Prn/100 ทำให้ยอดคงเหลือเป็น P(1+rn/100)
- ยอดคงเหลือแบบทบต้นคือ P(1+r/100)^n
- การเสื่อมสภาพใช้ตัวคูณที่ลดลงที่สอดคล้องกัน
- ใช้หน่วยอัตราและช่วงเวลาที่ตรงกัน และหารด้วยตัวคูณเพื่อคืนค่าเริ่มต้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ที่ 10% ต่อปี, 1000 หยวน รับดอกเบี้ย.simple interest 100 ต่อปี: หลังสองปีดอกเบี้ยคือ 200 และยอดคงเหลือคือ 1200. ยอดคงเหลือดอกเบี้ยทบต้นคือ 1100 หลังปีแรกและ 1210 หลังปีสอง. เครื่องจักรมูลค่า 800 หยวน ลดลง 20% ทุกปี กลายเป็น 640 แล้ว 512, ไม่ใช่ 480: การลดลงครั้งที่สองคือ 20% ของ 640. ราคาขาย 800 หยวน หลังลด 20% สอดคล้องกับราคาเริ่มต้น 800/0.8=1000. การเติบโตจาก 50 เป็น 65 คือ (65-50)/50×100=30%; 65 คือ 130% ของ 50. หากยอดคงเหลือดอกเบี้ยทบต้นต้องเกิน 1300 ที่อัตรา 10%, ปีที่สองได้ 1210 และปีที่สามได้ 1331, ดังนั้นต้องใช้สามปีเต็ม
จุดที่ผิดพลาด
- ใช้ค่าเริ่มต้นเป็นตัวส่วนสำหรับการเปลี่ยนแปลงเปอร์เซ็นต์
- การลด 20% ซ้ำๆ ไม่ได้หัก 40% ของมูลค่าเริ่มต้น
- อัตราต่อปีไม่สามารถใช้แทนอัตราต่อเดือนได้โดยไม่มีการแปลงที่ระบุชัดเจน
ไม่เป็นจริง: ดอกเบี้ยแบบง่ายและดอกเบี้ยทบต้นให้ยอดคงเหลือเท่ากันหลังสองปี แต่ดอกเบี้ยทบต้นคำนวณจากดอกเบี้ยสะสมด้วย ดังนั้นหลังสองปียอดคงเหลือจึงสูงกว่า
การนำไปใช้
- AQA R9/R16 ครอบคลุมการเปรียบเทียบเปอร์เซ็นต์ ค่าเริ่มต้น ดอกเบี้ยแบบง่าย และการเติบโตหรือลดลงซ้ำๆ
- ระบุว่าโจทย์ต้องการเฉพาะดอกเบี้ยหรือยอดคงเหลือรวม และตีความคำตอบตามเกณฑ์ของรอบเต็ม
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ดอกเบี้ยทบต้น: การคำนวณดอกเบี้ยจากยอดคงเหลือที่อัปเดตแล้วในแต่ละรอบ
- ร้อยละ r สัมพันธ์กับทศนิยม r/100; การเพิ่มขึ้นใช้ตัวคูณ 1+r/100 และการลดลงใช้ 1-r/100
- ระวัง: ใช้ค่าเริ่มต้นเป็นตัวส่วนในการคำนวณเปอร์เซ็นต์เปลี่ยนแปลง
3.3 · Simple interest, compound growth and decay · Higher
ดอกเบี้ยแบบง่ายเพิ่มจำนวนเงิน 100 หยวนเท่าเดิมทุกปี; ดอกเบี้ยทบต้นได้ดอกเบี้ยจากดอกเบี้ยในอดีตด้วย
- เงินฝาก 1000 หยวนได้รับดอกเบี้ย 10% ต่อปี
- บทเรียนนี้ศึกษา ดอกเบี้ยทบต้น: ดอกเบี้ยคำนวณจากยอดคงเหลือที่อัปเดตในแต่ละงวด
วิธีปฏิบัติ
- ร้อยละ r สัมพันธ์กับทศนิยม r/100; การเพิ่มขึ้นใช้ตัวคูณ 1+r/100 และการลดลงใช้ 1-r/100
- ดอกเบี้ย.simple บนเงินต้น P เป็นเวลา n ช่วง ที่อัตรา r คือ Prn/100 ทำให้ยอดคงเหลือเป็น P(1+rn/100)
- ยอดคงเหลือแบบทบต้นคือ P(1+r/100)^n
- การเสื่อมสภาพใช้ตัวคูณที่ลดลงที่สอดคล้องกัน
- ใช้หน่วยอัตราและช่วงเวลาที่ตรงกัน และหารด้วยตัวคูณเพื่อคืนค่าเริ่มต้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ที่ 10% ต่อปี, 1000 หยวน รับดอกเบี้ย.simple interest 100 ต่อปี: หลังสองปีดอกเบี้ยคือ 200 และยอดคงเหลือคือ 1200. ยอดคงเหลือดอกเบี้ยทบต้นคือ 1100 หลังปีแรกและ 1210 หลังปีสอง. เครื่องจักรมูลค่า 800 หยวน ลดลง 20% ทุกปี กลายเป็น 640 แล้ว 512, ไม่ใช่ 480: การลดลงครั้งที่สองคือ 20% ของ 640. ราคาขาย 800 หยวน หลังลด 20% สอดคล้องกับราคาเริ่มต้น 800/0.8=1000. การเติบโตจาก 50 เป็น 65 คือ (65-50)/50×100=30%; 65 คือ 130% ของ 50. หากยอดคงเหลือดอกเบี้ยทบต้นต้องเกิน 1300 ที่อัตรา 10%, ปีที่สองได้ 1210 และปีที่สามได้ 1331, ดังนั้นต้องใช้สามปีเต็ม
จุดที่ผิดพลาด
- ใช้ค่าเริ่มต้นเป็นตัวส่วนสำหรับการเปลี่ยนแปลงเปอร์เซ็นต์
- การลด 20% ซ้ำๆ ไม่ได้หัก 40% ของมูลค่าเริ่มต้น
- อัตราต่อปีไม่สามารถใช้แทนอัตราต่อเดือนได้โดยไม่มีการแปลงที่ระบุชัดเจน
ไม่เป็นจริง: ดอกเบี้ยแบบง่ายและดอกเบี้ยทบต้นให้ยอดคงเหลือเท่ากันหลังสองปี แต่ดอกเบี้ยทบต้นคำนวณจากดอกเบี้ยสะสมด้วย ดังนั้นหลังสองปียอดคงเหลือจึงสูงกว่า
การนำไปใช้
- AQA R9/R16 ครอบคลุมการเปรียบเทียบเปอร์เซ็นต์ ค่าเริ่มต้น ดอกเบี้ยแบบง่าย และการเติบโตหรือลดลงซ้ำๆ
- ระบุว่าโจทย์ต้องการเฉพาะดอกเบี้ยหรือยอดคงเหลือรวม และตีความคำตอบตามเกณฑ์ของรอบเต็ม
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ดอกเบี้ยทบต้น: การคำนวณดอกเบี้ยจากยอดคงเหลือที่อัปเดตแล้วในแต่ละรอบ
- ร้อยละ r สัมพันธ์กับทศนิยม r/100; การเพิ่มขึ้นใช้ตัวคูณ 1+r/100 และการลดลงใช้ 1-r/100
- ระวัง: ใช้ค่าเริ่มต้นเป็นตัวส่วนในการคำนวณเปอร์เซ็นต์เปลี่ยนแปลง
3.3 · กระบวนการวนซ้ำด้วยการฝากเงินซ้ำ · ระดับสูง
การฝากเงินเกิดขึ้นหลังจากคิดดอกเบี้ยแล้ว ดังนั้นลำดับจะส่งผลต่อยอดคงเหลือ
- ผู้ฝากได้รับดอกเบี้ย 10% แล้วเพิ่มเงิน 50 หยวนทุกปี
- บทเรียนนี้ศึกษา ความสัมพันธ์แบบย้อนกลับ (recurrence relation): กฎในการหาค่าถัดไปจากค่าก่อนหน้า
วิธีปฏิบัติ
- เขียนกฎการอัปเดตและค่าเริ่มต้น
- ทำตามลำดับการดำเนินการที่กำหนด โดยใช้ผลลัพธ์ล่าสุดเป็นอินพุตสำหรับขั้นตอนถัดไป
- ความซ้ำซ้อน B ถัดไป = 1.1B + 50 แตกต่างจาก 1.1(B + 50)
- ตารางสามารถระบุเกณฑ์รอบเต็มครั้งแรกได้ โดยตรวจสอบทั้งค่าก่อนหน้าและค่าที่ข้ามเกณฑ์
- การทำซ้ำสามารถจำลองการเติบโต การลดลง หรือกระบวนการซ้ำอื่นๆ ได้ ไม่ใช่เพียงการแก้สมการเท่านั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
With B₀=1000 and Bₙ₊₁=1.1Bₙ+50, B₁=1150, B₂=1315 and B₃=1496.5. The balance first exceeds 1400 after three years because 1315≤1400<1496.5. If the deposit preceded interest, B₁=1.1×1050=1155, five yuan greater. A decay-and-top-up rule V next=0.8V+20, starting at 200, gives 180 then 164. A fixed point satisfies V=0.8V+20, hence V=100; values above 100 decrease toward it. A fixed point is a value preserved by the update, not a claim that every finite step reaches it exactly.
จุดที่ผิดพลาด
- รักษาลำดับการดำเนินการและใช้ค่าที่อัปเดตแล้วทุกครั้ง
- อย่าปัดเศษก่อนเวลาหรือสับสนระหว่างค่าเริ่มต้นกับค่าที่อัปเดตครั้งแรก
- การประมาณค่าในช่วงทอนศัลต่อเนื่องไม่ตอบคำถามเกี่ยวกับรอบเต็มได้เองโดยลำพัง
ไม่เป็นจริง: การฝากเงินก่อนคิดดอกเบี้ยให้ผลลัพธ์เท่ากับการฝากหลังคิดดอกเบี้ย การฝากเงินก่อนคิดดอกเบี้ยจะได้รับดอกเบี้ยในรอบนั้น ทำให้ยอดคงเหลือสูงขึ้น
การนำไปใช้
- AQA R16 ระดับสูงขยายเรื่องการเติบโต/ลดลงไปสู่กระบวนการทำซ้ำทั่วไป
- ระบุสมมติฐานของแบบจำลอง ค่าเริ่มต้น ความซ้ำซ้อน และการตีความค่าเกณฑ์
- ใช้การแทนค่าเพื่อตรวจสอบจุดคงที่ที่เสนอโดยไม่ใช้แคลคูลัส
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนหลักสูตร 3.3
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความสัมพันธ์แบบซ้ำ: กฎในการหาค่าถัดไปจากค่าก่อนหน้า
- เขียนกฎการอัปเดตและค่าเริ่มต้น
- ระวัง: รักษาลำดับการดำเนินการและใช้ค่าที่อัปเดตแล้วทุกครั้ง
3.4 · มุม ความยาว และพื้นที่ · ระดับพื้นฐาน
ปริมาตรขยายตามความยาวหรือไม่?
- โมเดลมีความยาวเป็นหนึ่งในสามของวัตถุจริง พื้นที่และปริมาตรของมันจะเล็กกว่าเท่าใด?
- บทเรียนนี้ศึกษา อัตราส่วนการขยาย: ตัวคูณที่เกี่ยวข้องกับความยาวที่สอดคล้องกันในรูปทรงคล้ายกัน
วิธีปฏิบัติ
- ใช้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมุมพร้อมระบุเหตุผล
- รูปคล้ายกันจะมีมุมที่ตรงกันเท่ากันและความยาวที่ตรงกันเป็นสัดส่วน
- พื้นที่ของสี่เหลี่ยมผืนผ้าและสามเหลี่ยมมาจากมิติของรูป; รูปประกอบสามารถแยกเป็นส่วนย่อยที่ง่ายกว่าได้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีความยาว 8 ซม. และความกว้าง 5 ซม. มีพื้นที่ A=LW=40 ซม.² สามเหลี่ยมบนฐานและความสูงเดียวกันมีพื้นที่ A=bh/2=20 ซม.² สำหรับห้าเหลี่ยม ผลรวมมุมภายในคือ (5-2)×180=540°
จุดที่ผิดพลาด
- มุมที่เท่ากันเพียงอย่างเดียวบ่งบอกความคล้ายกัน ไม่ใช่ขนาดที่เท่ากัน
- ใช้ความยาวที่ตรงกันในลำดับเดียวกัน
- แปลงหน่วยเชิงเส้นก่อนคำนวณพื้นที่หรือปริมาตร หรือยกตัวคูณการแปลงกำลังสองหรือกำลังสามให้ถูกต้อง
ไม่จริง: สามเหลี่ยมและสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีฐานและความสูงเท่ากันจะมีพื้นที่เท่ากัน ปริมาตรแปรผันตามกำลังสามของปัจจัยความยาว: การเพิ่มทุกความยาวเป็นสองเท่าจะเพิ่มปริมาตรขึ้น 8 เท่า
การนำไปใช้
- ใช้ภาพวาดที่ระบุชื่อและหน่วยที่เหมาะสม
- บทเรียนระดับพื้นฐาน/แกนกลางนี้ไม่ทดสอบปัจจัยการปรับขนาดพื้นที่/ปริมาตรหรือบทพิสูจน์ทฤษฎีบทวงกลมขั้นสูง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ปัจจัยการปรับขนาด: ตัวคูณที่เกี่ยวข้องกับความยาวที่ตรงกันในรูปคล้ายกัน
- ใช้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมุมพร้อมระบุเหตุผล
- ระวัง: มุมที่เท่ากันเพียงอย่างเดียวบ่งบอกความคล้ายกัน ไม่ใช่ขนาดที่เท่ากัน
3.4 · การให้เหตุผลเกี่ยวกับมุม ความคล้ายคลึง และการคำนวณรูปทรง · ระดับสูง
ปริมาตรขยายตามความยาวหรือไม่?
- โมเดลมีความยาวเป็นหนึ่งในสามของวัตถุจริง พื้นที่และปริมาตรของมันจะเล็กกว่าเท่าใด?
- บทเรียนนี้ศึกษา อัตราส่วนการขยาย: ตัวคูณที่เกี่ยวข้องกับความยาวที่สอดคล้องกันในรูปทรงคล้ายกัน
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับรูปคล้ายกันที่มีปัจจัยการปรับขนาดความยาว k พื้นที่จะปรับขนาดด้วย k² และปริมาตรด้วย k³
- ระบุเหตุผลเกี่ยวกับมุมอย่างชัดเจน
- เส้นสัมผัสวงกลมตั้งฉากกับรัศมีที่จุดสัมผัส
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
หากอัตราส่วนความยาวโมเดลต่อวัตถุจริงคือ 3 พื้นที่โมเดล 12 ซม.² จะเท่ากับ 12×3²=108 ซม.² และปริมาตรโมเดล 8 ซม.³ จะเท่ากับ 8×3³=216 ซม.³ กระบอกทรงกลมที่มี r=3, h=5 มีปริมาตร πr²h=45π
จุดที่ผิดพลาด
- มุมที่เท่ากันเพียงอย่างเดียวบ่งบอกความคล้ายกัน ไม่ใช่ขนาดที่เท่ากัน
- ใช้ความยาวที่ตรงกันในลำดับเดียวกัน
- แปลงหน่วยเชิงเส้นก่อนคำนวณพื้นที่หรือปริมาตร หรือยกตัวคูณการแปลงกำลังสองหรือกำลังสามให้ถูกต้อง
ไม่จริง: การเพิ่มทุกความยาวของวัตถุแข็งเป็นสองเท่าจะเพิ่มปริมาตรเป็นสองเท่า ปริมาตรแปรผันตามกำลังสามของปัจจัยความยาว: การเพิ่มทุกความยาวเป็นสองเท่าจะเพิ่มปริมาตรขึ้น 8 เท่า
การนำไปใช้
- บทพิสูจน์ทางเรขาคณิตควรระบุทฤษฎีบทที่เกี่ยวข้อง ระบุมุมหรืออัตราส่วนที่เท่ากัน และสรุปผล
- การวาดตามมาตราส่วนจะเป็นหลักฐานได้ก็ต่อเมื่อโจทย์อนุญาตให้วัดค่าเท่านั้น
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ปัจจัยการปรับขนาด: ตัวคูณที่เกี่ยวข้องกับความยาวที่ตรงกันในรูปคล้ายกัน
- สำหรับรูปคล้ายกันที่มีปัจจัยการปรับขนาดความยาว k พื้นที่จะปรับขนาดด้วย k² และปริมาตรด้วย k³
- ระวัง: มุมที่เท่ากันเพียงอย่างเดียวบ่งบอกความคล้ายกัน ไม่ใช่ขนาดที่เท่ากัน
3.4 · สามเหลี่ยมมุมฉากในสองมิติ · ระดับพื้นฐาน
เกร็ดต้องวางอยู่ด้านใด
- A ladder reaches a height of 4 m while its foot is 3 m from a wall. Which sides are known, and which angle do we need?
- บทเรียนนี้ศึกษา ด้านตรงข้ามมุมฉาก: ด้านที่อยู่ตรงข้ามกับมุมฉากในสามเหลี่ยมมุมฉาก
วิธีปฏิบัติ
- ใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรัสในสามเหลี่ยมมุมฉาก และใช้ค่าไซน์ โคไซน์ หรือแทนเจนต์พร้อมระบุด้านที่สัมพันธ์กับมุมที่เลือก
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ความยาวบันไดคือ c=√(3²+4²)=5 เมตร มุมกับพื้นดินสอดคล้องกับ tanθ=4/3 ดังนั้น θ≈53.1° สามเหลี่ยมมุมฉากที่มีด้านประกอบมุมฉาก 6 และ 8 มีพื้นที่ 6×8/2=24
จุดที่ผิดพลาด
- ตั้งป้ายชื่อด้านเทียบกับมุมที่เลือก
- ทฤษฎีบทพีทาโกรัสต้องใช้กับสามเหลี่ยมมุมฉากเท่านั้น
- ความผิดพลาดในการตั้งค่าโหมดมุมของเครื่องคิดเลขอาจทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดูสมเหตุสมผลแต่ผิด
- รักษาค่าที่ไม่ได้ปัดเศษไว้สำหรับขั้นตอนถัดไป
ไม่จริง: ทฤษฎีบทพีทาโกรัสใช้ได้กับทุกสามเหลี่ยม รวมถึงสามเหลี่ยมที่ไม่มีมุมฉาก ทฤษฎีบทพีทาโกรัสต้องใช้กับสามเหลี่ยมมุมฉากเท่านั้น สำหรับสามเหลี่ยมอื่นๆ ให้ใช้กฎของโคไซน์
การนำไปใช้
- บทเรียนระดับพื้นฐาน/แกนกลางนี้ใช้เฉพาะสามเหลี่ยมมุมฉากเท่านั้น
- กฎของไซน์และกฎของโคไซน์สำหรับสามเหลี่ยมที่ไม่ใช่มุมฉาก อยู่ในบทเรียนระดับสูง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ด้านตรงข้ามมุมฉาก: ด้านที่อยู่ตรงข้ามมุมฉากในสามเหลี่ยมมุมฉาก
- ใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรัสในสามเหลี่ยมมุมฉาก และใช้ค่าไซน์ โคไซน์ หรือแทนเจนต์พร้อมระบุด้านที่สัมพันธ์กับมุมที่เลือก
- ระวัง: ตั้งป้ายชื่อด้านเทียบกับมุมที่เลือก
3.4 · สามเหลี่ยมมุมฉากและสามเหลี่ยมที่ไม่ใช่มุมฉาก · ระดับสูง
เกร็ดต้องวางอยู่ด้านใด
- A ladder reaches a height of 4 m while its foot is 3 m from a wall. Which sides are known, and which angle do we need?
- บทเรียนนี้ศึกษา ด้านตรงข้ามมุมฉาก: ด้านที่อยู่ตรงข้ามกับมุมฉากในสามเหลี่ยมมุมฉาก
วิธีปฏิบัติ
- ในสามเหลี่ยมมุมฉาก a²+b²=c²; sinθ=ด้านตรงข้าม/ด้านตรงข้ามมุมฉาก, cosθ=ด้านประชิด/ด้านตรงข้ามมุมฉาก และ tanθ=ด้านตรงข้าม/ด้านประชิด
- สำหรับสามเหลี่ยมอื่นๆ ใช้กฎของไซน์หรือกฎของโคไซน์ หรือพื้นที่=ab sin C/2
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ความยาวเกร็ดคือ c=√(3²+4²)=5 เมตร มุมเทียบกับพื้นดินเป็นไปตามสมการ tanθ=4/3 ดังนั้น θ≈53.1°. ด้วยสองด้าน 6 และ 8 ที่ล้อมรอบมุม 60°, c²=6²+8²-2×6×8 cos60°=52
จุดที่ผิดพลาด
- ตั้งป้ายชื่อด้านเทียบกับมุมที่เลือก
- ทฤษฎีบทพีทาโกรัสต้องใช้กับสามเหลี่ยมมุมฉากเท่านั้น
- ความผิดพลาดในการตั้งค่าโหมดมุมของเครื่องคิดเลขอาจทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดูสมเหตุสมผลแต่ผิด
- รักษาค่าที่ไม่ได้ปัดเศษไว้สำหรับขั้นตอนถัดไป
ไม่จริง: ทฤษฎีบทพีทาโกรัสใช้ได้กับทุกสามเหลี่ยม รวมถึงสามเหลี่ยมที่ไม่มีมุมฉาก ทฤษฎีบทพีทาโกรัสต้องใช้กับสามเหลี่ยมมุมฉากเท่านั้น สำหรับสามเหลี่ยมอื่นๆ ให้ใช้กฎของโคไซน์
การนำไปใช้
- ใช้แผนภาพหรือมุมมองด้านข้างสำหรับปัญหาสามมิติ ก่อนที่จะใช้กฎของสามเหลี่ยม
- อธิบายว่าทำไมสามเหลี่ยมที่เลือกจึงมีความยาวหรือมุมที่ต้องการ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ด้านตรงข้ามมุมฉาก: ด้านที่อยู่ตรงข้ามมุมฉากในสามเหลี่ยมมุมฉาก
- ในสามเหลี่ยมมุมฉาก a²+b²=c²; sinθ=ด้านตรงข้าม/ด้านตรงข้ามมุมฉาก, cosθ=ด้านประชิด/ด้านตรงข้ามมุมฉาก และ tanθ=ด้านตรงข้าม/ด้านประชิด
- ระวัง: ตั้งป้ายชื่อด้านเทียบกับมุมที่เลือก
3.4 · เวกเตอร์และเรขาคณิตการแปลง · ระดับพื้นฐาน
ทำไมการกระจัดจึงสั้นกว่าระยะทางเดิน?
- การเดิน 4 เมตรไปทางตะวันออกและ 3 เมตรไปทางเหนือ ให้การกระจัดเป็น 5 เมตร แม้ว่าจะเดินทางทั้งหมด 7 เมตร
- บทเรียนนี้ศึกษา เวกเตอร์ผลรวม: ผลบวกของเวกเตอร์ที่แสดงถึงการกระจัดหรือแรงรวมกัน
วิธีปฏิบัติ
- บวกองค์ประกอบเวกเตอร์ที่สอดคล้องกันและลบตำแหน่งเวกเตอร์เพื่อหาการกระจัด
- A translation moves every point by the same vector; a scalar multiple changes length and possibly direction.
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
เมื่อ a=(4,1) และ b=(1,3), a+b=(5,4) และ 2a-b=(7,-1). จาก A=(1,2) ไปยัง B=(5,5), AB=(4,3) และความยาวคือ 5. เขียนเวกเตอร์ 2D แต่ละตัวเป็นคอลัมน์โดยให้ส่วนประกอบแนวนอนอยู่เหนือส่วนประกอบแนวตั้ง: การเลื่อน AB มีค่าบนคือ 4 และค่าล่างคือ 3. ค่าลบแนวนอนเคลื่อนไปทางซ้าย; ค่าลบแนวตั้งเคลื่อนลง การวาด b จากปลายของ a ให้แผนภาพ head-to-tail สำหรับ a+b การลบ b เพิ่ม -b
จุดที่ผิดพลาด
- ลำดับของการลบมีความสำคัญ: BA = -AB
- Proving parallelism needs a scalar-multiple relation; a sketch alone is insufficient.
- การขยายขนาดติดลบจะกลับด้านตำแหน่งเทียบกับจุดศูนย์กลาง
ไม่เป็นจริง: AB และ BA มีองค์ประกอบเท่ากัน BA ไปในทิศทางตรงข้ามกับ AB ดังนั้น BA = -AB: ทุกองค์ประกอบจะเปลี่ยนเครื่องหมาย
การนำไปใช้
- วาดลูกศรพร้อมระบุทิศทาง และระบุจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด
- ผลคูณสเกลาร์ สมการเส้นในอวกาศ และการคำนวณมุมขั้นสูง ไม่รวมอยู่ในบทเรียนระดับพื้นฐาน/แกนกลางนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เวกเตอร์ผลรวม: ผลบวกของเวกเตอร์ที่แสดงถึงการกระจัดหรือแรงรวม
- บวกองค์ประกอบเวกเตอร์ที่สอดคล้องกันและลบตำแหน่งเวกเตอร์เพื่อหาการกระจัด
- ระวัง: ลำดับของการลบมีความสำคัญ: BA = -AB
3.4 · เวกเตอร์และเรขาคณิตการแปลง · ระดับสูง
ทำไมการกระจัดจึงสั้นกว่าระยะทางเดิน?
- การเดิน 4 เมตรไปทางตะวันออกและ 3 เมตรไปทางเหนือ ให้การกระจัดเป็น 5 เมตร แม้ว่าจะเดินทางทั้งหมด 7 เมตร
- บทเรียนนี้ศึกษา เวกเตอร์ผลรวม: ผลบวกของเวกเตอร์ที่แสดงถึงการกระจัดหรือแรงรวมกัน
วิธีปฏิบัติ
- บวกองค์ประกอบเวกเตอร์ที่สอดคล้องกันและลบตำแหน่งเวกเตอร์เพื่อหาการกระจัด
- A translation moves every point by the same vector; a scalar multiple changes length and possibly direction.
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
เมื่อ a=(4,1) และ b=(1,3), a+b=(5,4) และ 2a-b=(7,-1). จาก A=(1,2) ไปยัง B=(5,5), AB=(4,3) และความยาวคือ 5. เขียนเวกเตอร์ 2D แต่ละตัวเป็นคอลัมน์โดยให้ส่วนประกอบแนวนอนอยู่เหนือส่วนประกอบแนวตั้ง: การเลื่อน AB มีค่าบนคือ 4 และค่าล่างคือ 3. ค่าลบแนวนอนเคลื่อนไปทางซ้าย; ค่าลบแนวตั้งเคลื่อนลง การวาด b จากปลายของ a ให้แผนภาพ head-to-tail สำหรับ a+b การลบ b เพิ่ม -b
จุดที่ผิดพลาด
- ลำดับของการลบมีความสำคัญ: BA = -AB
- Proving parallelism needs a scalar-multiple relation; a sketch alone is insufficient.
- การขยายขนาดติดลบจะกลับด้านตำแหน่งเทียบกับจุดศูนย์กลาง
ไม่เป็นจริง: AB และ BA มีองค์ประกอบเท่ากัน BA ไปในทิศทางตรงข้ามกับ AB ดังนั้น BA = -AB: ทุกองค์ประกอบจะเปลี่ยนเครื่องหมาย
การนำไปใช้
- วาดลูกศรพร้อมระบุทิศทาง และระบุจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด
- ผลคูณสเกลาร์ สมการเส้นในอวกาศ และการคำนวณมุมขั้นสูง ไม่รวมอยู่ในบทเรียนระดับพื้นฐาน/แกนกลางนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เวกเตอร์ผลรวม: ผลบวกของเวกเตอร์ที่แสดงถึงการกระจัดหรือแรงรวม
- บวกองค์ประกอบเวกเตอร์ที่สอดคล้องกันและลบตำแหน่งเวกเตอร์เพื่อหาการกระจัด
- ระวัง: ลำดับของการลบมีความสำคัญ: BA = -AB
3.4 · การสะท้อน การหมุน และการขยาย · ระดับพื้นฐาน
จุดศูนย์กลางของการขยายอยู่ที่ไหน?
- โลโก้ถูกขยายรอบจุดที่ห่างจากจุดกำเนิด การคูณพิกัดเพียงอย่างเดียวทำให้มันอยู่ในตำแหน่งที่ผิด
- บทเรียนนี้ศึกษา จุดศูนย์กลางของการขยาย: จุดที่การกระจัดของแต่ละจุดถูกคูณด้วยอัตราส่วน
วิธีปฏิบัติ
- การเลื่อนขนานเป็นการบวกเวกเตอร์
- การสะท้อนจะกลับด้านระยะตั้งฉากที่มีเครื่องหมายจากเส้นสะท้อน
- การหมุนต้องการจุดศูนย์กลาง มุม และทิศทาง
- สำหรับการขยายขนาดจาก C ให้ใช้ P ใหม่ = C + k(P - C)
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับจุดศูนย์กลาง C=(1,1), จุด P=(3,2) และปัจจัย 2, ภาพที่ได้คือ (5,3). ที่ปัจจัย 1/2 ภาพที่ได้คือ C+(1/2)(P-C)=(2,1.5), อยู่กึ่งกลางระหว่าง C ถึง P. การสะท้อน (3,2) ในแกน y ได้ (-3,2). การหมุนมัน 90° ทวนเข็มนาฬิการอบจุดกำเนิดได้ (-2,3). การเลื่อนตำแหน่งด้วย (2,-1) ได้ (5,1). ระบุจุดศูนย์กลาง เส้น หรือเวกเตอร์ตามความเหมาะสม.
จุดที่ผิดพลาด
- ระบุเส้นสะท้อนศูนย์กลาง/มุม/ทิศทางการหมุน หรือศูนย์กลาง/อัตราส่วนการขยาย
- อัตราส่วนการขยายบวกแบบเศษส่วนทำให้รูปร่างมีขนาดเล็กลงโดยไม่กลับด้านตำแหน่งเทียบกับศูนย์กลาง
ไม่เป็นจริง: การขยายทุกแบบมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่จุดกำเนิดต่อเมื่อค่าสเกลเป็นลบเท่านั้น การขยายสามารถมีจุดศูนย์กลางใดก็ได้ ค่าสเกลที่เป็นลบจะทำให้ภาพอยู่ด้านตรงข้ามของจุดศูนย์กลาง
การนำไปใช้
- AQA G7 ระดับพื้นฐาน ครอบคลุมการสะท้อนเดี่ยว การหมุน การเลื่อนและการขยายที่มีอัตราส่วนเป็นจำนวนเต็มหรือเศษส่วนบวก
- อัตราส่วนลบและการประกอบของสมมาตรไม่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในการสอนระดับสูงแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- จุดศูนย์กลางของการขยาย: จุดที่การเคลื่อนย้ายของแต่ละจุดถูกคูณด้วยค่าสเกล
- การเลื่อนขนานเป็นการบวกเวกเตอร์
- ระวัง: ระบุเส้นสะท้อนศูนย์กลาง/มุม/ทิศทางการหมุน หรือศูนย์กลาง/อัตราส่วนการขยาย
3.4 · การสะท้อน การหมุน และการขยาย · ระดับสูง
จุดศูนย์กลางของการขยายอยู่ที่ไหน?
- โลโก้ถูกขยายรอบจุดที่ห่างจากจุดกำเนิด การคูณพิกัดเพียงอย่างเดียวทำให้มันอยู่ในตำแหน่งที่ผิด
- บทเรียนนี้ศึกษา จุดศูนย์กลางของการขยาย: จุดที่การกระจัดของแต่ละจุดถูกคูณด้วยอัตราส่วน
วิธีปฏิบัติ
- การเลื่อนขนานเป็นการบวกเวกเตอร์
- การสะท้อนจะกลับด้านระยะตั้งฉากที่มีเครื่องหมายจากเส้นสะท้อน
- การหมุนต้องการจุดศูนย์กลาง มุม และทิศทาง
- สำหรับการขยายขนาดจาก C ให้ใช้ P ใหม่ = C + k(P - C)
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ C=(1,1),P=(3,2),k=2, ภาพที่ได้คือ C+2(P-C)=(5,3). เมื่อ k=1/2 จะได้ (2,1.5); เมื่อ k=-2 จะได้ (-3,-1), อยู่อีกฝั่งหนึ่งของจุดศูนย์กลาง. การสะท้อน (3,2) ในแกน y ได้ (-3,2), และการหมุน 90° ทวนเข็มนาฬิการอบจุดกำเนิดได้ (-2,3). ระบุจุดศูนย์กลาง ปัจจัย เส้น มุม และทิศทางตามความเหมาะสม.
จุดที่ผิดพลาด
- การหมุนต้องการจุดศูนย์กลางและทิศทาง ไม่ใช่เพียงมุม
- ค่าการขยายที่มีลบจะทำให้ภาพอยู่ด้านตรงข้ามของจุดศูนย์กลาง
- การเลื่อนไม่เปลี่ยนทิศทางหรือขนาด
ไม่เป็นจริง: การขยายทุกแบบมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่จุดกำเนิดต่อเมื่อค่าสเกลเป็นลบเท่านั้น การขยายสามารถมีจุดศูนย์กลางใดก็ได้ ค่าสเกลที่เป็นลบจะทำให้ภาพอยู่ด้านตรงข้ามของจุดศูนย์กลาง
การนำไปใช้
- อธิบายการแปลงอย่างครบถ้วนก่อนสร้างภาพ
- ตรวจสอบระยะและมุมที่สอดคล้องกัน
- สำหรับการแปลงรวม ให้ปฏิบัติตามลำดับที่กำหนดไว้โดยลำดับ โดยทั่วไปแล้วจะไม่มีการสลับที่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- จุดศูนย์กลางของการขยาย: จุดที่การเคลื่อนย้ายของแต่ละจุดถูกคูณด้วยค่าสเกล
- การเลื่อนขนานเป็นการบวกเวกเตอร์
- ระวัง: การหมุนต้องการจุดศูนย์กลางและทิศทาง ไม่ใช่เพียงมุมเท่านั้น
3.4 · การสร้างรูป, ลอกัส และเงื่อนไขทางเรขาคณิต · ระดับพื้นฐาน
ทั้งสองเงื่อนไขสามารถเป็นจริงได้ในกรณีใด?
- เครื่องมือควบคุมต้องอยู่ห่างจากห้องทั้งสองเท่ากันและเข้าถึงจุดจ่ายไฟได้ แต่ละเงื่อนไขสร้างเซตของตำแหน่งที่เป็นไปได้ที่แตกต่างกัน
- บทเรียนนี้ศึกษา ลอคัส (Locus): เซตของจุดทั้งหมดที่สอดคล้องกับเงื่อนไขเรขาคณิตที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- จุดที่อยู่ห่างจาก A และ B เท่ากันจะอยู่บนเส้นตั้งฉากที่แบ่งครึ่ง AB
- จุดที่อยู่ห่างจาก C เป็นระยะคงที่ r จะอยู่บนวงกลม
- จุดที่อยู่ห่างจากเส้นตรงสองเส้นที่ตัดกันเท่ากันจะอยู่บนเส้นแบ่งครึ่งมุมของเส้นตรงเหล่านั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับจุดปลาย A และ B ห่างกัน 6 ซม., วาดส่วนโค้งรัศมีเท่ากันเหนือและใต้ AB, โดยเปิดวงเวียนมากกว่า 3 ซม. เชื่อมจุดตัดของส่วนโค้งเพื่อรับเส้นแบ่งครึ่งตั้งฉาก ตัด AB ที่จุดกึ่งกลาง 3 ซม. จากแต่ละปลาย. เพื่อสร้างเส้นตั้งฉากจาก P ไปยังเส้นตรง, ใช้วงกลมที่มีจุดศูนย์กลางที่ P เพื่อทำเครื่องหมายจุดสองจุดบนเส้นตรง, จากนั้นแบ่งครึ่งเส้นเชื่อมของจุดเหล่านั้น. สำหรับเส้นตั้งฉากที่ P บนเส้นตรง, ทำเครื่องหมายระยะเท่ากันทั้งสองข้างของ P และใช้ส่วนโค้งเท่ากัน. สำหรับเส้นแบ่งครึ่งมุม, วาดส่วนโค้งที่มีจุดยอดเป็นจุดศูนย์กลางตัดแขนทั้งสอง, จากนั้นส่วนโค้งเท่ากันจากสองจุดนั้น; เชื่อมจุดตัดเข้ากับจุดยอด. วงกลมรัศมีเท่ากันที่มีจุดศูนย์กลางที่จุดปลายของเส้นsegment สร้างสามเหลี่ยมด้านเท่าและดังนั้นมุม 60°. สำหรับจุดที่อยู่ห่างจาก A และ B เท่ากันและห่างจาก A 5 ซม., ตัดเส้นแบ่งครึ่งกับวงกลม 5 ซม. ที่มีจุดศูนย์กลางที่ A. จุดตัดแต่ละจุดอยู่ห่างจาก AB เป็น 4 ซม. ตามเส้นตั้งฉาก โดยใช้สามเหลี่ยม 3–4–5. ระยะทางสั้นที่สุดจากจุดไปยังเส้นตรงตามเส้นตั้งฉาก เนื่องจากเส้นทางเฉียงใดๆ ล้วนเป็นด้านตรงข้ามมุมฉากที่ยาวกว่า.
จุดที่ผิดพลาด
- เส้นตั้งฉากที่แบ่งครึ่งเกี่ยวข้องกับระยะทางไปยังจุดสองจุด ส่วนเส้นแบ่งครึ่งมุมเกี่ยวข้องกับระยะทางไปยังเส้นตรงสองเส้น
- การร่างภาพไม่ใช่การสร้างด้วยไม้บรรทัดและวงเวียน: ต้องรักษารอยโค้งของวงเวียนไว้เป็นหลักฐานของวิธีการ
ไม่เป็นความจริง: จุดที่อยู่ห่างจากจุดสองจุดเท่ากันจะอยู่บนเส้นแบ่งครึ่งมุมของจุดเหล่านั้น จุดที่อยู่ห่างจากจุดสองจุดเท่ากันจะอยู่บนเส้นตั้งฉากที่แบ่งครึ่งเส้นตรงที่เชื่อมจุดนั้นๆ ส่วนเส้นแบ่งครึ่งมุมจะอยู่ห่างจากเส้นตรงสองเส้นเท่ากัน
การนำไปใช้
- AQA G2 ใช้การสร้างด้วยไม้บรรทัดและวงเวียน รวมถึงการสร้างมุม 60° เส้นตั้งฉาก เส้นแบ่งครึ่ง และจุดตัดของเส้นพิกัด
- รักษารอยโค้งของการสร้างไว้และอธิบายเหตุผลว่าทำไมจึงมีความสัมพันธ์ของระยะทางเท่ากัน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- สเปกตรัม: เซตของจุดทั้งหมดที่สอดคล้องกับเงื่อนไขเรขาคณิตที่กำหนดไว้
- จุดที่อยู่ห่างจาก A และ B เท่ากันจะอยู่บนเส้นตั้งฉากที่แบ่งครึ่ง AB
- ระวัง: เส้นแบ่งครึ่งตั้งฉากเกี่ยวข้องกับระยะห่างไปยังจุดสองจุด ส่วนเส้นแบ่งครึ่งมุมเกี่ยวข้องกับระยะห่างไปยังเส้นตรงสองเส้น
3.4 · การสร้างรูป, ลอกัส และเงื่อนไขทางเรขาคณิต · ระดับสูง
ทั้งสองเงื่อนไขสามารถเป็นจริงได้ในกรณีใด?
- เครื่องมือควบคุมต้องอยู่ห่างจากห้องทั้งสองเท่ากันและเข้าถึงจุดจ่ายไฟได้ แต่ละเงื่อนไขสร้างเซตของตำแหน่งที่เป็นไปได้ที่แตกต่างกัน
- บทเรียนนี้ศึกษา ลอคัส (Locus): เซตของจุดทั้งหมดที่สอดคล้องกับเงื่อนไขเรขาคณิตที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- จุดที่อยู่ห่างจาก A และ B เท่ากันจะอยู่บนเส้นตั้งฉากที่แบ่งครึ่ง AB
- จุดที่อยู่ห่างจาก C เป็นระยะคงที่ r จะอยู่บนวงกลม
- จุดที่อยู่ห่างจากเส้นตรงสองเส้นที่ตัดกันเท่ากันจะอยู่บนเส้นแบ่งครึ่งมุมของเส้นตรงเหล่านั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับจุดปลาย A และ B ห่างกัน 6 ซม., วาดส่วนโค้งรัศมีเท่ากันเหนือและใต้ AB, โดยเปิดวงเวียนมากกว่า 3 ซม. เชื่อมจุดตัดของส่วนโค้งเพื่อรับเส้นแบ่งครึ่งตั้งฉาก ตัด AB ที่จุดกึ่งกลาง 3 ซม. จากแต่ละปลาย. เพื่อสร้างเส้นตั้งฉากจาก P ไปยังเส้นตรง, ใช้วงกลมที่มีจุดศูนย์กลางที่ P เพื่อทำเครื่องหมายจุดสองจุดบนเส้นตรง, จากนั้นแบ่งครึ่งเส้นเชื่อมของจุดเหล่านั้น. สำหรับเส้นตั้งฉากที่ P บนเส้นตรง, ทำเครื่องหมายระยะเท่ากันทั้งสองข้างของ P และใช้ส่วนโค้งเท่ากัน. สำหรับเส้นแบ่งครึ่งมุม, วาดส่วนโค้งที่มีจุดยอดเป็นจุดศูนย์กลางตัดแขนทั้งสอง, จากนั้นส่วนโค้งเท่ากันจากสองจุดนั้น; เชื่อมจุดตัดเข้ากับจุดยอด. วงกลมรัศมีเท่ากันที่มีจุดศูนย์กลางที่จุดปลายของเส้นsegment สร้างสามเหลี่ยมด้านเท่าและดังนั้นมุม 60°. สำหรับจุดที่อยู่ห่างจาก A และ B เท่ากันและห่างจาก A 5 ซม., ตัดเส้นแบ่งครึ่งกับวงกลม 5 ซม. ที่มีจุดศูนย์กลางที่ A. จุดตัดแต่ละจุดอยู่ห่างจาก AB เป็น 4 ซม. ตามเส้นตั้งฉาก โดยใช้สามเหลี่ยม 3–4–5. ระยะทางสั้นที่สุดจากจุดไปยังเส้นตรงตามเส้นตั้งฉาก เนื่องจากเส้นทางเฉียงใดๆ ล้วนเป็นด้านตรงข้ามมุมฉากที่ยาวกว่า.
จุดที่ผิดพลาด
- เส้นตั้งฉากที่แบ่งครึ่งเกี่ยวข้องกับระยะทางไปยังจุดสองจุด ส่วนเส้นแบ่งครึ่งมุมเกี่ยวข้องกับระยะทางไปยังเส้นตรงสองเส้น
- การร่างภาพไม่ใช่การสร้างด้วยไม้บรรทัดและวงเวียน: ต้องรักษารอยโค้งของวงเวียนไว้เป็นหลักฐานของวิธีการ
ไม่เป็นความจริง: จุดที่อยู่ห่างจากจุดสองจุดเท่ากันจะอยู่บนเส้นแบ่งครึ่งมุมของจุดเหล่านั้น จุดที่อยู่ห่างจากจุดสองจุดเท่ากันจะอยู่บนเส้นตั้งฉากที่แบ่งครึ่งเส้นตรงที่เชื่อมจุดนั้นๆ ส่วนเส้นแบ่งครึ่งมุมจะอยู่ห่างจากเส้นตรงสองเส้นเท่ากัน
การนำไปใช้
- AQA G2 ใช้การสร้างด้วยไม้บรรทัดและวงเวียน รวมถึงการสร้างมุม 60° เส้นตั้งฉาก เส้นแบ่งครึ่ง และจุดตัดของเส้นพิกัด
- รักษารอยโค้งของการสร้างไว้และอธิบายเหตุผลว่าทำไมจึงมีความสัมพันธ์ของระยะทางเท่ากัน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- สเปกตรัม: เซตของจุดทั้งหมดที่สอดคล้องกับเงื่อนไขเรขาคณิตที่กำหนดไว้
- จุดที่อยู่ห่างจาก A และ B เท่ากันจะอยู่บนเส้นตั้งฉากที่แบ่งครึ่ง AB
- ระวัง: เส้นแบ่งครึ่งตั้งฉากเกี่ยวข้องกับระยะห่างไปยังจุดสองจุด ส่วนเส้นแบ่งครึ่งมุมเกี่ยวข้องกับระยะห่างไปยังเส้นตรงสองเส้น
3.4 · ทฤษฎีบทวงกลมและการพิสูจน์อย่างมีเหตุผล · ระดับสูง
มุมใดมองสายเชือกเดียวกัน?
- ผู้สังเกตสองคนมองสายคอร์ดเดียวกันจากวงกลม มุมของพวกเขามีความสัมพันธ์กันโดยทฤษฎีบท ไม่ใช่โดยขนาดที่ดูเป็นจริงของภาพวาด
- บทเรียนนี้ศึกษา สี่เหลี่ยมในวงกลม: สี่เหลี่ยมที่มีจุดยอดทั้งสี่อยู่บนวงกลมเดียวกัน
วิธีปฏิบัติ
- มุมที่จุดศูนย์กลางมีค่าเป็นสองเท่าของมุมที่จุดบนวงกลมบนส่วนโค้งเดียวกัน
- มุมในส่วนวงกลมเดียวกันมีค่าเท่ากัน
- มุมตรงข้ามของสี่เหลี่ยมในวงกลมรวมกันได้ 180°
- รังสีวงกลมตั้งฉากกับเส้นสัมผัสที่จุดสัมผัส
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
หากมุมที่ศูนย์กลางคือ 100°, มุมบนเส้นรอบวงที่เกี่ยวข้องคือ 50°. ในสี่เหลี่ยมในวงกลมที่มีมุมหนึ่งเป็น 112°, มุมตรงข้ามคือ 180-112=68°. รังสีที่ตัดกับเส้นสัมผัสจะเกิดมุม 90° แม้ภาพวาดจะดูเอียงก็ตาม
จุดที่ผิดพลาด
- ระบุเส้นสายเดียวกันและส่วนโค้งที่ถูกต้องก่อนใช้ทฤษฎีบท
- มุมฉากที่มองเห็นได้สองมุมไม่พิสูจน์ได้ว่าสี่เหลี่ยมเป็นสี่เหลี่ยมรอบวงกลมโดยไม่มีการพิสูจน์กลับที่มีเหตุผลรองรับ
- รูปวาดอาจไม่ได้วาดตามขนาดจริง
ไม่เป็นความจริง: สี่เหลี่ยมทุกชนิดมีมุมตรงข้ามรวมกันได้ 180°. มุมตรงข้ามรวมกันได้ 180° เฉพาะในสี่เหลี่ยมในวงกลมเท่านั้น ซึ่งเป็นสี่เหลี่ยมที่มีจุดยอดอยู่บนวงกลม
การนำไปใช้
- เขียนเหตุผลหนึ่งข้อข้างเคียงกับการคำนวณมุมแต่ละครั้ง
- สำหรับทฤษฎีบทส่วนวงกลมที่สลับด้าน ให้ระบุเส้นสัมผัสและเส้นสาย จากนั้นระบุมุมในส่วนวงกลมที่ตรงข้าม
- ใช้รังสีเสริมก็ต่อเมื่อช่วยในการพิสูจน์เท่านั้น
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- สี่เหลี่ยมรอบวงกลม: สี่เหลี่ยม whose vertices lie on one circle
- มุมที่จุดศูนย์กลางมีค่าเป็นสองเท่าของมุมที่จุดบนวงกลมบนส่วนโค้งเดียวกัน
- ระวัง: ระบุเส้นสายเดียวกันและส่วนโค้งที่ถูกต้องก่อนใช้ทฤษฎีบท
3.4 · คำศัพท์รูปทรง คุณสมบัติ และความสมมาตร · ระดับพื้นฐาน
รูปร่างหนึ่งรูปอาจสอดคล้องกับนิยามมากกว่าหนึ่งแบบ ดังนั้นชื่อเรียกเพียงอย่างเดียวจึงไม่บ่งบอกคุณสมบัติทั้งหมดเสมอไป
- กระเบื้องรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสยังเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าและสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนไปด้วย
- This lesson studies line of symmetry: A mirror line that maps a whole shape onto itself.
วิธีปฏิบัติ
- จุดแสดงตำแหน่ง; เส้นตรงขยายไปในทั้งสองทิศทาง และส่วนเส้นตรงมีปลายสองจุด
- ระดับระนาบคือพื้นผิวสองมิติเรียบ
- จุดยอดคือมุม; ขอบคือส่วนขอบที่หน้าสามมิติพบกัน
- รูปหลายเหลี่ยมคือรูปแบนปิดที่มีด้านตรง; แบบสม่ำเสมอหมายความว่าด้านทั้งหมดและมุมภายในทั้งหมดมีขนาดเท่ากัน
- จุดใช้ระบุจุดยอด; AB ชื่อด้าน และมุม ABC มีจุดยอดอยู่ที่ B
- เส้นขนานมีทิศทางเดียวกัน; เส้นตั้งฉากตัดกันที่ 90°
- สมมาตรสะท้อนใช้เส้นกระจก; สมมาตรหมุนนับจำนวนครั้งที่ตรงกับตัวมันเองในการหมุนหนึ่งรอบ รวมถึง 360°
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สี่เหลี่ยมจัตุรัสมีด้านเท่ากันสี่ด้าน มุมฉากสี่ด้าน แกนสะท้อนสี่แกน และลำดับการหมุน 4 สี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ไม่ใช่สี่เหลี่ยมจัตุรัสมีด้านตรงข้ามเท่ากัน มุมฉากสี่ด้าน แกนสองแกน และลำดับ 2 สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่ไม่ใช่สี่เหลี่ยมจัตุรัสมีด้านเท่ากันสี่ด้าน มุมตรงข้ามเท่ากัน แกนทแยงมุมสองแกน และลำดับ 2 สี่เหลี่ยมขนานมีคู่ด้านขนานสองคู่และมุมตรงข้ามเท่ากัน โดยทั่วไปไม่มีแกนสะท้อน形สี่เหลี่ยมว่าวมีคู่ด้านติดกันเท่ากันสองคู่形สี่เหลี่ยมคางหมูมีคู่ด้านขนานหนึ่งคู่形สามเหลี่ยมด้านเท่ามีด้าน/มุมเท่ากันสามด้านและแกนสะท้อนสามแกน形สามเหลี่ยมหน้าจั่วมีด้านเท่ากันสองด้านและมุมฐานเท่ากัน形สามเหลี่ยมด้านไม่เท่ากันหมายถึงไม่มีด้านเท่ากัน形สามเหลี่ยมมุมแหลม มุมฉาก และมุมอับจัดประเภทตามมุมที่ใหญ่ที่สุด形ห้าเหลี่ยม หกเหลี่ยม แปดเหลี่ยม และสิบเหลี่ยมมี 5,6,8,10 ด้าน形สี่เหลี่ยมผืนผ้ามีเส้นทแยงมุมเท่ากันซึ่งตัดกันเป็นครึ่ง形สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนมีเส้นทแยงมุมตั้งฉากและตัดกันเป็นครึ่ง形สี่เหลี่ยมจัตุรัสมีทั้งสองคุณสมบัตินี้形สำหรับสี่เหลี่ยมขนาน เส้นทแยงมุมแบ่งออกเป็นสามเหลี่ยม形มุมสลับภายในของคู่ด้านขนานทั้งสองคู่เท่ากันและเส้นทแยงมุมเป็นด้านร่วมกัน形 ASA ยืนยันความเท่ากันและด้านตรงข้ามเท่ากัน形ความเท่ากันของมุมตรงข้ามยังเกิดขึ้นจากข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมุมของเส้นขนานด้วย
จุดที่ผิดพลาด
- ความยาวที่ดูเท่ากันต้องมีการระบุเครื่องหมายความยาวเท่ากันหรือการพิสูจน์
- แบบสม่ำเสมอไม่ได้หมายถึงเฉพาะด้านเท่ากันเท่านั้น
- เส้นสมมาตรคือเส้นเต็ม ไม่ใช่เพียงเส้นทแยงมุมภายใน
ไม่เป็นจริง: สี่เหลี่ยมผืนผ้าทุกชนิดมีด้านเท่ากัน 4 ด้าน สี่เหลี่ยมผืนร้าวมีมุมฉาก 4 มุม; มีเพียงสี่เหลี่ยมจัตุรัสเท่านั้นที่มีด้านเท่ากัน 4 ด้านHEADER
การนำไปใช้
- AQA G1/G4 ต้องการชื่อมาตรฐาน สัญลักษณ์ และสมบัติของรูปร่างที่ได้มา
- ระบุสมบัติที่รองรับการจัดประเภทและอนุญาตให้กลุ่มซ้อนทับกันได้ เช่น สี่เหลี่ยมจัตุรัสและสี่เหลี่ยมผืนผ้า
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Line of symmetry: A mirror line that maps a whole shape onto itself.
- จุดแสดงตำแหน่ง; เส้นตรงขยายไปในทั้งสองทิศทาง และส่วนเส้นตรงมีปลายสองจุด
- ระวัง: ความยาวที่ดูเท่ากันต้องมีการระบุเครื่องหมายความยาวเท่ากันหรือการพิสูจน์
3.4 · คำศัพท์รูปทรง คุณสมบัติ และความสมมาตร · ระดับสูง
รูปร่างหนึ่งรูปอาจสอดคล้องกับนิยามมากกว่าหนึ่งแบบ ดังนั้นชื่อเรียกเพียงอย่างเดียวจึงไม่บ่งบอกคุณสมบัติทั้งหมดเสมอไป
- กระเบื้องรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสยังเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าและสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนไปด้วย
- This lesson studies line of symmetry: A mirror line that maps a whole shape onto itself.
วิธีปฏิบัติ
- จุดแสดงตำแหน่ง; เส้นตรงขยายไปในทั้งสองทิศทาง และส่วนเส้นตรงมีปลายสองจุด
- ระดับระนาบคือพื้นผิวสองมิติเรียบ
- จุดยอดคือมุม; ขอบคือส่วนขอบที่หน้าสามมิติพบกัน
- รูปหลายเหลี่ยมคือรูปแบนปิดที่มีด้านตรง; แบบสม่ำเสมอหมายความว่าด้านทั้งหมดและมุมภายในทั้งหมดมีขนาดเท่ากัน
- จุดใช้ระบุจุดยอด; AB ชื่อด้าน และมุม ABC มีจุดยอดอยู่ที่ B
- เส้นขนานมีทิศทางเดียวกัน; เส้นตั้งฉากตัดกันที่ 90°
- สมมาตรสะท้อนใช้เส้นกระจก; สมมาตรหมุนนับจำนวนครั้งที่ตรงกับตัวมันเองในการหมุนหนึ่งรอบ รวมถึง 360°
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สี่เหลี่ยมจัตุรัสมีด้านเท่ากันสี่ด้าน มุมฉากสี่ด้าน แกนสะท้อนสี่แกน และลำดับการหมุน 4 สี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ไม่ใช่สี่เหลี่ยมจัตุรัสมีด้านตรงข้ามเท่ากัน มุมฉากสี่ด้าน แกนสองแกน และลำดับ 2 สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่ไม่ใช่สี่เหลี่ยมจัตุรัสมีด้านเท่ากันสี่ด้าน มุมตรงข้ามเท่ากัน แกนทแยงมุมสองแกน และลำดับ 2 สี่เหลี่ยมขนานมีคู่ด้านขนานสองคู่และมุมตรงข้ามเท่ากัน โดยทั่วไปไม่มีแกนสะท้อน形สี่เหลี่ยมว่าวมีคู่ด้านติดกันเท่ากันสองคู่形สี่เหลี่ยมคางหมูมีคู่ด้านขนานหนึ่งคู่形สามเหลี่ยมด้านเท่ามีด้าน/มุมเท่ากันสามด้านและแกนสะท้อนสามแกน形สามเหลี่ยมหน้าจั่วมีด้านเท่ากันสองด้านและมุมฐานเท่ากัน形สามเหลี่ยมด้านไม่เท่ากันหมายถึงไม่มีด้านเท่ากัน形สามเหลี่ยมมุมแหลม มุมฉาก และมุมอับจัดประเภทตามมุมที่ใหญ่ที่สุด形ห้าเหลี่ยม หกเหลี่ยม แปดเหลี่ยม และสิบเหลี่ยมมี 5,6,8,10 ด้าน形สี่เหลี่ยมผืนผ้ามีเส้นทแยงมุมเท่ากันซึ่งตัดกันเป็นครึ่ง形สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนมีเส้นทแยงมุมตั้งฉากและตัดกันเป็นครึ่ง形สี่เหลี่ยมจัตุรัสมีทั้งสองคุณสมบัตินี้形สำหรับสี่เหลี่ยมขนาน เส้นทแยงมุมแบ่งออกเป็นสามเหลี่ยม形มุมสลับภายในของคู่ด้านขนานทั้งสองคู่เท่ากันและเส้นทแยงมุมเป็นด้านร่วมกัน形 ASA ยืนยันความเท่ากันและด้านตรงข้ามเท่ากัน形ความเท่ากันของมุมตรงข้ามยังเกิดขึ้นจากข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมุมของเส้นขนานด้วย
จุดที่ผิดพลาด
- ความยาวที่ดูเท่ากันต้องมีการระบุเครื่องหมายความยาวเท่ากันหรือการพิสูจน์
- แบบสม่ำเสมอไม่ได้หมายถึงเฉพาะด้านเท่ากันเท่านั้น
- เส้นสมมาตรคือเส้นเต็ม ไม่ใช่เพียงเส้นทแยงมุมภายใน
ไม่เป็นจริง: สี่เหลี่ยมผืนผ้าทุกชนิดมีด้านเท่ากัน 4 ด้าน สี่เหลี่ยมผืนร้าวมีมุมฉาก 4 มุม; มีเพียงสี่เหลี่ยมจัตุรัสเท่านั้นที่มีด้านเท่ากัน 4 ด้านHEADER
การนำไปใช้
- AQA G1/G4 ต้องการชื่อมาตรฐาน สัญลักษณ์ และสมบัติของรูปร่างที่ได้มา
- ระบุสมบัติที่รองรับการจัดประเภทและอนุญาตให้กลุ่มซ้อนทับกันได้ เช่น สี่เหลี่ยมจัตุรัสและสี่เหลี่ยมผืนผ้า
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Line of symmetry: A mirror line that maps a whole shape onto itself.
- จุดแสดงตำแหน่ง; เส้นตรงขยายไปในทั้งสองทิศทาง และส่วนเส้นตรงมีปลายสองจุด
- ระวัง: ความยาวที่ดูเท่ากันต้องมีการระบุเครื่องหมายความยาวเท่ากันหรือการพิสูจน์
3.4 · ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมุมและการให้เหตุผลเกี่ยวกับรูปหลายเหลี่ยม · ระดับพื้นฐาน
การขนานทำให้สามารถหามุมอื่นได้โดยไม่ต้องวัด
- นักสำรวจวัดมุมหนึ่งเมื่อถนนตัดผ่านขอบเขตขนานสองเส้น
- บทเรียนนี้ศึกษา มุม Corresponding: มุมอยู่ในตำแหน่งที่จับคู่กันที่เส้นตัดตัดกับสองเส้น
วิธีปฏิบัติ
- มุมรอบจุดหนึ่งรวมกันเป็น 360°; มุมบนเส้นตรงรวมกันเป็น 180°; มุมตรงข้ามยอดมีค่าเท่ากัน
- เมื่อเส้นที่ตัดกันเป็นเส้นขนาน มุม Corresponding และมุมalternate มีค่าเท่ากัน และมุม co-interior รวมกันเป็น 180°
- สามเหลี่ยมมีผลรวมมุม 180°
- แยกรูปหลายเหลี่ยม n ด้านออกเป็น n-2 สามเหลี่ยม เพื่อดูผลรวมมุมภายใน (n-2)×180°
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ถ้ามุมตรงเส้นตรงมีค่า 68°, มุมข้างเคียงจะมีค่า 112°; มุมตรงข้ามมีค่า 68°. มุมแทนที่ของเส้นขนานก็มีค่า 68° เช่นกัน พร้อมระบุเหตุผล การวาดเส้นผ่านจุดยอดของสามเหลี่ยมขนานกับฐานตรงข้ามจะย้ายมุมฐานทั้งสองโดยใช้สมบัติมุมสลับที่; สามมุนั้นจะเรียงเป็นเส้นตรงและรวมกันได้ 180°. ห้าเหลี่ยมแบ่งออกเป็นสามสามเหลี่ยม ทำให้ได้ผลรวม 540°.หกเหลี่ยมปกติมีผลรวม 720°, มุมภายในแต่ละมุม 120° และมุมหมุนภายนอกแต่ละมุม 60°. ผลรวมของการหมุนภายนอกของหลายเหลี่ยมนูนเท่ากับหนึ่งรอบเต็ม คือ 360°; หลายเหลี่ยมปกติที่มีมุมหมุน 45° จะมีแปดด้าน
จุดที่ผิดพลาด
- สมมุติฐานมุมแทนที่หรือมุมสลับด้านต้องอาศัยเส้นขนาน
- ระบุชื่อทฤษฎีบทแทนการใช้ป้ายรูปตัวอักษรที่ไม่เป็นทางการ
- มุมภายในไม่ใช่สิ่งเดียวกับมุมหมุนภายนอก
ไม่ถูกต้อง: มุมแทนที่อาจเท่ากันได้แม้เส้นตัดจะไม่ขนาน มุมแทนที่เท่ากันเฉพาะเมื่อเส้นขนานเท่านั้น
การนำไปใช้
- AQA G3/G6 ต้องการคำอธิบายและกระบวนการพิสูจน์
- ทำเครื่องหมายความขนานที่กำหนดให้ ระบุตำแหน่งมุม และสร้างลำดับสมมุติฐานที่รองรับได้ แทนการอ่านค่ามุมจากภาพวาด
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- มุมแทนที่: มุมที่อยู่ในตำแหน่งเดียวกันบนเส้นตัดที่ตัดกับสองเส้น
- มุมรอบจุดหนึ่งรวมกันเป็น 360°; มุมบนเส้นตรงรวมกันเป็น 180°; มุมตรงข้ามยอดมีค่าเท่ากัน
- ระวัง: สมมุติฐานมุมแทนที่หรือมุมสลับด้านต้องอาศัยเส้นขนาน
3.4 · ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมุมและการให้เหตุผลเกี่ยวกับรูปหลายเหลี่ยม · ระดับสูง
การขนานทำให้สามารถหามุมอื่นได้โดยไม่ต้องวัด
- นักสำรวจวัดมุมหนึ่งเมื่อถนนตัดผ่านขอบเขตขนานสองเส้น
- บทเรียนนี้ศึกษา มุม Corresponding: มุมอยู่ในตำแหน่งที่จับคู่กันที่เส้นตัดตัดกับสองเส้น
วิธีปฏิบัติ
- มุมรอบจุดหนึ่งรวมกันเป็น 360°; มุมบนเส้นตรงรวมกันเป็น 180°; มุมตรงข้ามยอดมีค่าเท่ากัน
- เมื่อเส้นที่ตัดกันเป็นเส้นขนาน มุม Corresponding และมุมalternate มีค่าเท่ากัน และมุม co-interior รวมกันเป็น 180°
- สามเหลี่ยมมีผลรวมมุม 180°
- แยกรูปหลายเหลี่ยม n ด้านออกเป็น n-2 สามเหลี่ยม เพื่อดูผลรวมมุมภายใน (n-2)×180°
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ถ้ามุมตรงเส้นตรงมีค่า 68°, มุมข้างเคียงจะมีค่า 112°; มุมตรงข้ามมีค่า 68°. มุมแทนที่ของเส้นขนานก็มีค่า 68° เช่นกัน พร้อมระบุเหตุผล การวาดเส้นผ่านจุดยอดของสามเหลี่ยมขนานกับฐานตรงข้ามจะย้ายมุมฐานทั้งสองโดยใช้สมบัติมุมสลับที่; สามมุนั้นจะเรียงเป็นเส้นตรงและรวมกันได้ 180°. ห้าเหลี่ยมแบ่งออกเป็นสามสามเหลี่ยม ทำให้ได้ผลรวม 540°.หกเหลี่ยมปกติมีผลรวม 720°, มุมภายในแต่ละมุม 120° และมุมหมุนภายนอกแต่ละมุม 60°. ผลรวมของการหมุนภายนอกของหลายเหลี่ยมนูนเท่ากับหนึ่งรอบเต็ม คือ 360°; หลายเหลี่ยมปกติที่มีมุมหมุน 45° จะมีแปดด้าน
จุดที่ผิดพลาด
- สมมุติฐานมุมแทนที่หรือมุมสลับด้านต้องอาศัยเส้นขนาน
- ระบุชื่อทฤษฎีบทแทนการใช้ป้ายรูปตัวอักษรที่ไม่เป็นทางการ
- มุมภายในไม่ใช่สิ่งเดียวกับมุมหมุนภายนอก
ไม่ถูกต้อง: มุมแทนที่อาจเท่ากันได้แม้เส้นตัดจะไม่ขนาน มุมแทนที่เท่ากันเฉพาะเมื่อเส้นขนานเท่านั้น
การนำไปใช้
- AQA G3/G6 ต้องการคำอธิบายและกระบวนการพิสูจน์
- ทำเครื่องหมายความขนานที่กำหนดให้ ระบุตำแหน่งมุม และสร้างลำดับสมมุติฐานที่รองรับได้ แทนการอ่านค่ามุมจากภาพวาด
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- มุมแทนที่: มุมที่อยู่ในตำแหน่งเดียวกันบนเส้นตัดที่ตัดกับสองเส้น
- มุมรอบจุดหนึ่งรวมกันเป็น 360°; มุมบนเส้นตรงรวมกันเป็น 180°; มุมตรงข้ามยอดมีค่าเท่ากัน
- ระวัง: สมมุติฐานมุมแทนที่หรือมุมสลับด้านต้องอาศัยเส้นขนาน
3.4 · ความเท่ากันของสามเหลี่ยมและการพิสูจน์ทางเรขาคณิต · ระดับพื้นฐาน
การจับคู่สามมุมกำหนดรูปร่างได้แต่ไม่รับประกันขนาดเท่ากัน
- เสาค้ำสามเหลี่ยมสองตัวต้องเข้ากรอบเดียวกัน
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง ความ congruent (เท่ากันทุกประการ): รูปร่างและขนาดเท่ากัน พร้อมความยาวด้านและมุมที่ตรงกัน
วิธีปฏิบัติ
- ใช้ SSS (สามด้าน), SAS (สองด้านและมุมระหว่าง), ASA (สองมุมและด้านตรงข้าม), หรือ RHS (มุมฉาก, ด้านตรงข้ามมุมฉาก และอีกด้านหนึ่ง)
- จับคู่จุดยอดตามลำดับเดียวกัน
- AAA บ่งชี้ความคล้าย แต่ไม่บ่งบอกความเท่ากัน
- SSA มักอนุญาตให้มีสามเหลี่ยมได้มากกว่าหนึ่งรูป
- การพิสูจน์ต้องมีข้อเท็จจริงที่กำหนดเกณฑ์ที่ถูกต้องและสรุปส่วนที่ตรงกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับสามเหลี่ยมหน้าจั่ว ABC ที่มี AB=AC ให้ D เป็นจุดกึ่งกลางของ BC สามเหลี่ยม ABD และ ACD มี AB=AC, BD=DC และมี AD ร่วมกัน ดังนั้น SSS จึงให้ความเท่ากันทุกประการ มุมฐานที่ตรงกัน ABC และ BCA จึงเท่ากัน มุมทั้งสองที่ D เท่ากันและรวมกันได้ 180° ดังนั้นแต่ละมุมจึงมีค่า 90° ในการหาทฤษฎีบทพีทาโกรัส ให้เรียงสามเหลี่ยมหน้าจั่วสี่รูปที่เท่ากันทุกประการที่มีด้านประกอบมุมฉาก a,b รอบสี่เหลี่ยมจัตุรัสเอียงที่มีด้าน c ภายในสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้าน a+b พื้นที่จะได้ (a+b)²=4(ab/2)+c² ดังนั้น a²+b²=c² สำหรับ a=3, b=4, c²=9+16=25 ดังนั้น c=5 ข้อโต้แย้งเหล่านี้ยืนยันผลลัพธ์โดยไม่ขึ้นอยู่กับภาพวาดตามสเกล
จุดที่ผิดพลาด
- มุม SAS ต้องอยู่ระหว่างด้านที่ถูกกล่าวถึง
- RHS ใช้ด้านตรงข้ามมุมฉาก ไม่ใช่ด้านใดสองด้านอย่างอิสระ
- แผนภาพการพิสูจน์ช่วยสนับสนุนข้อโต้แย้ง แต่ไม่สามารถยืนยันความเท่ากันเพียงเพราะดูแล้วเหมือนกัน
ไม่จริง: สามเหลี่ยมที่มีมุมเท่ากันต้อง congruent เสมอ มุมที่เท่ากันบ่งบอกเพียงความคล้ายกันเท่านั้น สามเหลี่ยมอาจมีขนาดต่างกัน
การนำไปใช้
- AQA G5/G6 ใช้เกณฑ์ความ congruent พื้นฐานและการพิสูจน์เรขาคณิตอย่างง่าย รวมถึงมุมฐานของสามเหลี่ยมหน้าจั่วและทฤษฎีบทพีทาโกรัส
- ระบุคู่ที่ตรงกันทุกคู่และอธิบายว่าใช้เกณฑ์ใดในการพิสูจน์
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Congruence: มีรูปร่างและขนาดเท่ากัน พร้อมด้านและมุมที่ตรงกัน
- ใช้ SSS (สามด้าน), SAS (สองด้านและมุมระหว่าง), ASA (สองมุมและด้านตรงข้าม), หรือ RHS (มุมฉาก, ด้านตรงข้ามมุมฉาก และอีกด้านหนึ่ง)
- ระวัง: มุม SAS ต้องอยู่ระหว่างด้านที่ระบุชื่อไว้ทั้งสองด้าน
3.4 · ความเท่ากันของสามเหลี่ยมและการพิสูจน์ทางเรขาคณิต · ระดับสูง
การจับคู่สามมุมกำหนดรูปร่างได้แต่ไม่รับประกันขนาดเท่ากัน
- เสาค้ำสามเหลี่ยมสองตัวต้องเข้ากรอบเดียวกัน
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง ความ congruent (เท่ากันทุกประการ): รูปร่างและขนาดเท่ากัน พร้อมความยาวด้านและมุมที่ตรงกัน
วิธีปฏิบัติ
- ใช้ SSS (สามด้าน), SAS (สองด้านและมุมระหว่าง), ASA (สองมุมและด้านตรงข้าม), หรือ RHS (มุมฉาก, ด้านตรงข้ามมุมฉาก และอีกด้านหนึ่ง)
- จับคู่จุดยอดตามลำดับเดียวกัน
- AAA บ่งชี้ความคล้าย แต่ไม่บ่งบอกความเท่ากัน
- SSA มักอนุญาตให้มีสามเหลี่ยมได้มากกว่าหนึ่งรูป
- การพิสูจน์ต้องมีข้อเท็จจริงที่กำหนดเกณฑ์ที่ถูกต้องและสรุปส่วนที่ตรงกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับสามเหลี่ยมหน้าจั่ว ABC ที่มี AB=AC ให้ D เป็นจุดกึ่งกลางของ BC สามเหลี่ยม ABD และ ACD มี AB=AC, BD=DC และมี AD ร่วมกัน ดังนั้น SSS จึงให้ความเท่ากันทุกประการ มุมฐานที่ตรงกัน ABC และ BCA จึงเท่ากัน มุมทั้งสองที่ D เท่ากันและรวมกันได้ 180° ดังนั้นแต่ละมุมจึงมีค่า 90° ในการหาทฤษฎีบทพีทาโกรัส ให้เรียงสามเหลี่ยมหน้าจั่วสี่รูปที่เท่ากันทุกประการที่มีด้านประกอบมุมฉาก a,b รอบสี่เหลี่ยมจัตุรัสเอียงที่มีด้าน c ภายในสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้าน a+b พื้นที่จะได้ (a+b)²=4(ab/2)+c² ดังนั้น a²+b²=c² สำหรับ a=3, b=4, c²=9+16=25 ดังนั้น c=5 ข้อโต้แย้งเหล่านี้ยืนยันผลลัพธ์โดยไม่ขึ้นอยู่กับภาพวาดตามสเกล
จุดที่ผิดพลาด
- มุม SAS ต้องอยู่ระหว่างด้านที่ถูกกล่าวถึง
- RHS ใช้ด้านตรงข้ามมุมฉาก ไม่ใช่ด้านใดสองด้านอย่างอิสระ
- แผนภาพการพิสูจน์ช่วยสนับสนุนข้อโต้แย้ง แต่ไม่สามารถยืนยันความเท่ากันเพียงเพราะดูแล้วเหมือนกัน
ไม่จริง: สามเหลี่ยมที่มีมุมเท่ากันต้อง congruent เสมอ มุมที่เท่ากันบ่งบอกเพียงความคล้ายกันเท่านั้น สามเหลี่ยมอาจมีขนาดต่างกัน
การนำไปใช้
- AQA G5/G6 ใช้เกณฑ์ความ congruent พื้นฐานและการพิสูจน์เรขาคณิตอย่างง่าย รวมถึงมุมฐานของสามเหลี่ยมหน้าจั่วและทฤษฎีบทพีทาโกรัส
- ระบุคู่ที่ตรงกันทุกคู่และอธิบายว่าใช้เกณฑ์ใดในการพิสูจน์
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Congruence: มีรูปร่างและขนาดเท่ากัน พร้อมด้านและมุมที่ตรงกัน
- ใช้ SSS (สามด้าน), SAS (สองด้านและมุมระหว่าง), ASA (สองมุมและด้านตรงข้าม), หรือ RHS (มุมฉาก, ด้านตรงข้ามมุมฉาก และอีกด้านหนึ่ง)
- ระวัง: มุม SAS ต้องอยู่ระหว่างด้านที่ระบุชื่อไว้ทั้งสองด้าน
3.4 · ส่วนประกอบของวงกลมและนิยามทางเรขาคณิต · ระดับพื้นฐาน
การตัดเหล่านี้สร้างบริเวณที่แตกต่างกัน แม้ว่าจะใช้ขอบเขตโค้งเหมือนกัน
- บานหน้าต่างวงกลมสามารถแบ่งด้วยเส้นคอร์ดตรงหรือด้วยรัศมีสองเส้น
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง ส่วนคอร์ด: พื้นที่ที่จำกัดโดยคอร์ดและส่วนโค้งที่สอดคล้องกัน
วิธีปฏิบัติ
- วงกลมประกอบด้วยจุดที่อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางเป็นระยะรัศมีคงที่
- เส้นผ่านศูนย์กลางคือคอร์ดที่ผ่านจุดศูนย์กลางและมียาว 2r
- คอร์ดเชื่อมจุดบนเส้นรอบวงสองจุด ส่วนโค้งคือส่วนหนึ่งของเส้นรอบวง
- สัดส่วนอยู่ระหว่างรัศมีสองเส้นและส่วนโค้ง
- ส่วนวงกลม (Segment) อยู่ระหว่างคอร์ดและส่วนโค้ง
- เส้นสัมผัสสัมผัสวงกลมที่จุดเดียวและเป็นตั้งฉากกับรัศมีที่จุดนั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับจุดศูนย์กลาง O และรัศมี 5 ซม. จุดทุกจุดบนวงกลมอยู่ห่างจาก O เป็น 5 ซม. และเส้นผ่านศูนย์กลางมี 10 ซม. คอร์ดที่ห่างจาก O 3 ซม. มีความยาวครึ่งหนึ่ง √(5²-3²)=4 ซม. ดังนั้นความยาวทั้งหมดคือ 8 ซม. เส้นตั้งฉากจาก O ตัดกับคอร์ดที่จุดกึ่งกลาง การเชื่อมปลายทั้งสองของคอร์ดเข้ากับ O จะเกิด sector พื้นที่เล็ก ๆ ระหว่างคอร์ดและส่วนโค้งคือส่วนคอร์ด ที่จุดวงกลมด้านขวาสุด เส้นสัมผัสแนวตั้งเป็น tangent และรัศมีแนวนอนตั้งฉากกับมัน วงกลมมีความยาว 2πr=10π ซม. ไม่ใช่พื้นที่
จุดที่ผิดพลาด
- คอร์ดไม่จำเป็นต้องผ่านจุดศูนย์กลาง แต่เส้นผ่านศูนย์กลางต้องผ่านจุดศูนย์กลางเท่านั้น
- สัดส่วนและส่วนวงกลมมีขอบตรงที่แตกต่างกัน
- อย่าสับสนระหว่างความยาวเส้นรอบวงกับพื้นที่สีเทาภายในวงกลม
ไม่จริง: สัดส่วนถูกปิดล้อมด้วยคอร์ดและส่วนโค้ง สัดส่วนถูกปิดล้อมด้วยรัศมีสองเส้นและส่วนโค้ง ส่วนคอร์ดและส่วนโค้งจะปิดล้อมส่วนวงกลม (Segment)
การนำไปใช้
- AQA G9 ครอบคลุมส่วนประกอบทั้งหมดของวงกลมในระดับพื้นฐาน
- ใช้รัศมีที่กำหนดและฉลากตำแหน่งเพื่อระบุส่วนประกอบ; การพิสูจน์ทฤษฎีบทวงกลมระดับสูงพัฒนาแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนวงกลม (Segment): พื้นที่ที่ถูกปิดล้อมด้วยคอร์ดและส่วนโค้งที่สอดคล้องกัน
- วงกลมประกอบด้วยจุดที่อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางเป็นระยะรัศมีคงที่
- ระวัง: คอร์ดไม่จำเป็นต้องผ่านจุดศูนย์กลาง; เฉพาะเส้นผ่านจุดศูนย์กลางเท่านั้นที่ต้องทำเช่นนั้น
3.4 · ส่วนประกอบของวงกลมและนิยามทางเรขาคณิต · ระดับสูง
การตัดเหล่านี้สร้างบริเวณที่แตกต่างกัน แม้ว่าจะใช้ขอบเขตโค้งเหมือนกัน
- บานหน้าต่างวงกลมสามารถแบ่งด้วยเส้นคอร์ดตรงหรือด้วยรัศมีสองเส้น
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง ส่วนคอร์ด: พื้นที่ที่จำกัดโดยคอร์ดและส่วนโค้งที่สอดคล้องกัน
วิธีปฏิบัติ
- วงกลมประกอบด้วยจุดที่อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางเป็นระยะรัศมีคงที่
- เส้นผ่านศูนย์กลางคือคอร์ดที่ผ่านจุดศูนย์กลางและมียาว 2r
- คอร์ดเชื่อมจุดบนเส้นรอบวงสองจุด ส่วนโค้งคือส่วนหนึ่งของเส้นรอบวง
- สัดส่วนอยู่ระหว่างรัศมีสองเส้นและส่วนโค้ง
- ส่วนวงกลม (Segment) อยู่ระหว่างคอร์ดและส่วนโค้ง
- เส้นสัมผัสสัมผัสวงกลมที่จุดเดียวและเป็นตั้งฉากกับรัศมีที่จุดนั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับจุดศูนย์กลาง O และรัศมี 5 ซม. จุดทุกจุดบนวงกลมอยู่ห่างจาก O เป็น 5 ซม. และเส้นผ่านศูนย์กลางมี 10 ซม. คอร์ดที่ห่างจาก O 3 ซม. มีความยาวครึ่งหนึ่ง √(5²-3²)=4 ซม. ดังนั้นความยาวทั้งหมดคือ 8 ซม. เส้นตั้งฉากจาก O ตัดกับคอร์ดที่จุดกึ่งกลาง การเชื่อมปลายทั้งสองของคอร์ดเข้ากับ O จะเกิด sector พื้นที่เล็ก ๆ ระหว่างคอร์ดและส่วนโค้งคือส่วนคอร์ด ที่จุดวงกลมด้านขวาสุด เส้นสัมผัสแนวตั้งเป็น tangent และรัศมีแนวนอนตั้งฉากกับมัน วงกลมมีความยาว 2πr=10π ซม. ไม่ใช่พื้นที่
จุดที่ผิดพลาด
- คอร์ดไม่จำเป็นต้องผ่านจุดศูนย์กลาง แต่เส้นผ่านศูนย์กลางต้องผ่านจุดศูนย์กลางเท่านั้น
- สัดส่วนและส่วนวงกลมมีขอบตรงที่แตกต่างกัน
- อย่าสับสนระหว่างความยาวเส้นรอบวงกับพื้นที่สีเทาภายในวงกลม
ไม่จริง: สัดส่วนถูกปิดล้อมด้วยคอร์ดและส่วนโค้ง สัดส่วนถูกปิดล้อมด้วยรัศมีสองเส้นและส่วนโค้ง ส่วนคอร์ดและส่วนโค้งจะปิดล้อมส่วนวงกลม (Segment)
การนำไปใช้
- AQA G9 ครอบคลุมส่วนประกอบทั้งหมดของวงกลมในระดับพื้นฐาน
- ใช้รัศมีที่กำหนดและฉลากตำแหน่งเพื่อระบุส่วนประกอบ; การพิสูจน์ทฤษฎีบทวงกลมระดับสูงพัฒนาแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนวงกลม (Segment): พื้นที่ที่ถูกปิดล้อมด้วยคอร์ดและส่วนโค้งที่สอดคล้องกัน
- วงกลมประกอบด้วยจุดที่อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางเป็นระยะรัศมีคงที่
- ระวัง: คอร์ดไม่จำเป็นต้องผ่านจุดศูนย์กลาง; เฉพาะเส้นผ่านจุดศูนย์กลางเท่านั้นที่ต้องทำเช่นนั้น
3.4 · การให้เหตุผลทางเรขาคณิตบนแกนพิกัด · ระดับพื้นฐาน
แกนช่วยตรวจสอบความยาวและมุมฉากได้ แม้ภาพวาดจะดูบิดเบี้ยว
- สวนสี่เหลี่ยมผืนผ้าถูกวาดโดยใช้พิกัดมุม
- บทเรียนนี้ศึกษา จุดกึ่งกลาง: จุดกึ่งกลางระหว่างปลายของเส้นตรง
วิธีปฏิบัติ
- หาความยาวแนวนอนหรือแนวตั้งโดยการลบค่าพิกัด; ใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรสสำหรับเส้นทแยงมุม
- พิกจุดกึ่งกลางคือค่าเฉลี่ยของจุดปลายทั้งสอง
- การเปลี่ยนแปลงพิกัดที่เท่ากันบ่งบอกถึงการเลื่อนรูป
- เพื่อพิสูจน์สมบัติของสี่เหลี่ยม ให้ระบุทิศทางและความยาวด้านแทนการตั้งชื่อรูปจากลักษณะภายนอก
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ A=(1,2), B=(5,2), C=(5,5), D=(1,5), AB=4 และ BC=3. AB เป็นแนวนอน, BC เป็นแนวตั้ง ดังนั้นจึงตั้งฉากกัน; ด้านตรงข้ามมีทิศทางและความยาวเท่ากัน ยืนยันว่าเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า เส้นทแยงมุม AC มีความยาว √(4²+3²)=5. จุดกึ่งกลางคือ ((1+5)/2,(2+5)/2)=(3,3.5). เส้นทแยงมุม BD มีจุดกึ่งกลางเดียวกัน ยืนยันว่าเส้นทแยงมุมตัดกันเป็นสองส่วนเท่ากัน การเลื่อนตาม (2,-1) จะย้าย A ไปยัง (3,1) และ C ไปยัง (7,4) โดยรักษาความยาวเส้นทแยงมุมไว้ สี่เหลี่ยมจตุรัสต้องมีความยาวด้านติดกันเท่ากันด้วย ซึ่งความยาวเหล่านี้ 4 และ 3 ไม่ได้สอดคล้องกับเงื่อนไขนั้น
จุดที่ผิดพลาด
- ผลต่างพิกัดอาจเป็นลบได้ แม้ว่าความยาวจะเป็นค่าบวกหรือศูนย์
- เส้นทแยงมุมไม่เท่ากับผลรวมของความยาวด้านสองด้าน
- ด้านคู่หนึ่งที่มีขนาดเท่ากันเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะยืนยันว่าเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า
Not true: Every quadrilateral with two equal diagonals is a square. A rectangle and an isosceles trapezium also have equal diagonals; a square also needs perpendicular diagonals of equal length that bisect each other.
การนำไปใช้
- AQA G11 แก้โจทย์เรขาคณิตบนแกน
- รักษาการเชื่อมโยงระหว่างป้ายจุด การคำนวณพิกัด และเหตุผลทางเรขาคณิตในข้อเขียน; ใช้แผนภาพเพื่อเลือกวิธี แล้วตรวจสอบด้วยตัวเลข
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- จุดกึ่งกลาง: จุดที่อยู่กึ่งกลางระหว่างจุดปลายของเส้นตรง
- หาความยาวแนวนอนหรือแนวตั้งโดยการลบค่าพิกัด; ใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรสสำหรับเส้นทแยงมุม
- ระวัง: ผลต่างพิกัดอาจเป็นลบได้ แม้ว่าความยาวจะเป็นค่าบวกหรือศูนย์
3.4 · การให้เหตุผลทางเรขาคณิตบนแกนพิกัด · ระดับสูง
แกนช่วยตรวจสอบความยาวและมุมฉากได้ แม้ภาพวาดจะดูบิดเบี้ยว
- สวนสี่เหลี่ยมผืนผ้าถูกวาดโดยใช้พิกัดมุม
- บทเรียนนี้ศึกษา จุดกึ่งกลาง: จุดกึ่งกลางระหว่างปลายของเส้นตรง
วิธีปฏิบัติ
- หาความยาวแนวนอนหรือแนวตั้งโดยการลบค่าพิกัด; ใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรสสำหรับเส้นทแยงมุม
- พิกจุดกึ่งกลางคือค่าเฉลี่ยของจุดปลายทั้งสอง
- การเปลี่ยนแปลงพิกัดที่เท่ากันบ่งบอกถึงการเลื่อนรูป
- เพื่อพิสูจน์สมบัติของสี่เหลี่ยม ให้ระบุทิศทางและความยาวด้านแทนการตั้งชื่อรูปจากลักษณะภายนอก
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ A=(1,2), B=(5,2), C=(5,5), D=(1,5), AB=4 และ BC=3. AB เป็นแนวนอน, BC เป็นแนวตั้ง ดังนั้นจึงตั้งฉากกัน; ด้านตรงข้ามมีทิศทางและความยาวเท่ากัน ยืนยันว่าเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า เส้นทแยงมุม AC มีความยาว √(4²+3²)=5. จุดกึ่งกลางคือ ((1+5)/2,(2+5)/2)=(3,3.5). เส้นทแยงมุม BD มีจุดกึ่งกลางเดียวกัน ยืนยันว่าเส้นทแยงมุมตัดกันเป็นสองส่วนเท่ากัน การเลื่อนตาม (2,-1) จะย้าย A ไปยัง (3,1) และ C ไปยัง (7,4) โดยรักษาความยาวเส้นทแยงมุมไว้ สี่เหลี่ยมจตุรัสต้องมีความยาวด้านติดกันเท่ากันด้วย ซึ่งความยาวเหล่านี้ 4 และ 3 ไม่ได้สอดคล้องกับเงื่อนไขนั้น
จุดที่ผิดพลาด
- ผลต่างพิกัดอาจเป็นลบได้ แม้ว่าความยาวจะเป็นค่าบวกหรือศูนย์
- เส้นทแยงมุมไม่เท่ากับผลรวมของความยาวด้านสองด้าน
- ด้านคู่หนึ่งที่มีขนาดเท่ากันเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะยืนยันว่าเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า
Not true: Every quadrilateral with two equal diagonals is a square. A rectangle and an isosceles trapezium also have equal diagonals; a square also needs perpendicular diagonals of equal length that bisect each other.
การนำไปใช้
- AQA G11 แก้โจทย์เรขาคณิตบนแกน
- รักษาการเชื่อมโยงระหว่างป้ายจุด การคำนวณพิกัด และเหตุผลทางเรขาคณิตในข้อเขียน; ใช้แผนภาพเพื่อเลือกวิธี แล้วตรวจสอบด้วยตัวเลข
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- จุดกึ่งกลาง: จุดที่อยู่กึ่งกลางระหว่างจุดปลายของเส้นตรง
- หาความยาวแนวนอนหรือแนวตั้งโดยการลบค่าพิกัด; ใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรสสำหรับเส้นทแยงมุม
- ระวัง: ผลต่างพิกัดอาจเป็นลบได้ แม้ว่าความยาวจะเป็นค่าบวกหรือศูนย์
3.4 · ลักษณะของรูปทรงสามมิติ แผนภาพ และภาพยกสูง · ระดับพื้นฐาน
มุมมองด้านหน้าและด้านข้างให้ข้อมูลเพิ่มเติมที่มุมมองเดียวไม่สามารถแสดงได้
- แผนผังอาคารแสดงพื้นที่ฐานแต่ซ่อนความสูงไว้
- บทเรียนนี้ศึกษา ระดับความสูง: มุมมองแบบออร์โทกราฟิกจากทิศทางแนวนอนที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- หน้าคือพหุเหลี่ยมขอบเรียบ; ผิวโค้งต้องระบุแยกต่างหาก
- ขอบเชื่อมหน้า และจุดยอดคือมุม
- ปริซึมมีหน้าปลายสองหน้าที่ congruent และขนานกัน และมีส่วนตัดขวางคงที่
- พีระมิดเชื่อมต่อฐานรูปหลายเหลี่ยมเข้ากับจุดยอด
- แผนภาพคือมุมมองจากด้านบน; มุมมองด้านหน้าและด้านข้างเป็นการมองเห็นโดยตรงโดยไม่ใช้มุมมอง
- ระบุทิศทางมุมมองและจัดแนวความกว้าง ความลึก และความสูงให้ตรงกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
A cube or cuboid has 6 faces, 12 edges and 8 vertices. A triangular prism has 5 faces, 9 edges and 6 vertices; a square pyramid has 5 faces, 8 edges and 5 vertices. A cylinder has two circular flat faces and one curved surface, with no vertices. A cone has one flat circular face, one curved surface and one apex; a sphere has only a curved surface. For a cuboid of width 4, depth 3 and height 2 units, the plan is 4 by 3, front elevation 4 by 2 and side elevation 3 by 2. A stack with front-row column heights 1 and 3, and back-row heights 2 and 1, occupies four cells. The front elevation has column maxima 2 and 3; the side elevation has depth-row maxima 3 and 2. These views do not determine every hidden cube uniquely.
จุดที่ผิดพลาด
- ห้ามวาดเส้นทแยงมุมในมุมมองแบบ orthographic
- แผนภาพเพียงอย่างเดียวไม่สามารถแสดงความสูงได้
- การจัดวางที่ซ่อนอยู่ที่แตกต่างกันอาจมีแผนภาพและมุมมองเดียวกัน; อย่าอ้างว่าสามารถสร้างใหม่ได้เป็นเอกลักษณ์หากข้อมูลไม่เพียงพอ
ไม่เป็นจริง: มุมมองแผนภาพกำหนดความสูงของวัตถุสามมิติ มุมมองแผนภาพแสดงวัตถุจากด้านบน จึงซ่อนความสูงไว้ คุณจำเป็นต้องใช้มุมมองด้านข้างหรือด้านหน้า
การนำไปใช้
- AQA G12/G13 ครอบคลุมรูปทรงที่กล่าวถึงและการสร้าง/การตีความมุมมอง
- ติดฉลากขนาดและทิศทาง รักษาการจัดแนวระหว่างมุมมองและอธิบายความไม่ชัดเจนในพื้นที่ที่ซ่อนอยู่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- มุมมองด้าน: มุมมอง orthographic จากทิศทางแนวนอนที่กำหนด
- หน้าคือพหุเหลี่ยมขอบเรียบ; ผิวโค้งต้องระบุแยกต่างหาก
- ระวัง: ห้ามวาดเส้นทแยงมุมในมุมมองแบบ orthographic
3.4 · ลักษณะของรูปทรงสามมิติ แผนภาพ และภาพยกสูง · ระดับสูง
มุมมองด้านหน้าและด้านข้างให้ข้อมูลเพิ่มเติมที่มุมมองเดียวไม่สามารถแสดงได้
- แผนผังอาคารแสดงพื้นที่ฐานแต่ซ่อนความสูงไว้
- บทเรียนนี้ศึกษา ระดับความสูง: มุมมองแบบออร์โทกราฟิกจากทิศทางแนวนอนที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- หน้าคือพหุเหลี่ยมขอบเรียบ; ผิวโค้งต้องระบุแยกต่างหาก
- ขอบเชื่อมหน้า และจุดยอดคือมุม
- ปริซึมมีหน้าปลายสองหน้าที่ congruent และขนานกัน และมีส่วนตัดขวางคงที่
- พีระมิดเชื่อมต่อฐานรูปหลายเหลี่ยมเข้ากับจุดยอด
- แผนภาพคือมุมมองจากด้านบน; มุมมองด้านหน้าและด้านข้างเป็นการมองเห็นโดยตรงโดยไม่ใช้มุมมอง
- ระบุทิศทางมุมมองและจัดแนวความกว้าง ความลึก และความสูงให้ตรงกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
A cube or cuboid has 6 faces, 12 edges and 8 vertices. A triangular prism has 5 faces, 9 edges and 6 vertices; a square pyramid has 5 faces, 8 edges and 5 vertices. A cylinder has two circular flat faces and one curved surface, with no vertices. A cone has one flat circular face, one curved surface and one apex; a sphere has only a curved surface. For a cuboid of width 4, depth 3 and height 2 units, the plan is 4 by 3, front elevation 4 by 2 and side elevation 3 by 2. A stack with front-row column heights 1 and 3, and back-row heights 2 and 1, occupies four cells. The front elevation has column maxima 2 and 3; the side elevation has depth-row maxima 3 and 2. These views do not determine every hidden cube uniquely.
จุดที่ผิดพลาด
- ห้ามวาดเส้นทแยงมุมในมุมมองแบบ orthographic
- แผนภาพเพียงอย่างเดียวไม่สามารถแสดงความสูงได้
- การจัดวางที่ซ่อนอยู่ที่แตกต่างกันอาจมีแผนภาพและมุมมองเดียวกัน; อย่าอ้างว่าสามารถสร้างใหม่ได้เป็นเอกลักษณ์หากข้อมูลไม่เพียงพอ
ไม่เป็นจริง: มุมมองแผนภาพกำหนดความสูงของวัตถุสามมิติ มุมมองแผนภาพแสดงวัตถุจากด้านบน จึงซ่อนความสูงไว้ คุณจำเป็นต้องใช้มุมมองด้านข้างหรือด้านหน้า
การนำไปใช้
- AQA G12/G13 ครอบคลุมรูปทรงที่กล่าวถึงและการสร้าง/การตีความมุมมอง
- ติดฉลากขนาดและทิศทาง รักษาการจัดแนวระหว่างมุมมองและอธิบายความไม่ชัดเจนในพื้นที่ที่ซ่อนอยู่
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- มุมมองด้าน: มุมมอง orthographic จากทิศทางแนวนอนที่กำหนด
- หน้าคือพหุเหลี่ยมขอบเรียบ; ผิวโค้งต้องระบุแยกต่างหาก
- ระวัง: ห้ามวาดเส้นทแยงมุมในมุมมองแบบ orthographic
3.4 · การวัดมุมและทิศทางสามหลัก · ระดับพื้นฐาน
การหมุนเปลี่ยนจุดอ้างอิงและกลับทิศทาง; ไม่รักษาทิศทางเดิม
- เส้นทางเดินมีทิศทาง 070° จาก A ไป B
- บทเรียนนี้ศึกษา มุมทิศ: ทิศทางที่วัดตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือที่จุดเริ่มต้น
วิธีปฏิบัติ
- วาดเส้นทิศเหนือที่จุดเริ่มต้น แล้ววัดตามเข็มนาฬิกาไปยังเส้นทาง
- เขียนสามหลัก: ทิศตะวันออก 090°, ทิศใต้ 180°, ทิศตะวันตก 270°, ทิศเหนือ 000°
- NE, SE, SW และ NW คือ 045°,135°,225°,315°
- สำหรับทิศทางย้อนกลับ ให้บวก 180° และลดเหลือเศษหารด้วย 360°
- ใช้ไม้บรรทัดสำหรับความยาวตามสเกลที่กำหนดและใช้โปรTRACTOR สเกลที่ถูกต้องสำหรับมุมที่กำหนด
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
From A to B the bearing 070° is 70° clockwise from north. From B to A it is 070+180=250°. A bearing of 320° reverses to 500-360=140°. East is 090°, not 90 without its three-digit form. A route bearing 120° points southeast of the starting point, making 30° below east. On a 1:10000 map, a 3 cm route represents 300 m; to construct bearing 120°, place the protractor centre at the route start, align its zero with north and measure clockwise. Keep the ruler scale and angular direction as separate decisions.
จุดที่ผิดพลาด
- ทิศทางวัดที่จุดต้นทาง ไม่ใช่จุดปลายทาง
- อ่านทวนเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือ แทนที่จะเป็นมุมแหลมไปยังแกนเข็มทิศใกล้ที่สุด
- ทิศทางกลับต่างกัน 180° แม้ในแผนที่จะเอียงก็ตาม
ไม่เป็นความจริง: ทิศทางกลับของ 070° คือ 290° บวกหรือลบ 180°: ทิศทางกลับของ 070° คือ 250°
การนำไปใช้
- AQA G15 ครอบคลุมการวัดความยาว/มุม แผนที่ ทิศทางแปดด้านของเข็มทิศ และทิศทางสามหลัก
- ระบุจุดใดให้ทิศเหนือและแยกแยะระหว่างทิศทางตัวเลขกับระยะสเกลที่วัดได้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ทิศทาง: ทิศทางที่วัดทวนเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือที่จุดเริ่มต้น
- วาดเส้นทิศเหนือที่จุดเริ่มต้น แล้ววัดตามเข็มนาฬิกาไปยังเส้นทาง
- ระวัง: ทิศทางวัดที่จุดต้นทาง ไม่ใช่จุดปลายทาง
3.4 · การวัดมุมและทิศทางแบบสามหลัก · ระดับสูง
การหมุนเปลี่ยนจุดอ้างอิงและกลับทิศทาง; ไม่รักษาทิศทางเดิม
- เส้นทางเดินมีทิศทาง 070° จาก A ไป B
- บทเรียนนี้ศึกษา มุมทิศ: ทิศทางที่วัดตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือที่จุดเริ่มต้น
วิธีปฏิบัติ
- วาดเส้นทิศเหนือที่จุดเริ่มต้น แล้ววัดตามเข็มนาฬิกาไปยังเส้นทาง
- เขียนสามหลัก: ทิศตะวันออก 090°, ทิศใต้ 180°, ทิศตะวันตก 270°, ทิศเหนือ 000°
- NE, SE, SW และ NW คือ 045°,135°,225°,315°
- สำหรับทิศทางย้อนกลับ ให้บวก 180° และลดเหลือเศษหารด้วย 360°
- ใช้ไม้บรรทัดสำหรับความยาวตามสเกลที่กำหนดและใช้โปรTRACTOR สเกลที่ถูกต้องสำหรับมุมที่กำหนด
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
From A to B the bearing 070° is 70° clockwise from north. From B to A it is 070+180=250°. A bearing of 320° reverses to 500-360=140°. East is 090°, not 90 without its three-digit form. A route bearing 120° points southeast of the starting point, making 30° below east. On a 1:10000 map, a 3 cm route represents 300 m; to construct bearing 120°, place the protractor centre at the route start, align its zero with north and measure clockwise. Keep the ruler scale and angular direction as separate decisions.
จุดที่ผิดพลาด
- ทิศทางวัดที่จุดต้นทาง ไม่ใช่จุดปลายทาง
- อ่านทวนเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือ แทนที่จะเป็นมุมแหลมไปยังแกนเข็มทิศใกล้ที่สุด
- ทิศทางกลับต่างกัน 180° แม้ในแผนที่จะเอียงก็ตาม
ไม่เป็นความจริง: ทิศทางกลับของ 070° คือ 290° บวกหรือลบ 180°: ทิศทางกลับของ 070° คือ 250°
การนำไปใช้
- AQA G15 ครอบคลุมการวัดความยาว/มุม แผนที่ ทิศทางแปดด้านของเข็มทิศ และทิศทางสามหลัก
- ระบุจุดใดให้ทิศเหนือและแยกแยะระหว่างทิศทางตัวเลขกับระยะสเกลที่วัดได้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ทิศทาง: ทิศทางที่วัดทวนเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือที่จุดเริ่มต้น
- วาดเส้นทิศเหนือที่จุดเริ่มต้น แล้ววัดตามเข็มนาฬิกาไปยังเส้นทาง
- ระวัง: ทิศทางวัดที่จุดต้นทาง ไม่ใช่จุดปลายทาง
3.4 · การแปลงรูปสมมาตรรวมและสิ่งคงที่ · ระดับสูง
ลำดับคำสั่งเป็นส่วนหนึ่งของการแปลง
- การสะท้อนโลโก้แล้วเลื่อนตำแหน่งอาจแตกต่างจากการเลื่อนตำแหน่งแล้วสะท้อน
- บทเรียนนี้ศึกษา ค่าคงที่: คุณสมบัติที่ถูกเก็บรักษาโดยการแปลงที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- ใช้การแปลงแต่ละชนิดกับภาพปัจจุบันตามลำดับที่กำหนด
- การหมุน การสะท้อน และการเลื่อนรักษาความยาวและมุมไว้ ดังนั้นการรวมกันก็รักษาไว้เช่นกัน
- การสะท้อนกลับด้าน; การหมุนและการเลื่อนรักษาทิศทางไว้
- การสะท้อนสองครั้งในเส้นขนานให้ผลลัพธ์เป็นการเลื่อน; ในเส้นตัดกันให้ผลการหมุนเท่าสองเท่าของมุมที่มีทิศทางระหว่างกระจก
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
Start with P=(3,2). Reflect in the y-axis to get (-3,2), then translate by (2,1) to get (-1,3). Reversing the order gives (5,3) then (-5,3), a different point. Reflecting in x=0 followed by x=2 maps (3,2) to (-3,2) then (7,2), equivalent to translation by (4,0). Two reflections reverse orientation twice, restoring it. Reflecting in the x-axis then y-axis sends (3,2) to (-3,-2), a 180° rotation about the origin. Every pairwise length and angle is unchanged, but position generally changes.
จุดที่ผิดพลาด
- ความยาวที่คงที่ไม่ได้หมายความว่าทุกจุดอยู่กับที่
- อย่าสลับการแปลงunlessมีข้อพิสูจน์ที่ตรวจสอบได้ว่าอนุญาต
- การสะท้อนหนึ่งครั้งกลับด้าน ในขณะที่การสะท้อนสองครั้งฟื้นคืนทิศทางไว้
Not true: Changing the order of transformations never changes the final image. The order can matter: reflecting then rotating can give a different image from rotating then reflecting.
การนำไปใช้
- AQA G8 ระดับสูงต้องการความเข้าใจเรื่องการเปลี่ยนแปลงและการคงอยู่ภายใต้การประกอบของการแปลงแบบแข็ง
- อธิบายแผนที่เกิดขึ้นอย่างละเอียดและทดสอบกับจุดมากกว่าหนึ่งจุดก่อนจะสรุปเกี่ยวกับรูปร่างทั้งหมด
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- คุณสมบัติคงที่: คุณสมบัติที่ถูกรักษาไว้โดยการแปลงที่กำหนดให้
- ใช้การแปลงแต่ละชนิดกับภาพปัจจุบันตามลำดับที่กำหนด
- Watch for: preserved length does not mean every point stays fixed.
3.4 · มุมในวงกลมและลำดับการพิสูจน์ · ระดับสูง
มุมที่มีลักษณะเหมือนกันอีกด้านหนึ่งของเส้นคอร์ดอาจเป็นมุมเสริมแทนที่จะเท่ากัน
- ทฤษฎีบทวงกลมเชื่อมโยงมุมที่ยืนอยู่บนเส้นคอร์ดเดียวกัน
- บทเรียนนี้ศึกษา มุมที่จุดศูนย์กลาง: มุมที่เกิดจากรัศมีสองเส้นมาบรรจบกันที่จุดศูนย์กลาง
วิธีปฏิบัติ
- มุมตรงกลางบนส่วนโค้งมีค่าเป็นสองเท่าของมุมรอบวงที่ยืนบนส่วนโค้งเดียวกันนั้น
- ดังนั้นเส้นผ่านศูนย์กลางจึงให้ 90° ของมุมรอบวง
- มุมในส่วนวงกลมเดียวกันมีค่าเท่ากัน
- มุมตรงข้ามของสี่เหลี่ยมในวงกลมรวมกันได้ 180°
- ระบุเส้นคอร์ด ส่วนโค้ง และส่วนหน้าวงก่อนใช้ทฤษฎีบท
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
Let A,B,C lie on the circle and let O be the centre inside angle ACB. Put α=angle ACO and β=angle OCB. Equal radii make triangles AOC and BOC isosceles. Thus angle AOC=180-2α and angle COB=180-2β. Angles around O give the remaining angle AOB=360-(180-2α)-(180-2β)=2(α+β)=2 angle ACB. Other centre positions need the corresponding subtraction of isosceles angles, with the same result for the chosen arc. If AB is a diameter, angle AOB=180°, so angle ACB=90°. Two circumference angles on the same chord in the same segment each equal half the same central angle, so they agree. For opposite cyclic angles, their arcs together make 360°; half-arc angles therefore sum to 180°. A central angle 100° gives 50° at the circumference; an angle opposite 112° in a cyclic quadrilateral is 68°.
จุดที่ผิดพลาด
- Distinguish the reflex central angle from the smaller one and identify which arc does not contain the circumference vertex.
- ส่วนหน้าวงตรงข้ามอาจให้มุมเสริมแทนที่จะเท่ากัน
- ทฤษฎีบทต้องผูกกับจุดที่มีชื่อ
ไม่เป็นความจริง: มุมที่เส้นรอบวงทุกคู่มีค่าเท่ากันไม่ว่าจะอยู่ใต้สายเชือกและส่วนใด形มุมที่เส้นรอบวงมีค่าเท่ากันก็ต่อเมื่อตั้งอยู่บนส่วนโค้งเดียวกันอยู่ในส่วนเดียวกันเท่านั้น
การนำไปใช้
- AQA G10 ระดับสูงต้องการการใช้งานและการพิสูจน์
- วาดรังสีเสริม ใช้มุมฐานสามเหลี่ยมหน้าจั่วและผลรวมมุม แล้วขยายการพิสูจน์ไปยังรูปแบบที่ต้องการแทนที่จะอนุมานความเท่ากันจากภาพวาด
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- มุมตรงกลาง: มุมที่เกิดจากรังสีสองเส้นมาพบกันที่จุดศูนย์กลาง
- มุมตรงกลางบนส่วนโค้งมีค่าเป็นสองเท่าของมุมรอบวงที่ยืนบนส่วนโค้งเดียวกันนั้น
- Watch for: distinguish the reflex central angle from the smaller one and identify which arc does not contain the circumference vertex.
3.4 · เส้นสัมผัส คอร์ด และส่วนประกอบสลับ · ระดับสูง
ความยาวที่เท่ากันของพวกเขาเกิดจากความสมมาตรของสามเหลี่ยมมุมฉาก ไม่ใช่จากภาพวาดที่ดูสมมาตร
- เส้นทางสองเส้นทางจากจุดภายนอกสัมผัสบ่อวงกลมเพียงครั้งเดียว
- บทเรียนนี้ศึกษา ทฤษฎีบทส่วนสลับ: มุมระหว่างเส้นสัมผัสและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่ากับมุมที่เส้นผ่านศูนย์กลางนั้นรองรับในส่วนตรงข้าม
วิธีปฏิบัติ
- เส้นสัมผัสตั้งฉากกับรัศมีที่จุดสัมผัส
- ความยาวเส้นสัมผัสจากจุดภายนอกจุดเดียวกันมีค่าเท่ากัน
- เส้นตั้งฉากจากจุดศูนย์กลางไปยังสายเชือกจะแบ่งครึ่งมัน
- มุมระหว่างเส้นสัมผัสและสายเชือกเท่ากับมุมที่อยู่ใต้สายเชือกในส่วนสลับ
- ใช้รัศมีเท่ากัน สามเหลี่ยมมุมฉาก และทฤษฎีบทมุมกลางเพื่อพิสูจน์ความสัมพันธ์เหล่านี้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ที่จุดสัมผัส T รัศมี OT ตั้งฉากกับเส้นสัมผัส: เส้นตรงที่ไม่ตั้งฉากผ่าน T จะมีระยะจากศูนย์กลางถึงเส้นตรงน้อยกว่ารัศมี และตัดวงกลมสองครั้ง สำหรับเส้นสัมผัส PA และ PB มี OA=OB, OP เป็นด้านร่วม และมุมสัมผัสทั้งสองเป็น 90°. การใช้ข้อสรุป RHS ทำให้สามเหลี่ยม OAP และ OBP สัมพันธ์กัน ดังนั้น PA=PB สำหรับเส้นตั้งฉาก OM จากศูนย์กลางไปยังสายคอร์ด AB มี OA=OB และ OM เป็นด้านร่วม; ข้อสรุป RHS ให้ AM=MB หาก OA=5 และ OM=3, AM=4, ดังนั้น AB=8 สำหรับสายคอร์ด AB ที่มีมุมกึ่งกลางเล็ก φ สามเหลี่ยม OAB มีมุมฐาน (180-φ)/2. มุมระหว่างเส้นสัมผัสและสายคอร์ดที่อยู่ติดกันคือ 90-(180-φ)/2=φ/2, ซึ่งเท่ากับมุมรอบวงกลมในส่วนตรงข้าม ดังนั้น มุมระหว่างเส้นสัมผัสและสายคอร์ดขนาด 35° จะให้มุม 35° ในส่วนนั้น การจัดรูปแบบมุมกลับ/มุมเสริมต้องการส่วนโค้งและมุมที่สอดคล้องกัน
จุดที่ผิดพลาด
- มุมระหว่างเส้นสัมผัสและสายเชือกกับมุมระหว่างรัศมีและสายเชือกแตกต่างกัน
- ความยาวเส้นสัมผัสที่เท่ากันหมายถึงจุดภายนอกจุดเดียวเท่านั้น
- สายเชือกถูกแบ่งครึ่งโดยเส้นตั้งฉากจากจุดศูนย์กลาง ไม่ใช่โดยเส้นใดๆ ที่ตัดผ่านมัน
Not true: Any line through a circle centre bisects every chord it meets. The perpendicular from the centre bisects a chord; a line through the centre at another angle does not.
การนำไปใช้
- AQA G10 ระดับสูงรวมการพิสูจน์ทฤษฎีบทเหล่านี้และผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องไว้ด้วย
- ระบุเกณฑ์ความเท่ากันหรือห่วงโซ่ของมุมอย่างชัดเจนและระบุสายเชือก จุดสัมผัส และส่วนสลับที่เกี่ยวข้อง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ทฤษฎีบทส่วนสลับ: มุมระหว่างเส้นสัมผัสและสายเชือกเท่ากับมุมที่สร้างโดยสายเชือกนั้นในส่วนตรงข้าม
- เส้นสัมผัสตั้งฉากกับรัศมีที่จุดสัมผัส
- ระวัง: มุมระหว่างเส้นสัมผัสและสายเชือกกับมุมระหว่างรัศมีและสายเชือกแตกต่างกัน
3.4 · พื้นที่周长 และรูปสองมิติผสม · ระดับพื้นฐาน
ความยาวด้านและความสูงมีหน้าที่แตกต่างกันในสูตรพื้นที่
- เสารั้วสวนที่มีแนวเอียงอาจมีความยาวด้านยาวแต่มีความสูงตั้งฉากน้อย
- บทเรียนนี้ศึกษา ความสูงตั้งฉาก: ระยะห่างระหว่างฐานและระดับตรงข้ามที่ขนานกับมัน วัดในแนวตั้งฉาก
วิธีปฏิบัติ
- พื้นที่สามเหลี่ยมคือ bh/2, พื้นที่สี่เหลี่ยมขนานคือ bh และพื้นที่สี่เหลี่ยมคางหมูคือ (a+b)h/2 สำหรับด้านขนาน a,b
- ความสูงต้องตั้งฉากกับฐานที่เลือก
- ความรอบรูปเป็นการบวกเฉพาะขอบด้านนอกเท่านั้น
- แยกรูปประกอบออกเป็นส่วนที่ไม่ซ้อนทับกัน หรือลบบริเวณที่ขาดหายไปออกจากรูปที่ครอบคลุม
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สามเหลี่ยมที่มีฐาน 8 cm และความสูง 5 cm มีพื้นที่ 20 cm²; สี่เหลี่ยมขนานที่มีฐาน/ความสูงเดียวกันมีพื้นที่ 40 cm². สี่เหลี่ยมคางหมูที่มีด้านขนาน 6 และ 10 cm และความสูง 4 cm มีพื้นที่ (6+10)×4/2=32 cm². แผ่นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 8 × 6 cm ที่ตัดมุมออกขนาด 3 × 2 cm มีพื้นที่ 48-6=42 cm². รอบรูปของมันยังคงเป็น 28 cm: ส่วนขอบภายนอกที่ถูกตัดออกรวมกัน 5 cm และขอบร่องใหม่ทั้งสองรวมกันก็ 5 cm ความเท่ากันของรอบรูปนี้ขึ้นอยู่กับรอยตัดมุมสี่เหลี่ยม; รอยเจาะภายในเพิ่มขอบแยกต่างหาก การจัดเรียงใหม่ของพื้นที่สามเหลี่ยมได้ h=2A/b.
จุดที่ผิดพลาด
- ใช้ความสูงตั้งฉากแทนความยาวด้านเอียง
- เส้นแบ่งภายในที่ร่วมกันใช้ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของเส้นรอบรูป
- คำตอบพื้นที่มีหน่วยเป็นกำลังสอง; คำตอบเส้นรอบรูปมีหน่วยเป็นความยาว
ไม่เป็นจริง: ด้านเอียงของสี่เหลี่ยมขนานคือส่วนสูงตั้งฉาก ส่วนสูงต้องตั้งฉากกับฐานเสมอ; ด้านเอียงจะมีความยาวมากกว่าส่วนสูง
การนำไปใช้
- AQA G16/G17 ครอบคลุมพื้นที่สามเหลี่ยม/สี่เหลี่ยมขนาน/สี่เหลี่ยมคางหมู และเส้นรอบรูป/พื้นที่รวม
- ทำเครื่องหมายฐานคู่ขนาน, ส่วนสูงตั้งฉาก และขอบภายนอกนับได้ก่อนคำนวณ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนสูงตั้งฉาก: ระยะห่างระหว่างฐานกับระดับตรงข้ามที่ขนานกัน วัดในแนวตั้งฉาก
- พื้นที่สามเหลี่ยมคือ bh/2, พื้นที่สี่เหลี่ยมขนานคือ bh และพื้นที่สี่เหลี่ยมคางหมูคือ (a+b)h/2 สำหรับด้านขนาน a,b
- ระวัง: ใช้ส่วนสูงตั้งฉากแทนด้านเอียง
3.4 · พื้นที่周长 และรูปสองมิติผสม · ระดับสูง
ความยาวด้านและความสูงมีหน้าที่แตกต่างกันในสูตรพื้นที่
- เสารั้วสวนที่มีแนวเอียงอาจมีความยาวด้านยาวแต่มีความสูงตั้งฉากน้อย
- บทเรียนนี้ศึกษา ความสูงตั้งฉาก: ระยะห่างระหว่างฐานและระดับตรงข้ามที่ขนานกับมัน วัดในแนวตั้งฉาก
วิธีปฏิบัติ
- พื้นที่สามเหลี่ยมคือ bh/2, พื้นที่สี่เหลี่ยมขนานคือ bh และพื้นที่สี่เหลี่ยมคางหมูคือ (a+b)h/2 สำหรับด้านขนาน a,b
- ความสูงต้องตั้งฉากกับฐานที่เลือก
- ความรอบรูปเป็นการบวกเฉพาะขอบด้านนอกเท่านั้น
- แยกรูปประกอบออกเป็นส่วนที่ไม่ซ้อนทับกัน หรือลบบริเวณที่ขาดหายไปออกจากรูปที่ครอบคลุม
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สามเหลี่ยมที่มีฐาน 8 cm และความสูง 5 cm มีพื้นที่ 20 cm²; สี่เหลี่ยมขนานที่มีฐาน/ความสูงเดียวกันมีพื้นที่ 40 cm². สี่เหลี่ยมคางหมูที่มีด้านขนาน 6 และ 10 cm และความสูง 4 cm มีพื้นที่ (6+10)×4/2=32 cm². แผ่นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 8 × 6 cm ที่ตัดมุมออกขนาด 3 × 2 cm มีพื้นที่ 48-6=42 cm². รอบรูปของมันยังคงเป็น 28 cm: ส่วนขอบภายนอกที่ถูกตัดออกรวมกัน 5 cm และขอบร่องใหม่ทั้งสองรวมกันก็ 5 cm ความเท่ากันของรอบรูปนี้ขึ้นอยู่กับรอยตัดมุมสี่เหลี่ยม; รอยเจาะภายในเพิ่มขอบแยกต่างหาก การจัดเรียงใหม่ของพื้นที่สามเหลี่ยมได้ h=2A/b.
จุดที่ผิดพลาด
- ใช้ความสูงตั้งฉากแทนความยาวด้านเอียง
- เส้นแบ่งภายในที่ร่วมกันใช้ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของเส้นรอบรูป
- คำตอบพื้นที่มีหน่วยเป็นกำลังสอง; คำตอบเส้นรอบรูปมีหน่วยเป็นความยาว
ไม่เป็นจริง: ด้านเอียงของสี่เหลี่ยมขนานคือส่วนสูงตั้งฉาก ส่วนสูงต้องตั้งฉากกับฐานเสมอ; ด้านเอียงจะมีความยาวมากกว่าส่วนสูง
การนำไปใช้
- AQA G16/G17 ครอบคลุมพื้นที่สามเหลี่ยม/สี่เหลี่ยมขนาน/สี่เหลี่ยมคางหมู และเส้นรอบรูป/พื้นที่รวม
- ทำเครื่องหมายฐานคู่ขนาน, ส่วนสูงตั้งฉาก และขอบภายนอกนับได้ก่อนคำนวณ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนสูงตั้งฉาก: ระยะห่างระหว่างฐานกับระดับตรงข้ามที่ขนานกัน วัดในแนวตั้งฉาก
- พื้นที่สามเหลี่ยมคือ bh/2, พื้นที่สี่เหลี่ยมขนานคือ bh และพื้นที่สี่เหลี่ยมคางหมูคือ (a+b)h/2 สำหรับด้านขนาน a,b
- ระวัง: ใช้ส่วนสูงตั้งฉากแทนด้านเอียง
3.4 · ปริมาตรปริซึม และการวัดกระบอกสูบ · ระดับพื้นฐาน
ปริมาตรขึ้นอยู่กับพื้นที่หน้าตัดนั้นและระยะที่รูปร่างหน้าตัดยืดออก
- ถังทรงนี้ มีหน้าตัดรูปสามเหลี่ยมเหมือนกันตลอดความยาว
- บทเรียนนี้ศึกษา หน้าตัดขวาง: แผ่นตัดที่ตั้งฉากกับความยาวของปริซึม และมีค่าคงที่ตลอดความยาวนั้น
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับปริซึมมุมฉาก ปริมาตรเท่ากับพื้นที่หน้าตัดคงที่คูณกับความยาวตั้งฉาก
- ปริมาตรทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าคือ lwh
- ทรงกระบอกเป็นปริซึมวงกลม: V=πr²h
- พื้นที่ผิวรวมของทรงกระบอกปิดประกอบด้วยปลายทรงกลมสองด้านและพื้นผิวโค้ง 2πrh
- ถังเปิดจะตัดหน้าตามที่กำหนดออก
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ปริซึมสามเหลี่ยมที่มีฐานปลาย 6 ซม., ความสูงปลาย 4 ซม. และความยาว 10 ซม. มีหน้าตัดขวาง 12 ซม.² และปริมาตร 120 ซม.³ กระบอกทรงกลมรัศมี 3 ซม. และความสูง 5 ซม. มีปริมาตร 45π ซม.³ ผิวโค้งของมันคลี่ออกเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีความกว้าง 2πr=6π และความสูง 5, ดังนั้นพื้นที่ผิวโค้งคือ 30π ซม.² เมื่อเพิ่มฐานทั้งสองข้างจะได้พื้นที่รวม 30π+18π=48π ซม.² ถังเปิดด้านบนที่มีขนาดดังกล่าวมีพื้นที่ผิว 39π ซม.² เพราะเก็บไว้เพียงฐานเดียว ถ้าปริซึมมีปริมาตร 180 ซม.³ และมีหน้าตัดขวาง 15 ซม.², ความยาวของมันคือ 12 ซม. แปลง 2000 ซม.³ เป็น 2 ลิตร, เก็บการแปลงปริมาตรแยกจากพื้นที่ผิว
จุดที่ผิดพลาด
- ใช้พื้นที่หน้าตัด ไม่ใช่เส้นรอบรูป ในสูตรปริมาตร
- แยกแยะรัศมีของทรงกระบอกออกจากเส้นผ่านศูนย์กลางและระบุว่ามีหน้าตัดอยู่หรือไม่
- ความยาวคูณด้วยพื้นที่ให้หน่วยเป็นลูกบาศก์
ไม่เป็นจริง: ปริมาตรปริซึมเท่ากับเส้นรอบรูปหน้าตัดคูณความยาว ปริมาตรเท่ากับพื้นที่หน้าตัดคูณความยาว; เส้นรอบรูปคูณความยาวจะได้พื้นที่หน้าด้านข้าง
การนำไปใช้
- AQA G16/G17 ครอบคลุมทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า, ปริซึมมุมฉาก และทรงกระบอก
- วาดรูปร่างหน้าตัดคงที่ คำนวณก่อน แล้วทำเครื่องหมายความยาวการยืดออก
- รักษาค่าพหุคูณที่แน่นอนของ π เมื่อได้รับคำสั่ง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- หน้าตัด: การตัดขวางตั้งฉากกับความยาวของปริซึมที่มีขนาดคงที่ตลอดความยาวนั้น
- สำหรับปริซึมมุมฉาก ปริมาตรเท่ากับพื้นที่หน้าตัดคงที่คูณกับความยาวตั้งฉาก
- ระวัง: ใช้พื้นที่หน้าตัด ไม่ใช่เส้นรอบรูป ในสูตรปริมาตร
3.4 · ปริมาตรปริซึม และการวัดกระบอกสูบ · ระดับสูง
ปริมาตรขึ้นอยู่กับพื้นที่หน้าตัดนั้นและระยะที่รูปร่างหน้าตัดยืดออก
- ถังทรงนี้ มีหน้าตัดรูปสามเหลี่ยมเหมือนกันตลอดความยาว
- บทเรียนนี้ศึกษา หน้าตัดขวาง: แผ่นตัดที่ตั้งฉากกับความยาวของปริซึม และมีค่าคงที่ตลอดความยาวนั้น
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับปริซึมมุมฉาก ปริมาตรเท่ากับพื้นที่หน้าตัดคงที่คูณกับความยาวตั้งฉาก
- ปริมาตรทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าคือ lwh
- ทรงกระบอกเป็นปริซึมวงกลม: V=πr²h
- พื้นที่ผิวรวมของทรงกระบอกปิดประกอบด้วยปลายทรงกลมสองด้านและพื้นผิวโค้ง 2πrh
- ถังเปิดจะตัดหน้าตามที่กำหนดออก
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ปริซึมสามเหลี่ยมที่มีฐานปลาย 6 ซม., ความสูงปลาย 4 ซม. และความยาว 10 ซม. มีหน้าตัดขวาง 12 ซม.² และปริมาตร 120 ซม.³ กระบอกทรงกลมรัศมี 3 ซม. และความสูง 5 ซม. มีปริมาตร 45π ซม.³ ผิวโค้งของมันคลี่ออกเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีความกว้าง 2πr=6π และความสูง 5, ดังนั้นพื้นที่ผิวโค้งคือ 30π ซม.² เมื่อเพิ่มฐานทั้งสองข้างจะได้พื้นที่รวม 30π+18π=48π ซม.² ถังเปิดด้านบนที่มีขนาดดังกล่าวมีพื้นที่ผิว 39π ซม.² เพราะเก็บไว้เพียงฐานเดียว ถ้าปริซึมมีปริมาตร 180 ซม.³ และมีหน้าตัดขวาง 15 ซม.², ความยาวของมันคือ 12 ซม. แปลง 2000 ซม.³ เป็น 2 ลิตร, เก็บการแปลงปริมาตรแยกจากพื้นที่ผิว
จุดที่ผิดพลาด
- ใช้พื้นที่หน้าตัด ไม่ใช่เส้นรอบรูป ในสูตรปริมาตร
- แยกแยะรัศมีของทรงกระบอกออกจากเส้นผ่านศูนย์กลางและระบุว่ามีหน้าตัดอยู่หรือไม่
- ความยาวคูณด้วยพื้นที่ให้หน่วยเป็นลูกบาศก์
ไม่เป็นจริง: ปริมาตรปริซึมเท่ากับเส้นรอบรูปหน้าตัดคูณความยาว ปริมาตรเท่ากับพื้นที่หน้าตัดคูณความยาว; เส้นรอบรูปคูณความยาวจะได้พื้นที่หน้าด้านข้าง
การนำไปใช้
- AQA G16/G17 ครอบคลุมทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า, ปริซึมมุมฉาก และทรงกระบอก
- วาดรูปร่างหน้าตัดคงที่ คำนวณก่อน แล้วทำเครื่องหมายความยาวการยืดออก
- รักษาค่าพหุคูณที่แน่นอนของ π เมื่อได้รับคำสั่ง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- หน้าตัด: การตัดขวางตั้งฉากกับความยาวของปริซึมที่มีขนาดคงที่ตลอดความยาวนั้น
- สำหรับปริซึมมุมฉาก ปริมาตรเท่ากับพื้นที่หน้าตัดคงที่คูณกับความยาวตั้งฉาก
- ระวัง: ใช้พื้นที่หน้าตัด ไม่ใช่เส้นรอบรูป ในสูตรปริมาตร
3.4 · ความยาวพื้นที่วงกลม และขอบเขตผสม · ระดับพื้นฐาน
กระจกใช้พื้นที่; กรอบประกอบด้วยส่วนโค้งและเส้นผ่านศูนย์กลางตรง
- หน้าต่างครึ่งวงกลมต้องใช้กระจกและกรอบ
- บทเรียนนี้ศึกษา เส้นรอบวง: ความยาวทั้งหมดของขอบวงกลม
วิธีปฏิบัติ
- เส้นรอบวงคือ 2πr=πd และพื้นที่คือ πr²
- A semicircle has half the circle area, but its complete perimeter includes the diameter as well as half the circumference.
- สำหรับรูปร่างผสม นับขอบเขตที่เปิดเผยทุกส่วนหนึ่งครั้ง แยกขอบตรงออกจากส่วนโค้ง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับรัศมี 4 ซม., เส้นรอบวงคือ 8π ซม. และพื้นที่ 16π ซม.² ครึ่งวงกลมที่มีรัศมีนี้มีพื้นที่ 8π ซม.² และเส้นรอบรูป 4π+8 ซม. หน้าต่างสี่เหลี่ยม 8 × 3 ซม. ที่มีครึ่งวงกลมนี้อยู่ด้านบนมีพื้นที่ 24+8π ซม.² เส้นรอบรูปคือด้านล่าง 8, ด้านข้างสองด้านรวมกัน 6 และด้านบนโค้ง 4π: 14+4 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลางที่รอยต่อภายในไม่ถูกนับ เป็นวงแหวนที่มีรัศมีภายนอก 5 และรัศมีภายใน 3 มีพื้นที่ π(25-9)=16π ซม.² ขอบวงกลมทั้งสองรวมกันมีความยาว 10π+6π=16 ซม. แม้จะมีความเท่ากันโดยบังเอิญของสัมประสิทธิ์ ความยาวและพื้นที่ยังคงมีหน่วยต่างกัน
จุดที่ผิดพลาด
- รัศมีต้องหารสองจากเส้นผ่านศูนย์กลางที่กำหนดก่อนการยกกำลังสอง
- ครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวงคือเพียงส่วนโค้งเท่านั้น ไม่ใช่เส้นรอบรูปครึ่งวงกลมสมบูรณ์
- รอยต่อภายในไม่ใช่ขอบเขตที่เปิดเผย
ไม่เป็นความจริง: เส้นรอบรูปครึ่งวงกลมสมบูรณ์คือครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวง เส้นรอบรูปครึ่งวงกลมคือครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวงบวกกับเส้นผ่านศูนย์กลาง
การนำไปใช้
- AQA G17 รวมถึงคำตอบ π ที่แน่นอนและเส้นรอบรูป/พื้นที่วงกลมแบบผสม
- ให้ทั้งนิพจน์ที่แน่นอนและค่าที่ปัดเศษตามที่ต้องการ โดยรักษาความหมายและหน่วยให้ชัดเจน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เส้นรอบวง: ความยาวทั้งหมดของขอบเขตวงกลม
- เส้นรอบวงคือ 2πr=πd และพื้นที่คือ πr²
- ระวัง: รัศมีต้องหารสองจากเส้นผ่านศูนย์กลางที่กำหนดก่อนการยกกำลังสอง
3.4 · ความยาวพื้นที่วงกลม และขอบเขตผสม · ระดับสูง
กระจกใช้พื้นที่; กรอบประกอบด้วยส่วนโค้งและเส้นผ่านศูนย์กลางตรง
- หน้าต่างครึ่งวงกลมต้องใช้กระจกและกรอบ
- บทเรียนนี้ศึกษา เส้นรอบวง: ความยาวทั้งหมดของขอบวงกลม
วิธีปฏิบัติ
- เส้นรอบวงคือ 2πr=πd และพื้นที่คือ πr²
- A semicircle has half the circle area, but its complete perimeter includes the diameter as well as half the circumference.
- สำหรับรูปร่างผสม นับขอบเขตที่เปิดเผยทุกส่วนหนึ่งครั้ง แยกขอบตรงออกจากส่วนโค้ง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับรัศมี 4 ซม., เส้นรอบวงคือ 8π ซม. และพื้นที่ 16π ซม.² ครึ่งวงกลมที่มีรัศมีนี้มีพื้นที่ 8π ซม.² และเส้นรอบรูป 4π+8 ซม. หน้าต่างสี่เหลี่ยม 8 × 3 ซม. ที่มีครึ่งวงกลมนี้อยู่ด้านบนมีพื้นที่ 24+8π ซม.² เส้นรอบรูปคือด้านล่าง 8, ด้านข้างสองด้านรวมกัน 6 และด้านบนโค้ง 4π: 14+4 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลางที่รอยต่อภายในไม่ถูกนับ เป็นวงแหวนที่มีรัศมีภายนอก 5 และรัศมีภายใน 3 มีพื้นที่ π(25-9)=16π ซม.² ขอบวงกลมทั้งสองรวมกันมีความยาว 10π+6π=16 ซม. แม้จะมีความเท่ากันโดยบังเอิญของสัมประสิทธิ์ ความยาวและพื้นที่ยังคงมีหน่วยต่างกัน
จุดที่ผิดพลาด
- รัศมีต้องหารสองจากเส้นผ่านศูนย์กลางที่กำหนดก่อนการยกกำลังสอง
- ครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวงคือเพียงส่วนโค้งเท่านั้น ไม่ใช่เส้นรอบรูปครึ่งวงกลมสมบูรณ์
- รอยต่อภายในไม่ใช่ขอบเขตที่เปิดเผย
ไม่เป็นความจริง: เส้นรอบรูปครึ่งวงกลมสมบูรณ์คือครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวง เส้นรอบรูปครึ่งวงกลมคือครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวงบวกกับเส้นผ่านศูนย์กลาง
การนำไปใช้
- AQA G17 รวมถึงคำตอบ π ที่แน่นอนและเส้นรอบรูป/พื้นที่วงกลมแบบผสม
- ให้ทั้งนิพจน์ที่แน่นอนและค่าที่ปัดเศษตามที่ต้องการ โดยรักษาความหมายและหน่วยให้ชัดเจน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- เส้นรอบวง: ความยาวทั้งหมดของขอบเขตวงกลม
- เส้นรอบวงคือ 2πr=πd และพื้นที่คือ πr²
- ระวัง: รัศมีต้องหารสองจากเส้นผ่านศูนย์กลางที่กำหนดก่อนการยกกำลังสอง
3.4 · ทรงกลม กรวย พีระมิด และทรงกรวยตัดปลาย · ระดับพื้นฐาน
กรวยเล็กที่หายไปต้องถูกลบออกจากรูปกรวยเดิมก่อนจึงจะทราบความจุได้
- ถ้วยรูปกรวยถูกตัดแบนที่ด้านบน
- บทเรียนนี้ศึกษา กรวย truncation (frustum): Solid ที่เหลืออยู่หลังจากกรวยหรือพีระมิดถูกตัดขนานกับฐาน
วิธีปฏิบัติ
- ปริมาตรของกรวยและพีระมิดเท่ากับหนึ่งในสามของพื้นที่ฐานคูณด้วยความสูงตั้งฉาก
- ปริมาตรของทรงกลมคือ 4πr³/3 และพื้นที่ผิวคือ 4πr²
- พื้นที่ผิวโค้งของกรวยใช้สูตร πrl โดยที่ l คือความยาวเอียง ส่วนปริมาตรใช้ความสูงตั้งฉาก h
- สำหรับทรงกรวยตัดยอด ให้ลบปริมาตรของรูปทรงคล้ายกันที่ถูกตัดออกออก
- พื้นที่ผิวรวมนับเฉพาะด้านที่มองเห็นได้ ด้านที่ติดกันจะถูกละเลย
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
กรวยที่มีรัศมี 3 ซม. และส่วนสูงตั้งฉาก 4 ซม. มีความยาวแนวเอียง 5 ซม. ปริมาตรคือ 12π ซม.³, พื้นที่ผิวโค้ง 15π ซม.² และพื้นที่ปิดทั้งหมด 24π ซม.² ทรงกลมรัศมี 3 มีปริมาตร 36π ซม.³ และพื้นที่ 36π ซม.² ซึ่งหน่วยต่างกัน หอมยอดสี่เหลี่ยมด้านเท่ามีความยาวด้านฐาน 6 และความสูง 4 มีปริมาตร 6²×4/3=48 ซม.³; แต่ละหน้าสามเหลี่ยมมีความยาวแนวเอียง √(4²+3²)=5 ดังนั้นพื้นที่ด้านข้างคือ 4×(6×5/2)=60 ซม.² และพื้นที่รวม 96 ซม.² กรวยใหญ่ r=6, h=8 ตัดกรวยคล้ายกันด้านบนออก r=3, h=4: ปริมาตรทรงกรวยทอนคือ 96π-12π=84π ซม.³ ความยาวแนวเอียงคือ 10-5=5; พื้นที่ผิวโค้งคือ 60π-15π=45π และปลายวงกลมสองด้านเพิ่ม 36π+9π เป็นผลรวม 90π ซม.²
จุดที่ผิดพลาด
- ความสูงตั้งฉากและความยาวเอียงไม่สามารถแทนกันได้
- ทรงกรวยตัดยอดไม่ใช่กรวยเต็มที่มีความสูงเท่าส่วนที่เหลืออยู่
- หน้ารวม shared ไม่มีส่วนร่วมในพื้นที่ที่เปิดเผย
ไม่เป็นจริง: ความยาวเอียงของกรวยสามารถใช้แทนความสูงตั้งฉากในสูตรปริมาตรได้ ปริมาตรของกรวยต้องใช้ความสูงตั้งฉาก ความยาวเอียงมีความยาวมากกว่าจะทำให้ได้ปริมาตรที่มากเกินไป
การนำไปใช้
- AQA G17 Additional Foundation ครอบคลุมเรื่องทรงกลม พีระมิด กรวย รูปทรงรวม และทรงกรวยตัดยอด
- ใช้ความคล้ายคลึงเพื่อหาค่าที่ไม่ทราบของการตัดออก แล้วลบปริมาตรหรือพื้นที่ผิวที่มองเห็นได้ด้วยหน่วยเดียวกัน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ทรงกรวยตัดยอด: รูปทรงที่เหลืออยู่หลังจากกรวยหรือพีระมิดถูกตัดขนานกับฐาน
- ปริมาตรของกรวยและพีระมิดเท่ากับหนึ่งในสามของพื้นที่ฐานคูณด้วยความสูงตั้งฉาก
- ระวัง: ความสูงตั้งฉากและความยาวเอียงไม่สามารถแทนกันได้
3.4 · ทรงกลม กรวย พีระมิด และทรงกรวยตัดปลาย · ระดับสูง
กรวยเล็กที่หายไปต้องถูกลบออกจากรูปกรวยเดิมก่อนจึงจะทราบความจุได้
- ถ้วยรูปกรวยถูกตัดแบนที่ด้านบน
- บทเรียนนี้ศึกษา กรวย truncation (frustum): Solid ที่เหลืออยู่หลังจากกรวยหรือพีระมิดถูกตัดขนานกับฐาน
วิธีปฏิบัติ
- ปริมาตรของกรวยและพีระมิดเท่ากับหนึ่งในสามของพื้นที่ฐานคูณด้วยความสูงตั้งฉาก
- ปริมาตรของทรงกลมคือ 4πr³/3 และพื้นที่ผิวคือ 4πr²
- พื้นที่ผิวโค้งของกรวยใช้สูตร πrl โดยที่ l คือความยาวเอียง ส่วนปริมาตรใช้ความสูงตั้งฉาก h
- สำหรับทรงกรวยตัดยอด ให้ลบปริมาตรของรูปทรงคล้ายกันที่ถูกตัดออกออก
- พื้นที่ผิวรวมนับเฉพาะด้านที่มองเห็นได้ ด้านที่ติดกันจะถูกละเลย
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
กรวยที่มีรัศมี 3 ซม. และส่วนสูงตั้งฉาก 4 ซม. มีความยาวแนวเอียง 5 ซม. ปริมาตรคือ 12π ซม.³, พื้นที่ผิวโค้ง 15π ซม.² และพื้นที่ปิดทั้งหมด 24π ซม.² ทรงกลมรัศมี 3 มีปริมาตร 36π ซม.³ และพื้นที่ 36π ซม.² ซึ่งหน่วยต่างกัน หอมยอดสี่เหลี่ยมด้านเท่ามีความยาวด้านฐาน 6 และความสูง 4 มีปริมาตร 6²×4/3=48 ซม.³; แต่ละหน้าสามเหลี่ยมมีความยาวแนวเอียง √(4²+3²)=5 ดังนั้นพื้นที่ด้านข้างคือ 4×(6×5/2)=60 ซม.² และพื้นที่รวม 96 ซม.² กรวยใหญ่ r=6, h=8 ตัดกรวยคล้ายกันด้านบนออก r=3, h=4: ปริมาตรทรงกรวยทอนคือ 96π-12π=84π ซม.³ ความยาวแนวเอียงคือ 10-5=5; พื้นที่ผิวโค้งคือ 60π-15π=45π และปลายวงกลมสองด้านเพิ่ม 36π+9π เป็นผลรวม 90π ซม.²
จุดที่ผิดพลาด
- ความสูงตั้งฉากและความยาวเอียงไม่สามารถแทนกันได้
- ทรงกรวยตัดยอดไม่ใช่กรวยเต็มที่มีความสูงเท่าส่วนที่เหลืออยู่
- หน้ารวม shared ไม่มีส่วนร่วมในพื้นที่ที่เปิดเผย
ไม่เป็นจริง: ความยาวเอียงของกรวยสามารถใช้แทนความสูงตั้งฉากในสูตรปริมาตรได้ ปริมาตรของกรวยต้องใช้ความสูงตั้งฉาก ความยาวเอียงมีความยาวมากกว่าจะทำให้ได้ปริมาตรที่มากเกินไป
การนำไปใช้
- AQA G17 Additional Foundation ครอบคลุมเรื่องทรงกลม พีระมิด กรวย รูปทรงรวม และทรงกรวยตัดยอด
- ใช้ความคล้ายคลึงเพื่อหาค่าที่ไม่ทราบของการตัดออก แล้วลบปริมาตรหรือพื้นที่ผิวที่มองเห็นได้ด้วยหน่วยเดียวกัน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ทรงกรวยตัดยอด: รูปทรงที่เหลืออยู่หลังจากกรวยหรือพีระมิดถูกตัดขนานกับฐาน
- ปริมาตรของกรวยและพีระมิดเท่ากับหนึ่งในสามของพื้นที่ฐานคูณด้วยความสูงตั้งฉาก
- ระวัง: ความสูงตั้งฉากและความยาวเอียงไม่สามารถแทนกันได้
3.4 · ส่วนโค้ง ส่วนวงกลม และการคำนวณมุมย้อนกลับ · ระดับพื้นฐาน
ครอบคลุมหนึ่งสามส่วนของการหมุนเต็มรอบ ดังนั้นความยาวส่วนโค้งและพื้นที่ของแต่ละส่วนจึงเป็นหนึ่งสามส่วนของวงกลมทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
- พัดลมวงกลมเปิดผ่านมุม 120°
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง sector: พื้นที่วงกลมที่กำหนดโดยรัศมีสองเส้นและส่วนโค้งระหว่างนั้น
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับมุม θ เป็นองศา สัดส่วนของการหมุนคือ θ/360
- ความยาวส่วนโค้งคือสัดส่วนนี้ของ 2πr และพื้นที่ sector คือสัดส่วนนี้ของ πr²
- เส้นรอบวงของ sector บวกด้วยรัศมีทั้งสองเส้น
- จัดรูปสัดส่วนเดียวกันเพื่อหามุมจากส่วนโค้งหรือพื้นที่
- แยกหน่วยองศาและหน่วยความยาวออกจากกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ที่ r=6 ซม. และ θ=120°, ส่วนคือ 1/3: ส่วนโค้งคือ 4π ซม., พื้นที่คือ 12π ซม.² และรอบคือ 4π+12 ซม. ถ้าอีก sector ที่มี r=6 มีพื้นที่ 9π ซม.², ส่วนของมันคือ 9π/36π=1/4 และมุมคือ 90°. ถ้าส่วนโค้งของมันวัดได้ 3π ซม., ส่วนของมันคือ 3π/12π=1/4, ซึ่งให้มุมเดียวกัน Sector ที่ 360° มีพื้นที่ทั้งวงกลม แต่ขอบวงกลมไม่มีรัศมีเพิ่มเติม Sector ที่ 60° ของรัศมี 3 มีพื้นที่ (1/6)×9π=1.5π ซม.²
จุดที่ผิดพลาด
- ความยาวส่วนโค้งไม่ใช่รอบรูปของส่วนวงกลม
- ใช้มุมเป็นเศษส่วนของ 360°, ไม่ใช่ 180°
- รัศมียกกำลังสองเฉพาะในพื้นที่ ไม่ใช่ความยาวส่วนโค้ง
ไม่ถูกต้อง: ความยาวส่วนโค้งและรอบรูปของส่วนวงกลมเหมือนกัน รอบรูปยังรวมถึงรัศมีทั้งสอง: รอบรูป = ส่วนโค้ง + 2r
การนำไปใช้
- AQA G18 ครอบคลุมความยาวส่วนโค้ง มุมส่วนวงกลม และพื้นที่ ในเรขาคณิตที่วัดด้วยองศา
- แสดงปริมาณเต็มวงและเศษส่วนก่อนคูณ จากนั้นตรวจสอบว่าผลลัพธ์สอดคล้องกับมุม
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนวงกลม: พื้นที่วงกลมที่จำกัดด้วยรัศมีสองเส้นและส่วนโค้งระหว่างนั้น
- สำหรับมุม θ เป็นองศา สัดส่วนของการหมุนคือ θ/360
- ระวัง: ความยาวส่วนโค้งไม่ใช่รอบรูปของส่วนวงกลม
3.4 · ส่วนโค้ง สัดส่วน และคำนวณมุมกลับ · ระดับสูง
ครอบคลุมหนึ่งสามส่วนของการหมุนเต็มรอบ ดังนั้นความยาวส่วนโค้งและพื้นที่ของแต่ละส่วนจึงเป็นหนึ่งสามส่วนของวงกลมทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง
- พัดลมวงกลมเปิดผ่านมุม 120°
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง sector: พื้นที่วงกลมที่กำหนดโดยรัศมีสองเส้นและส่วนโค้งระหว่างนั้น
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับมุม θ เป็นองศา สัดส่วนของการหมุนคือ θ/360
- ความยาวส่วนโค้งคือสัดส่วนนี้ของ 2πr และพื้นที่ sector คือสัดส่วนนี้ของ πr²
- เส้นรอบวงของ sector บวกด้วยรัศมีทั้งสองเส้น
- จัดรูปสัดส่วนเดียวกันเพื่อหามุมจากส่วนโค้งหรือพื้นที่
- แยกหน่วยองศาและหน่วยความยาวออกจากกัน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ที่ r=6 ซม. และ θ=120°, ส่วนคือ 1/3: ส่วนโค้งคือ 4π ซม., พื้นที่คือ 12π ซม.² และรอบคือ 4π+12 ซม. ถ้าอีก sector ที่มี r=6 มีพื้นที่ 9π ซม.², ส่วนของมันคือ 9π/36π=1/4 และมุมคือ 90°. ถ้าส่วนโค้งของมันวัดได้ 3π ซม., ส่วนของมันคือ 3π/12π=1/4, ซึ่งให้มุมเดียวกัน Sector ที่ 360° มีพื้นที่ทั้งวงกลม แต่ขอบวงกลมไม่มีรัศมีเพิ่มเติม Sector ที่ 60° ของรัศมี 3 มีพื้นที่ (1/6)×9π=1.5π ซม.²
จุดที่ผิดพลาด
- ความยาวส่วนโค้งไม่ใช่รอบรูปของส่วนวงกลม
- ใช้มุมเป็นเศษส่วนของ 360°, ไม่ใช่ 180°
- รัศมียกกำลังสองเฉพาะในพื้นที่ ไม่ใช่ความยาวส่วนโค้ง
ไม่ถูกต้อง: ความยาวส่วนโค้งและรอบรูปของส่วนวงกลมเหมือนกัน รอบรูปยังรวมถึงรัศมีทั้งสอง: รอบรูป = ส่วนโค้ง + 2r
การนำไปใช้
- AQA G18 ครอบคลุมความยาวส่วนโค้ง มุมส่วนวงกลม และพื้นที่ ในเรขาคณิตที่วัดด้วยองศา
- แสดงปริมาณเต็มวงและเศษส่วนก่อนคูณ จากนั้นตรวจสอบว่าผลลัพธ์สอดคล้องกับมุม
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนวงกลม: พื้นที่วงกลมที่จำกัดด้วยรัศมีสองเส้นและส่วนโค้งระหว่างนั้น
- สำหรับมุม θ เป็นองศา สัดส่วนของการหมุนคือ θ/360
- ระวัง: ความยาวส่วนโค้งไม่ใช่รอบรูปของส่วนวงกลม
3.4 · ค่าฟังก์ชันตรีโกณมิติที่แน่นอนจากสามเหลี่ยมพิเศษ · ระดับพื้นฐาน
ทำไม sin 30° จึงเท่ากับครึ่งหนึ่งพอดี?
- A calculator shows sin30° as 0.5, but a special triangle explains why the value is exactly one half and how the other values connect.
- บทเรียนนี้ศึกษา ค่าที่แน่นอน: ค่าที่เก็บรักษาไว้ในรูปของเศษส่วนหรือรากที่สอง แทนที่จะเป็นทศนิยมที่ปัดเศษแล้ว
วิธีปฏิบัติ
- ตัดครึ่งสามเหลี่ยมด้านเท่าที่มีด้านยาว 2 เพื่อสร้างสามเหลี่ยม 30–60–90 ที่มีด้านยาว 1,√3,2
- สามเหลี่ยมทแยงมุมเท่ามีด้านยาว 1,1,√2
- Apply opposite/hypotenuse, adjacent/hypotenuse and opposite/adjacent to derive sine, cosine and tangent.
- ใช้หน่วยองศาและรักษากริณิก exact; tan90° ไม่สามารถหาค่าได้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
For angles 0°,30°,45°,60°,90°, sine values are 0,1/2,√2/2,√3/2,1; cosine values are 1,√3/2,√2/2,1/2,0. For 0°,30°,45°,60°, tangent values are 0,1/√3,1,√3. The side 1 opposite 30° in the bisected equilateral triangle gives sin30°=1/2; the adjacent √3 gives cos30°=√3/2 and tan30°=1/√3. In the isosceles right triangle, sin45°=cos45°=1/√2=√2/2. A right triangle with hypotenuse 10 and angle 30° has opposite side 5 and adjacent side 5√3. Since sin90°=1 and cos90°=0, tangent at 90° would divide by zero.
จุดที่ผิดพลาด
- Sine และ cosine สลับตำแหน่งเมื่อมุมแหลมที่เลือกเปลี่ยนเป็นมุมเสริม
- อย่าเปลี่ยน √3 เป็นทศนิยมปัดเศษเมื่อต้องการคำตอบที่แม่นยำ
- tangent ที่มุม 90° ไม่ใช่ศูนย์
Not true: All trigonometric functions have finite values at 90°. tan 90° is undefined, because cos 90°=0.
การนำไปใช้
- AQA G21 ระดับพื้นฐานเพิ่มเติม รวมถึงค่าที่ระบุไว้ข้างต้น
- สันนิษฐานจากสามเหลี่ยมพิเศษที่มีฉลาก แล้วนำไปใช้ใน G20 การคำนวณสามเหลี่ยมมุมฉาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ค่าที่แน่นอน: ค่าที่รักษาอยู่ในรูปเศษส่วนหรือรากที่สอง แทนที่จะเป็นทศนิยมปัดเศษ
- ตัดครึ่งสามเหลี่ยมด้านเท่าที่มีด้านยาว 2 เพื่อสร้างสามเหลี่ยม 30–60–90 ที่มีด้านยาว 1,√3,2
- ระวัง: ซินและโคไซน์สลับกันเมื่อมุมแหลมที่เลือกเปลี่ยนเป็นมุมเสริมของมัน
3.4 · ค่าฟังก์ชันตรีโกณมิติที่แน่นอนจากสามเหลี่ยมพิเศษ · ระดับสูง
ทำไม sin 30° จึงเท่ากับครึ่งหนึ่งพอดี?
- A calculator shows sin30° as 0.5, but a special triangle explains why the value is exactly one half and how the other values connect.
- บทเรียนนี้ศึกษา ค่าที่แน่นอน: ค่าที่เก็บรักษาไว้ในรูปของเศษส่วนหรือรากที่สอง แทนที่จะเป็นทศนิยมที่ปัดเศษแล้ว
วิธีปฏิบัติ
- ตัดครึ่งสามเหลี่ยมด้านเท่าที่มีด้านยาว 2 เพื่อสร้างสามเหลี่ยม 30–60–90 ที่มีด้านยาว 1,√3,2
- สามเหลี่ยมทแยงมุมเท่ามีด้านยาว 1,1,√2
- Apply opposite/hypotenuse, adjacent/hypotenuse and opposite/adjacent to derive sine, cosine and tangent.
- ใช้หน่วยองศาและรักษากริณิก exact; tan90° ไม่สามารถหาค่าได้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
For angles 0°,30°,45°,60°,90°, sine values are 0,1/2,√2/2,√3/2,1; cosine values are 1,√3/2,√2/2,1/2,0. For 0°,30°,45°,60°, tangent values are 0,1/√3,1,√3. The side 1 opposite 30° in the bisected equilateral triangle gives sin30°=1/2; the adjacent √3 gives cos30°=√3/2 and tan30°=1/√3. In the isosceles right triangle, sin45°=cos45°=1/√2=√2/2. A right triangle with hypotenuse 10 and angle 30° has opposite side 5 and adjacent side 5√3. Since sin90°=1 and cos90°=0, tangent at 90° would divide by zero.
จุดที่ผิดพลาด
- Sine และ cosine สลับตำแหน่งเมื่อมุมแหลมที่เลือกเปลี่ยนเป็นมุมเสริม
- อย่าเปลี่ยน √3 เป็นทศนิยมปัดเศษเมื่อต้องการคำตอบที่แม่นยำ
- tangent ที่มุม 90° ไม่ใช่ศูนย์
Not true: All trigonometric functions have finite values at 90°. tan 90° is undefined, because cos 90°=0.
การนำไปใช้
- AQA G21 ระดับพื้นฐานเพิ่มเติม รวมถึงค่าที่ระบุไว้ข้างต้น
- สันนิษฐานจากสามเหลี่ยมพิเศษที่มีฉลาก แล้วนำไปใช้ใน G20 การคำนวณสามเหลี่ยมมุมฉาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ค่าที่แน่นอน: ค่าที่รักษาอยู่ในรูปเศษส่วนหรือรากที่สอง แทนที่จะเป็นทศนิยมปัดเศษ
- ตัดครึ่งสามเหลี่ยมด้านเท่าที่มีด้านยาว 2 เพื่อสร้างสามเหลี่ยม 30–60–90 ที่มีด้านยาว 1,√3,2
- ระวัง: ซินและโคไซน์สลับกันเมื่อมุมแหลมที่เลือกเปลี่ยนเป็นมุมเสริมของมัน
3.4 · กฎของไซน์ กฎของไคซีนัส และพื้นที่สามเหลี่ยม · ระดับสูง
ด้านสองด้านและมุมระหว่างกัน Known สามารถหาด้านที่เหลือได้โดยไม่ต้องสร้างความยาวด้านตั้งฉากเพิ่ม
- พื้นที่สามเหลี่ยมไม่มีมุมฉาก
- บทเรียนนี้ศึกษา มุมระหว่าง: มุมระหว่างด้านทั้งสองที่ระบุชื่อ
วิธีปฏิบัติ
- กฎของ Sine จับคู่ด้านตรงข้ามกับมุม: a/sinA=b/sinB=c/sinC
- กฎของ Cosine a²=b²+c²-2bc cosA ใช้มุมตรงข้ามกับ a
- พื้นที่คือ ab sinC/2 เมื่อ C อยู่ระหว่าง a และ b
- เลือกกฎจากข้อมูลที่ทราบ
- ฟังก์ชัน Screening อาจให้มุมแหลมและมุม supplement ที่ทอนได้; ตรวจสอบผลรวมมุมและด้านที่โจทย์กำหนดก่อนยอมรับค่าใดค่าหนึ่ง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ด้วยด้านยาว 6 และ 8 ที่ปิดกันมุม 60°, c²=36+64-96×(1/2)=52, ดังนั้น c=2√13. พื้นที่ของสามเหลี่ยมนี้คือ (1/2)×6×8×sin60°=12√3. สำหรับ a=4 ตรงข้ามมุม A=30° และ B=45°, b=4 sin45°/sin30°=4√2. หากด้าน a=7,b=5,c=6, cosA=(25+36-49)/(2×5×6)=1/5, ดังนั้น A≈78.5°. ในการหามุมจากพื้นที่ 12 ด้วยด้านที่ยึดกัน 6 และ 8, sinC=24/48=1/2; C อาจเป็น 30° หรือ 150° จนกว่าข้อมูลที่เหลือจะเลือกรูปร่างใดรูปหนึ่ง. ตั้งป้ายชื่อคู่ด้านตรงข้ามและตรวจสอบอสมการสามเหลี่ยมเพื่อปฏิเสธชุดด้านที่เป็นไปไม่ได้.
จุดที่ผิดพลาด
- ห้ามจับคู่ด้านกับมุมที่อยู่ติดกันในกฎของไซน์
- มุมที่ใช้คำนวณพื้นที่ต้องเป็นมุมระหว่างด้านทั้งสอง
- ค่า Screening แรกของเครื่องคิดเลขอาจไม่ใช่กรณีเดียวที่เป็นไปได้ของสามเหลี่ยม
ไม่เป็นความจริง: กฎ Screening จับคู่แต่ละด้านกับมุมใดๆ ในสามเหลี่ยม โดยแต่ละด้านจะจับคู่กับมุมตรงข้าม: a/sin A=b/sin B
การนำไปใช้
- AQA G22/G23 ระดับสูง รวมถึงด้าน/มุมที่ไม่ทราบค่า และพื้นที่ของสามเหลี่ยมทั่วไป
- เขียนกฎที่เลือกก่อนแทนค่า และระบุการกำหนดค่าที่เป็นไปได้ครั้งที่สองหากมี
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- มุมระหว่างด้าน: มุมระหว่างด้านทั้งสองที่กำหนดให้
- กฎของ Sine จับคู่ด้านตรงข้ามกับมุม: a/sinA=b/sinB=c/sinC
- ระวัง: อย่าจับคู่ด้านกับมุมที่อยู่ติดกันในกฎของไซน์
3.4 · สามเหลี่ยมมุมฉากในรูปทรงสามมิติ · ระดับสูง
ต้องใช้สามเหลี่ยมมุมฉากที่แตกต่างกันสองแบบเพื่อเชื่อมความกว้าง ความลึก และความสูงเข้าด้วยกัน
- เส้นทแยงมุมของทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีความยาวมากกว่าเส้นทแยงมุมฐาน
- บทเรียนนี้ศึกษา โปรเจกชัน: มุมมองหรือองค์ประกอบของความยาวเชิงพื้นที่บนระนาบที่เลือก
วิธีปฏิบัติ
- ระบุระนาบที่บรรจบกับความยาวหรือมุมที่ต้องการ
- คำนวณเส้นทแยงมุมฐานก่อน แล้วรวมกับความสูงตั้งฉาก
- สำหรับมุมระหว่างเส้นตรงกับระนาบ ให้ใช้มุมระหว่างเส้นตรงกับการฉายภาพตั้งฉากลงบนระนาบนั้น
- ทำเครื่องหมายมุมฉาก; กฎสำหรับสามเหลี่ยมทั่วไปใช้ก็ต่อเมื่อสามเหลี่ยมที่เลือกไม่ใช่มุมฉากเท่านั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีความกว้าง 3, ความลึก 4 และความสูง 12 มีเส้นทแยงมุมฐาน √(9+16)=5 และเส้นทแยงมุมเชิงพื้นที่ √(25+144)=13 มุม α ของเส้นทแยงมุมเชิงพื้นที่เทียบกับพื้นราบแนวนอนเป็น tanα=12/5 ซึ่งให้ค่าประมาณ 67.4°._sin ของมันคือ 12/13; cos ของมันคือ 5/13 ในกรวยฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้าน 6 และความสูงตั้งฉาก 4, ระยะจากจุดกึ่งกลางฐานไปยังจุดกึ่งกลางด้านคือ 3, ซึ่งให้ความยาวเอียงหน้า 5 ระยะจากจุดกึ่งกลางถึงมุมยอดคือ 3√2, ซึ่งให้ความยาวขอบ √(18+16)=√34. ความยาวเอียงหน้าและความยาวขอบแตกต่างกันเพราะการฉายภาพฐานต่างกัน
จุดที่ผิดพลาด
- อย่านำความยาวที่ไม่เกี่ยวข้องมาผสมกันเหมือนว่าพวกมันพบกันที่มุมฉาก
- มุมต่อระนาบใช้การฉายภาพฐาน ไม่ใช่ขอบฐานตามใจเลือก
- ความยาวเอียงหน้าของกรวยต่างจากความยาวขอบลาดเอียง
ไม่เป็นจริง: เส้นทแยงมุมเชิงพื้นที่ของทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสามารถหาได้จากความยาวขอบเพียงสองจากสามความยาวทั้งหมด เส้นทแยงมุมเชิงพื้นที่คือ √(a²+b²+c²), ดังนั้นจึงต้องใช้ขอบทั้งสาม
การนำไปใช้
- AQA G20 ระดับสูง ขยายเหตุผลสามเหลี่ยมมุมฉากและ (หากเป็นไปได้) สามเหลี่ยมทั่วไปเข้าไปใน 3D
- Draw the relevant section triangle separately and name which spatial points it represents.
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- การฉายภาพ: มุมมองหรือองค์ประกอบของความยาวเชิงพื้นที่บนระนาบที่กำหนด
- ระบุระนาบที่บรรจบกับความยาวหรือมุมที่ต้องการ
- ระวัง: อย่านำความยาวที่ไม่เกี่ยวข้องมาเชื่อมต่อกันเหมือนว่าตัดกันเป็นมุมฉาก
3.4 ·เรขาคณิตเวกเตอร์และข้อพิสูจน์จุดกึ่งกลาง · ระดับสูง
เวกเตอร์สามารถพิสูจน์ได้ว่าขนานกับด้านที่สามและมีความยาวเป็นครึ่งหนึ่งพอดี
- จุดกึ่งกลางของสองด้านในสามเหลี่ยมจะสร้างเส้นใหม่ขึ้นมา
- บทเรียนนี้ศึกษาเรื่อง collinear: อยู่บนเส้นตรงเส้นเดียว
วิธีปฏิบัติ
- บวกลบองค์ประกอบและคูณเวกเตอร์ด้วยสเกลาร์
- เวกเตอร์ตำแหน่งระบุจุดจากจุดกำเนิดเดียว; การกระจัด AB=b-a เชื่อมสองจุดเข้าด้วยกัน
- สเกลาร์หลายเท่าให้ทิศทางขนาน; เพื่อยืนยันความร่วมเส้นตรง ต้องเชื่อมการกระจัดเข้ากับจุดร่วมด้วย
- จุดกึ่งกลางคือค่าเฉลี่ยของเวกเตอร์ตำแหน่ง
- ให้ลำดับสมการเวกเตอร์ที่มีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดที่ชัดเจน
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ให้ OA=a และ OB=b โดย M เป็นจุดกึ่งกลางของ OA และ N เป็นจุดกึ่งกลางของ OB จะได้ OM=a/2 และ ON=b/2 ดังนั้น MN=b/2-a/2=(b-a)/2=AB/2 ซึ่งแสดงว่า MN ขนานกับ AB และมีความยาวเป็นครึ่งหนึ่ง สำหรับ a=(4,2), b=(2,6), M=(2,1), N=(1,3), AB=(-2,4) และ MN=(-1,2) เพื่อตรวจสอบผลลัพธ์ทั่วไป ในรูปสี่เหลี่ยมจตุรัส OACB ที่มี OC=a+b จุดกึ่งกลางของ OC คือ (a+b)/2 ซึ่งตรงกับจุดกึ่งกลางของ AB เช่นกัน ทำให้ทแยงมุมตัดกันเป็นสองส่วนเท่ากัน หาก AP=3AB/2, P จะอยู่บนเส้นตรง AB เกิน B; แต่หาก AP=AB/2, P จะเป็นจุดกึ่งกลาง เวกเตอร์ขนานที่ตำแหน่งอื่นเพียงอย่างเดียวไม่สามารถพิสูจน์ความร่วมเส้นตรงของสามจุดที่กำหนดได้
จุดที่ผิดพลาด
- ใช้ AB=b-a ไม่ใช่ a-b
- ความขนานเพียงอย่างเดียวไม่ระบุตำแหน่งเส้นตรง
- ตัวอย่างตัวเลขช่วยตรวจสอบพีชคณิตแต่ไม่สามารถแทนที่บทพิสูจน์จุดกึ่งกลางแบบทั่วไปได้
ไม่เป็นจริง: หากเวกเตอร์สองตัวขนานกัน สามจุดที่ใช้ในแผนภาพนั้นต้องร่วมเส้นตรง เวกเตอร์ขนานให้จุดร่วมเส้นตรงก็ต่อเมื่อเวกเตอร์เหล่านั้นมีจุดร่วมกันด้วย
การนำไปใช้
- AQA G25 ระดับสูงใช้เวกเตอร์สำหรับการโต้แย้งหรือบทพิสูจน์ทางเรขาคณิต ส่วน G24 และการดำเนินการพื้นฐาน G25 ก็อยู่ในระดับพื้นฐานเช่นกัน
- บทเรียนบทพิสูจน์นี้หลีกเลี่ยงผลคูณสเกลาร์และสมการเส้นในปริภูมิ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE คณิตศาสตร์ (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.4
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ร่วมเส้นตรง: อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน
- บวกลบองค์ประกอบและคูณเวกเตอร์ด้วยสเกลาร์
- ระวัง: ใช้ AB=b-a ไม่ใช่ a-b
3.5 · ต้นไม้ความน่าจะเป็นและผลลัพธ์ · ระดับพื้นฐาน
อะไรเปลี่ยนไปหลังจากการสุ่มครั้งแรก?
- ถุงมีลูกบอลสีแดง 3 ลูกและลูกบอลสีน้ำเงิน 2 ลูก การเลือกสองลูกโดยไม่แทนที่จะเปลี่ยนโอกาสในการได้สีของลูกบอลลูกที่สอง
- บทเรียนนี้ศึกษา ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไข: ความน่าจะเป็นของเหตุการณ์หนึ่งหลังจากรัดขอบเขตตัวอย่างลงตามเงื่อนไขที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- ความน่าจะเป็นอยู่ระหว่าง 0 และ 1
- ผลลัพธ์ที่ครอบคลุมและไม่ทับซ้อนกันมีความน่าจะเป็นรวมกันเท่ากับ 1
- คูณความน่าจะเป็นของแต่ละกิ่งต่อเนื่องกันแล้วบวกเส้นทางแยกต่างหากเข้าสู่ผลลัพธ์
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ถุงหนึ่งมีลูกปัดสีแดง 3 ลูกและลูกปัดสีน้ำเงิน 2 ลูก เมื่อใส่คืน P(แดงสองลูก)=3/5×3/5=9/25=0.36. เมื่อไม่ใส่คืน กิ่งแดง-แดงคือ 3/5×2/4=0.3. ติดฉลากแต่ละกิ่งก่อนคูณ
จุดที่ผิดพลาด
- แยกกันสนิทหมายความว่าไม่มีการทับซ้อน; อิสระหมายความว่าเมื่อทราบเหตุการณ์หนึ่งแล้ว ไม่ทำให้ความน่าจะเป็นของอีกเหตุการณ์หนึ่งเปลี่ยนแปลง
- เหตุการณ์แยกกันสนิทที่มีค่าความน่าจะเป็นเป็นบวกจะไม่เป็นอิสระต่อกัน
ไม่เป็นจริง: เหตุการณ์แยกกันสนิทที่มีค่าความน่าจะเป็นเป็นบวกต้องเป็นอิสระต่อกัน เหตุการณ์แยกกันสนิทที่มีค่าความน่าจะเป็นเป็นบวกจะขึ้นต่อกัน: หากเกิดเหตุการณ์หนึ่ง อีกเหตุการณ์ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ ดังนั้น P(A และ B)=0≠P(A)P(B)
การนำไปใช้
- ใช้ตารางความถี่หรือแผนภาพต้นไม้ก่อนทำการคำนวณ
- สูตรความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไขที่เป็นทางการอยู่นอกเหนือบทเรียนสนับสนุนระดับพื้นฐาน/แกนกลางนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไข: ความน่าจะเป็นของเหตุการณ์หนึ่งหลังจากรวมตัวอย่างทั้งหมดไว้ในเงื่อนไขที่กำหนด
- ความน่าจะเป็นอยู่ระหว่าง 0 และ 1
- ระวัง: แยกกันสนิทหมายความว่าไม่มีการทับซ้อน; อิสระหมายความว่าเมื่อทราบเหตุการณ์หนึ่งแล้ว ไม่ทำให้ความน่าจะเป็นของอีกเหตุการณ์หนึ่งเปลี่ยนแปลง
3.5 · ความน่าจะเป็น, ต้นไม้และความคิดวิเคราะห์แบบมีเงื่อนไข · ระดับสูง
อะไรเปลี่ยนไปหลังจากการสุ่มครั้งแรก?
- ถุงมีลูกบอลสีแดง 3 ลูกและลูกบอลสีน้ำเงิน 2 ลูก การเลือกสองลูกโดยไม่แทนที่จะเปลี่ยนโอกาสในการได้สีของลูกบอลลูกที่สอง
- บทเรียนนี้ศึกษา ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไข: ความน่าจะเป็นของเหตุการณ์หนึ่งหลังจากรัดขอบเขตตัวอย่างลงตามเงื่อนไขที่กำหนด
วิธีปฏิบัติ
- คูณตามกิ่งของต้นไม้แล้วบวกกิ่งที่ไม่ทับซ้อนกัน
- การสุ่มแบบมีคืน ส่วนประกอบจะคงที่
- ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไขคือ P(A เมื่อ B)=P(A∩B)/P(B), สำหรับ P(B)>0
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
Without replacement, P(two red)=3/5×2/4=3/10. P(one of each)=3/5×2/4+2/5×3/4=3/5. If P(A∩B)=0.12 and P(B)=0.3, P(A given B)=0.4.
จุดที่ผิดพลาด
- แยกกันสนิทหมายความว่าไม่มีการทับซ้อน; อิสระหมายความว่าเมื่อทราบเหตุการณ์หนึ่งแล้ว ไม่ทำให้ความน่าจะเป็นของอีกเหตุการณ์หนึ่งเปลี่ยนแปลง
- เหตุการณ์แยกกันสนิทที่มีค่าความน่าจะเป็นเป็นบวกจะไม่เป็นอิสระต่อกัน
ไม่เป็นจริง: เหตุการณ์แยกกันสนิทที่มีค่าความน่าจะเป็นเป็นบวกต้องเป็นอิสระต่อกัน เหตุการณ์แยกกันสนิทที่มีค่าความน่าจะเป็นเป็นบวกจะขึ้นต่อกัน: หากเกิดเหตุการณ์หนึ่ง อีกเหตุการณ์ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ ดังนั้น P(A และ B)=0≠P(A)P(B)
การนำไปใช้
- ตารางสองมิติช่วยให้เห็นตัวส่วนที่จำกัดชัดเจน
- ก่อนใช้ผลคูณ P(A)P(B) ต้องให้เหตุผลว่าเหตุการณ์เป็นอิสระจากบริบทหรือข้อมูลที่กำหนดให้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไข: ความน่าจะเป็นของเหตุการณ์หนึ่งหลังจากรวมตัวอย่างทั้งหมดไว้ในเงื่อนไขที่กำหนด
- คูณตามกิ่งของต้นไม้แล้วบวกกิ่งที่ไม่ทับซ้อนกัน
- ระวัง: แยกกันสนิทหมายความว่าไม่มีการทับซ้อน; อิสระหมายความว่าเมื่อทราบเหตุการณ์หนึ่งแล้ว ไม่ทำให้ความน่าจะเป็นของอีกเหตุการณ์หนึ่งเปลี่ยนแปลง
3.5 · ความน่าจะเป็นจากการทดลอง ความเท่าเทียมกัน และผลลัพธ์ที่คาดหวัง · ระดับพื้นฐาน
สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่าต้องเกิดหัวสี่ครั้งถัดไป หรือพิสูจน์ว่าเหรียญนั้นไม่ยุติธรรม
- เหรียญให้หัวหกครั้งในการโยนสิบครั้งแรก
- บทเรียนนี้ศึกษา ความถี่สัมพัทธ์: จำนวนครั้งที่เกิดเหตุการณ์ที่สังเกตได้หารด้วยจำนวนครั้งในการทดลอง
วิธีปฏิบัติ
- บันทึกการทดลองแต่ละครั้งอย่างสม่ำเสมอและรวมจำนวนทั้งหมด
- ความถี่สัมพัทธ์ประมาณค่าความน่าจะเป็นโดยนำความถี่ของผลลัพธ์หารด้วยจำนวนการทดลอง
- สำหรับความน่าจะเป็น p ที่กำหนดไว้ จำนวนที่คาดหวังในการทดลอง n ครั้งในอนาคตคือ np; เป็นค่าเฉลี่ยระยะยาว ไม่ใช่การรับประกัน
- การทดลองที่ไม่ลำเอียงกับตัวอย่างขนาดใหญ่มักให้ค่าประมาณที่เสถียรมากขึ้น แต่ไม่สามารถบังคับให้ตรงกันพอดีกับทฤษฎีได้
- ความน่าจะเป็นอยู่ระหว่าง 0 ถึง 1 และรายการที่เป็น mutually exclusive exhaustive รวมกันได้ 1
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ลูกขี้เกียจตกสีแดง 18 ครั้งใน 60 ครั้งหมุน ทำให้ P(แดง)≈18/60=0.3=30% การใช้ค่าประมาณนี้ทำนาย 0.3×200=60 ผลลัพธ์สีแดงใน 200 ครั้งหมุนถัดไป หากแดง น้ำเงิน และเขียวเป็นรายการที่ครอบคลุมด้วยความน่าจะเป็น 0.3,0.45 และ p แล้ว p=1-0.75=0.25 เหรียญยุติธรรมมีความน่าจะเป็นทางทฤษฎี P(หัว)=0.5; 100 ครั้งโยนให้หัวที่คาดหวัง 50 แต่ 48 หรือ 54 เป็นไปได้ การทดลองที่มี 6 หัวใน 10 ครั้งโยนประเมินค่า 0.6; อย่างหนึ่งที่มี 502 หัวใน 1000 ครั้งประเมินค่า 0.502 การรันตัวอย่างเหล่านี้ไม่ใช่การพิสูจน์ว่าข้อผิดพลาดลดลงในทุกขั้นตอน ให้หมุนโดยใช้วิธีการเดียวกันและบันทึกผลลัพธ์ทั้งหมดแทนการหยุดเมื่อเห็นผลลัพธ์ที่ชอบปรากฏขึ้น
จุดที่ผิดพลาด
- ตัวอย่างที่มีขนาดมากกว่าแต่มีอคติก็สามารถทำให้เข้าใจผิดได้เช่นกัน
- ค่าที่คาดหวังไม่ได้หมายถึงความแน่นอน
- เหตุการณ์ที่แยกจากกันไม่สามารถเกิดขึ้นพร้อมกันได้; หากหมวดหมู่ทับซ้อนกัน อย่าบวกความน่าจะเป็นของพวกมันโดยตรงว่าเป็นผลลัพธ์แยกต่างหาก
ไม่เป็นความจริง: จำนวนที่คาดหวัง 50 หมายความว่าต้องเกิดความสำเร็จ 50 ครั้งพอดี จำนวนจริงจะแปรปรวนรอบๆ ค่าที่คาดหวัง
การนำไปใช้
- AQA P1–P5 ใช้ตารางความถี่/ต้นไม้, ความสุ่ม/ความเป็นธรรม, ค่าที่คาดไว้, สเกลความน่าจะเป็น และการเปรียบเทียบเชิงประจักษ์/ทฤษฎี
- ระบุว่าเป็นค่าที่สังเกตได้ ประเมินค่าได้ หรือเป็นทฤษฎี
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความถี่สัมพัทธ์: จำนวนที่สังเกตได้ของผลลัพธ์หารด้วยจำนวนการทดลอง
- บันทึกการทดลองแต่ละครั้งอย่างสม่ำเสมอและรวมจำนวนทั้งหมด
- ระวัง: ตัวอย่างที่มีขนาดมากกว่าแต่มีอคติก็สามารถทำให้เข้าใจผิดได้เช่นกัน
3.5 · ความน่าจะเป็นจากการทดลอง ความเท่าเทียมกัน และผลลัพธ์ที่คาดหวัง · ระดับสูง
สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่าต้องเกิดหัวสี่ครั้งถัดไป หรือพิสูจน์ว่าเหรียญนั้นไม่ยุติธรรม
- เหรียญให้หัวหกครั้งในการโยนสิบครั้งแรก
- บทเรียนนี้ศึกษา ความถี่สัมพัทธ์: จำนวนครั้งที่เกิดเหตุการณ์ที่สังเกตได้หารด้วยจำนวนครั้งในการทดลอง
วิธีปฏิบัติ
- บันทึกการทดลองแต่ละครั้งอย่างสม่ำเสมอและรวมจำนวนทั้งหมด
- ความถี่สัมพัทธ์ประมาณค่าความน่าจะเป็นโดยนำความถี่ของผลลัพธ์หารด้วยจำนวนการทดลอง
- สำหรับความน่าจะเป็น p ที่กำหนดไว้ จำนวนที่คาดหวังในการทดลอง n ครั้งในอนาคตคือ np; เป็นค่าเฉลี่ยระยะยาว ไม่ใช่การรับประกัน
- การทดลองที่ไม่ลำเอียงกับตัวอย่างขนาดใหญ่มักให้ค่าประมาณที่เสถียรมากขึ้น แต่ไม่สามารถบังคับให้ตรงกันพอดีกับทฤษฎีได้
- ความน่าจะเป็นอยู่ระหว่าง 0 ถึง 1 และรายการที่เป็น mutually exclusive exhaustive รวมกันได้ 1
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ลูกขี้เกียจตกสีแดง 18 ครั้งใน 60 ครั้งหมุน ทำให้ P(แดง)≈18/60=0.3=30% การใช้ค่าประมาณนี้ทำนาย 0.3×200=60 ผลลัพธ์สีแดงใน 200 ครั้งหมุนถัดไป หากแดง น้ำเงิน และเขียวเป็นรายการที่ครอบคลุมด้วยความน่าจะเป็น 0.3,0.45 และ p แล้ว p=1-0.75=0.25 เหรียญยุติธรรมมีความน่าจะเป็นทางทฤษฎี P(หัว)=0.5; 100 ครั้งโยนให้หัวที่คาดหวัง 50 แต่ 48 หรือ 54 เป็นไปได้ การทดลองที่มี 6 หัวใน 10 ครั้งโยนประเมินค่า 0.6; อย่างหนึ่งที่มี 502 หัวใน 1000 ครั้งประเมินค่า 0.502 การรันตัวอย่างเหล่านี้ไม่ใช่การพิสูจน์ว่าข้อผิดพลาดลดลงในทุกขั้นตอน ให้หมุนโดยใช้วิธีการเดียวกันและบันทึกผลลัพธ์ทั้งหมดแทนการหยุดเมื่อเห็นผลลัพธ์ที่ชอบปรากฏขึ้น
จุดที่ผิดพลาด
- ตัวอย่างที่มีขนาดมากกว่าแต่มีอคติก็สามารถทำให้เข้าใจผิดได้เช่นกัน
- ค่าที่คาดหวังไม่ได้หมายถึงความแน่นอน
- เหตุการณ์ที่แยกจากกันไม่สามารถเกิดขึ้นพร้อมกันได้; หากหมวดหมู่ทับซ้อนกัน อย่าบวกความน่าจะเป็นของพวกมันโดยตรงว่าเป็นผลลัพธ์แยกต่างหาก
ไม่เป็นความจริง: จำนวนที่คาดหวัง 50 หมายความว่าต้องเกิดความสำเร็จ 50 ครั้งพอดี จำนวนจริงจะแปรปรวนรอบๆ ค่าที่คาดหวัง
การนำไปใช้
- AQA P1–P5 ใช้ตารางความถี่/ต้นไม้, ความสุ่ม/ความเป็นธรรม, ค่าที่คาดไว้, สเกลความน่าจะเป็น และการเปรียบเทียบเชิงประจักษ์/ทฤษฎี
- ระบุว่าเป็นค่าที่สังเกตได้ ประเมินค่าได้ หรือเป็นทฤษฎี
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความถี่สัมพัทธ์: จำนวนที่สังเกตได้ของผลลัพธ์หารด้วยจำนวนการทดลอง
- บันทึกการทดลองแต่ละครั้งอย่างสม่ำเสมอและรวมจำนวนทั้งหมด
- ระวัง: ตัวอย่างที่มีขนาดมากกว่าแต่มีอคติก็สามารถทำให้เข้าใจผิดได้เช่นกัน
3.5 · ความเป็นไปได้ตามระบบและผลลัพธ์ที่มีโอกาสเท่ากัน · ระดับพื้นฐาน
ผลรวมที่เป็นไปได้ทั้งหมดมีความน่าจะเป็นไม่เท่ากัน
- ลูกเต๋าที่สมบรูณ์สองลูกสามารถรวมกันได้เป็นเจ็ดได้หกวิธี แต่รวมกันได้เป็นสองได้เพียงวิธีเดียวเท่านั้น
- บทเรียนนี้ศึกษา พื้นที่ตัวอย่าง: ชุดสมบูรณ์ของผลลัพธ์ในการทดลอง
วิธีปฏิบัติ
- จดรายการผลลัพธ์อย่างเป็นระบบโดยใช้ตาราง ตารางข้อมูล หรือแผนภาพต้นไม้
- สำหรับผลลัพธ์ที่มีความน่าจะเป็นเท่ากัน ความน่าจะเป็นคือ จำนวนผลลัพธ์ที่ต้องการ / จำนวนผลลัพธ์ทั้งหมด
- รักษาความแตกต่างของลำดับผลลัพธ์เมื่อการทดลองมีขั้นตอนแรกและขั้นตอนที่สองที่กำหนดชัดเจน
- ตารางแสดงถึงความครบถ้วนและป้องกันการนับซ้ำ; ความน่าจะเป็นที่ไม่เท่ากันต้องใช้ค่าถ่วงน้ำหนักแทนการนับแบบธรรมดา
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
เหรียญและลูกเต๋าที่มีโอกาสเท่ากันจะมี 12 ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ตามลำดับ: H1 ถึง H6 และ T1 ถึง T6 หัวกับผลลูกเต๋าคู่มีสามผลลัพธ์ ดังนั้นความน่าจะเป็นคือ 3/12=1/4 ลูกเต๋าสองลูกมี 36 คู่ที่เป็นไปได้ ผลรวมเจ็ดเกิดขึ้นจาก (1,6),(2,5),(3,4),(4,3),(5,2),(6,1) ดังนั้นความน่าจะเป็นคือ 6/36=1/6 คู่เหมือนกันมีหกผลลัพธ์และความน่าจะเป็น 1/6 ผลรวมอย่างน้อยสิบหนึ่งเกิดจาก (5,6),(6,5),(6,6) ให้ 1/12 กับspinnerที่แบ่งเป็นส่วนที่ไม่เท่ากัน สีที่ระบุไว้ไม่จำเป็นต้องมีความน่าจะเป็นเท่ากันโดยอัตโนมัติ; ให้ใช้สัดส่วนของส่วนหรือการประมาณจากการทดลองที่มีเหตุผล
จุดที่ผิดพลาด
- การนับผลรวมแทนที่จะนับคู่ลูกเต๋าที่มีความน่าจะเป็นเท่ากันจะทำให้ได้ค่าถ่วงน้ำหนักที่ผิด
- ระบุว่าการเรียงลำดับมีผลหรือไม่
- ตารางความเป็นไปได้แสดงผลลัพธ์; ค่าที่ปรากฏไม่ใช่ความน่าเท่ากันอัตโนมัติ
ไม่ถูกต้อง: ผลรวมทั้งหมดที่เป็นไปได้จากการโยนลูกเต๋าที่ยุติธรรมสองลูกมีความน่าจะเป็นเท่ากัน ผลรวม 7 มี 6 วิธี แต่ 2 มีเพียง 1 วิธี ดังนั้นผลรวมจึงไม่มีความน่าจะเป็นเท่ากัน
การนำไปใช้
- AQA P6/P7 ใช้ตาราง ตารางข้อมูล และแผนภาพต้นไม้ในการ enumerate ความเป็นไปได้ทางทฤษฎี
- อธิบายทำไม elementary outcomes ที่เลือกมาจึงมีความน่าจะเป็นเท่ากันก่อนทำการแบ่งจำนวนนับ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Sample space: ชุดผลลัพธ์ทั้งหมดในการทดลอง
- จดรายการผลลัพธ์อย่างเป็นระบบโดยใช้ตาราง ตารางข้อมูล หรือแผนภาพต้นไม้
- ระวัง: การนับผลรวมแทนที่จะนับคู่ลูกเต๋าที่มีความน่าจะเป็นเท่ากันจะทำให้ได้ค่าถ่วงน้ำหนักที่ผิด
3.5 · ความเป็นไปได้ตามระบบและผลลัพธ์ที่มีโอกาสเท่ากัน · ระดับสูง
ผลรวมที่เป็นไปได้ทั้งหมดมีความน่าจะเป็นไม่เท่ากัน
- ลูกเต๋าที่สมบรูณ์สองลูกสามารถรวมกันได้เป็นเจ็ดได้หกวิธี แต่รวมกันได้เป็นสองได้เพียงวิธีเดียวเท่านั้น
- บทเรียนนี้ศึกษา พื้นที่ตัวอย่าง: ชุดสมบูรณ์ของผลลัพธ์ในการทดลอง
วิธีปฏิบัติ
- จดรายการผลลัพธ์อย่างเป็นระบบโดยใช้ตาราง ตารางข้อมูล หรือแผนภาพต้นไม้
- สำหรับผลลัพธ์ที่มีความน่าจะเป็นเท่ากัน ความน่าจะเป็นคือ จำนวนผลลัพธ์ที่ต้องการ / จำนวนผลลัพธ์ทั้งหมด
- รักษาความแตกต่างของลำดับผลลัพธ์เมื่อการทดลองมีขั้นตอนแรกและขั้นตอนที่สองที่กำหนดชัดเจน
- ตารางแสดงถึงความครบถ้วนและป้องกันการนับซ้ำ; ความน่าจะเป็นที่ไม่เท่ากันต้องใช้ค่าถ่วงน้ำหนักแทนการนับแบบธรรมดา
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
เหรียญและลูกเต๋าที่มีโอกาสเท่ากันจะมี 12 ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ตามลำดับ: H1 ถึง H6 และ T1 ถึง T6 หัวกับผลลูกเต๋าคู่มีสามผลลัพธ์ ดังนั้นความน่าจะเป็นคือ 3/12=1/4 ลูกเต๋าสองลูกมี 36 คู่ที่เป็นไปได้ ผลรวมเจ็ดเกิดขึ้นจาก (1,6),(2,5),(3,4),(4,3),(5,2),(6,1) ดังนั้นความน่าจะเป็นคือ 6/36=1/6 คู่เหมือนกันมีหกผลลัพธ์และความน่าจะเป็น 1/6 ผลรวมอย่างน้อยสิบหนึ่งเกิดจาก (5,6),(6,5),(6,6) ให้ 1/12 กับspinnerที่แบ่งเป็นส่วนที่ไม่เท่ากัน สีที่ระบุไว้ไม่จำเป็นต้องมีความน่าจะเป็นเท่ากันโดยอัตโนมัติ; ให้ใช้สัดส่วนของส่วนหรือการประมาณจากการทดลองที่มีเหตุผล
จุดที่ผิดพลาด
- การนับผลรวมแทนที่จะนับคู่ลูกเต๋าที่มีความน่าจะเป็นเท่ากันจะทำให้ได้ค่าถ่วงน้ำหนักที่ผิด
- ระบุว่าการเรียงลำดับมีผลหรือไม่
- ตารางความเป็นไปได้แสดงผลลัพธ์; ค่าที่ปรากฏไม่ใช่ความน่าเท่ากันอัตโนมัติ
ไม่ถูกต้อง: ผลรวมทั้งหมดที่เป็นไปได้จากการโยนลูกเต๋าที่ยุติธรรมสองลูกมีความน่าจะเป็นเท่ากัน ผลรวม 7 มี 6 วิธี แต่ 2 มีเพียง 1 วิธี ดังนั้นผลรวมจึงไม่มีความน่าจะเป็นเท่ากัน
การนำไปใช้
- AQA P6/P7 ใช้ตาราง ตารางข้อมูล และแผนภาพต้นไม้ในการ enumerate ความเป็นไปได้ทางทฤษฎี
- อธิบายทำไม elementary outcomes ที่เลือกมาจึงมีความน่าจะเป็นเท่ากันก่อนทำการแบ่งจำนวนนับ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- Sample space: ชุดผลลัพธ์ทั้งหมดในการทดลอง
- จดรายการผลลัพธ์อย่างเป็นระบบโดยใช้ตาราง ตารางข้อมูล หรือแผนภาพต้นไม้
- ระวัง: การนับผลรวมแทนที่จะนับคู่ลูกเต๋าที่มีความน่าจะเป็นเท่ากันจะทำให้ได้ค่าถ่วงน้ำหนักที่ผิด
3.5 · แผนภูมิเวนน์ เซตรวม และการนับแบบสองทาง · ระดับพื้นฐาน
Some students do both, so adding the two group totals counts those students twice.
- การสำรวจในชั้นเรียนถามเกี่ยวกับการขี่จักรยานและว่ายน้ำ
- บทเรียนนี้ศึกษา ส่วนร่วม (Intersection): ผลลัพธ์ที่ขึ้นอยู่กับเซตที่กำหนดไว้ทั้งสอง
วิธีปฏิบัติ
- วางส่วนที่ซ้อนทับกันใน Venn diagram ก่อน แล้วค่อยเติม only-regions และ neither-region
- Union หมายถึงอย่างน้อยหนึ่งในชุดที่ระบุ; intersection หมายถึงทั้งสอง; complement หมายถึงภายนอกชุดที่ระบุในกลุ่ม universal ที่กำหนด
- Two-way tables จำแนกทุก observation โดยหนึ่ง category จากแต่ละของสอง variables
- ตรวจสอบ row, column และ grand totals
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ในห้องเรียน 30 คน, 18 ปั่นจักรยาน, 12 ว่ายน้ำ และ 7 ทำทั้งสองอย่าง. ปั่นจักรยานอย่างเดียวคือ 11 และว่ายน้ำอย่างเดียว 5; อย่างน้อยอย่างหนึ่งคือ 11+7+5=23, เหลือ 7 ไม่มีอย่างใดอย่างหนึ่ง นักเรียนสุ่มมีความน่าจะเป็น 7/30 ที่จะทำทั้งสองอย่างและ 23/30 ที่จะทำอย่างน้อยอย่างหนึ่ง ตารางสองทางมีปั่น-ว่ายน้ำ 7, ปั่น-ไม่ว่ายน้ำ 11, ไม่ปั่น-ว่ายน้ำ 5 และไม่มีอย่างใดอย่างหนึ่ง 7.แถวปั่นรวม 18, คอลัมน์ว่ายน้ำรวม 12 และผลรวมทั้งหมด 30. ผลลัพธ์ทั้งสอง, ปั่นอย่างเดียว, ว่ายน้ำอย่างเดียว และไม่มีอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็น mutually exclusive และ exhaustive, ดังนั้นผลรวมความน่าจะเป็นของพวกเขาคือ 1. ต้นไม้ความถี่เริ่มที่ 30, แยกสาขาไปยังปั่น 18 และไม่ปั่น 12, จากนั้นไปยังว่ายน้ำ/ไม่ว่ายน้ำ จำนวน 7/11 และ 5/7. ทุกคู่ของจำนวนปลายทางรวมกลับเป็นแม่ของ nó
จุดที่ผิดพลาด
- อย่าบวกส่วนทับซ้อนซ้ำสองครั้ง
- ไม่มีสมาชิกตัวใดอยู่นอกวงกลมทั้งสอง ไม่ใช่แค่outsiderของส่วนทับซ้อนเท่านั้น
- ต้องระบุเซตหลักก่อนทำการหาส่วนเสริม
ไม่เป็นจริง: จำนวนในยูเนียนเท่ากับผลรวมของจำนวนสมาชิกในเซตทั้งสองโดยไม่มีการปรับแก้ สมาชิกที่อยู่ในทั้งสองเซตจะถูกนับซ้ำสองครั้ง ดังนั้นให้ลบส่วนตัดออก: n(A∪B)=n(A)+n(B)−n(A∩B)
การนำไปใช้
- AQA P4/P6 ใช้เหตุการณ์ที่ครอบคลุม เซตที่เป็นระบบ และการแสดงด้วยแผนภาพเวน/ตาราง
- แปลงคำว่า both, either/at least one, only และ neither เป็นพื้นที่นับที่ถูกต้อง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนร่วม: ผลลัพธ์ที่เป็นสมาชิกของทั้งสองเซตที่กำหนดให้
- วางส่วนที่ซ้อนทับกันใน Venn diagram ก่อน แล้วค่อยเติม only-regions และ neither-region
- ระวัง: อย่าบวกส่วนทับซ้อนซ้ำสองครั้ง
3.5 · แผนภูมิเวนน์ เซตรวม และการนับแบบสองทาง · ระดับสูง
Some students do both, so adding the two group totals counts those students twice.
- การสำรวจในชั้นเรียนถามเกี่ยวกับการขี่จักรยานและว่ายน้ำ
- บทเรียนนี้ศึกษา ส่วนร่วม (Intersection): ผลลัพธ์ที่ขึ้นอยู่กับเซตที่กำหนดไว้ทั้งสอง
วิธีปฏิบัติ
- วางส่วนที่ซ้อนทับกันใน Venn diagram ก่อน แล้วค่อยเติม only-regions และ neither-region
- Union หมายถึงอย่างน้อยหนึ่งในชุดที่ระบุ; intersection หมายถึงทั้งสอง; complement หมายถึงภายนอกชุดที่ระบุในกลุ่ม universal ที่กำหนด
- Two-way tables จำแนกทุก observation โดยหนึ่ง category จากแต่ละของสอง variables
- ตรวจสอบ row, column และ grand totals
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ในห้องเรียน 30 คน, 18 ปั่นจักรยาน, 12 ว่ายน้ำ และ 7 ทำทั้งสองอย่าง. ปั่นจักรยานอย่างเดียวคือ 11 และว่ายน้ำอย่างเดียว 5; อย่างน้อยอย่างหนึ่งคือ 11+7+5=23, เหลือ 7 ไม่มีอย่างใดอย่างหนึ่ง นักเรียนสุ่มมีความน่าจะเป็น 7/30 ที่จะทำทั้งสองอย่างและ 23/30 ที่จะทำอย่างน้อยอย่างหนึ่ง ตารางสองทางมีปั่น-ว่ายน้ำ 7, ปั่น-ไม่ว่ายน้ำ 11, ไม่ปั่น-ว่ายน้ำ 5 และไม่มีอย่างใดอย่างหนึ่ง 7.แถวปั่นรวม 18, คอลัมน์ว่ายน้ำรวม 12 และผลรวมทั้งหมด 30. ผลลัพธ์ทั้งสอง, ปั่นอย่างเดียว, ว่ายน้ำอย่างเดียว และไม่มีอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็น mutually exclusive และ exhaustive, ดังนั้นผลรวมความน่าจะเป็นของพวกเขาคือ 1. ต้นไม้ความถี่เริ่มที่ 30, แยกสาขาไปยังปั่น 18 และไม่ปั่น 12, จากนั้นไปยังว่ายน้ำ/ไม่ว่ายน้ำ จำนวน 7/11 และ 5/7. ทุกคู่ของจำนวนปลายทางรวมกลับเป็นแม่ของ nó
จุดที่ผิดพลาด
- อย่าบวกส่วนทับซ้อนซ้ำสองครั้ง
- ไม่มีสมาชิกตัวใดอยู่นอกวงกลมทั้งสอง ไม่ใช่แค่outsiderของส่วนทับซ้อนเท่านั้น
- ต้องระบุเซตหลักก่อนทำการหาส่วนเสริม
ไม่เป็นจริง: จำนวนในยูเนียนเท่ากับผลรวมของจำนวนสมาชิกในเซตทั้งสองโดยไม่มีการปรับแก้ สมาชิกที่อยู่ในทั้งสองเซตจะถูกนับซ้ำสองครั้ง ดังนั้นให้ลบส่วนตัดออก: n(A∪B)=n(A)+n(B)−n(A∩B)
การนำไปใช้
- AQA P4/P6 ใช้เหตุการณ์ที่ครอบคลุม เซตที่เป็นระบบ และการแสดงด้วยแผนภาพเวน/ตาราง
- แปลงคำว่า both, either/at least one, only และ neither เป็นพื้นที่นับที่ถูกต้อง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนร่วม: ผลลัพธ์ที่เป็นสมาชิกของทั้งสองเซตที่กำหนดให้
- วางส่วนที่ซ้อนทับกันใน Venn diagram ก่อน แล้วค่อยเติม only-regions และ neither-region
- ระวัง: อย่าบวกส่วนทับซ้อนซ้ำสองครั้ง
3.5 · ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไขด้วยตารางและความถี่ที่คาดหวัง · ระดับสูง
เงื่อนไขที่กำหนดให้เปลี่ยนแปลงกลุ่มนักเรียนที่เป็นไปได้
- ความน่าจะเป็นที่นักเรียนถูกสุ่มเลือกมาว่ายน้ำจะเปลี่ยนไปเมื่อเรารู้ว่านักเรียนคนนั้นขี่จักรยาน
- บทเรียนนี้ศึกษา ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไข (Conditional Probability): ความน่าจะเป็นภายในกลุ่มที่ถูกเลือกโดยข้อมูลที่กำหนดให้
วิธีปฏิบัติ
- การมีเงื่อนไขจำกัดตัวหารไว้เฉพาะในกลุ่มที่กำหนด
- ในตาราง ให้หารจำนวนส่วนตัดด้วยผลรวมของแถวหรือคอลัมน์ตามเงื่อนไข
- P(A เมื่อ B)=P(A และ B)/P(B) เมื่อ P(B)>0
- การสลับเงื่อนไขมักทำให้ตัวหารเปลี่ยนไปด้วย
- ต้นไม้ความถี่คาดหวังช่วยในการตีความเปอร์เซ็นต์โดยไม่ treating ทั้งสองเงื่อนไขเป็นสิ่งที่ใช้แทนกันได้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ใช้ชั้น 30 ที่มี 18 นักปั่นจักรยาน, 12 นักว่ายน้ำ และ 7 ทำทั้งสองอย่าง P(ว่ายน้ำgiven ปั่น)=7/18, ในขณะที่ P(ปั่นgiven ว่ายน้ำ)=7/12. ความน่าจะเป็นรวมของการว่ายน้ำคือ 12/30=0.4. สำหรับกลุ่มตัวอย่างที่คาดไว้ 1000 คน, สมมติว่า 20% มีภาวะนั้น; การทดสอบให้ผลบวกสำหรับ 90% ในผู้ที่มีและ 10% ในผู้ที่ไม่มี ผลบวกที่คาดหวังคือ 180 จาก 200 คนที่มีภาวะนี้และ 80 จาก 800 คนที่ไม่มี ของ 260 ผลบวกการทดสอบ สัดส่วนแบบมีเงื่อนไขที่มีภาวะคือ 180/260=9/13≈0.6923, ไม่ใช่ 90%. นี่คืออัตราของโมเดลตัวอย่างเพื่ออธิบาย ไม่ใช่การอ้างถึงผลการตรวจวินิจฉัยจริง
จุดที่ผิดพลาด
- 'Given positive' และ 'positive given condition' เป็นคำถามที่แตกต่างกัน
- ใช้ผลรวมของกลุ่มที่มีเงื่อนไข ไม่ใช่ผลรวมทั้งหมด
- กลุ่มเริ่มต้นที่หายากอาจทำให้จำนวน false-positive มีนัยสำคัญได้ แม้อัตราการตรวจพบจะสูงก็ตาม
ไม่เป็นจริง: P(A เมื่อ B) เท่ากับ P(B เมื่อ A) ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไขทั้งสองมีตัวหารต่างกัน ดังนั้นจึงมักไม่เท่ากัน
การนำไปใช้
- AQA P9 Higher ต้องการการคำนวณและการตีความความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไขโดยใช้ตารางสองทาง ต้นไม้ และแผนภาพเวน
- ระบุกลุ่มที่มีข้อจำกัดและคงค่าที่คาดไว้จนกว่าจะถึงอัตราส่วนสุดท้าย
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.5
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไข: ความน่าจะเป็นภายในกลุ่มที่ถูกเลือกโดยข้อมูลที่กำหนดให้
- การมีเงื่อนไขจำกัดตัวหารไว้เฉพาะในกลุ่มที่กำหนด
- ระวัง: การโจทย์กำหนดค่าเป็นบวก และการโจทย์กำหนดเงื่อนไขว่าเป็นบวก เป็นคำถามที่แตกต่างกัน
3.6 · จุดศูนย์กลาง การกระจาย และการจัดแสดงข้อมูล · ระดับพื้นฐาน
ค่าเฉลี่ยสามารถบอกเรื่องราวทั้งหมดได้หรือไม่?
- กลุ่มข้อมูลสองกลุ่มมีค่ามัธยฐานเท่ากันแต่มีการกระจายตัวต่างกัน การสรุปผลเพียงข้อเดียวไม่สามารถอธิบายทั้งตำแหน่งและการคงที่ของข้อมูลได้
- บทเรียนนี้ศึกษา ช่วง: ค่าสูงสุดที่สังเกตได้ลบด้วยค่าต่ำสุดที่สังเกตได้
วิธีปฏิบัติ
- ค่าเฉลี่ยคือผลรวมหารด้วยจำนวน
- ค่ามัธยฐานคือค่าตรงกลางหลังจากเรียงลำดับแล้ว
- ส่วนเบี่ยงเบนสุดโต่งคือค่าสูงสุดลบด้วยค่าต่ำสุด
- ใช้ตารางความถี่ แผนภูมิแท่ง และการเปรียบเทียบที่เหมาะสม
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ 2,4,4,6,9 ผลรวม=25 และจำนวน=5 ดังนั้นค่าเฉลี่ย=5 ค่าตรงกลางคือ 4 ดังนั้นค่ามัธยฐาน=4 ส่วนเบี่ยงเบนสุดโต่งคือ 9-2=7 อธิบายทั้งค่าทั่วไปและการกระจายตัว
จุดที่ผิดพลาด
- แท่งที่เตี้ยที่สุดในกราฟฮิสโตแกรมอาจไม่ได้มีจำนวนข้อมูลมากที่สุด
- ค่าเฉลี่ยแบบจัดกลุ่มเป็นการประมาณค่าเท่านั้น
- ความสัมพันธ์เชิงสถิติไม่พิสูจน์ถึงความสัมพันธ์เชิงเหตุและผล และการคาดนอกช่วงข้อมูลขยายผลลัพธ์เกินขอบเขตที่สังเกตได้
ไม่ถูกต้อง: ค่าเฉลี่ยของรายการต้องเป็นค่าหนึ่งจากข้อมูลที่สังเกตได้ เมื่อความกว้างของชั้นข้อมูลไม่เท่ากัน ค่าสูงของกราฟคือความหนาแน่นของความถี่ ส่วนความถี่คือพื้นที่ของแท่ง
การนำไปใช้
- แผนภูมิแท่งใช้แท่งแยกต่างหากสำหรับแต่ละหมวดหมู่
- ฮิสโตแกรมที่มีความกว้างชั้นข้อมูลไม่เท่ากันและการคำนวณความหนาแน่นที่เป็นทางการอยู่นอกเหนือบทเรียนพื้นฐาน/แกนหลักนี้
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนเบี่ยงเบนสุดโต่ง: ค่าสูงสุดที่สังเกตได้ลบด้วยค่าต่ำสุดที่สังเกตได้
- ค่าเฉลี่ยคือผลรวมหารด้วยจำนวน
- ระวัง: แท่งที่สูงที่สุดในกราฟฮิสโตแกรมอาจไม่ได้มีจำนวนข้อมูลมากที่สุด
3.6 · สรุปข้อมูล ฮิสโตแกรม และการตีความ · ระดับสูง
ค่าเฉลี่ยสามารถบอกเรื่องราวทั้งหมดได้หรือไม่?
- กลุ่มข้อมูลสองกลุ่มมีค่ามัธยฐานเท่ากันแต่มีการกระจายตัวต่างกัน การสรุปผลเพียงข้อเดียวไม่สามารถอธิบายทั้งตำแหน่งและการคงที่ของข้อมูลได้
- บทเรียนนี้ศึกษา ความหนาของความถี่ (Frequency Density): ความถี่หารด้วยขนาดชั้น ใช้เป็นความสูงของฮิสโตแกรม
วิธีปฏิบัติ
- เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและช่วงการกระจายที่เหมาะสมในบริบท
- กราฟฮิสโตแกรมใช้พื้นที่แทนความถี่ ดังนั้น ความสูง = ความหนาแน่นของความถี่ / ช่วงชั้น
- การประมาณค่าแบบจัดกลุ่มสมมติว่ามีค่าที่เป็นตัวแทนภายในแต่ละช่วง
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
กลุ่มข้อมูลตั้งแต่ 10 ถึง 20 มีความถี่ 30 จะมีความหนาแน่น 30/10=3. กลุ่มข้อมูลตั้งแต่ 20 ถึง 40 มีความถี่ 20 จะมีความหนาแน่น 20/20=1. แท่งที่กว้างกว่านี้ไม่ควรทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นความหนาแน่นที่สูงกว่า สำหรับค่า 2,4,4,6,9, ค่ามัธยฐานคือ 4 และค่าเฉลี่ยคือ 5.
จุดที่ผิดพลาด
- แท่งที่เตี้ยที่สุดในกราฟฮิสโตแกรมอาจไม่ได้มีจำนวนข้อมูลมากที่สุด
- ค่าเฉลี่ยแบบจัดกลุ่มเป็นการประมาณค่าเท่านั้น
- ความสัมพันธ์เชิงสถิติไม่พิสูจน์ถึงความสัมพันธ์เชิงเหตุและผล และการคาดนอกช่วงข้อมูลขยายผลลัพธ์เกินขอบเขตที่สังเกตได้
ไม่ถูกต้อง: ความสูงของแท่งกราฟฮิสโตแกรมเท่ากับความถี่เสมอ แม้จะมีช่วงชั้นที่ไม่เท่ากัน ในกรณีที่มีช่วงชั้นไม่เท่ากัน ความสูงคือความหนาแน่นของความถี่ ส่วนความถี่คือพื้นที่ของแท่ง
การนำไปใช้
- เลือกการแสดงผลให้เหมาะสมกับประเภทข้อมูล
- ให้ผลการเปรียบเทียบเป็นตัวเลขและความหมายต่อประชากร พร้อมระบุระดับความแม่นยำที่ตัวอย่างรองรับได้ ไม่ควรสรุปเกินจริง
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความหนาแน่นของความถี่: ความถี่หารด้วยขนาดช่วงชั้น ใช้เป็นความสูงของแท่งในกราฟฮิสโตแกรม
- เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและช่วงการกระจายที่เหมาะสมในบริบท
- ระวัง: แท่งที่สูงที่สุดในกราฟฮิสโตแกรมอาจไม่ได้มีจำนวนข้อมูลมากที่สุด
3.6 · ความถี่สะสม และแผนภูมิกล่อง · ระดับสูง
เส้นทางไหนมีความสม่ำเสมอมากกว่ากัน?
- เส้นทางรถสองเส้นทางมีเวลาโดยทั่วไปคล้ายกันแต่มีความน่าเชื่อถือต่างกัน รอยต่อแสดงช่วงกลางครึ่งหนึ่งของการเดินทาง
- บทเรียนนี้ศึกษา ช่วงควอไทล์: ความแตกต่างระหว่างควอไทล์บนและควอไทล์ล่าง
วิธีปฏิบัติ
- ความถี่สะสมนับการสังเกตที่ต่ำกว่าขอบเขตชั้นข้อมูลต่อเนื่องๆ
- Read quartiles at one quarter, one half and three quarters of the total frequency.
- กล่องแผนภาพแสดงค่าต่ำสุด, รอยต่อล่าง, มัธยฐาน, รอยต่อบน และค่าสูงสุด
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
สำหรับ 80 การสังเกต อ่าน Q1 ที่ความถี่สะสม 20, มัธยฐาน ที่ 40 และ Q3 ที่ 60 หาก Q1=12, Q3=21 แล้ว IQR=9 เปรียบเทียบค่ามัธยฐานเพื่อหาเวลาเดินทางโดยทั่วไปและ IQR เพื่อหาความสม่ำเสมอ
จุดที่ผิดพลาด
- วาดagainstกับขอบเขตชั้นข้อมูลแทนที่จะเป็นจุดกึ่งกลาง
- Grouped quartiles are estimates.
- The range is sensitive to extremes; the IQR describes only the middle half.
ไม่จริง: ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานระหว่างควอไทล์เท่ากับค่าสูงสุดลบด้วยค่าต่ำสุด ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานระหว่างควอไทล์คือ Q3−Q1; ค่าสูงสุดลบด้วยค่าต่ำสุดคือช่วงการแปรปรวน
การนำไปใช้
- อธิบายการเปรียบเทียบในบริบทของปริมาณที่ถูกวัด
- กฎค่าผิดปกติอาจใช้ Q1-1.5IQR และ Q3+1.5IQR; ใช้กฎที่ระบุในโจทย์แทนการสมมติว่ากราฟทุกประเภทใช้กฎเดียวกัน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ช่วงระหว่างควอไทล์: ผลต่างระหว่างควอไทล์ที่สามกับควอไทล์ที่หนึ่ง
- ความถี่สะสมนับการสังเกตที่ต่ำกว่าขอบเขตชั้นข้อมูลต่อเนื่องๆ
- ระวัง: แปรผันตามขอบเขตกลุ่ม (class boundaries) แทนที่จะเป็นจุดกึ่งกลาง (midpoints)
3.6 · ตัวอย่าง ประชากร และการเปรียบเทียบอย่างมีเหตุผล · ระดับพื้นฐาน
ส่วนใหญ่ของคำตอบที่มีกิจกรรมอาจอธิบายเกี่ยวกับคลับมากกว่าทั้งโรงเรียน
- โรงเรียนสอบถามนักเรียน 20 คนแรกออกจากคลับกีฬาเกี่ยวกับการออกกำลังกาย
- บทเรียนนี้ศึกษา ประชากร: กลุ่มทั้งหมดที่ทำสถิติอ้างถึง
วิธีปฏิบัติ
- กำหนดประชากรเป้าหมายและตัวแปรก่อนการสุ่มตัวอย่าง
- ตัวอย่างเป็นส่วนย่อยของประชากร ส่วนสำมะโนประชากรครอบคลุมทั้งประชากร
- การเลือกแบบสุ่มช่วยลดความลำเอียงจากการเลือกอย่างมีระบบแต่ไม่ขจัดความแปรปรวนของการสุ่มตัวอย่างหรือการไม่ตอบแบบสอบถาม
- ข้อมูลปฐมภูมิถูกเก็บเพื่อการศึกษาในครั้งนี้ ส่วนข้อมูลทุติยภูมิถูกเก็บโดยแหล่งอื่นหรือเพื่อวัตถุประสงค์อื่น
- ข้อมูลเชิงประจักษ์นับได้ ข้อมูลต่อเนื่องวัดได้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ในการสุ่มตัวอย่าง 80 นักเรียน มี 24 เดินไปโรงเรียน ดังนั้นสัดส่วนที่สังเกตได้คือ 24/80=0.3. เมื่อใช้กับโรงเรียนขนาด 600 ชี้ให้เห็นว่ามีผู้เดินประมาณ 180 คน พร้อมกับความไม่แน่นอนจากการสุ่ม: เป็นค่าประมาณไม่ใช่จำนวนที่แน่นอน ตัวอย่างความสะดวกจากชมรมกีฬาอาจแทนค่าผู้ที่มีกิจกรรมมากเกินไป การโหวตออนไลน์แบบสมัครใจอาจพลาดคนที่ไม่ได้ตอบ; เพิ่มจำนวนคำตอบไม่จำเป็นต้องขจัดความลำเอียงนั้น การศึกษาควรบันทึกใครสามารถถูกเลือกได้ การไม่ตอบรับและคำคำถาม จำนวนพี่น้องเป็นข้อมูลไม่ต่อเนื่อง; เวลาเดินทางเป็นข้อมูลต่อเนื่องแม้จะถูกบันทึกเป็นนาทีเต็ม โรงเรียนบันทึกการเข้าเรียนที่เผยแพร่เป็นข้อมูลทุติยภูมิสำหรับโครงการใหม่; การวัดเวลาเดินทางใหม่ผลิตข้อมูลปฐมภูมิ
จุดที่ผิดพลาด
- ขนาดตัวอย่างเพียงอย่างเดียวไม่สามารถแก้ไขความลำเอียงในการเลือกได้
- ค่าประมาณที่คำนวณแม่นยำไม่จำเป็นต้องถูกต้องสำหรับประชากรเป้าหมาย
- การบันทึกค่าวัดต่อเนื่องเป็นจำนวนเต็มไม่เปลี่ยนประเภทของตัวแปรพื้นฐาน
ไม่ถูกต้อง: ผลลัพธ์จากตัวอย่างให้จำนวนประชากรที่แน่นอนเสมอเมื่อคำนวณทางคณิตศาสตร์ถูกต้อง ตัวอย่างให้ค่าประมาณพร้อมความคลาดเคลื่อนจากการสุ่ม ไม่ใช่จำนวนประชากรที่แน่นอน
การนำไปใช้
- AQA S1/S4/S5 ใช้ตัวอย่างเพื่ออธิบายประชากรและตระหนักถึงข้อจำกัด/ประเภทข้อมูล
- ระบุสิ่งที่ตัวอย่างรองรับและสิ่งใดอาจทำให้การประมาณผลไปยังประชากรทั้งหมดไม่น่าเชื่อถือ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ประชากร: กลุ่มข้อมูลทั้งหมดที่กล่าวถึงในข้อสรุปทางสถิติ
- กำหนดประชากรเป้าหมายและตัวแปรก่อนการสุ่มตัวอย่าง
- ระวัง: ขนาดตัวอย่างเพียงอย่างเดียวไม่สามารถแก้ไขการเลือกตัวอย่างที่มีอคติได้
3.6 · ตัวอย่าง, ประชากร และการเปรียบเทียบที่สนับสนุนด้วยเหตุผล · ระดับสูง
ส่วนใหญ่ของคำตอบที่มีกิจกรรมอาจอธิบายเกี่ยวกับคลับมากกว่าทั้งโรงเรียน
- โรงเรียนสอบถามนักเรียน 20 คนแรกออกจากคลับกีฬาเกี่ยวกับการออกกำลังกาย
- บทเรียนนี้ศึกษา ประชากร: กลุ่มทั้งหมดที่ทำสถิติอ้างถึง
วิธีปฏิบัติ
- กำหนดประชากรเป้าหมายและตัวแปรก่อนการสุ่มตัวอย่าง
- ตัวอย่างเป็นส่วนย่อยของประชากร ส่วนสำมะโนประชากรครอบคลุมทั้งประชากร
- การเลือกแบบสุ่มช่วยลดความลำเอียงจากการเลือกอย่างมีระบบแต่ไม่ขจัดความแปรปรวนของการสุ่มตัวอย่างหรือการไม่ตอบแบบสอบถาม
- ข้อมูลปฐมภูมิถูกเก็บเพื่อการศึกษาในครั้งนี้ ส่วนข้อมูลทุติยภูมิถูกเก็บโดยแหล่งอื่นหรือเพื่อวัตถุประสงค์อื่น
- ข้อมูลเชิงประจักษ์นับได้ ข้อมูลต่อเนื่องวัดได้
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ในการสุ่มตัวอย่าง 80 นักเรียน มี 24 เดินไปโรงเรียน ดังนั้นสัดส่วนที่สังเกตได้คือ 24/80=0.3. เมื่อใช้กับโรงเรียนขนาด 600 ชี้ให้เห็นว่ามีผู้เดินประมาณ 180 คน พร้อมกับความไม่แน่นอนจากการสุ่ม: เป็นค่าประมาณไม่ใช่จำนวนที่แน่นอน ตัวอย่างความสะดวกจากชมรมกีฬาอาจแทนค่าผู้ที่มีกิจกรรมมากเกินไป การโหวตออนไลน์แบบสมัครใจอาจพลาดคนที่ไม่ได้ตอบ; เพิ่มจำนวนคำตอบไม่จำเป็นต้องขจัดความลำเอียงนั้น การศึกษาควรบันทึกใครสามารถถูกเลือกได้ การไม่ตอบรับและคำคำถาม จำนวนพี่น้องเป็นข้อมูลไม่ต่อเนื่อง; เวลาเดินทางเป็นข้อมูลต่อเนื่องแม้จะถูกบันทึกเป็นนาทีเต็ม โรงเรียนบันทึกการเข้าเรียนที่เผยแพร่เป็นข้อมูลทุติยภูมิสำหรับโครงการใหม่; การวัดเวลาเดินทางใหม่ผลิตข้อมูลปฐมภูมิ
จุดที่ผิดพลาด
- ขนาดตัวอย่างเพียงอย่างเดียวไม่สามารถแก้ไขความลำเอียงในการเลือกได้
- ค่าประมาณที่คำนวณแม่นยำไม่จำเป็นต้องถูกต้องสำหรับประชากรเป้าหมาย
- การบันทึกค่าวัดต่อเนื่องเป็นจำนวนเต็มไม่เปลี่ยนประเภทของตัวแปรพื้นฐาน
ไม่ถูกต้อง: ผลลัพธ์จากตัวอย่างให้จำนวนประชากรที่แน่นอนเสมอเมื่อคำนวณทางคณิตศาสตร์ถูกต้อง ตัวอย่างให้ค่าประมาณพร้อมความคลาดเคลื่อนจากการสุ่ม ไม่ใช่จำนวนประชากรที่แน่นอน
การนำไปใช้
- AQA S1/S4/S5 ใช้ตัวอย่างเพื่ออธิบายประชากรและตระหนักถึงข้อจำกัด/ประเภทข้อมูล
- ระบุสิ่งที่ตัวอย่างรองรับและสิ่งใดอาจทำให้การประมาณผลไปยังประชากรทั้งหมดไม่น่าเชื่อถือ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ประชากร: กลุ่มข้อมูลทั้งหมดที่กล่าวถึงในข้อสรุปทางสถิติ
- กำหนดประชากรเป้าหมายและตัวแปรก่อนการสุ่มตัวอย่าง
- ระวัง: ขนาดตัวอย่างเพียงอย่างเดียวไม่สามารถแก้ไขการเลือกตัวอย่างที่มีอคติได้
3.6 · การเลือกแผนภาพ, แผนภาพวงกลม และอนุกรมเวลา · ระดับพื้นฐาน
การเชื่อมหมวดหมู่ที่ไม่เกี่ยวข้องกันด้วยเส้นบ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่ผิดพลาด
- กราฟแท่งใช้เปรียบเทียบหมวดหมู่การเดินทาง ในขณะที่กราฟเส้นแสดงจำนวนผู้เข้าร่วมที่เปลี่ยนไปตามวัน
- บทเรียนนี้ศึกษา อนุกรมเวลา: การวัดที่บันทึกตามลำดับเวลา
วิธีปฏิบัติ
- ใช้แท่งแยกสำหรับแต่ละหมวดหมู่ ใช้กราฟเส้นแนวตั้งสำหรับค่าตัวเลขแบบไม่ต่อเนื่อง และใช้กราฟเส้นตามลำดับเวลาสำหรับอนุกรมเวลา
- มุมของส่วนวงกลมคือ ความถี่/ผลรวม×360°
- กราฟสัญลักษณ์ต้องมีคำอธิบายสัญลักษณ์และใช้สัญลักษณ์เศษส่วนที่ถูกต้องตามจริง
- ติดตั้งชื่อแกน/หน่วยและเลือกสเกลที่ไม่ปกปิดความแปรปรวนที่สำคัญ
- การแจกแจงกลุ่มต่อเนื่องต้องใช้ฮิสโตแกรมแทนกราฟแท่งแบบหมวดหมู่
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
จาก 40 นักเรียน, 10 เดิน, 15 ขนส่งสาธารณะและ 15 ปั่นจักรยาน มุมวงกลมคือ 90°,135°,135°, รวมเป็น 360°. ด้วยสัญลักษณ์กราฟภาพหนึ่งตัวแทนนักเรียนห้าคน กลุ่มใช้ 2,3,3 สัญลักษณ์ หากหนึ่งสัญลักษณ์แทนสี่คน ผู้เดินสิบคนต้องใช้ 2.5 สัญลักษณ์. อนุกรมเวลาการมาเรียนรายวัน 32,35,33,36,34 สามารถเชื่อมด้วยลำดับวันธรรมดา; จำนวนสูงสุดคือ 36 และช่วงคือ 4. ตารางความถี่สำหรับจำนวนพี่น้อง 0,1,2,3 ใช้ตัวเลขเหล่านั้นเป็นตำแหน่งบนกราฟเส้นแนวตั้ง แทนการจัดการกับขนาดเป็นความน่าจะเป็น
จุดที่ผิดพลาด
- วงกลมต้องแสดงผลรวมที่สมบูรณ์โดยมีหมวดหมู่ที่ไม่ทับซ้อนกัน
- คำอธิบายสัญลักษณ์ควบคุมจำนวน ไม่ใช่ขนาดของไอคอนตกแต่ง
- แกนที่ถูกตัดอาจทำให้ความแตกต่างเล็กน้อยดูใหญ่เกินจริง ควรอ่านสเกลก่อนเปรียบเทียบ
ไม่เป็นความจริง: กราฟเส้นเหมาะที่สุดสำหรับการแสดงข้อมูลหมวดหมู่ที่ไม่เกี่ยวข้องกัน หมวดหมู่ที่ไม่เกี่ยวข้องควรใช้กราฟแท่ง ส่วนกราฟเส้นบ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่อง เช่น ตามเวลา
การนำไปใช้
- AQA S2 ครอบคลุมตาราง กราฟแท่ง/วงกลม/สัญลักษณ์ แบบหมวดหมู่ กราฟเส้นแนวตั้งแบบไม่ต่อเนื่อง และตาราง/กราฟอนุกรมเวลา
- อธิบายเหตุผลว่าทำไมการจัดแสดงข้อมูลจึงเหมาะสมกับตัวแปรและคำถาม
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อนุกรมเวลา: ข้อมูลที่บันทึกตามลำดับเวลา
- ใช้แท่งแยกสำหรับแต่ละหมวดหมู่ ใช้กราฟเส้นแนวตั้งสำหรับค่าตัวเลขแบบไม่ต่อเนื่อง และใช้กราฟเส้นตามลำดับเวลาสำหรับอนุกรมเวลา
- ระวัง: วงกลมต้องแสดงผลรวมที่สมบูรณ์โดยมีหมวดหมู่ที่ไม่ทับซ้อนกัน
3.6 · การเลือกแผนภาพ, แผนภาพวงกลม และอนุกรมเวลา · ระดับสูง
การเชื่อมหมวดหมู่ที่ไม่เกี่ยวข้องกันด้วยเส้นบ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่ผิดพลาด
- กราฟแท่งใช้เปรียบเทียบหมวดหมู่การเดินทาง ในขณะที่กราฟเส้นแสดงจำนวนผู้เข้าร่วมที่เปลี่ยนไปตามวัน
- บทเรียนนี้ศึกษา อนุกรมเวลา: การวัดที่บันทึกตามลำดับเวลา
วิธีปฏิบัติ
- ใช้แท่งแยกสำหรับแต่ละหมวดหมู่ ใช้กราฟเส้นแนวตั้งสำหรับค่าตัวเลขแบบไม่ต่อเนื่อง และใช้กราฟเส้นตามลำดับเวลาสำหรับอนุกรมเวลา
- มุมของส่วนวงกลมคือ ความถี่/ผลรวม×360°
- กราฟสัญลักษณ์ต้องมีคำอธิบายสัญลักษณ์และใช้สัญลักษณ์เศษส่วนที่ถูกต้องตามจริง
- ติดตั้งชื่อแกน/หน่วยและเลือกสเกลที่ไม่ปกปิดความแปรปรวนที่สำคัญ
- การแจกแจงกลุ่มต่อเนื่องต้องใช้ฮิสโตแกรมแทนกราฟแท่งแบบหมวดหมู่
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
จาก 40 นักเรียน, 10 เดิน, 15 ขนส่งสาธารณะและ 15 ปั่นจักรยาน มุมวงกลมคือ 90°,135°,135°, รวมเป็น 360°. ด้วยสัญลักษณ์กราฟภาพหนึ่งตัวแทนนักเรียนห้าคน กลุ่มใช้ 2,3,3 สัญลักษณ์ หากหนึ่งสัญลักษณ์แทนสี่คน ผู้เดินสิบคนต้องใช้ 2.5 สัญลักษณ์. อนุกรมเวลาการมาเรียนรายวัน 32,35,33,36,34 สามารถเชื่อมด้วยลำดับวันธรรมดา; จำนวนสูงสุดคือ 36 และช่วงคือ 4. ตารางความถี่สำหรับจำนวนพี่น้อง 0,1,2,3 ใช้ตัวเลขเหล่านั้นเป็นตำแหน่งบนกราฟเส้นแนวตั้ง แทนการจัดการกับขนาดเป็นความน่าจะเป็น
จุดที่ผิดพลาด
- วงกลมต้องแสดงผลรวมที่สมบูรณ์โดยมีหมวดหมู่ที่ไม่ทับซ้อนกัน
- คำอธิบายสัญลักษณ์ควบคุมจำนวน ไม่ใช่ขนาดของไอคอนตกแต่ง
- แกนที่ถูกตัดอาจทำให้ความแตกต่างเล็กน้อยดูใหญ่เกินจริง ควรอ่านสเกลก่อนเปรียบเทียบ
ไม่เป็นความจริง: กราฟเส้นเหมาะที่สุดสำหรับการแสดงข้อมูลหมวดหมู่ที่ไม่เกี่ยวข้องกัน หมวดหมู่ที่ไม่เกี่ยวข้องควรใช้กราฟแท่ง ส่วนกราฟเส้นบ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่อง เช่น ตามเวลา
การนำไปใช้
- AQA S2 ครอบคลุมตาราง กราฟแท่ง/วงกลม/สัญลักษณ์ แบบหมวดหมู่ กราฟเส้นแนวตั้งแบบไม่ต่อเนื่อง และตาราง/กราฟอนุกรมเวลา
- อธิบายเหตุผลว่าทำไมการจัดแสดงข้อมูลจึงเหมาะสมกับตัวแปรและคำถาม
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- อนุกรมเวลา: ข้อมูลที่บันทึกตามลำดับเวลา
- ใช้แท่งแยกสำหรับแต่ละหมวดหมู่ ใช้กราฟเส้นแนวตั้งสำหรับค่าตัวเลขแบบไม่ต่อเนื่อง และใช้กราฟเส้นตามลำดับเวลาสำหรับอนุกรมเวลา
- ระวัง: วงกลมต้องแสดงผลรวมที่สมบูรณ์โดยมีหมวดหมู่ที่ไม่ทับซ้อนกัน
3.6 · สรุปความถี่และประมาณการแบบกลุ่ม · ระดับพื้นฐาน
ค่าเฉลี่ยต้องการใช้ความถี่เป็นน้ำหนัก การหาค่าเฉลี่ยจากค่าที่ระบุมาเพียงอย่างเดียวจะสูญเสียข้อมูลการสังเกตซ้ำ
- ตารางเก็บข้อมูลความถี่ของแต่ละค่า
- บทเรียนนี้ศึกษา กลุ่ม-modal: ช่วงคลาสที่มีค่าความถี่มากที่สุด
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับความถี่ของค่าที่แน่นอน ค่าเฉลี่ยคือ ผลรวม(ค่า×ความถี่)/ผลรวมความถี่
- หาค่ากลางโดยใช้อัตราสะสม
- สำหรับข้อมูลเป็นช่วง ให้ใช้จุดกึ่งกลางของช่วงเพื่อประมาณค่าเฉลี่ย; ค่าที่แท้จริงไม่ทราบ
- ช่วงที่มีค่าความถี่มากที่สุดคือช่วงโมดাল ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นแท่งกราฟที่สูงสุดเสมอไปหากความกว้างของแท่งไม่เท่ากัน
- เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและการกระจายที่เหมาะสมในบริบท และระบุข้อจำกัดของการจัดกลุ่มหรือค่าผิดปกติ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
Values 1,2,3 with frequencies 2,5,3 give total 10 and weighted sum 2+10+9=21, so mean is 2.1. The fifth and sixth observations are both 2, giving median 2 and mode 2. For continuous classes 0≤x<10,10≤x<20,20≤x<30 with frequencies 2,5,3, midpoints 5,15,25 give estimated sum 10+75+75=160 and estimated mean 16. The modal class is 10≤x<20. The range of individual observations cannot be recovered exactly from these intervals. For values 2,4,4,6,24, mean is 8 and median 4; the unusually large value raises the mean. Comparing two groups should describe both a typical value and variation, rather than selecting whichever summary favours a claim.
จุดที่ผิดพลาด
- ค่าเฉลี่ยแบบจัดกลุ่มเป็นการประมาณการเนื่องจากสมาชิกทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยจุดกึ่งกลาง
- ค่ากลางหาไม่ได้จากการหาค่าเฉลี่ยของฉลากช่วง
- ค่าผิดปกติสามารถเปลี่ยนแปลงค่าเฉลี่ย/ช่วงได้มาก
ไม่เป็นจริง: ค่าเฉลี่ยจุดกึ่งกลางแบบจัดกลุ่มคือค่าเฉลี่ยที่แท้จริงของการวัดต้นฉบับ จุดกึ่งกลางสมมติว่าค่าอยู่ตรงกลางของแต่ละช่วง ดังนั้นผลลัพธ์จึงเป็นการประมาณการเท่านั้น
การนำไปใช้
- AQA S4/S5 ระดับพื้นฐานครอบคลุมค่าเฉลี่ย/ค่ากลาง/ค่าโมดอล/ช่วงโมดอลและช่วง รวมถึงข้อมูลแบบจัดกลุ่มและความรู้เรื่องค่าผิดปกติ
- ควอไทล์สูงและกล่องแผนภาพสอนแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ช่วงโมดอล: ช่วงข้อมูลที่มีความถี่มากที่สุด
- สำหรับความถี่ของค่าที่แน่นอน ค่าเฉลี่ยคือ ผลรวม(ค่า×ความถี่)/ผลรวมความถี่
- ระวัง: ค่าเฉลี่ยแบบจัดกลุ่มเป็นการประมาณการเนื่องจากสมาชิกทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยจุดกึ่งกลาง
3.6 · สรุปความถี่และประมาณการแบบกลุ่ม · ระดับสูง
ค่าเฉลี่ยต้องการใช้ความถี่เป็นน้ำหนัก การหาค่าเฉลี่ยจากค่าที่ระบุมาเพียงอย่างเดียวจะสูญเสียข้อมูลการสังเกตซ้ำ
- ตารางเก็บข้อมูลความถี่ของแต่ละค่า
- บทเรียนนี้ศึกษา กลุ่ม-modal: ช่วงคลาสที่มีค่าความถี่มากที่สุด
วิธีปฏิบัติ
- สำหรับความถี่ของค่าที่แน่นอน ค่าเฉลี่ยคือ ผลรวม(ค่า×ความถี่)/ผลรวมความถี่
- หาค่ากลางโดยใช้อัตราสะสม
- สำหรับข้อมูลเป็นช่วง ให้ใช้จุดกึ่งกลางของช่วงเพื่อประมาณค่าเฉลี่ย; ค่าที่แท้จริงไม่ทราบ
- ช่วงที่มีค่าความถี่มากที่สุดคือช่วงโมดাল ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นแท่งกราฟที่สูงสุดเสมอไปหากความกว้างของแท่งไม่เท่ากัน
- เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและการกระจายที่เหมาะสมในบริบท และระบุข้อจำกัดของการจัดกลุ่มหรือค่าผิดปกติ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
Values 1,2,3 with frequencies 2,5,3 give total 10 and weighted sum 2+10+9=21, so mean is 2.1. The fifth and sixth observations are both 2, giving median 2 and mode 2. For continuous classes 0≤x<10,10≤x<20,20≤x<30 with frequencies 2,5,3, midpoints 5,15,25 give estimated sum 10+75+75=160 and estimated mean 16. The modal class is 10≤x<20. The range of individual observations cannot be recovered exactly from these intervals. For values 2,4,4,6,24, mean is 8 and median 4; the unusually large value raises the mean. Comparing two groups should describe both a typical value and variation, rather than selecting whichever summary favours a claim.
จุดที่ผิดพลาด
- ค่าเฉลี่ยแบบจัดกลุ่มเป็นการประมาณการเนื่องจากสมาชิกทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยจุดกึ่งกลาง
- ค่ากลางหาไม่ได้จากการหาค่าเฉลี่ยของฉลากช่วง
- ค่าผิดปกติสามารถเปลี่ยนแปลงค่าเฉลี่ย/ช่วงได้มาก
ไม่เป็นจริง: ค่าเฉลี่ยจุดกึ่งกลางแบบจัดกลุ่มคือค่าเฉลี่ยที่แท้จริงของการวัดต้นฉบับ จุดกึ่งกลางสมมติว่าค่าอยู่ตรงกลางของแต่ละช่วง ดังนั้นผลลัพธ์จึงเป็นการประมาณการเท่านั้น
การนำไปใช้
- AQA S4/S5 ระดับพื้นฐานครอบคลุมค่าเฉลี่ย/ค่ากลาง/ค่าโมดอล/ช่วงโมดอลและช่วง รวมถึงข้อมูลแบบจัดกลุ่มและความรู้เรื่องค่าผิดปกติ
- ควอไทล์สูงและกล่องแผนภาพสอนแยกต่างหาก
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ช่วงโมดอล: ช่วงข้อมูลที่มีความถี่มากที่สุด
- สำหรับความถี่ของค่าที่แน่นอน ค่าเฉลี่ยคือ ผลรวม(ค่า×ความถี่)/ผลรวมความถี่
- ระวัง: ค่าเฉลี่ยแบบจัดกลุ่มเป็นการประมาณการเนื่องจากสมาชิกทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยจุดกึ่งกลาง
3.6 · กราฟกระจาย, สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการคาดการณ์อย่างระมัดระวัง · ระดับพื้นฐาน
ความสัมพันธ์ที่แสดงบนกราฟไม่พิสูจน์ว่าการเปลี่ยนส่วนสูงจะส่งผลโดยตรงต่อขนาดรองเท้า
- นักเรียนที่สูงอาจมีแนวโน้มสวมรองเท้าขนาดใหญ่กว่า
- บทเรียนนี้ศึกษา สหสัมพันธ์: รูปแบบของความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่วัดได้สองตัว
วิธีปฏิบัติ
- แสดงจุดคู่สังเกตการณ์เป็นจุด โดยมีตัวแปรหนึ่งบนแต่ละแกน
- ความสัมพันธ์เชิงบวกเพิ่มขึ้น เชิงลบลดลง และไม่มีความสัมพันธ์ไม่มีแนวโน้มชัดเจน
- แข็งแรง/อ่อน อธิบายถึงความแน่นหนาที่จุดตามแนวแนวโน้ม ไม่ใช่ความชัน
- วาดเส้นแนวโน้มโดยประมาณผ่านกึ่งกลางของรูปแบบ โดยสมดุลจุดรอบๆ เส้น; ไม่จำเป็นต้องผ่านจุดกำเนิด
- การประมาณภายในอยู่ในขอบเขตข้อมูลสังเกต; การประมาณภายนอกเกินขอบเขตนั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ชั่วโมงเรียนที่สังเกตได้ 1,2,3,4,5 กับคะแนน 44,49,53,58,61 แสดงแนวโน้มเป็นบวก เส้นประมาณการ y=40+4.5x คาดการณ์ค่า 53.5 ที่ x=3 และ 56.2 ที่ x=3.6 ข้อมูลเหล่านี้อยู่ในช่วง 1–5 ดังนั้นการคาดการณ์จึงเป็นการแทรกค่า (interpolate) ที่ x=10 เส้นให้ค่า 85 แต่การนอกเหนือช่วงข้อมูล (extrapolation) อาจไม่ถูกต้องหากผลสัมฤทธิ์ลดลงหรือกลุ่มตัวแปรแตกต่างกัน ความเหนื่อยล้าและชั่วโมงนอนอาจแสดงความสัมพันธ์เชิงลบเมฆจุดที่เกือบราบเรียบโดยไม่มีรูปแบบที่ชัดเจนบ่งชี้ถึงความสัมพันธ์ต่ำ สาเหตุร่วมเช่นการเตรียมตัวล่วงหน้าสามารถส่งผลต่อทั้งเวลาเรียนและคะแนน แผนภาพเพียงอย่างเดียวไม่สามารถยืนยันความสัมพันธ์เชิงสาเหตุได้
จุดที่ผิดพลาด
- อย่าเชื่อมจุดกระจายตามลำดับการสังเกตเสมือนว่าเป็นอนุกรมเวลา
- เส้นที่ชันไม่จำเป็นต้องบ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง
- ค่าสูตรจากการนอกเหนือช่วงข้อมูลคือค่าคาดการณ์ที่ต้องตรวจสอบสมมติฐาน
ไม่ใช่ความจริง: ความสัมพันธ์เชิงบวกพิสูจน์ได้ว่าตัวแปรหนึ่งทำให้เกิดอีกตัวแปรหนึ่ง ความสัมพันธ์ไม่พิสูจน์ความเป็นเหตุเป็นผล ตัวแปรที่สามอาจมีผลต่อทั้งสองอย่าง
การนำไปใช้
- AQA S6 พื้นฐานครอบคลุมความสัมพันธ์ เส้นประมาณการที่ดีที่สุด การคาดการณ์ และอันตรายของการนอกเหนือช่วงข้อมูล
- ระบุช่วงข้อมูลสังเกต ทิศทาง/ความเข้มของความสัมพันธ์ และขอบเขตของการอ้างถึงสาเหตุ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับพื้นฐาน, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความสัมพันธ์: รูปแบบของความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสองตัวที่วัดได้
- แสดงจุดคู่สังเกตการณ์เป็นจุด โดยมีตัวแปรหนึ่งบนแต่ละแกน
- ระวัง: อย่าเชื่อมจุดกระจายตามลำดับการสังเกตเสมือนว่าเป็นอนุกรมเวลา
3.6 · กราฟกระจาย, สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการคาดการณ์อย่างระมัดระวัง · ระดับสูง
ความสัมพันธ์ที่แสดงบนกราฟไม่พิสูจน์ว่าการเปลี่ยนส่วนสูงจะส่งผลโดยตรงต่อขนาดรองเท้า
- นักเรียนที่สูงอาจมีแนวโน้มสวมรองเท้าขนาดใหญ่กว่า
- บทเรียนนี้ศึกษา สหสัมพันธ์: รูปแบบของความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่วัดได้สองตัว
วิธีปฏิบัติ
- แสดงจุดคู่สังเกตการณ์เป็นจุด โดยมีตัวแปรหนึ่งบนแต่ละแกน
- ความสัมพันธ์เชิงบวกเพิ่มขึ้น เชิงลบลดลง และไม่มีความสัมพันธ์ไม่มีแนวโน้มชัดเจน
- แข็งแรง/อ่อน อธิบายถึงความแน่นหนาที่จุดตามแนวแนวโน้ม ไม่ใช่ความชัน
- วาดเส้นแนวโน้มโดยประมาณผ่านกึ่งกลางของรูปแบบ โดยสมดุลจุดรอบๆ เส้น; ไม่จำเป็นต้องผ่านจุดกำเนิด
- การประมาณภายในอยู่ในขอบเขตข้อมูลสังเกต; การประมาณภายนอกเกินขอบเขตนั้น
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
ชั่วโมงเรียนที่สังเกตได้ 1,2,3,4,5 กับคะแนน 44,49,53,58,61 แสดงแนวโน้มเป็นบวก เส้นประมาณการ y=40+4.5x คาดการณ์ค่า 53.5 ที่ x=3 และ 56.2 ที่ x=3.6 ข้อมูลเหล่านี้อยู่ในช่วง 1–5 ดังนั้นการคาดการณ์จึงเป็นการแทรกค่า (interpolate) ที่ x=10 เส้นให้ค่า 85 แต่การนอกเหนือช่วงข้อมูล (extrapolation) อาจไม่ถูกต้องหากผลสัมฤทธิ์ลดลงหรือกลุ่มตัวแปรแตกต่างกัน ความเหนื่อยล้าและชั่วโมงนอนอาจแสดงความสัมพันธ์เชิงลบเมฆจุดที่เกือบราบเรียบโดยไม่มีรูปแบบที่ชัดเจนบ่งชี้ถึงความสัมพันธ์ต่ำ สาเหตุร่วมเช่นการเตรียมตัวล่วงหน้าสามารถส่งผลต่อทั้งเวลาเรียนและคะแนน แผนภาพเพียงอย่างเดียวไม่สามารถยืนยันความสัมพันธ์เชิงสาเหตุได้
จุดที่ผิดพลาด
- อย่าเชื่อมจุดกระจายตามลำดับการสังเกตเสมือนว่าเป็นอนุกรมเวลา
- เส้นที่ชันไม่จำเป็นต้องบ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง
- ค่าสูตรจากการนอกเหนือช่วงข้อมูลคือค่าคาดการณ์ที่ต้องตรวจสอบสมมติฐาน
ไม่ใช่ความจริง: ความสัมพันธ์เชิงบวกพิสูจน์ได้ว่าตัวแปรหนึ่งทำให้เกิดอีกตัวแปรหนึ่ง ความสัมพันธ์ไม่พิสูจน์ความเป็นเหตุเป็นผล ตัวแปรที่สามอาจมีผลต่อทั้งสองอย่าง
การนำไปใช้
- AQA S6 พื้นฐานครอบคลุมความสัมพันธ์ เส้นประมาณการที่ดีที่สุด การคาดการณ์ และอันตรายของการนอกเหนือช่วงข้อมูล
- ระบุช่วงข้อมูลสังเกต ทิศทาง/ความเข้มของความสัมพันธ์ และขอบเขตของการอ้างถึงสาเหตุ
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความสัมพันธ์: รูปแบบของความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสองตัวที่วัดได้
- แสดงจุดคู่สังเกตการณ์เป็นจุด โดยมีตัวแปรหนึ่งบนแต่ละแกน
- ระวัง: อย่าเชื่อมจุดกระจายตามลำดับการสังเกตเสมือนว่าเป็นอนุกรมเวลา
3.6 · ความหนาของฮิสโตแกรมและการสร้างฟังก์ชันความถี่สะสม · ระดับสูง
ความถี่แสดงด้วยพื้นที่แท่ง ไม่ใช่แค่ความสูงเท่านั้น
- ช่วงชั้นที่กว้างอาจมีข้อมูลหลายจุดแม้แท่งฮิสโตแกรมจะสั้น
- บทเรียนนี้ศึกษา ความหนาของความถี่ (Frequency Density): ความถี่หารด้วยขนาดชั้น ใช้เป็นความสูงของฮิสโตแกรม
วิธีปฏิบัติ
- ใช้ขอบเขตช่วงชั้นต่อเนื่องติดกันบนแกนนอน
- ความหนาแน่น=ความถี่/ความกว้างช่วงชั้น พื้นที่แท่งจึงคืนค่าความถี่
- ช่วงชั้นที่ไม่เท่ากันต้องใช้การปรับนี้
- กราฟความถี่สะสมพล็อตแต่ละขอบเขตชั้นบนกับผลรวมสะสม เริ่มจากขอบเขตชั้นล่างแรกที่เป็นศูนย์
- อ่านค่าเปอร์เซ็นไทล์ที่เศษส่วนของค่ารวม ค่าภายในช่วงชั้นเป็นการประมาณ
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
For classes 0≤x<10,10≤x<20,20≤x<40 with frequencies 20,30,20, widths are 10,10,20 and densities 2,3,1. The last two bars have different heights but areas 30 and 20. Cumulative points are (0,0),(10,20),(20,50),(40,70). The median is at cumulative count 35; a straight-line estimate in the second class gives 10+(35-20)/30×10=15. Q1 is at 17.5 and Q3 at 52.5, giving corresponding interpolated estimates 8.75 and 22.5. Class midpoints 5,15,30 give estimated mean (100+450+600)/70≈16.43. A sketch that joins upper boundaries with a smooth curve can give slightly different readings, so use the stated precision and graph.
จุดที่ผิดพลาด
- ฮิสโตแกรมใช้ความหนาแน่นบนแกนตั้งเมื่อความกว้างไม่เท่ากัน
- พล็อตผลรวมสะสมที่ขอบเขต ไม่ใช่จุดกึ่งกลาง
- เปอร์เซ็นไทล์แบบกลุ่มขึ้นอยู่กับสมมติฐานการแทรกค่าและไม่เป็นค่าวัดรายบุคคลที่แน่นอน
ไม่ถูกต้อง: ความสูงของแท่งฮิสโตแกรมเท่ากับจำนวนข้อมูล ความสูงของแท่งคือความหนาแน่นของความถี่ พื้นที่ของแท่งจึงแสดงถึงความถี่
การนำไปใช้
- AQA S3 Higher รวมฮิสโตแกรมที่มีช่วงเท่ากันและไม่เท่ากัน รวมถึงกราฟความถี่สะสม พร้อมการตีความที่เหมาะสม
- อธิบายว่าทำไมพื้นที่แท่งถึงแทนความถี่ และระบุแกน/หน่วยของกราฟให้ชัดเจน
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ความหนาแน่นของความถี่: ความถี่หารด้วยขนาดช่วงชั้น ใช้เป็นความสูงของแท่งในกราฟฮิสโตแกรม
- ใช้ขอบเขตช่วงชั้นต่อเนื่องติดกันบนแกนนอน
- ระวัง: ฮิสโตแกรมจะใช้ความหนาแน่นบนแกนตั้งเมื่อความกว้างของแต่ละแท่งไม่เท่ากัน
3.6 · ควอไทล์, กล่องแผนภาพ และการเปรียบเทียบการแจกแจง · ระดับสูง
กราฟกล่องแสดงช่วงกลางแยกจากค่าที่ผิดปกติอย่างชัดเจน
- ข้อมูลสองกลุ่มอาจมีค่ามัธยฐานเท่ากันแต่มีความสม่ำเสมอต่างกัน
- บทเรียนนี้ศึกษา ช่วงควอไทล์: ควอไทล์บนลบด้วยควอไทล์ล่าง
วิธีปฏิบัติ
- กราฟกล่องแสดงค่าต่ำสุด, ควอไทล์ล่าง Q1, มัธยฐาน, ควอไทล์บน Q3 และค่าสูงสุด หรือระบุค่าที่ผิดปกติที่แสดงแยกต่างหากตามนัยยะที่กำหนด
- IQR = Q3 - Q1 แสดงช่วงกลางของข้อมูล
- เปรียบเทียบมัธยฐานและ IQR ในบริบทที่เกี่ยวข้อง; IQR ที่น้อยลงบ่งชี้ถึงความแปรปรวนในช่วงกลางที่น้อยกว่า แต่ไม่จำเป็นต้องหมายถึงช่วงทั้งหมดที่เล็กกว่า
- นัยยะการหาควอไทล์สำหรับรายการข้อมูลดิบที่มีจำนวนจำกัดอาจแตกต่างกัน ให้ปฏิบัติตามโจทย์หรือสรุปข้อมูลที่ให้มา
กรณีตัวอย่างที่คำนวณแล้ว
Group A has summary 2,5,8,11,18 and group B has 1,6,8,10,20. Both medians are 8. A has IQR=6 and range=16; B has IQR=4 and range=19. B’s middle half is more consistent although its full range is larger. Under a stated 1.5×IQR outlier rule, A’s fences are 5-9=-4 and 11+9=20; a new value 23 lies above the upper fence. This rule is a specified convention, not a compulsory rule for every box plot. When using cumulative frequency, read Q1 at N/4 and Q3 at 3N/4, then subtract; small reading errors affect the estimated IQR.
จุดที่ผิดพลาด
- เส้นมัธยฐานอาจไม่อยู่กึ่งกลางกล่องเสมอไป
- มัธยฐานเท่ากันไม่ได้หมายความว่ามีการกระจายตัวเหมือนกัน
- ความหมายของเส้นหางขึ้นอยู่กับว่าค่าที่ผิดปกติถูกวาดแยกต่างหากหรือไม่ ให้ดูนัยยะที่กำหนด
ไม่ถูกต้อง: มัธยฐานเท่ากันพิสูจน์ได้ว่าสองกลุ่มมีการกระจายตัวเท่ากัน มัธยฐานเท่ากันบอกอะไรเกี่ยวกับการกระจายตัวไม่ได้เลย ให้เปรียบเทียบ IQR หรือช่วงแทน
การนำไปใช้
- AQA S4 Higher เพิ่มกราฟกล่อง, ควอไทล์ และ IQR เข้าไปในเปรียบเทียบการกระจายตัว
- ชื่อบนจุดศูนย์กลางและการกระจายตัว พร้อมหน่วยและบริบท และหลีกเลี่ยงการอ้างถึงข้อมูลทั้งหมดเพียงจากกล่องเดียว
ในหลักสูตรของคุณ
- AQA GCSE Mathematics (8300), ระดับสูง, ส่วนของหลักสูตร 3.6
- ใบข้อ 1 ห้ามใช้เครื่องคิดคำนวณ: รักษาเศษส่วน ราก และ π ไว้เป็นค่าที่แน่นอนและแสดงขั้นตอนแต่ละขั้น. ในใบข้อที่ใช้เครื่องคิดคำนวณ ก็ยังต้องเขียนนิพจน์ก่อนค่าตัวเลข
- ส่วนเบี่ยงเบนระหว่างควอไทล์ (IQR): ควอไทล์บนลบด้วยควอไทล์ล่าง
- กราฟกล่องแสดงค่าต่ำสุด, ควอไทล์ล่าง Q1, มัธยฐาน, ควอไทล์บน Q3 และค่าสูงสุด หรือระบุค่าที่ผิดปกติที่แสดงแยกต่างหากตามนัยยะที่กำหนด
- ระวัง: เส้นมัธยฐานอาจไม่อยู่กึ่งกลางกล่องเสมอไป